Informatievisualisatie als opkomend journalistiek genre

Informatievisualisatie is een nieuwe creatieve sector met grote kansen. Het opkomende genre biedt ook de journalistiek nieuwe mogelijkheden.
In dit artikel betogen Frank Kalshoven en Martijn Bennis (mede-oprichters van Visual Stories) dat informatievisualisaite zich de komende jaren zal ontwikkelen tot een serieuze bedrijfstak. Maar ze verwachten dat traditionele journalistieke partijen daarbij achter het net zullen vissen.
In onze jeugd – we spreken de jaren zeventig – had de Bosatlas een kaart waarop de grootte van landen niet werd bepaald door het aantal vierkante kilometers maar door het nationaal inkomen per hoofd van de bevolking. Afrika en Azië waren verzamelingen piepkleine landjes. West-Europa, met het kolossale Luxemburg voorop, en Noord-Amerika domineerden de wereld. Lees verder.





Via Twitter de mensen opsporen die je uit een autowrak hebben gered. Het is de Scherpenzeelse Annet van Riel gelukt. Dankzij de retweets van bekende twitteraars en de aandacht van verschillende media heeft zij 
Nieuws op internet is niet alleen populair omdat het gratis is. Nee, het is ook populairder omdat het vaak bondiger en minder saai is dan de berichten die in de krant verschijnen. Dat betoogt Michael Kinsley in een
Nieuws zou niet gratis verkrijgbaar moeten zijn, ook niet op internet. Om het goed te maken, niet af en toe maar voortdurend, met controleerbare bronnen en een meeslepende pen, is veel vakmanschap nodig. Dat kost geld. Het zou niet gratis moeten zijn, maar je kunt niet ontkennen dat heel veel nieuws nu eenmaal gratis wordt aangeboden, op internet en daar buiten.
Als freelance autodidactisch generalistisch entrepreneur beleefde ik in de herfst van 2008 een ‘eureka-momentje’: ik was lid geworden van de Nederlandse Vereniging van Journalisten (NVJ) en mijn perskaart was onderweg. Het was nog geen ‘dream that came true’, maar de eerste stap was gezet. Ik mocht mijzelf professioneel journalist noemen en als een naïef musje begaf ik mij in de roerige wereld die journalistiek heet.
Was het al iemand opgevallen? Veel nieuwswebsites produceren een behoorlijk deel van hun berichten door andere media over te schrijven. Dat gaat als volgt. Stel dat krant X een leuk nieuwtje heeft: de koningin is gestruikeld. Dan is de kans groot dat een of meerdere nieuwssites binnen enkele uren melden: ,,De koningin is gestruikeld. Dat schrijft krant X.’’ De desbetreffende webredacteur checkt het bericht niet, maar neemt het rechtstreeks over. Hij herschrijft het alleen.
Het doek is op de laatste dag van 2009 gevallen voor het Amerikaanse journalistenvakblad Editor & Publisher. De redactie geeft het echter nog niet op en is de
Traditiegetrouw stelde De Nieuwe Reporter aan het eind van het jaar drie vragen aan verschillende mediamensen: Wat is het hoogtepunt van het afgelopen mediajaar? Wat het dieptepunt? En welke ontwikkelingen voorzie je voor 2010? Eerder kwamen de hoogte- en dieptepunten al aan bod. Vandaag de laatste aflevering: de voorspellingen. De Nieuwe Reporter nodigt lezers van harte uit om via het reactievenster een voorspelling voor 2010 te doen.
Traditiegetrouw stelde De Nieuwe Reporter aan het eind van het jaar drie vragen aan verschillende mediamensen: Wat is het hoogtepunt van het afgelopen mediajaar? Wat het dieptepunt? En welke ontwikkelingen voorzie je voor 2010? Vandaag de eerste aflevering: de hoogtepunten. De Nieuwe Reporter nodigt lezers van harte uit om via het reactievenster andere journalistieke hoogtepunten van 2009 aan te dragen.





