Ben Hammersley: kranten hebben de toekomst, niet de burgerjournalistiek
Een van de leukste sprekers op de conferentie Les Blogs was Ben Hammersley. Hammersley werkt aan een boek met de titel Octet: The Eight Big Ideas You Need to Understand in the 21st Century. In Parijs liepen we elkaar net mis, maar afgelopen week spraken we elkaar via Skype over drie van zijn Big Ideas en de invloed ervan op de ontwikkeling van de journalistiek.
 |
Luister (ca. 25 min) | — Eerdere podcasts | — Abonneer |
Iedereen kan tegenwoordig zo een weblog beginnen. Een fototentoonstelling organiseren op Flickr. Of zelfs een heel radiostation opzetten. Hammersley onderscheidt twee visies op deze ontwikkeling: De Europese School en de Californische School. Deze laatste beweert dat de opmars van de amateurmedia het einde van de traditionele media inluidt. De toekomst is aan de burgerjournalistiek.
But they are wrong! Journalism is hard and requires a lot of skills. Most people don’t have them, and those who do would like to get paid for them.
In een internetkrant is er geen voorpagina en pagina 9. alle artikelen zijn min of meer gelijkwaardig. Webloggers pikken die artikelen eruit die zij het interessantst vinden, en wijzen hun lezers daarop.
The good stuff will automatically rise to the top
Met grote gevolgen: befaamde politiek commentatoren uit de papieren krant blijken op internet nauwelijks opgepikt te worden, terwijl sommige schrijvers met een veel bescheidener rubriek onder de internetlezers veel gelezen worden.
Op internet weet je nooit zeker wie er achter een bericht schuilgaat. Daar zullen we helaas mee moeten leren leven, zegt Hammersley. Maar hoe moeten nieuwsorganisaties hiermee omgaan?
My day job is building these [conversation and comment systems]. But I am very weary of it. It can be exciting. If you can get good correspondents it is fantastic. But the vast majority of letters to a newspaper is written by mad people, and shouldn’t be published. Giving them the opportunity to comment on stories is a risky thing to do.
10 reacties:
27 december, 2005
Hoewel hij een sympathiek betoog afsteekt, mis Ben Hammersley in zijn eerste argument een voornaam punt. Wat de traditionele media bedreigt zijn niet zozeer de weblogs, maar de explosie van mogelijkheden door adverteerders, groot en klein, om hun geld op een andere manier dan via de traditionele media te besteden. De erosie van de traditionele media is veel meer van financiele aard dan van inhoudeljke.
Traditionele media hebben twee extreme manieren om op die bedreiging te reageren. Of ze volgen een exit-strategie, waarbij de op korte termijn zoveel mogelijk winst maken om dan een dood paard door te schuiven naar een volgende eigenaar. Of ze investeren een deel van hun winsten in het ontwikkelen van hun online activiteiten en proberen de nu de inhoudelijk en financieel nog onvolwassen activiteiten te ontwikkelen voordat ze echt dood zijn en geen winst meer maken.
27 december, 2005
Uh… onder de ‘abonneer’-knop zit de rss-feed van artikelen (de artikelen waarbij een audiobestand hoort); het is echter geen podcast-feed met mp3-enclosures, dus geen feed die je in iTunes of Juice oid kunt gooien. Hier staat eventueel een handleidinkje voor het vervaardigen van een podcastfeed: http://www.podcast411.com/howto_1.html
27 december, 2005
Hammersley gaat bij zijn tweede idee iets te kort door de bocht.
“The good stuff will automatically rise to the top.” Nee. Als de lezer bepaalt wat ‘goed’ is, zijn er veel onderwerpen die onbesproken zullen blijven, maar die wel belangrijk zijn. De lezer selecteert niet alleen op leuke of goede schrijfstijl, maar vooral ook op onderwerp. EU-begroting? Saai, wordt niet gelezen. Israel-Palestina? Niet weer he?
Volgens Hammersley is dat een probleem van de onvolwassenheid van weblogs of online nieuws. Als over tien jaar vrijwel iedereen online zijn nieuws bekijkt dan trekt dat wel bij. Dat is maar zeer de vraag. De EU-begroting blijft saai. Oke, een paar geinteresseerden kunnen hun eigen EU-begrotingsblog opzetten. Maar zo vindt er een enorme versnippering van nieuwsaanbod plaats. Het ‘trap-effect’ van kranten (een lezer zoekt iets wat hem interesseert, scant koppen, maar stuit daarbij ook op artikelen over onderwerpen die hij misschien anders niet zou lezen) verdwijnt op internet. Als leescijfers van weblogs en krantenartikelen dezelfde status krijgen als kijkcijfers op televisie dan heeft dat niet alleen gevolgen voor de individuele journalist, zoals Hammersley doet voorkomen (gerenommeerde commentator vs. leuke columnist op pag. 9). Dat heeft gevolgen voor de hele nieuwsvoorziening.
28 december, 2005
De – veelgemaakte – fout waarmee Martijn zijn stuk begint is het gelijkschakelen van ‘de journalistiek’ aan ‘de media’. Alsof de toekomst van de traditionele media, die inderdaad somber is, per definitie ook de toekomst van de journalistiek bepaalt. Dat is niet zo. Oude media kunnen verdwijnen zonder ‘de journalistiek’, het vak dat inderdaad zekere kwaliteiten veronderstelt, in hun val mee te nemen. Wie zegt dat de toekomst aan de burgerjournalistiek is, heeft ten dele gelijk: oude media krijgen steeds meer last van burgers die het zelf doen. Het ongelijk bestaat eruit dat ‘de journalistiek’ moet zien te overleven buiten de oude media, en dat naar mijn overtuiging ook best kan. Kijk voor meer bij PopUp, open source boek in wording op http://www.henkblanken.nl/?p=40.
28 december, 2005
[...] Bij De Nieuwe Reporter een podcast-interview met Ben Hammersley, de leukste spreker van Les Blogs, onlangs in Parijs. Hammersley is de man die in schotse rok zijn acht ideeen voor de 21ste eeuw aanprijst. Hij zet zich blijkens het artikel van Martijn de Waal af tegen de in California gegroeide gedachte dat ‘mass-amateurisation’ het einde van de traditionele media inluidt, waarna de toekomst aan de burgerjournalistiek zou zijn. [...]
28 december, 2005
@Henk: Misschien heb ik mij niet goed uitgedrukt, maar ik ben het met je eens. Journalistiek is misschien een wat verwarrende term die zowel wordt gebruikt voor de praktijk journalistiek (het vergaren en verspreiden van informatie, door wat voor partijen dan ook, via wat voor media dan ook) in brede zin, als voor de institutionele kaders (kranten, televisiestations) waarbinnen die vaak wordt uitgeoefend. In dit interview met Hammersley ging het vooral om zijn visie op de invloed van de drie genoemde ontwikkelingen op oude, institutionele media. Hammersley denkt dat de traditionele media een goed kans maken om de toonaangevende partij te blijven, ondanks alle veranderingen in het medialandscap.
@fons: daarbij gaat hij inderdaad niet in op het businessmodel dat dit mogelijk moet maken. Ik zal hem daar nog eens naar vragen.
@berry: bij mij in ipodder deed ie het wel, ik zal er binnenkort naar kijken, dank.
28 december, 2005
Burgerjournalistiek is zonder regels en dat betekent dat in die beleving nieuws een ander soort nieuws is dan het zoveel mogelijk brengen van feiten al dan niet verpakt -ook volgens regels- met human interest. In welke mediumverpakking dan ook, de ‘gewone’ informatie verspreidende journalistiek blijft bestaan omdat behoefte is aan feiten die vastgelegd kunnen worden in boeken, wetten, archieven. Waar burgerjournalistiek meer de uitingen van tijdgeest zijn, legt ‘gewone’ journalistiek objectieve data vast.
28 december, 2005
In het interview zegt Hammersley dat het positieve van het internet, is dat online geen beperkingen kent. “There is no word limit”. En daarmee kunnen traditionele mediabedrijven de weblogs verslaan. Volgens mij slaat hij daarmee de plank mis. Met zo vreselijke veel informatie tot je te nemen, is het juist een verademing als je als surfer géén lange stukken hoeft door te worstelen. Kort is beter. Overzichtelijkheid is beter. More is less…
28 december, 2005
Burgerjournalistiek omvat veel meer dan de pseudojournalistieke scrhijfsels van individuele webloggers die ongehinderd door journalistieke gebruiken als hoor en wederhoor of enig andere checks&balances-systemen hun verhalen aan het wereldwijde web toevertrouwen.
Sterker nog, het internet herbergt tal van initiatieven die juist succesvol zijn omwille van systemen waarbij bijvoorbeeld wel degelijk feiten worden gecheckt, en waarbij redacteuren en commenters elkaar zo dicht naderen dat het onderscheid diffuus en bijkans irrelevant wordt. Kijk naar Wikikpedia! Dat kan zich nu al moeiteloos meten met de Britannica-encyclopedie maar is deze in feite al voorbijgestreefd. Ingenieuze commentsystemen van tech-sties als Slashdot.org en Tweakers.net laten zien dat zelfregulering met goede aanvullende moderatie van lezersbijdragen ertoe leidt dat deze bijdragen van lezers van grotere waarde wordt dan de redactionele inhoud. Kijk naar de decentrale, bottom-up-nieuwssite Digg.com, waar gestemd kan worden op door lezers geproduceerde nieuwsverhalen.
Zelfs een vluchtige analyse van zulke websites leert dat de initiatieven van de meeste krantensites tot weinig goeds zullen leiden. Kort samengevat: er kan worden gereageerd op nieuwsartikelen. Dat is alles. Tja, natuurlijk krijg je dan een lading bagger op je site. Kranten opereren dan ook op een schaalgrootte waarbij nog maar de vraag is of je op zinvolle wijze artikelen kunt openstellen voor comments. Als je afgaat op een pagina reacties op een Telegraaf-artikel of een willekeurige handvol Volkskrant-blogs, wordt elk mens een beetje treurig over over de beloften van de burgerjournalistiek. Maar dan kijk je volgens mij niet op de juiste plekken.
@Martijn: de afzonderlijke items in de rss-feeds zijn links naar website-artikelen, waarop een link naar een mp3-bestand staat. iPodder is kennelijk intelligent genoeg om dat bestand te koppelen aan het rss-item en het te downloaden. Een normale podcastfeed bevat echter geen link naar een website-artikel, maar direct naar het mp3-bestand. Het zou fijn zijn als je ‘m in een normale podcastfeed zou kunnen veranderen, mijn iTunes kan hier helaas geen chocola van maken… alvast bedankt!
30 december, 2005
@ Fons:
Dit is wat Hammersley mailde als reactie op jouw comment:
Difficult question. I think there’s one thing that can be done, even
though it’s counter-intuitive: open the archives, and sell services,
not access. At the moment, newspapers tend to close their archives,
and sell only access to it. I think that opening the archives up,
putting contextual adverts on them, and selling services – alerts,
advanced searches, additional data mining and analysis.
Does that make sense?