Brainblogs: voorbij poes en pappa

Wie houdt een weblog bij of heeft wel eens een weblog gezien? Stilte in de zaal. Henk Blanken, adjunct hoofdredacteur van Dagblad van het Noorden, kreeg dit voorjaar heel gemakkelijk een zaal met collega’s stil op het mini-congres ‘Hoe multimediaal is de krant’.

Inmiddels biedt Microsoft onderdak aan 1.200.000 Nederlandse bloggers (stand december 2005) en heeft Ilse Media ruim 100.000 ‘meninkjes van niks over van alles’ (citaat van het bedrijf zelf). De meeste blogs trekken niet meer dan vijf klikken per dag: pa, ma en opa die per ongeluk blijft hangen met de muis. De onderwerpen? 95% gaat over muizenissen als poes en pappa.

Kranten doen ook aan weblogs. Gelukkig, ze gaan ergens over. Maar ik mis vaak de typische eigenschappen van een blog: hyperlinks naar opmerkelijke of informatieve bronnen (hier zijn bijna geen links), trackbacks (citaten van anderen) of tags (voor een overzicht op onderwerp) , de mogelijkheid om direct onder het bericht te reageren (hier kan dit niet) en bovenal een mening die er toe doet. Veel journalisten hebben moeite met het schrijven van blogs. Ze vermengen niet graag persoonlijke meningen met feiten. Ooit schreef een collega een weblog over een handelsmissie in China. Het waren kleine columns zonder links. Wél blogwaardig waren de informele e-mailtjes van de collega naar de redactie. Ze stonden vol met deskundige, persoonlijke impressies – een prima aanvulling op de artikelen in de krant.

Linken is geen simpel klusje, maar vereist kennis van het web. Een simpel voorbeeld. Arjan Paans (AD) schreef in ‘Kanzler Krieg’ dat Schröder bij de ZDF een slechte beurt maakte in een debat en dat deed hem denken aan een Nederlands politicus, Melkert. Niet braaf een linkje naar de homepage, nee, hij koos voor een originelere link. Verguisde shockblogs als Geen Stijl doen dit al jaren. De link wekt nieuwsgierigheid op en voegt iets toe aan het onderwerp.

Waar blijft de brainblog?. Zo noem ik de weblogs van de goed geïnformeerde deskundige die zijn persoonlijke getinte teksten voorziet van intelligent gekozen links. In de VS barst het van de blogs van deskundigen die hun ei kwijt willen op het web en met hun mening respect afdwingen. Ze weten alles van hun vakgebied. Ze durven hun mening te geven. De opinie is vaak controleerbaar dankzij goed gekozen links. In Nederland zijn dit soort blogs nog in een grote minderheid.

Hoe goed oogsten Nederlandse journalisten de gefundeerde, maar versplinterde meningen? ‘Blogs? Die zijn niet serieus te nemen, niet op de eigen site en zeker niet als bron voor een verhaal’, zei een collega onlangs. Jammer, zo’n diskwalificatie. Natuurlijk is één bron geen bron en zijn weblogs maar af en toe voor het werk te gebruiken. Maar een journalist moet toch in staat te zijn uit een grote hoeveelheid data de geschikte informatie te halen – voorbij poes en pappa.

Hoe vind je goede wegblogs?
Dat kan met behulp van speciale zoekmachines die alleen maar naar blogs kijken. De meest uitgebreide is www.technorati.com. Het ding doorzoekt bijna 23.000.000 weblogs en bevat meer dan 1,3 miljard links naar artikelen. Op http://www.faganfinder.com/blogs staat een handige overzichtspagina van andere zoekmachines naar blogs. Google heeft sinds kort http://blogsearch.google.com

De nieuws- en blogzoeker www.daypop.com is kleiner van opzet, maar het voordeel daarvan is dat het ding de serieuzere weblogs doorzoekt. Daypop ziet de geranium van Gerda of de foto van Poes dus niet. Ook op www.bloglines.com staan de betere weblogs.

Op www.blogpulse.com/trend valt tot in detail te zien wat er leeft op het web. Volgens Blogpulse is op 16 juli 2005 op het web vaker gepraat over ABN Amro dan de Rabo. Op dezelfde dag werd Utrecht vaker genoemd dan Groningen en trok Wilders op het web meer aandacht dan Balkenende.

9 reacties

  1. Matthijs schreef op 15 december 2005 om 08:41

    De inleiding suggereert dat het niet best gesteld is met de weblogs in Nederland. Als je kijkt naar de huis-tuin-en-keuken blogs van Microsoft en web-log.nl: misschien. Makkelijk is dan om te zeggen dat het in weblogland alleen over poezen en geraniums gaat. Ik vind dat de discussie daar niet over zou moeten gaan. Het is interessanter om te kijken naar weblogs als fenomeen in een veranderend media-ecosysteem, dan voorbeelden aan te wijzen waar het fout of nog niet goed gaat. Dat is precies wat de journalisten waar Henk Blanken tegen sprak doen: wegmoffelen en voorbeelden aandragen over geraniums, kinderen die beginnen te lopen en de vakantiefoto’s.
    Ondanks dat er gezegd wordt dat het wachten is op de brainblog en er een aantal goede argumenten voor weblogs worden gegeven, tintelt er iets negatiefs door in dit verhaal. Achterover gaan zitten en wachten op kwaliteitsweblogs zoals die in de V.S. al te vinden zijn vind ik een vreemde opstelling.
    De opkomst van de ‘brainblog’ is volgens mij ook in Nederland allang begonnen. Op het gebied van nieuwe media, e-marketing en innovatie zijn voldoende weblogs te vinden. Die heeft van Ess kennelijk over het hoofd gezien? Of zijn ze not worth mentioning. Tsja, als je Geenstijl wel noemt in een voorbeeld over een sterke hyperlink (die ik niet terugvond, dus ik weet niet welke er bedoelt wordt) dan zou ik deze ook noemen. Even kijken: http://www.dutchcowboys.nl, http://www.frankwatching.com, http://www.marketingfacts.nl, marketingpulse.nl etc. Dat zijn er maar een paar, en ik vergeet er vast een hoop.
    Verder: over welke “weblogs bij Nederlandse media die eigenlijk vermomde columns zijn” wordt hier gesproken?
    En dan wordt er afgesloten met wat tools om de blogosphere te doorzoeken op ‘serieuze weblogs zodat je de geranium van Gerda niet ziet’. Tsja… Makkelijk?

  2. Journalisten zijn net mensen, dus zijn er veel die niet precies weten hoe weblogs werken. Leuk dat Henk van Ess zichzelf daarmee even impliciet op zijn borst slaat: kijk mij eens modern wezen! Maar de werkelijke vraag zou moeten zijn: is het erg dat veel journalisten niks met blogs hebben? Als elke schrijvende journalist er verplicht bij moest gaan bloggen, zou er geen krant meer op tijd verschijnen. Het is de innovatie-Gestapo (Groenhuijsen-grapje, het moest even) die dat op sites als deze hooghartig voorschrijft. Dagbladen zouden er goed aan doen om een aparte blogredactie aan te wijzen, maar het is naief om het bloggen maar meteen tot het hart van de zaak te bombarderen.

  3. Matthijs schreef op 16 december 2005 om 09:06

    Het stuk hierboven is behoorlijk gewijzigd in vergelijking met het stuk waar ik mijn eerste reactie op baseerde. Kan ook ik nog dingen veranderen in mijn reactie? Misschien iets doen met een edit functie o.i.d.?
    Verder: Interessant om een overzicht te maken van “brainblogs”, Henk. Misschien eerst nog wel die term verder uitdiepen. Ik zou er voor kiezen om een indeling te maken naar vakgebied, is dat wat? Of je de brainblogs werkelijk vind met technorati weet ik niet, maar het proberen waard lijkt me.

    @Jeroen: Ik zou zeggen dat het wel erg is dat journalisten niets met blogs hebben. Helemaal gezien de oplage-ontwikkelingen van kranten was het handig geweest om te anticiperen op veranderingnen in nieuwsconsumptie en productie. De gevestigde journalistiek reageert wat traag op nieuwe ontwikkelingen. Met het woord innovatie-gestapo sla je denk ik de plank volledig mis. Alsof innovatie een vies woord is? Niemand die zegt dat iedere journalist moet bloggen, maar wat eerder instappen in een voortdenderende trein was nogmaals slimmer geweest dan er achteraan te sukkelen. En dat is wel wat er nu aan de hand is.

  4. @Matthijs: Mijn reactie was bewust wat chargerend gesteld. Het is namelijk makkelijk roepen dat alles anders moet, maar mediabedrijven moeten ook gewoon kortetermijnbegrotingen halen, dus kun je niet het huidige businessmodel per direct helemaal omgooien. Uiteraard hadden veel media eerder moeten inhaken op de interactie- en internettrend, maar dan wel zonder het papieren medium uit het oog verliezen. Ook met dat ‘oude’ medium moet de komende jaren gewoon nog geld verdiend worden. Wat ik bovendien wilde aangeven: een groot deel van de bevolking mist de boot momenteel qua online ontwikkelingen. Logisch dus dat dat ook veel journalisten overkomt. Maar gelukkig zijn er wel degelijk initiatieven te zien, waaronder Volkskrant, Nieuwsblad v/h Noorden, Emerce en Molblog.

  5. “Journalisten hebben moeite met het schrijven van blogs. Ze vermengen niet graag persoonlijke meningen met feiten.” schrijft collega van Ess. Ze generaliseren ook en kijken niet verder dan hun neus lang is, zou ik daar moeiteloos (en even gemakkelijk) aan toe kunnen voegen. ;-)
    Zo schrijven, nee: bloggen, bij Het Financieel Dagblad diverse journalisten volgens de regels van de kunst. Zo is er correspondent Jan Maarten Slagter, (blogs.fd.nl) die het blog-idioom duidelijk beheerst. Dat wil zeggen: kort, persoonlijk, de ik vorm-niet schuwend, extern linkend, frequent, én met inzet van comments, die op hun beurt weer fantastische leads voor nieuwe verhalen opleveren. Idem voor FD-collega Bert van Dijk, (http://bloglab.blogs.com/frontrunner/), inclusief de door van Ess gewenste tags. Zomaar twee voorbeelden, wellicht nog wat onder de radar, maar wel degelijk live and kicking. En gewoon voor twee tientjes per maand via TypePad, zonder IT belasting of moeilijke organisatorische inbedding, maar mét volledige instemming en support van een hoofdredactie.
    Dat nieuwe journalistieke paradigma’s volledig aan de gevestigde orde voorbij gaan, zoals deze site lijkt te willen onderstrepen, is onzin.

  6. Jan schreef op 17 december 2005 om 16:43

    zo kan het ook mensen, gewoon schrijven over alle zaken die opvallen. nieuwe journalistiek! http://www.rotteappel.com

  7. Pingback: De nieuwe reporter » Blog Archive » Blogger wordt romanschrijver

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>