Een opvallende oproep van Mena Trott, een van de oprichters van Six Apart, aan het begin van de tweede dag op Les Blogs in Parijs. Six Apart is het bedrijf achter Typepad, Livejournal en Movable Type, en maakt een van de bekendste pakketten voor het maken van weblogs. Livejournal telt volgens opgave van Six Apart zelf 7,5 miljoen loggers. Toch is Trott niet tevreden, en die ontevredenheid heeft te maken met de manier waarop webloggers haar software gebruiken. Ze uitte haar kritiek in de vorm van een vraag aan de zaal: ´Kunnen webloggers niet wat beleefder zijn?´
Het succes van een weblog is vaak de persoonlijkheid van de schrijver of de opvallende toon van de site, stelde Trott. ‘Helaas is dat voor veel webloggers een synoniem voor sensationalisme.’ Ironisch, want veel webloggers zijn juist begonnen uit onvrede met de berichtgeving in de traditionele media. Maar helaas, stelde Trott, kopiëren steeds meer webloggers de main stream media strategie: If it bleeds, it leads.
Trott maakte ook bezwaar tegen de hufterige, sarcastische ondertoon van veel weblogs. Sommige logs scheppen er groot genoegen in om alles en iedereen belachelijk te maken. En dat kan op termijn de geloofwaardigheid of de status van weblogs aantasten.
‘Op weblogs worden dingen geschreven die mensen nooit tegen elkaar uit zouden spreken. Maar die uitspraken kunnen je, zelfs als ze niet waar zijn, lang blijven achtervolgen. Iedere keer als iemand jou googlet, duiken die verdachtmakingen weer op. Dus, volgende keer als je een artikel post, check het niet alleen op spelling en html-codes, maar vraag je ook af: zou ik dit iemand ooit recht in zijn gezicht durven zeggen?’
Trotts oproep maakt deel uit van een veel breder debat dat de laatste maanden wordt gevoerd. Twee thema’s duiken regelmatig op in dit debat. In de eerste plaats gaat het om omgangsvormen, of etiquette. Hoe ga je op een acceptabele manier met elkaar om op internet. Heeft iedereen het recht elkaar uit te schelden, en moet je daar maar tegen kunnen? Of zouden webloggers zich idealiter aan een net-etiquette moeten houden. Het tweede thema is dat van aansprakelijkheid. Vaak worden beledigingen anoniem geuit, en is het lastig om onjuiste beschuldigen te weerleggen. Anderen stellen daar tegenover dat webloggers elkaar tot de orde zullen roepen. Als het echt niet klopt wat er op een weblog staat, zal dat in het comments-pannel vanzelf worden weerlegd door de bezoekers van de site.
Het Amerikaanse tijdschrift Forbes schreef half november een groot (veel bekritiseerd) cover-artikel met als titel The attack of the blogs over dit onderwerp. Daarin kwamen veel bedrijven aan het woord die door webloggers waren zwart gemaakt. In Nederland discussieerden onder meer Geert-Jan Bogaerts (chef internet de Volkskrant) en Peter Vasterman (docent masteropleiding Journalistiek UvA) over de wenselijkheid van anonieme bijdrages op weblogs.
De driehonderd webloggers in de zaal reageerden maar lauw op Trotts oproep. Haar verhaal oogstte een wel heel matig applausje. Een voorstel om te stemmen over de vraag of webloggers beleefder zouden moeten zijn, werd snel weggewuifd. Een aantal webloggers was het met haar eens, maar anderen vonden haar commentaar ‘patronizing’:
‘We leven in een nieuwe wereld. Mensen zijn nu eenmaal verschillend, en de een uit zich anders dan een ander. Misschien gedragen sommigen zich op een manier die jij afkeurt. Jammer dan, daar moet je maar tegen kunnen.’
Echt kansrijk lijkt Trotts beroep op het fatsoen dan ook niet. Maar het probleem dat zij signaleert bestaat wel degelijk. Misschien moet een antwoord gezocht worden bij de andere panels van vandaag. Een thema dat voortdurend ter sprake kwam (zie ook Ymerce weblog) was reputatiemanagement. Kan de technologie een oplossing bieden voor onbeschofte opmerkingen en valse beschuldigingen?
Zie ook: