Wat veel bezoekers van De Nieuwe Reporter misschien al wel zo ongeveer wisten, wordt deze week in een special van The Economist grondig bevestigd. Het tijdperk van de massamedia dooft langzaam uit, schrijft het blad, de toekomst is aan persoonlijke en “participatory” media. De verschuiving wordt geleidelijk maar “dramatisch” genoemd, de redactie deinst er niet voor terug de ontwikkeling van de blogging tool Movable Type met die van de boekdrukkunst (“movable type”) in 1448 te vergelijken.
Voorspeld worden een mediawereld en samenleving waarin de gebruiker de “programmeur” is en het niet om één groot publiek maar om talloze publieksgroepjes draait.
Succesvolle mediabedrijven zullen als “marktplaatsen” fungeren waar consumenten informatie zoeken en uitwisselen, dingen uitzoeken en aan hun eigen media experiences gestalte geven.
Dat de regerende mediaconglomeraten de ommekeer zullen meemaken, is voor The Economist geen uitgemaakte zaak. Want hoe verander je je als majesteitelijk medium in “a place for conversation”, zeker als je ziet hoeveel levendige conversaties de blogosfeer al bevolken?
De special biedt weinig harde antwoorden – die zijn er nog niet -, wel genoeg relevante gedachtes en audio-interviews (o.a. met Chris Anderson van Wired).

De auteur van de special, Andreas Kluth, vertelt in een van de audio-interviews hoe hij tamelijk sceptisch aan zijn onderzoek begon – al dat gedoe over blogging en participerende burgers leek hem nogal overdreven – maar gaandeweg onder de indruk raakte.

Het special-gedeelte over journalistiek eindigt met twee citaten die ik maar even in zijn geheel laat volgen.

Craig Newmark, of Craigslist, says that “journalism needs to become a community service rather than a profit centre,” and is working on making this happen.

En:

As the State of the News Media puts it, “the worry is not the wondrous addition of citizen media, but the decline of full-time, professional monitoring of powerful institutions.” That, after all, is what a free press in democracies is supposed to be for.