Hoe verhoog je de kwaliteit van een virtuele gemeenschap? Het antwoord van Slashdot, Ebay en Ekudos

Het van de grond trekken van een goed lopende virtuele gemeenschap met interessante, lezenswaardige content is geen eenvoudige klus. In eerdere artikelen op De Nieuwe Reporter is al aangestipt dat het raten van de reacties van gebruikers dóór gebruikers de oplossing is voor het binnenhalen en waarborgen van kwaliteit (zie ook het commentaar van Gerard Smit). Ook in de screencast van Jaap Stronks kwam naar voren dat het beoordelen van content steeds meer gemeengoed wordt in online-omgevingen. Aan (beoordelingssystemen voor) CGM liggen in mijn ogen twee zeer belangrijke concepten ten grondslag: vertrouwen en reputaties.

De kwaliteit van discussie is op platformen van CGM volledig afhankelijk van de inbreng van de gebruikers, enkele moderatieregels en algemene waarden en normen daargelaten. Fukuyama stelt dat gemeenschappen op het internet afhankelijk zijn van ‘mutual trust’: hoe hoger het vertrouwen tussen gebruikers onderling, hoe hoger de kwaliteit van de discussie. Immers, een inhoudelijke kwalitatieve reactie zal je eerder geven op een topic dat gestart is door een gebruiker met wie goede ervaringen zijn (geweest). Deze ‘goede ervaringen’ kunnen transparant worden door het invoeren van een reputatiesysteem, de andere belangrijke pijler in een virtuele gemeenschap.
Hieronder bekijk ik hoe Ebay en Slashdot als twee bekende vormen van online gemeenschappen (en volledig afhankelijk van de ‘bijdrage van de gewone burger’) omgaan met reputatiesystemen. Daarna zal ik ingaan op de onlangs gestarte democratische nieuwssite Ekudos (de Nederlandse variant van het door Erwin Boogert besproken Digg.com).

Slashdot

‘A single story might have a thousand replies – and let’s be realistic: not all of the comments are that great. In fact, some are down right terrible, but others are truly gems’

Niet alle reacties op Slashdot zijn interessant en lezenswaardig: naarmate de populariteit groeit, komen er meer trolls en gebruikers die off-topic reageren. De oplossing van Slashdot is een ratingsysteem van de reacties, genaamd ‘tresholds’. Een threshold is de minimale score die een comment moet hebben wil het voor jou als gebruiker zichtbaar worden. Comments worden gescoord van -1 tot 5. Je stelt je treshold dus zelf in, bijvoorbeeld op 2. Je krijgt dan alleen comments te zien met een score van 2 of hoger.
Een logisch gevolg van het raten van comments is de koppeling die ontstaat tussen de rating en de gebruiker. Gebruikers krijgen namelijk aan de hand van de rating van hun comments een bepaalde reputatie. Bij Slashdot heet dat ‘Karma’, een waarde die weergeeft hoe je comments in het verleden op waarde zijn geschat, uit te drukken in: Terrible, Bad, Neutral, Positive, Good en Excellent.
Sommige gebruikers (met constant hoge Karma’s) worden uitgenodigd om moderator te worden, en dus comments en topics te raten aan de hand van de hierboven gestelde criteria en schalen. Maar ook hier weer een democratisch beginsel: als je moderator wordt, krijg je slechts vijf ‘moderator points’. Die kan je gebruiken voor 5 reacties of topics, daarna ben je moderator af, en is het de beurt aan de volgende.

Ebay

Ebay is een voorbeeld van een handelsgemeenschap waar de voorgeschiedenis (= reputatie) van de gebruiker een belangrijk criterium kan zijn voor een lid dat een financiële transactie overweegt. Is er geleverd en op tijd? Is alles goed gegaan met de betaling? Bij Ebay heet het reputatie-ratingssysteem ‘feedbackprofiel’, dat bestaat uit ‘een score tussen haakjes, plus commentaar van andere leden aan wie is verkocht en van wie is gekocht’.

Het slimme aan het ratingsysteem van Ebay is dat de reputatie van de gebruiker is opgebouwd uit een cumulatieve samenvatting van de positieve, negatieve of neutrale punten die anderen aan hem toekennen. Een hoge reputatie bereik je dus als gebruiker alleen dan wanneer je veel verschillende (handels)interacties hebt met veel verschillende andere gebruikers. Gebruikers worden op die manier door ‘het systeem’ uitgenodigd tot handelen: als je veel en vaak verkoopt, en je dat doet op een correcte manier, kan je steeds meer verkopen omdat je een betrouwbare partner bent geworden. Trekken we deze lijn door, dan kan dit natuurlijk ook gelden voor de inhoudelijke kwaliteit van de informatie die gebruikers onderling uitwisselen.

Ekudos

Ekudos is een Nederlandse versie van Digg, een democratische nieuwssite uit de VS, en startte vorige week vrijdag (12 mei). Het idee is: gebruikers voegen zelf nieuwsartikelen toe, die vervolgens worden gewaardeerd met ‘Kudos’ door andere gebruikers. Lezers worden dus (vormen van) journalistieke filters, zoals eerder hier op DNR gemeld. Als je net een artikel hebt geplaatst, komt dit artikel nog niet op de voorpagina omdat er te weinig Kudos gegeven zijn aan het artikel. De door gebruikers toe te voegen bestaande artikelen worden geplaatst in vaststaande categorieën. Dat zijn er tien: tech, games, design, opmerkelijk, web, entertainment, lifestyle, wetenschap, gadgets en actueel. De headline van het artikel op Ekudos bestaat uit de URL die de gebruiker toevoegt: de locatie van het oorspronkelijke bericht dus. Daarmee is Ekudos een verzameling van berichten, met als enige eigen content de samenvatting (of inleiding op het bericht) die geschreven is door de gebruiker zelf.

Uit de voorbeelden Ebay en Slashdot kwam naar voren dat deze vormen van CGM vooral drijven op de opgebouwde reputatie (die weergegeven wordt in het profiel) van de gebruikers. Opmerkelijk bij Ekudos is dat het profiel van de gebruiker bestaat uit de artikelen die per gebruiker ingezonden zijn en de artikelen waaraan hij Kudos heeft gegeven. Dat is eigenaardig, en een duidelijk andere benadering dan bij Ebay of Slashdot. Volgens de prima functionerende ratingsystemen van deze sites zou hier informatie terug te vinden moeten zijn over bijvoorbeeld de totale aantal reacties en artikelen, de waardering daarvan, de leeftijd, de datum waarop je als gebruiker geregistreerd bent enzovoort.

Nog intelligentere systemen

Laten we niet te ver op de zaken vooruit lopen, want Ekudos is nog ‘under construction’: er komen volgens Robert Gaal van Stillpoint Media (blogt zelf op blueace.nl) meer functies aan, want er zijn ideeën genoeg. Gelukkig maar, want we zijn benieuwd naar de ontwikkelingen. Het is overigens volgens mij slechts een kwestie van tijd totdat er een (nog) intelligenter ratingsysteem wordt ingevoerd.

Concluderend: het mes snijdt aan twee kanten. Gebruikers willen serieus genomen worden en autoriteit verwerven. Binnen een context waarin content gekoppeld is aan de reputatie van gebruikers leidt dit tot kwalitatief hoogstaande bijdragen: de discussie wordt interessanter en beter te volgen. Het intelligente is, dat gebruikers op deze manier zelf verantwoordelijk worden voor de kwaliteit van CGM, en dat die kwaliteitsnorm in stand zal worden gehouden. Er komen geen externe scheidsrechters of zedenmeesters aan te pas: de ‘gewone’ burger is aan het woord en levert een belangrijke bijdrage aan de informatievoorziening.

Verder lezen:

Online identiteit: Frankwatching.com

Burkett, Scott. “The Lifecycle of Online Community Members.” B. Scott Burkett’s Pothole on the Infobahn. 2006-01-09. 2006-05-15
The life cycle of online community members: Scott Burkett

Model succesfactoren blogcommunity: Upstream

7 reacties

  1. Pingback: www.ditdanweerwel.nl » Blog Archive » DNR: Hoe verhoog je de kwaliteit van een virtuele gemeenschap? Het antwoord van Slashdot, Ebay en Ekudos

  2. Pingback: Dit is Berry

  3. Gerard Smit schreef op 17 mei 2006 om 09:15

    Het interessante verhaal van Matthijs over kwaliteitsimpulsen van virtuele gemeenschappen brengt mij op een voor mij totaal onverwacht inzicht, namelijk het maatschappelijk belang om de journalistiek te professionaliseren.

    Matthijs laat zien hoe verschillende virtuele gemeenschappen zoals Ebay, Slashdot en Ekudo manieren bedenken om de intersubjectieve overeenstemming over kwaliteit te borgen. Simpel gezegd komt dit neer op het principe: de meeste stemmen gelden. Als veel gebruikers tevreden zijn over een bepaalde verkoper op Ebay dan vergroot dat het vertrouwen en de reputatie van de verkoper waardoor hij nog meer kan verkopen en waardoor anderen zullen proberen ook zo’n reputatie te verwerven. De stilzwijgende veronderstelling is dat de verkoper met een goede reputatie zich houdt aan algemeen gerespecteerde regels van het economisch verkeer zoals het leveren van een optimale prijs-kwaliteit verhouding en goede service.

    Het mechanisme van de vrije markt op zijn best.

    Moet de journalistiek ook op die manier werken? Mijn eerste antwoord is: ja, leuk. Je ontwikkelt een manier van nieuwsproductie waarvan de grootste gemene deler van de gebruikers bepaalt wat er toe doet en wat niet. Dat lijkt een uiterst democratisch principe dat ervan uitgaat dat we door elkaar te corrigeren en te beoordelen tot een voor ons allen waardevol product komen.

    Ook in de wetenschap geldt het principe van de intersubjectieve beoordeling: die theorieën zijn waar, waarvan de overgrote meerderheid van wetenschappers die op het betreffende terrein tot oordelen bekwaam geacht worden vinden dat ze waar zijn. Totdat het tegendeel wordt bewezen.

    Nu mijn bedenking. De kracht van de wetenschap is dat de intersubjectiviteit, of onderlinge overeenstemming, zich baseert op expliciet verwoorde regels, zoals het principe van de verificatie: alleen die theorieën zijn waar die empirisch zijn getoetst. Dit principe geldt voor iedereen en wordt ook geaccepteerd door leden buiten de gemeenschap van wetenschappers. Een alternatieve genezer die zijn reputatie wil opvijzelen zal zijn uiterste best doen om wetenschappelijk bewijs te leveren voor de juistheid van zijn inzichten.

    De kracht van het expliciet verwoorden van je uitgangspunten, zoals dat van de verificatie, is ook dat dat uitgangspunt zelf ter discussie kan komen te staan. Zoals dat in de wetenschap ook is gedaan door bijvoorbeeld de filosoof Karl Popper die aannemelijk heeft gemaakt dat het verificatiebeginsel zwak is omdat je altijd wel lukt om ergens bewijzen voor je theorie te vinden. Dus, zei hij, moeten we van een ander principe uitgaan en wel het falsificatiebeginsel: je moet je beweringen zo formuleren dat het mogelijk is om ze te weerleggen. Dit beginsel is nu, naast het verificatiebeginsel, gemeengoed onder wetenschappers.

    Wat betekent dit voor CGM en in het bijzonder voor de journalistieke professie? Ik zie twee grote pluspunten van CGM
    1 Het groepsdenken kan, zeker als het gestuurd wordt door intersubjectieve regulatie zoals beschreven in het stuk van Matthijs, het beste in de gebruikers naar boven halen en een grote dienst bewijzen aan de gebruikers.
    2. Opkomst en populariteit van CGM bieden een broodnodige correctie op de intellectuele lethargie van de journalistiek.

    Nu het nadeel van CGM en de daarmee verbonden noodzaak de journalistiek te professionaliseren.

    Het nadeel van groepsdenken dat zijn eigen principes niet expliciet maakt, is dat kwaliteit waar weinig mensen oog voor hebben, niet naar boven komt drijven, of domweg niet bestaat.

    In de wetenschap, de filosofie en de kunst zijn het vaak de randfiguren, de types die juist niet door het grote publiek worden gewaardeerd, die voor de grote veranderingen zorgen. Natuurlijk, ook in de wetenschap gelden sterke uitsluitingsmechanismen, maar het commitment aan een regel die het groepsdenken te boven gaat, schept de mogelijkheid het groepsdenken te doorbreken ten faveure van een hoger staand algemeen beginsel.

    Op deze manier doordenkend zou een goed functionerende journalistiek zich moeten houden aan algemeen geformuleerde regels waarvan nagenoeg iedereen de waarde inziet. In principe is dat ook de bestaansvoorwaarde van de journalistieke professie. Alleen, het intellectuele debat over die algemene regels waar de journalistiek op gebaseerd moet zijn wordt niet of te weinig gevoerd, of is op zo’n manier gevoerd dat het grote publiek de waarde er niet van in ziet. Dat zie je ook wel aan de discussie over de gewraakte Zembla uitzending over Ayaan Hirsi Ali: het gaat voornamelijk om de vraag: was het wel of geen nieuws? Geen woord over de waarde en functie van nieuws.

    De bestaansvoorwaarde, en de noodzaak, van een krachtige journalistieke professie, schuilt in het vermogen te handelen volgens kwaliteitscriteria waarvan het publiek de belang inziet, maar dat onafhankelijk is van het tijdelijk oordeel van dat zelfde publiek. Dat vraagt om een hoge mate van intellectuele training van die professionals en een voortdurend en open debat over zin en betekenis van de journalistiek.

    Dat de journalistiek een open beroep is, en dat niet iedereen zich aan de hoge beroepseisen hoeft te confirmeren, is duidelijk, maar dat betekent niet dat een democratische samenleving niet gebaat is met een hoogopgeleide kaste van journalisten.

  4. Pingback: MediaBlog » De media heeft het ook weer gedaan

  5. Interessante link: Rapleaf is net nieuw, het is een opensource reputatiesysteem van kopers en verkopers, de open versie van het feedbacksysteem van eBay. Ik denk dat we in de toekomst meer initiatieven kunnen verwachten, ook voor andere sectoren. (Via Tchcrunch)

  6. Nog een link: de Unkeynote van Jeff Jarvis, waar hij het heeft over het fenomeen ‘interestingness’ dat Flickr hanteert. Het kijkt naar populariteit van foto’s in combinatie met sociale relaties. Oftewel, het kijkt naar wat populair is bij mensen die in sociale termen dichtbij jou staan (in je contactlijst staan of tevens vrienden/familie zijn). Laat je die sociale factor weg, dan hou je slechts het systeem van de grootste gemene deler over van eKudos en Digg.
    Wat dat betreft zou het interessant kunnen worden als sociale netwerken als Hyves zich met nieuws zouden bezighouden. Je kunt nu bloggen, maar zelfs een rss-feed wordt niet aangeboden en het enige ‘sociale’ eraan is dat artikelen op de persoonlijke pagina’s van je hyves-vrienden verschijnen. Maar nog voor de zomer schijnt Hyves een API te publiceren, wellicht dat dit perspectieven biedt.

  7. Robert schreef op 19 mei 2006 om 09:14

    Je vermoeden klopt: we hebben heel wat dingen in de steigers staan voor het gebruikersprofiel op eKudos. Voornamelijk komen er wat statistieken bij, maar ook persoonlijke informatie kan worden opgegeven en er komt mogelijkheid tot groepsvorming. Onze todo-list is wat dat betreft nog lang niet leeg. De kreet hier blijft: “always in beta” ;)

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>