Hyperlink nog weinig gebruikt door journalisten

20/6 16.12 reactie GJ Bogaerts toegevoegd door MdW

In de bloggersgemeenschap vormt de externe hyperlink vaak de basis voor een verhaal. Door het aanbrengen van links vergroot je de aannemelijkheid van je verhaal, omdat lezers zelf kunnen beoordelen of de bronnen die je gebruikt de waarheid spreken. Het is bovendien ‘not done’ om verhalen van andere bloggers over te nemen zonder te linken. Dat is niet alleen onbeleefd, want er hangt veel af van zo’n hyperlink: je Google-pagerank, en of er bezoekers naar je site komen. Alleen een gehyperlinkte bronvermelding telt dan ook als een echte bronvermelding.

Op journalistieke nieuwssites is van deze code weinig te merken. Wie een rondje langs de Nederlandse journalistieke sites surft, merkt al snel dat de hyperlink maar mondjesmaat wordt ingezet, behalve om naar de eigen archieven te verwijzen. Dat heeft ongetwijfeld te maken met de prominente plek die de meeste internetredacties inruimen voor kopij van de persbureaus Novum en ANP. Die berichten bevatten zelden een link.

Maar ook in de stukken van de eigen redactie is de link een zeldzaamheid. Zo vind je op de site van de grootste betaalde krant, De Telegraaf, alleen in de rubrieken met consumenteninformatie (Dagje Eropuit en i-Mobile) regelmatig een verwijzing naar buiten. De sites van het Algemeen Dagblad en de PCM-kranten geven hetzelfde beeld. Het AD bedient zijn lezers bijvoorbeeld vrijwel alleen in het multimediakatern met verwijzingen, Trouw vooral in de servicegerichte rubriek ‘De Gids’ en enkele dossiers in ‘De Verdieping’. NRC Handelsblad en de Volkskrant linken wel in andere rubrieken, zij het spaarzaam. Op de onlangs vernieuwde Volkskrant-site zijn de artikelen met links gemakkelijk te vinden; ze krijgen een icoontje mee, alsof het om een zeldzame diersoort gaat. Schaars zijn ze zeker: op 6 juni vind ik drie van die icoontjes, op 14 juni niet één.

Trekken de traditionele media zich bewust terug op hun eigen hyperlink-arme eilandjes? Vincent van Twillert, als blogger actief op Zesser, vermoedt van wel. Hij ergert zich aan journalisten die wel een bron noemen, maar niet de moeite nemen om een link toe te voegen, als service naar de lezer. Als voorbeeld noemt hij een bericht op zijn eigen blog, dat ook op de website van De Telegraaf verscheen, al dan niet geïnspireerd door zijn bericht.

Ook Paul Molenaar, directeur van Ilse Media (o.a. Nu.nl), mist verwijzingen naar weblogs in de Nederlandse kranten. “Ik wil eigenlijk bij ieder artikel een kader zien met links naar weblogs die meer informatie over het onderwerp bieden,” zegt hij in NRC Handelsblad. Hierdoor worden kranten volgens Molenaar interessanter voor hun lezers, omdat ze niet langer het gevoel hebben dat ze iets missen. NRC neemt zijn advies direct ter hand, door een aantal online bronnen onder het artikel te vermelden. Grappig genoeg zijn de links niet actief, wat vaker voorkomt.

Een voor de hand liggende reden voor het ontbreken van hyperlinks is de angst dat de lezer de weg kwijtraakt en zijn vertrouwde nieuwsbron in de steek laat. Geert-Jan Bogaerts, chef internet bij de Volkskrant, ontkent dat die overweging een rol speelt. “Ik zie graag meer links op de site.” Het Content Management Systeem van de Volkskrant (en de andere PCM-kranten) laat het simpel invoegen van een hyperlink echter niet toe. Bogaerts: “Daar moet html aan te pas komen en we hebben niet de mankracht om dat vaker te doen.” Bogaerts ziet hier voorlopig geen verandering in komen, omdat het systeem pas sinds januari draait en aanpassingen te duur zijn. Toevoeging GJ Bogaerts: “Even een kleine correctie: ik denk dat de auteur mij verkeerd heeft begrepen. In ons vorige CMS (Open Market), dat we tot januari gebruikten, hadden we niet de mogelijkheid om gemakkelijk links toe te voegen aan een artikel; dat moest inderdaad handmatig ge-HTML’d worden. En hoewel iedereen bij ons op de redactie dat kunstje wel machtig is, is dat een extra hoeveelheid werk waarvoor we niet de mankracht hadden om dat constant en consequent te doen.
In ons nieuwe CMS zit het vanzelfsprekend wel ingebouwd; maar is het puur een kwestie van prioriteiten stellen. We vinden andere journalistieke dienstverlening op onze site (multimedialiteit, interactiviteit) belangrijker dan het doorlopen van elk gepubliceerd artikel op de mogelijkheid van het plaatsen van een nieuwe link. Bij uitzondering doen we dat echter wel.”

Technische drempels dus. Maar kKomt het ontbreken van de hyperlink niet ook voort uit onwennigheid onder journalisten, die hun stukjes nog steeds in eerste instantie voor het papier schrijven? Bogaerts wimpelt die suggestie direct weg: “Het is eerder omgekeerd. Onze redacteuren schrijven binnen ons CMS hun stuk, waarna het ook op papier verschijnt.”

Gezaghebbende bronnen
Een andere reden om niet te linken zou kunnen zijn dat journalisten niet al hun bronnen willen prijsgeven. Het is overduidelijk dat journalisten vaak te rade gaan bij blogs, maar als bron worden ze nog weinig opgevoerd. Vincent van Twillert (van Zesser) heeft de indruk dat nieuwssites eerder geneigd zijn om te verwijzen naar hun professionele collega’s, dan naar de blogger waar ze een idee van overnemen. Nu.nl linkt regelmatig naar een weblog als Geenstijl, maar journalisten van de Volkskrant en NRC zijn wellicht minder bereid om hun krant te associëren met dit shocklog. Bogaerts zegt geen problemen te hebben met het plaatsen van links naar een dergelijke site, ‘al plaatsen we de bron vaak in de context en laten we sommige sites wel, en andere niet binnen ons domein toe’.

Steeph en Carlos van het groepsblog Sargasso hebben over het algemeen goede ervaringen met kranten die doorlinken naar hun site, getuige deze voorbeelden. Alleen toen NRC Next citaten van Sargasso afdrukte in de papieren editie, vergat het dagblad de exacte url te vermelden.

Precisie is überhaupt ver te zoeken als het om links op mediasites gaat. Deeplinks, die direct naar de juiste pagina binnen een domein verwijzen, worden weinig toegepast. Veel redacties volharden nog in een lijstje links naar de voorpagina van een domein, onderaan of naast het artikel. Vaak moet de lezer zelf de tekst in zijn browser kopiëren.

Van de Nederlandse sites springt Elsevier.nl er positief uit. Het opinieblad onderhoudt sinds vorig jaar een nieuwssite en maakt daarop regelmatig en soms uitbundig gebruik van geïntegreerde (deep)links. Bijvoorbeeld in een artikel over Uruzgan, waarin direct gelinkt wordt naar een definitie van posttraumatische stressstoornis in de open source-encyclopedie Wikipedia.

René van Rijckevorsel, chef internet bij Elsevier, vat het beleid ten aanzien van hyperlinks als volgt samen: “Linken, linken, en nog eens linken. Alles staat bij ons in dienst van de lezer. Wij vinden het een belediging van onze lezers om informatie te onthouden.” Dat de lezer weg zou kunnen lopen is volgens Van Ryckevorsel onvermijdelijk. “Dat is internet. Ik ben daar niet zo bang voor, alle links openen in een nieuw scherm.”

‘Een protocol klinkt wat deftig’, maar Elsevier hanteert wel enkele hyperlinkregels, legt Van Rijckevorsel uit: “Liever niet een luie link naar de voorpagina, maar direct naar het artikel waar je naar verwijst. Als we naar sites met registratieprocedures linken, zetten we dat er tussen haakjes bij. Dat geldt niet voor links binnen ons eigen betaalde gedeelte, die linken we lekker zonder waarschuwing door, met een aanbieding voor een proefabonnement op ons blad.”

Net als Bogaerts heeft Van Rijckevorsel geen moeite om te linken naar minder gezaghebbende bronnen, weblogs of onbetrouwbare sites. “Als we naar een ‘shocklog’ verwijzen zetten we dat er misschien bij, zodat mensen weten dat ze niet bij zoiets als de Frankfurter Algemeine uitkomen.”

Link en gij zult gelinkt worden
Het verwijzen naar andere internetsites heeft zijn voordelen, zoals een hogere Google-pageranking, waardoor je makkelijker gevonden wordt. Weblogs vormen door veelvuldig linken een fijnmazig, wijdvertakt netwerk van onderling naar elkaar verwijzende sites. Wie veel extern linkt en makkelijk laat linken, kan rekenen op meer verwijzingen van andere sites. Dat is de conclusie die je kunt trekken op basis van zoekgegevens in Technorati, dat bijhoudt welke links er in blogs verstopt zitten. Tik je www.volkskrant.nl in, dan rollen er ruim 2.800 links uit de zoekmachine (peildatum 6 juni). De zoekopdracht levert voor andere dagbladen en nieuwssites de volgende resultaten op:

Telegraaf: 2.883
NRC Handelsblad: 2.454
AD: 2.107
Nos.nl: 2.091
Trouw: 1.063
Parool: 664

Deze aantallen vallen in het niet bij het aantal blogs dat naar Nu.nl (7.981), Planet Internet (6.075) en het populaire Fok.nl (5.486) linkt. Shock- en nieuwsblog Geenstijl scoort met 2.033 verwijzingen weliswaar matig, maar in verhouding tot het aantal unieke bezoekers (ruim een kwart van het aantal op Telegraaf.nl, volgens recente cijfers van Alexa) veel beter dan de meeste online kranten. Elsevier scoort met ruim 1.000 links niet overdreven hoog, maar de site is nog niet zo lang in de lucht. Ook blogs die zich op een minder groot publiek richten doen het naar verhouding goed. Zo zijn er in het blogdomein al 427 links naar De Nieuwe Reporter te vinden.

De belangrijkste verklaring voor het feit dat bloggers liever naar Nu.nl linken dan naar andere nieuwssites is niet dat zij Nu.nl interessanter vinden. Zoals al eerder op De Nieuwe Reporter te lezen was, gaat het vooral om het gemak waarmee gelinkt kan worden. Registratieprocedures en betaalde archieven frustreren een soepele verwijzing en worden daarom vermeden. Kranten lijken dat te beseffen en ruimen de barrières weer op. Zo meldt de Volkskrant bij de vernieuwing van de site dat de verplichte registratie tot het verleden behoort. Ook op andere nieuwssites verdwijnt de registratieprocedure geruisloos naar de achtergrond. Van Rijckevorsel: “Je kunt je helemaal suflinken naar de Elsevier-site.”

Dinsdag op De Nieuwe Reporter: ‘De do’s en dont’s van de hyperlink’.

Camiel Donicie

Camiel Donicie is freelance journalist. Hij studeerde begin 2005 af aan de Universiteit van Amsterdam, met masters in politicologie en journalistiek. Zijn interesses lopen uiteen van nieuwe media en technologie tot politiek gedrag, economische globalisering en duurzame ontwikkeling.

Alle artikelen van Camiel Donicie op De Nieuwe Reporter.

  • Pingback: Dit is Berry()

  • OK, ik ben oprecht geschokt door het nieuws dat de PCM-kranten werken met een CMS dat geen linkjes kan plaatsen (je verzint ’t niet) – én dat het typen van een doodsimpel html-commandootje kennelijk zoveel ‘mankracht’ kost dat het voor de Volkskrant onmogelijk is de meest basale vorm van internetcommunicatie te bewerkstelligen: een linkje naar een andere website.
    Niet te geloven.

  • Inderdaad, onvoorstelbaar.

    Misschien een tip voor PCM, er zijn ook gratis HTML editors verkrijgbaar…

    Zitten best goede tussen.

  • Ik ga me ook steeds meer zorgen maken om de flexibiliteit van cms’en. Ik zie niet in waarom grote organisaties geen gebruik zouden maken voor de gebruiksvriendelijke social software die overal op het web is te vinden en niet de moeite zouden nemen open source systemen op te zetten, in plaats van het worstelen met een beperkend cms.

  • Ik ben het met Jaap eens. Wie krijgt het voor elkaar om een CMS te bakken wat geen links kan aanmaken?

    PCM: Not ready for the internet!

  • Mooi voorbeeldje van statistiekenmanipulatie.

    “Deze aantallen (2.800 links naar Volkskrant.nl) vallen in het niet bij het aantal blogs dat naar Nu.nl (7.981).”

    Vergeten we hier voor het gemak dat Nu.nl nog altijd bijna 4x zoveel bezoekers trekt als VK.nl?

    “Geenstijl scoort met 2.033 verwijzingen weliswaar matig, maar in verhouding tot het aantal unieke bezoekers (ruim een kwart van het aantal op Telegraaf.nl, volgens recente cijfers van Alexa)”

    Maar GS trekt toch een paar (13!) duizend bezoekers meer dan VK.nl, volgens dezelfde bron…

    “Elsevier scoort met ruim 1.000 links niet overdreven hoog, maar de site is nog niet zo lang in de lucht.”

    Sinds wanneer is ‘nog niet zo lang in de lucht’ een argument in de vluchtige internetwereld. Bovendien is de nieuwe site van Elsevier al toch zeker een jaar in de lucht. En ditt is voor de bezoekers in ieder geval geen probleem. Volgens Alexa scoort Elsevier namelijk met 216,261 zeer goed.

    Als je cijfers in verhouding tot andere cijfers zet, doe dat dan s.v.p. consequent, en niet wanneer het uitkomt om een punt te maken.

    Link en gij zult gelinkt worden?? Link wanneer het relevant en additief is om te linken, met het oog op de bezoeker. Link niet om ‘gelinkt te worden’, niet alleen omdat het cijfermatig onzin is, maar ook omdat met dit soort informatie het doel vertroebeld wordt, linken als service naar de lezer.

    Ps: goeie move om alle links toch wel binnen nieuwereporter.nl te openen, stel je voor dat je de bezoeker verliest aan een andere site…

    Ps2: ik ben inmiddels geabonneerd op jullie nieuwsbrief, mooie service naar de lezer toe. Ik zit echter niet te wachten op deze aandringende pop-up bij iedere nieuwe pagina. Dit zijn van die irritante dingen die internetgebruikers tot wanhoop drijven.

    Ps3: Het CMS van de Volkskrant kan wel degelijk hyperlinks maken. De ene (traditionelere) journalist binnen het nieuwe centrale nieuwscentrum van de Volkskrant (waar een aantal Internetredacteuren en journalisten van andere deelredacties constant de site up-to-date houden, en zich met de andere multimediale faciliteiten bezig houden) doet dit i.d.d. meer dan de andere. Desalniettemin is het credo ook bij de Volkskrant om te linken waar dit relevant wordt geacht doen. En al doende leert men.

  • @Heleen: linken als service naar de lezer? Nee, het is meer dan dat. Het gaat erom dat je als medium ingebed wordt in de horizontale netwerkstructuur die internet is. Als je alleen maar linkt indien het past binnen de verticale relatie die met de lezer wordt onderhouden, gebeurt dat inderdaad dus nooit. Want het is de Volkskrant-redacteur die alles leest, voorverteert en er een kant-en-klaar nieuwsbericht van produceert. Het is dan de journalist die beoordeelt wat waar en belangrijk is en dit vertelt aan de lezer; dan is er ook geen noodzaak om te linken, behalve als iemand ‘zich ergens meer in wil verdiepen’. Door te linken betrek je de lezer in het journalistieke proces, en laat je zien welke stappen je hebt genomen, hoe je conclusies zijn gevormd. Door niet te linken houd je de lezer op afstand en versterk je de unidirectionele, verticale relatie met de lezer. In die journalistieke cultuur is geen noodzaak tot linken, vandaar dat het niet wordt gedaan. De redenen die binnen die cultuur worden gegeven zijn dan ‘het is technisch niet mogelijk’ terwijl dit kennelijk dus niet klopt, of dat het niet nodig is.
    Maar dat ‘al doende leert men’ is toch wel een gotspe, na ruim tien jaar aanwezigheid op internet. Maarre, aangezien je stage loopt bij de internetredactie van de Volkskrant (toch?), kun je nagaan hoe het nu kan dat Nederland (zie Geenstijl van vandaag) in de veronderstelling verkeert dat jullie niet in staat zijn om links toe te voegen? Wat klopt er dan niet aan de berichtgeving?

  • “Grappig genoeg zijn de links niet actief, wat vaker voorkomt.” Haha, is Camiel Donicie ook een krantenjournalist? De links naar Technoratie en http://www.volkskrant.nl werken niet, omdat er geen http:// voor staat.

    Trouwens, waarom staat de naam van de auteur hier niet bij de artikelen, maar alleen bij de samenvatting op de voorpagina?

  • “Haha, is Camiel Donicie ook een krantenjournalist? De links naar Technoratie en http://www.volkskrant.nl werken niet, omdat er geen http:// voor staat.”

    De http:// is inmiddels toegevoegd.

    “Trouwens, waarom staat de naam van de auteur hier niet bij de artikelen, maar alleen bij de samenvatting op de voorpagina?”

    De auteursnaam staat in de rechterbalk op deze pagina.

  • Eerste wet van de Content Management Systemen: hoe duurder het CMS, hoe minder je er mee kunt. Mijn vorige reactie op deze platgesubsidieerde site verdween in het niets, maar ik doe nog een poging.

    “Grappig genoeg zijn de links niet actief, wat vaker voorkomt.” Is Camiel Donicie ook een krantenjournalist? De links naar Technorati en http://www.volkskrant.nl werken namelijk niet, omdat het bekende voorvoegsel ontbreekt, (maar ik zal het niet noemen, want misschien liep de commentaarfunctie daarop vast).

    Trouwens, waarom staat de naam van de auteur hier niet bij de artikelen zelf maar alleen op de voorpagina?

  • Sorry voor de dubbelpost, maar ik kreeg na het posten van mijn reactie een lege pagina te zien. Als simpele internetter denk ik dan dat er iets mis gaat. Bij het herladen van het artikel zag ik ook niks. Worden reacties hier vooraf gemodereerd?

    Nog een correctie: de link achter de tekst http://www.volkskrant.nl zou http://technorati.com/search/www.volkskrant.nl moeten zijn, want het gaat over zoeken op Technorati.

    “De auteursnaam staat in de rechterbalk op deze pagina.” Ergens in het midden, ja. Als jullie de auteursnaam willen verstoppen moeten jullie dat zelf weten, maar de conventie is toch om de naam onderaan of bovenaan in de middenkolom te plaatsen.

  • “Worden reacties hier vooraf gemodereerd?”

    Ja, dat klopt. Om commentspam tegen te gaan, worden de bijdragen van mensen die nooit eerder hebben gereageerd, eerst gemodereerd. Excuses voor de onduidelijkheid.

    Bedankt ook voor je opmerking over de plaats van de auteursnaam. Als meer mensen dat onduidelijk vinden, is dat wellicht een reden om eea aan te passen.

  • Quote Jaap: “Maar dat ‘al doende leert men’ is toch wel een gotspe, na ruim tien jaar aanwezigheid op internet.”

    Quote myself: “Hieraan toegevoegd, de ene (traditionelere) journalist binnen het twee maanden jonge centrale nieuwscentrum van de Volkskrant (waar een aantal internetredacteuren en journalisten van andere deelredacties constant de site up-to-date houden, en zich met de andere multimediale faciliteiten bezig houden) doet dit i.d.d. meer dan de andere.”

    De focus van de VK is de laatste tijd enorm richting het internet gegaan. Met als fysiek resultaat de vernieuwde website e.a. multimediale faciliteiten en de nieuwe newsroom, in het centrum van de redactievloer. Ofwel sinds kort zijn journalisten van niet alleen de internetredactie maar ook van de redactie binnenland, buitenland, en economie ’belast’ met het onderhouden van de site. Digibeet of (veelal) niet.

    Ik ben het eens met je stellingen over hyperlinken, dat was ook niet the point van mijn reactie. Het klopt dat veel nieuws op de site van persbureas komt en dat in die berichten geen hyperlinks staan. En dat de links die er zijn (zoals ‘meer over dit onderwerp’ bij ieder artikel, extra’s, dossiers en achtergrondinformatie) bijna allemaal interne links zijn. Hyperlinken naar andere sites zou ook op VK.nl meer kunnen, zeker mee eens.

    Dit zal mede te maken met het feit dat veel journalisten nog totaal vreemd zijn met deze manier van journalistiek bedrijven. Momenteel in de opstartfase van de nieuwe site lijkt extra verdieping bieden in de vorm van linken naar bronnen e.d. helaas minder prioriteit te hebben dan met een noodgang het laatste nieuws brengen. De verdieping en achtergrond wil men graag nog meer voor het papier behouden, en daarbij kan helaas (nog) niet gehyperlinkt worden. Ik denk dat dit journalistieke shift-focus proces, dat veel verder gaat dan het simpelweg aanbrengen van hyperlinkjes, nog een lange weg te gaan heeft, niet alleen bij de VK.

    “Wat klopt er dan niet aan de berichtgeving?”

    Hoe GJB geciteerd wordt is een klassiek voorbeeld van misinterpreteren, of, cynischer, verdraaid citeren. Ik werk dagelijks met het CMS van de VK, en kan wel degelijk linken. Ik denk dat hetgeen wat ik hiervoor heb aangekaart als één van de redenen voor het gebrek aan links (nl, veel nieuwe ‘internetredacteuren, prioriteit) verdraaid is voor ‘niet kunnen linken’. Zelfs de ‘oudjes’ in de newsroom kunnen wel een intypen.

  • Ik bedoel met die laatste zin natuurlijk een code intypen.

  • Ik heb een tijdje voor een nederlands cms bedrijf gewerkt en volg ook met interesse en verbazing al enige jaren de internet capriolen van de traditionele media. Iets wat mij al enige jaren verbaast is dat hoewel PCM min of meer een monopolie op nieuwsvoorziening heeft het er niet in slaagt hier online veel mee te doen.

    De online initiatieven zijn nog steeds zeer versplinterd en amateuristisch (zowel inhoudelijk als kwa vormgeving). Iedere krant heeft zijn eigen cms pruts systeempje, ook wordt er hardnekkig vastgehouden aan het patroon van eens in de 24 uur een update (doorgaans s’nachts) en bovendien moet er ingelogd worden om bij de content te komen. Daarnaast wordt er op diverse redacties al jarenlang gerotzooid met betaal systemen die nooit van de grond komen.

    Hoe moeilijk kan het zijn! Creeer een site die alle content van alle PCM dagbladen integreert (deze keer met een echt cms). Zorg dat die site bijgewerkt wordt gedurende de hele dag. Dus niet wachten tot het nieuws alleen nog maar interessant is voor offline bejaarden: oud nieuws is niets waard (in papieren termen alleen geschikt om vis mee te verpakken). Zorg voor voldoende interactie mogelijkheden (opiniestukken zonder commentaar mogelijkheden kunnen echt niet meer in deze tijd). Als het goed aangepakt wordt komen de bezoekers vanzelf en waarschijnlijk in aantallen die adverteren de moeite waard maken.

    Overigens is de volkskrant al meer dan 10 jaar online nu. Dus de berichten over journalisten die links niet snappen en cms systemen die geen hyperlinks aankunnen verbazen mij enigzins. Wat zijn dat voor stoffige figuren op de redactie daar bij de volkskrant?

    Zelf lees ik overigens zelden een papieren krant. De paar keer per jaar dat ik de NRC zie valt me op hoe weinig er eigenlijk in staat. De voorpagina bestaat uit oud nieuws (opgeklopt anp spul van gisteren, sorry had ik al gelezen). Dan volgt een uiterst summiere binnenland pagina en een zo mogelijk nog beknoptere buitenland pagina met het nieuws van gisteren. Tot zover het nieuws. De rest van de krant bestaat uit opinie, sport, cultuur en andere onzin die weinig met nieuws voorziening te maken heeft. Interessant (soms) maar niet veel beter dan wat er online te vinden is.

    Tegenwoordig koop ik de international herald tribune als ik een keer een krant wil lezen. Dat is tenminste een ouderwetse krant met lekker veel nieuws en degelijke opinie stukken (in plaats van wat schrijfseltjes van een handvol zuurpruimen). De online editie is niet veel soeps, hoewel moeder krant new york times wel de moeite waard is.

  • Even een kleine correctie: ik denk dat de auteur mij verkeerd heeft begrepen. In ons vorige CMS (Open Market), dat we tot januari gebruikten, hadden we niet de mogelijkheid om gemakkelijk links toe te voegen aan een artikel; dat moest inderdaad handmatig ge-HTML’d worden. En hoewel iedereen bij ons op de redactie dat kunstje wel machtig is, is dat een extra hoeveelheid werk waarvoor we niet de mankracht hadden om dat constant en consequent te doen.
    In ons nieuwe CMS zit het vanzelfsprekend wel ingebouwd; maar is het puur een kwestie van prioriteiten stellen. We vinden andere journalistieke dienstverlening op onze site (multimedialiteit, interactiviteit) belangrijker dan het doorlopen van elk gepubliceerd artikel op de mogelijkheid van het plaatsen van een nieuwe link.
    Bij uitzondering doen we dat echter wel.

  • Voor de volledigheid, het ‘CMS van de VK’ heet Escenic (te herkennen aan die ‘.ece’ in de url) en kost behoorlijk wat geld. Er is in februari 2005 PCM-breed voor gekozen, zoals te vinden is op Google.

  • Het is geen geheim dat de invoer van CMS’en door heel veel mensen wordt beslist, maar ik moet de eerste organisatie nog tegenkomen waarbij er écht bottom-up iets is geïmplementeerd.

    Ik heb meerdere keren een invoering/overstap van CMS meegemaakt en zonder uitzondering is het eindresultaat rotzooi.

    Dat er überhaupt iets bij sites op de voorpagina verschijnt is veelal meer te danken aan de mentale gymnastiek van de internetjournalist en redacteuren dan het computersysteem.

    Een teleurstellende constatering, toegegeven, anno 2006.

  • Pingback: Planet Multimedia BlogNoot()

  • Cooper

    “Trekken de traditionele media zich bewust terug op hun eigen hyperlink-arme eilandjes? Vincent van Twillert, als blogger actief op Zesser, vermoedt van wel. Hij ergert zich aan journalisten die wel een bron noemen, maar niet de moeite nemen om een link toe te voegen, als service naar de lezer. Als voorbeeld noemt hij een bericht op zijn eigen blog, dat ook op de website van De Telegraaf verscheen, al dan niet geïnspireerd door zijn bericht.”

    De heer Van Twillert heeft dringend nood aan een lesje in bescheidenheid. Het artikel dat als voorbeeld wordt gegeven is immers gewoon overgeschreven van Automobilwoche en heeft niets te zien met zijn blog.

  • @COOPER: Nou nou, voel je je aangesproken? Het gaat er om dat zowel het artikel op autoblog als op autotelegraaf dezelfde bron heeft. Het verschil is dat autoblog direct naar de betreffende bron linkt en op die manier de bezoeker/lezer meer informatie biedt, ik vraag mij daarbij af of autotelegraaf niet kan linken of niet wil linken? Dat heeft niets met bescheidenheid te maken.

    Verder mijn complimenten aan Camiel, het is een leuk artikel geworden!

  • Pingback: Marketingportaal.nl | marketing, communicatie, kennis, profilering, interactieve marketing, web 2.0, web 3.0, burgerjournalistiek, weblog, wetenschap, community, reviews, groeikansen, kennis delen, weblogs, discussie()

  • Pingback: Linkjes? Nu even niet | burningCat()