Stijn Bronzwaer ziet het soort journalistiek dat hij en zijn medestudenten willen bedrijven verloren gaan.
Als student journalistiek aan de Universiteit van Amsterdam heb ik met veel plezier drie maanden stage gelopen bij het AD. Ik zag een krant die worstelt met oplagecijfers en haar imago. Volgens het AD moet een krant schrijven over de dingen waarover mensen praten bij de bakker of voetbalclub. De dag na het grote nieuws over verkrachting bij de marine stond er dan ook een groot interview met een aangerande marinier op de voorpagina.
Is dat nu echt wat mensen willen lezen? Misschien de kijkers van Hart van Nederland, maar die worden daar toch al bediend? De oorspronkelijke AD-aanpak, duiding van nieuws en het verpakken in ‘hapklare brokken’ met graphics, is denk ik de goede voor de doelgroep die ze voor ogen hebben. Een bijlage met daarin precies uitgelegd hoe het nieuwe zorgstelsel werkt, zoals vlak voor de lancering in het AD verscheen, is een uitstekend journalistiek product. Ook al bevat het nauwelijks nieuws, sensatie of primeurelementen.
Eigenlijk is het heel eenvoudig. De krant moet dunner en hoeft niet meer het hele spectrum aan nieuws te dekken. Is een gebeurtenis de dag ervoor al groot in het journaal, dan moet de krant het klein brengen met eventueel nog wat achtergrondelementen die ook daadwerkelijk iets toevoegen. Slechts 5 procent van de AD-lezers leest een artikel helemaal uit. Dat zullen in ieder geval niet de stukken zijn over onderwerpen die ze de dag ervoor al op het journaal hebben gezien.
Kranten moeten zich richten op achtergrond, duiding en extraatjes. Op het gebied van recensies zijn kranten nog een absolute autoriteit. Toch zie ik, bijvoorbeeld bij het AD, dat recensies langzaam uit de krant verdwijnen. Waarom?
Kranten zouden zich moeten richten op waar ze goed in zijn in plaats van steeds maar weer te proberen nieuwe markten aan te boren. Een voorbeeld: de jaarlijkse Lowlandsbijlage van de Volkskrant zorgt elk jaar voor een uitverkochte losse verkoop. Ik begrijp werkelijk niet waarom we dit soort bijlages dan niet bij elk festival zien. De Volkskrant DVD-box, een daverend succes. Waarom richten kranten zich niet meer op dat soort initiatieven in plaats van geld te verspillen aan het ontwikkelen van videofilmpjes op hun website?
Als studenten journalistiek zien wij de vorm van journalistiek die we graag willen bedrijven verloren gaan. Dagbladen moeten zich realiseren dat het niet alleen draait om nieuws, nieuws en nog meer nieuws. Als pure brenger van nieuws is de krant al jaren niet meer geschikt. Alleen met verdieping, duiding en goed doordachte achtergrondjournalistiek zal een krant altijd zijn toegevoegde waarde blijven houden.
7 reacties