12 reacties

1. Logisch dat er geen censuur is in een land met een regering die amper macht heeft. Logisch dat er horden kranten zijn, vooral als je bedenkt dat het gross daarvan propaganda bladen voor de verscheidene milities zijn. Erg logisch allemaal!

2. Opdat we wat niet vergeten? Er zijn toch (enorme) blunders gemaakt. Daar kan niet vaak genoeg over geschreven worden. Sterker nog, er wordt, vind ik, veel te weinig over geschreven. In een van de vele goed onderbouwde onderzoeken die er nu te lezen zijn, komt duidelijk naar voren wie de belangrijke beslissingen wanneer gemaakt heeft omtrent Irak en hoe deze besluiten genomen zijn. President Bush wordt terecht aangewezen als hoofdverantwoordelijke.

   “Maar ze schrijven in hun bijna zieltogende Nederlandse kranten over een land waar de pers dus als nooit tevoren groeit en bloeit.” Ze? Wie dan? Waar dan? Ik ben wel benieuwd wat er dan precies gezegd wordt. En wat betekent dat eigenlijk een bloeiende pers? En ook al is het hier wellicht niet de juiste plek voor, maar wat is een goed functionerende pers waard in een land in chaos?

   Het gaat inderdaad over Amerikaanse blunders. Want zoals in (bijvoorbeeld) het boek Cobra II : The Inside Story of the Invasion and Occupation of Iraq zo pijnlijk duidelijk wordt, is het een zootje doordat de Amerikanen geen enkel plan hadden voor een bevrijd Irak. Dus ook niet voor een bevrijde pers. Misschien gaat het daarom nu wel zo goed met die pers…..

3. ja, deze iraakse piet is goed geinstrueerd door de amerikanen.
   (ik blijf kritisch dit soort bronnen benaderen)

4. Judit Neurink deed eerder dit jaar op http://www.trouw.nl/brievenuitirak verslag van een cursus ‘vrije journalistiek’ aan collega’s in Noord-Irak. Misschien interessant om te lezen voor wie niet louter wil afgaan op 1 Iraakse minister. Citaat: “Onafhnakelijke media zijn er niet, maar dat betekent niet dat journalisten vooral over hun partijleiders hoeven te berichten.”

5. Ach wie irriteert zich niet aan de linkse media. Alles wat Amerika is word afgefakkeld.

6. Even zonder dollen, staat Charles Groenhuijsen op de payroll van de American Enterprise Institute of iets dergelijks? Of gelooft hij echt dat toen de aap in het vliegtuigpak “Mission Accomplished” zei dat de oorlog in Irak toen over was?

7. @ all

   Nuance.
   .
   Dit is een krabbeltje in een DAGBOEKJE. Een snelgeschreven cursiefje. Een kattebel. Column. Name it, maar in ieder geval niet bedoeld als zwaar en goed onderzocht artikel.
   .
   De bedoeling is, als ik me probeer in te leven in Groenhuijsen, om gewoon even een aardige noot te plaatsen bij de niet aflatende kritiek die er altijd gegeven wordt.
   .
   Waarom reageert men hier zo heftig op? Doet t andere geluid pijn aan de oren?
   .
   Daarnaast wordt er voorbij gegaan aan de oproep. Een hele menselijke oproep over mensen. Mischien wat teveel Hollywood of te melodramatisch. Maar ik vind wel dat je daar af en toe even aan kan denken. Het zijn mensen waar het over gaat. En dat verliest men wel eens uit het oog, volgens mij.

8. Nee, beste collega’s, het gaat die 25 miljoen Irakezen heus niet om de Amerikaanse blunders (ja die waren/zijn er) uit het verleden. Nee, hun hoop op hun vreedzame democratie in de toekomst staat op het spel.

   Vroeger, heel vroeger was dat een ideaal, een ideaal dat vooral links zich graag toeëigende. Ja, het het moet erg wennen zijn dat een rechtse man als Bush zich daar nu voor in zet.

   Let wel:
   Drie keer gingen de Irakezen massaal – ondanks zware bedreigingen – naar de stembus. Is dat een signaal?

   Elke linkse of rechtse Nederlander die dan nog niks anders weet op te hoesten dan de daden (wandaden, zo u wilt) van G.W. Bush moet nodig een Cursus Journalistiek voor Prille Beginners volgen. Daar is les 1 hoe je hoofd- en bijzaken uit elkaar houdt.

   Mijn stukkie ging over Irakezen en hun dappere, hoopvolle pogingen om te bewijzen dat al die cynische, hands-off Europeanen ontzettend ongelijk hebben.

   “Opdat we niet vergeten”, herinnert ons aan een tijd waarin wij het zonder democratie moesten doen. Wie kwamen ons toen ook al weer te hulp?

   Charles Groenhuijsen

9. @Marten:

   Nuance op jouw nuance:

   Het gaat hier om een welbewuste propagandamachine om duizenden doden de vergetelheid in te helpen, om martelingen en schendingen van fundamentele rechten in de doofpot te stoppen. Om de wereld een vals beeld te geven van de omstandigheden aldaar en om Amerika eens te meer als held en politieagent van deze wereld neer te zetten.

   En dat terwijl ze meer kwaad doen dan Irak, Iran en Afghanistan met welk regime dan ook hadden gekund. Als Groenhuijsen een krabbel in een dagboek wil schrijven – omdat hij nou eenmaal pro-Amerikaans is – moet hij dat vooral doen. In zijn dagboek.

10. hmmm, nog geen enkel argument gehoord van de “havenots” wat de inhoud van Groenhuijsen z’n betoog kan weerleggen hoewel Ouwe natuurlijk wel meteen laat zien wat een ieder vreest, als er wel een sterke overheid komt, wat dan?

    Maar de kern van het betoog is natuurlijk dat we mekaar helemaal gek maken met subjectieve onzin verhaaltjes ingegeven door een emotioneel gemotiveerde groep nitwits.

    Overigens, uit een geheim weteschappelijk Canadees onderzoek uit Toronto [2003] blijkt dat mensen met een “liberal” [lees sociaal democratisch] of “leftist” politieke voorkeur in meer dan 86,73% van de gevallen last hebben van een verhoogde mate van cognitief dissonant onderscheiden.

    Toevallig komt dat precies overeen met de opmerking van Groenhuijsen die stelt dat men vaak geen hoofdzaken van bijzaken kan onderscheiden. Een reporter moet nog veel beter dan de gemiddelde mens in staat zijn om dat onderscheid te maken.

11. De opvoeding door de media in de landen van West-Europa en het onthouden van objectieve informatie door diezelfde media (Bruce Barrow) hebben, ook blijkens de commentaren, hun doel niet gemist. Het blijft zielig voor de miljoenen slachtoffers in landen als Somalie, Soedan, Zimbabwe, Congo, waar Europa als voornaamste aanstichter van de ellende zich als onbewogen toeschouwer opstelt. En hoe gaat het eigenlijk in Zuid-Afrika?

12. Zo goed als “de media” niet bestaan, zo bestaat ook “Irak” niet.
    Je hebt het Irak van de gewone man/vrouw in de straten van Bagdad, Balad en Mandali, die een veilig bestaan wil, een huis, te eten. Dat deel van de Irakese bevolking is sinds het verdrijven van Saddam denkelijk minder goed af.
    En je hebt de intellectuelen, de hoogopgeleiden, die eindelijk vrijuit kunnen spreken, hun eigen media kunnen beginnen. Die groep is sinds het verdrijven van Saddam denkelijk beter af.
    Ik heb niet de indruk dat in Nederland sprake is van eenzijdige berichtgeving. Zowel de onveilige situatie in Irak als het nieuws uit “de bovenlaag” komt naar mijn waarneming aan bod. De pro-Amerikanen zullen de dagelijkse stroom berichten uit de eerste categorie overdreven vinden, de anti-Amerikanen menen dat berichten uit de tweede categorie een verkeerd beeld schetsen.