Na de lancering in november 2005 verschenen er vier nummers van het opiniemaandblad Pitch. Eind april 2006 was uitgeverij Pitchmedia BV alweer failliet. Toch blijft oud-hoofdredacteur Rupert Parker Brady in het Pitch-concept geloven. Namelijk dat twintigers willen inbreken in het ‘door babyboomers gedomineerde’ publieke debat. En dus komt er dit najaar een doorstart. Niet in print, maar online (dit is een voorlopige site). Niet met een gewone redactie, maar met studenten journalistiek. De nieuwe naam van de uitgeverij is PitchMedia Europe bv. Parker Brady noemt het Pitch 2.0, verwijzend naar Web 2.0. Een opinieplatform voor de ‘onbekende expert’. Een interview met Rupert Parker Brady.

Op de lancering van Pitch werd wat sceptisch gereageerd door de traditionele opiniebladen. De lezer aan het roer zou nooit een goed opinieblad opleveren. Hebben zij na het snelle failliet gelijk gekregen?‘Nee. De uitgeverij is failliet, maar het concept niet. Daar zit nog altijd toekomst in. De doelgroep, hoger opgeleide twintigers en dertigers, reageerde bij de start direct heel enthousiast op Pitch. Zij willen betrokken raken bij het debat, maar dat lukt niet omdat de keuzes in de media gemaakt worden door een beperkte groep redacteuren. Voornamelijk gearriveerde dertigers en veertigers. Veel studenten en starters hebben hele goede kennis van hun vakgebied, maar komen niet aan het woord. Pitch wilde aan die onbekende experts een platform bieden. Dat betekent dus niet de lezer aan het roer, maar de lezer als stuurman naast de kapitein. Die kapitein was de jonge redactie, die zette pitches uit, ideeën voor artikelen. Als lezers zich geroepen voelden konden ze hun mening geven of zelf het stuk schrijven. Die medewerking was heel enthousiast.’

Maar het lukte niet om commercieel succesvol te zijn.
‘Het kost tijd om die mensen echt betrokken te laten raken bij het blad en ervoor te zorgen dat ze het kopen of zich abonneren. Dat lukt simpelweg niet binnen een half jaar. In maart bleek al dat de inkomsten uit advertenties tegenvielen. Een maand later moest de stekker eruit. Ik had nooit verwacht dat het zo snel zou gaan. Dat is slecht geschat door de uitgeverij en de aandeelhouders, want je weet dat je minstens een jaar nodig hebt om in een veilige haven te komen.’

Nu gaat Pitch met een andere investeerder, Niek Hofman, online verder. Jullie werken samen met de opleiding Journalistiek & Media van de Hogeschool van Amsterdam. Wat gaan de studenten van die opleiding doen?
‘De Hogeschool is aandeelhouder en levert derdejaars studenten van het Instituut voor Media & Informatie Management om mee te werken aan de inhoud van Pitch, zodat ze praktijkervaring opdoen. We zoeken heel bewust naar dit soort samenwerkingsverbanden. Dat is de nieuwe manier om iets voor elkaar te krijgen. Kijk naar Douwe Egberts en Philips met Senseo, samen heb je veel meer slagkracht. In ons geval is het een publiekprivate samenwerking. We zoeken ook studenten bij andere opleidingen door het hele land. Communicatiewetenschappers, politicologen, vormgevers, iedereen die bijdragen wil leveren. De doelgroep van het nieuwe Pitch is twintigers, want we merkten wel dat starters die al volop carrière maken vaak minder tijd hebben om mee te werken. We betalen de aspirant journalisten overigens niet voor hun stukken.’

PitchMedia Europe heeft geen redacteuren in dienst. Hoe voorkom je dat Pitch niet het zoveelste discussieplatform wordt, zonder redactionele lijn?
‘Oh, maar er zijn wel degelijk redacteuren. Dat is bijvoorbeeld die derdejaars student communicatiewetenschappen die veel weet van politiek en daar een stuk over schrijft. Je kunt op hem reageren. De meeste online redacteuren zijn geen profs, maar beginners. Zij mogen dus ook fouten maken. We hopen dat er een kritisch vermogen wordt ontwikkeld, een zelfreinigend systeem, zoals bij wikipedia het geval is. Niemand mag anoniem publiceren. Je moet een profiel aanmaken, zodat iedereen kan nagaan wat je achtergrond is en waar je interesses liggen. De online redactie wordt grotendeels gevormd via social networking.’
‘Anderzijds houden we ook wel toezicht, er zal gemodereerd worden. En we zullen nog steeds zelf pitches uitzetten. Maar we gaan ons niet nadrukkelijk profileren, het oude Pitch ging te veel uit van de redactie. Pitch 2.0 wil nu dat de gebruiker de inhoud volledig zelf samenstelt. Dat kan met videoreportages of geschreven stukken, maar ook gedichten wat mij betreft.’

De vijver van jonge lezers wordt druk bevist. Zullen de twintigers die echt interesse hebben in opinie en achtergronden niet al bediend worden door bijvoorbeeld nrc.next en de vele weblogs?
‘We willen echt iets anders doen dan die meningenblogs. Er is een verschil tussen meningen en opinie. We worden geen nieuwe Fok of Geenstijl. Wij willen achtergronden en verdieping van mensen die als onbekende experts bewijzen dat ze weten waarover ze praten.’
‘Toen ik hoorde dat nrc.next kwam, dacht ik alleen maar ‘wat geweldig’. Ze willen inderdaad hetzelfde als wij, zo wordt een hele groep klaargestoomd om ook betrokken te raken bij Pitch. Er is in de maatschappij behalve een glazen plafond ook een grijs plafond. Veel dertigers kunnen niet doorgroeien omdat de plekken boven hen bezet zijn door ouderen die daar hun tijd uitzitten. Dat zie je ook in Hilversum, daar maken oudere dames en heren de dienst uit. Zij zoeken vervolgens ook de experts van hun leeftijd. De jongere generatie komt zo nauwelijks aan bod en dat willen we doorbreken.’

En hoe lang houdt Pitch 2.0 het vol? Geld verdienen met een journalistieke site is bepaald niet makkelijk.
‘We beperken het risico nu. Voor het maandblad Pitch zijn tonnen uitgegeven. Nu zitten we op slechts eenvijfde van die investering. Je moet ook niet alles zelf willen betalen, maar andere partijen erbij zoeken. Online is natuurlijk goedkoper dan print en ook de inhoud kost ons nu minder geld. Anderzijds heb je geen inkomsten van abonnees. Maar we zijn wel weer interessant voor adverteerders omdat we een heldere en interessante niche bedienen. We nemen onbeperkt de tijd om iets moois op te bouwen. Als het loopt dan kan er wel weer een blad komen, of misschien digitale tv. En de nieuwe naam van de uitgeverij is niet voor niets PitchMedia Europe. Wie weet gaan we de landsgrenzen over.’