3 reacties

1. Precies met dat multitasken sla je m.i. de spijker op z’n kop. De “digital natives” beheersen multitasken als geen ander: huiswerk, MSN, televisie kijken en bellen, het kan prima tegelijk. Als die momenten ook worden meegeteld is het verschil van 12 uur zo verklaard.

2. Pingback: Kaaiman » The kids are multitasking

3. Traditioneel mediagebebruiksonderzoek zit op een aantal punten in de problemen. Bijvoorbeeld:

   - qua methode: surveys (veelal telefonisch), dagboeken, en geobserveerd gedrag laten drie totaal verschillende dingen zien. Uit sterk Amerikaans onderzoek blijkt het dan om grote verschillen te gaan: uit de enquete blijkt dat we gemiddels zo’n 6 uur per dag met media om gaan, het dagboek laat 9 uur zien, en uit observaties worden maar liefst 12 uur (gemiddeld!) aan/met media besteed.

   - qua analyse: dat multitasken ofwel concurrent media exposure is misleidend. Allereerst blijkt dat er tijdens het televisiekijken niet zo heel veel andere dingen worden gedaan. daarnaast is tv-gebruik vaag, aangezien de tv steeds meer voor andere zaken – gaming, internet, DVR – gebruikt wordt.

   - qua definities: wat is mediagebruik? we weten inmiddels dat dit voor meer dan de helft van (bijvoorbeeld: Amerikaanse) tieners synoniem staat met: mediamaken. hoe meet je dat en kan je op basis daarvan nog wel van ‘gebruik’ spreken?

   - ten derde: de idee van aandachtig kijken/gebruiken lijkt me volstrekt verleden tijd. We bewegen met z’n allen in de richting van een ‘altijd aan’ media-omgeving waarin ADD of ADHD een soort vereiste aan het worden is. Mediamakers weten dit: de lengte van sound- en imagebites, het aantal cuts, pans, edits en zooms in een video, het aantal verschillende media dat tegelijkertijd in een fragment gebruikt wordt: het neemt alleen maar toe. het is onmogelijk om je aandacht ergens bij te houden – in traditionele zin.

   Dat betekent niet alleen dat we heel hard moeten nadenken over alle aannames waarop gebruiksonderzoek gebaseerd is (de scheiding tussen maken en gebruiken, tussen inhoud en effect, tussen aandacht en exposure, enzovoorts), maar dat we ook afmoeten van allerlei normatieve ideeen die achter zulk onderzoek zitten (zoals: elke avond om 8 uur netjes 30 minuten uittrekken om gedwee naar het Heilige Woord van het NOS-Journaal te luisteren/kijken is ‘beter’ dan een uurtje zappen, zippen, klikken en surfen).