Hallo Theo,

Mooi overzicht en ook zeker samen met het rapport van Arjan, zeer waardevolle informatie over hoe we in de toekomst tegen de historie van 2006 aankeken. Er is in het totale media landschap zoveel gaande (volgens mij meer dan ooit tevoren), dat het zo vreselijk moeilijk is om ontwikkelingen te spiegelen aan iets ‘anders wat we hadden’. Zo is het onmogelijk om bloggers (heel objectief) te vergelijken met journalisten door de komst van blogsites. We doen dat om houvast te hebben, een referentie naar iets vertrouwds. Maar of de vergelijking relevant is, zal de toekomst ons leren.

Ik vind al deze ontwikkelingen bijzonder interessant en zoek dan ook voortdurend naar handvaten om de werkelijke waarde ervan te kunnen begrijpen en te kunnen plaatsen in de tijd. Dat wordt steeds moeilijk, omdat de individu door de digitalisering van alle media kanalen, zich zowel als consument als producent kan opstellen. Wie bereikt dus wie met welke informatie en met welk doel? Advertentiemodellen, krant abonnementen, distibutie methoden door de komst van nieuwe media, alles staat ter discussie.

We weten nog niet hoe we uiteindelijk met informatie zullen omgaan, in een wereld waar elk anderhalf jaar de hoeveelheid informatie verdubbelt. Alle media kanalen hebben volgens mij volop kansen (en dus ja, ook papier). Maar hoe de businessmodellen er uit gaan zien, weet nog niemand.Alles heet nu ineens 2.0. Misschien moeten we wel gaan nadenken over het ‘leven 2.0′.

Het is een leuke, maar vooral ook spannende tijd, waarin media geld moet maken met advertenties (zo is het nu eenmaal). Hoe die verhoudingen in kranten, radio en televisie onder invloed van internet zullen gaan verlopen, is nog nauwelijsk meetbaar, terwijl we er in alle hevigheid middenin zitten. De cijfers van vandaag, zijn morgen al niet meer geldig. Daar moeten we mee leren om te gaan…..

Leuk, spannend, maar ook een portie onzekerheid voor alle spelers in dat veld….

‘Just my thoughts……’

[...] De nieuwe reporter “Ontwikkelt Web 2.0/sociale software zich ook bij ons tot (serieus) massamedium? Een overzicht”, geschreven door Theo van Stegeren. Over het ontwikkelen van Web2.0 en sociale software in Nederland, tegenover de massa-percentages uit de VS. Welke kant gaat het bij ons op en hoe leeft het nu al. In cijfers: van de Nederlandse weblogs is tussen de 0,3 en 17,5% journalistiek van aard, in Amerika (let op: de vraagstellingen zijn niet identiek geweest) noemt 34% van de bloggers de eigen activiteit “journalistiek”. » Plaats op eKudos [...]

[...] Linklog is een mogelijkheid om je eigen favoriete links op te slaan. Een nationale afgeleide van del.icio.us. Linklog gebruik ik (nog) niet zo veel, maar dat geldt ook voor del.icio.us. Uit onderzoek blijkt dat er een duidelijk verschil is tussen het delen van gevonden links en artikelen tussen de Amerikanen en de Nederlanders. De Duitsers maken er eigenlijk helemaal geen gebruik van zegt Theo van Stegeren in Ontwikkelt Web 2.0/sociale software zich ook bij ons tot (serieus) massamedium? Een overzicht op De nieuwe reporter. Dan zijn er nog de volgende toepassingen: FilmTotaal.nl FilmTotaal.nl is de grootste filmsite van Nederland, met onder andere het laatste filmnieuws, recensies, bioscoopagenda, films op tv overzichten en vele extra’s. De site wordt maandelijks door meer dan 500.000 filmliefhebbers bezocht. [...]

mooi overzicht, Theo. we zijn naar “een massale share culture” op weg? prikkelende conclusie.

hoe je al deze cijfers en studies ook bekijkt, de conclusie dat de aap uit de mouw is lijkt onmogelijk te vermijden. de wereldeconomie is al bloeddorstig op de opkomende digitale cultuur gesprongen – zie recente ‘2.0′ aankopen van giganten als Warner, Sony en News Corporation.

dit alles roept een aantal vragen op:

- wat blijft over van de “we” in “we media” zodra grote multinationale bedrijven de touwtjes in handen nemen?

- in hoeverre leren we mensen (vooral jongeren) kritisch om te blijven gaan met hun eigen mediatalent in een omgeving waarin zij in toenemende mate onbetaalde arbeid voor commerciele mediabedrijven verrichten?

- wat zijn de mogelijkheden om op de praktijk van user-generated content dezelfde voorwaarden toe te passen als op het professionele mediabestel, d.w.z.: wat is hiervan een publieke dienst, en wat kan daarnaast ook een commercieel produkt zijn?

- hoe werkt een massale uitwisselings- en remixcultuur in op de beroepsidentiteit van mediawerkers?

- hoe voeren we met z’n allen de allesdoordringende ethische discussie in een media-omgeving waarbij het trekken van grenzen (toch de essentie van een ethisch besef) complex, zo niet onmogelijk is?

Zomaar een paar vragen waar ik m’n hoofd over breek.