ATTENTIE! Aan alle hoofdredacteuren van Nederland!
Column no. 8 van Charles Groenhuijsen
Alsof er nog niet genoeg slecht nieuws is voor hoofdredacteuren van kranten. Waarschijnlijk geven uw dalende oplagecijfers nog een geflatteerd beeld. Hebt u wel eens uitgezocht waar jongeren zich in 2006 echt voor interesseren?
Zijn oplagecijfers wel de meest betrouwbare bron? Waarschijnlijk niet. Wie wil weten waar het de komende jaren naar toe gaat, moet een Google-achtige methode toepassen. De genieën van Google bedachten dat je de populariteit van bijvoorbeeld de website van de Volkskrant of The New York Times kunt meten door te tellen hoeveel ándere websites naar deze krantensites verwijzen.
Als je het aantal links weet, kun je vervolgens redelijk voorspellen waar bijvoorbeeld jongeren (onmisbaar in het overlevingsplan van kranten) in de nabije toekomst hun heil zoeken voor hun actuele informatie. Chris Anderson, de hoofdredacteur van het populaire Amerikaanse blad Wired, schreef er een fascinerend boek over onder de titel The Long Tail. Onmisbaar leesvoer voor wie wil weten hoe ingrijpend internet ons leven ondersteboven gooit. “We ain’t seen nothing yet!
Op deze site is het boek eerder besproken (Een lange staart is goud waard, The Long Tail: nu al een klassieker). Vorige week was Anderson in Nederland voor een paar speeches. Hij sprak daarin onder meer over de gevolgen van The Long Tail voor de media.
Internet: geïndividualiseerd massamedium
Wat bedoelt Anderson met zijn lange staart? Voor wie zijn theorie nog niet kent: Het gaat bijvoorbeeld om de opkomst van websites die steeds meer klanten op een steeds kleiner gebied bedienen. Voorbeeld? Boeken. Vroeger kocht je boeken in de winkel. Dikke pech, als dat hele zeldzame boek van 25 jaar geleden niet meer te krijgen was. Wie had er tijd om tientallen winkeltjes met gebruikte boeken af te stropen? Nu bestel je het met een simpele muisklik. Amazon verbindt honderden tweedehandswinkeltjes met zoekende klanten.
Opeens is er een markt voor tot dan toe onverkoopbare boeken. Honderdduizenden vergeten boeken vormen tesamen een ‘long tail’. Hetzelfde geldt voor boeken die geen uitgever kan verkopen. Dankzij Internet kan het wel. Desnoods druk je boeken per stuk. Internet maakt de klant koning.
Bij informatieve sites is het niet anders. Ook daar kan de individuele consument zijn eigen, individuele menu samenstellen. Internet is een geïndividualiseerd massamedium. En dan komt de telling van weblinks om de hoek kijken.
Hoe populair zijn de websites van de oude media nog? De VS loopt natuurlijk op Nederland voor. Weblogs zijn de in de VS talrijk en waanzinnig populair. Ze zijn nu zo populair dat ze in aantal weblinks sommige traditionele media ver achter zich laten.
BoingBoing heeft meer weblinks dan Forbes, Time, Fox News en BusinessWeek. Engadget heeft er meer dan CBS News en de websites van de publieke radio (NPR) en televisie (PBS). PostSecret heeft meer weblinks dan CNN-Money. DailyKos meer dan de Chicago Tribune, Reuters, The Wall Street Journal en The Economist.
Ultieme democratisering
Drie keer raden hoe deze grafiek er over vijf jaar uit ziet? Steeds meer jongeren zijn nog steeds geïnteresseerd in nieuws en andere informatie, maar gaan daarvoor steeds vaker naar hun eigen favoriete websites en weblogs waar ze zelf over hun favoriete onderwerpen meepraten. Ze lezen over Bush, Irak en de economie in weblogs. De ‘echte’ nieuwssites laten ze vaak links liggen.
Het is de ultieme democratisering van informatie. Gebruikers worden producenten en omgekeerd. En het gaat snel, heel snel. Eerder dit jaar telde de website Technorati meer dan 35 miljoen weblogs, met een verdubbeling elke zes maanden. Elke seconden komt er één bij.
Zijn het er nu dus al 70 miljoen? Geen idee. En wat maakt het uit. De revolutie is daar. Sommige blogs hebben een miljoen pageviews per dag. Ze hebben waarschijnlijk meer invloed op de publieke opinie dan gevestigde kranten. Hoe lang hebben die nog een Lange Staart?










9 reacties:
4 december, 2006
Interessante column weer, Charles.
Maar de ontwikkeling waar je het over hebt is natuurlijk niet echt verrassend.
Internetsites van kranten en magazines worden steeds belangrijker. Ze worden ook steeds beter over het algemeen. Helaas blijven de Nederlandse kranten hier ver bij achter (zie Trouw als voorbeeld).
Maar iedereen weet ook dat ‘blogs’ opinies zijn en voor meer objectieve stukken (objectief zijn media nooit) moet je toch bij de kranten(websites) zijn.
Opinie is natuurlijk enorm populair. Columns zijn vaak de meest gelezen stukken uit een krant. Want wat is er leuker dan verschil van mening?
Het voordeel van internet is dat je direct (zoals hier) op een stuk kunt reageren. Dat gaat bij een papieren krant niet en dat is een groot nadeel.
En met blogs kan iedereen ineens zelf columnist zijn. Wie wil dat nou niet?
5 december, 2006
Het Vrije Volk houdt een ranglijst bij welke blogs de meeste externe links hebben:
http://www.hetvrijevolk.com/index.php?pagina=1867&titel=de_onverbiddelijke_ranglijst
5 december, 2006
Aardige column, Charles, met een kardinale denkfout. Google bepaalt de populariteit van websites door middel van weblinks, maar dat betekent niet dat het de feitelijke populariteit is. In Nederland bijvoorbeeld, is qua bezoekcijfers Nu.nl de enige van de niet-traditionele media die leuk meedoet tussen de Nos en de Telegraaf. Wellicht dat GeenStijl daar aardig onderbungelt, al is het niet eens zeker dat ze het in bezoekcijfers winnen van andere weblogs als Jaggle.
En of jongeren zich door meer weblinks interesseren voor een nieuwssite, lijkt me helemaal een conclusie zonder grond.
5 december, 2006
Paar opmerkingen:
- Hoeveel mensen gaan naar een site zonder dat ze via Google gaan?
- Veel weblogs linken zelf weer naar traditionele media. De selectie en het commentaar zijn nieuw. Het nieuws en de feiten niet.
- Een lange staart werkt niet bij nieuws. Een staart heeft tijd nodig om zich te ontwikkelen en moet vol zitten met content. En voor nieuws is die tijd niet lang genoeg.
5 december, 2006
En het belangrijkst is: 99,9% van de blogs kunnen bij lange na niet de echte nieuwssites vervangen.
Alleen al om het feit dat het meestal gaat over de dagelijkse beslommeringen ipv wereldgebeurtenissen en omdat blogs vaak van een zeer bedenkelijk niveau zijn.
6 december, 2006
Fijnslijperij voor de fijnproever:
De linkfunctie in Google – verwijzingen naar andere websites via info: (naam van de site) of link: (naam van de site) – laat maar een fractie van het werkelijke aantal links zien. Een extra hulpje kan alexa.com zijn, maar ook daar is het aantal ‘Related links’ niet het echte aantal en bovendien anders opgebouwd (ook via marktonderzoek).
Het aantal links is bovendien om andere redenen niet zaligmakend. Ook de PR (Pageranking) speelt een rol. Hieronder een lijstje van de opinieleiders in Google Nederland: eerste getal is PR, tweede getal is links (behoorlijk onbetrouwbaar) en derde getal is het aantal citaten (waarin de site letterlijk wordt aangehaald). Er staat geen krant of omroep in….
1 http://www.elsevier.nl Elsevier Science Publisher 9 5360 67300
2 http://www.google.nl Google 9 2240 26600
3 http://www.wkap.nl Kluwer 8 22600 153000
4 http://www.planet.nl Planet Internet 8 8860 36200
5 http://www.uu.nl Universiteit Utrecht 8 8190 44600
6 http://www.leidenuniv.nl Universiteit Leiden 8 6240 30400
7 http://www.cwi.nl Centrum voor Wiskunde en Informatica 8 4980 41700
8 http://www.uva.nl Universiteit Amsterdam 8 4240 2640
9 http://www.xs4all.nl XS4ALL Internet BV 8 2980 458000
10 http://www.nwo.nl NWO 8 2790 4680
(bron: http://www.voelspriet.nl/pageranking/index2.htm)
9 december, 2006
Het is, helaas, niet geheel duidelijk wat de heer Groenhuijsen nu wil zeggen. De manier waarop informatie geconsumeerd wordt, met name informatie op het gebied van de actualiteit, veranderd. Dat is al een aantal jaren aan de gang. Toegegeven, de hype die er tien jaar geleden begon te heersen is voorbij, maar de nieuwe hyps, Web 2.0, staat alweer voor de deur.
Kranten worden al zolang ik mij kan heugen, mijn bouwjaar is 1964, bedreigd door ‘nieuwe media’. Eerst waren het de kleine regionale kranten, die ten onder gingen aan de groten regionale kranten. Toen de grote regionale kranten die ten onder gingen aan de regionale omroep (wat overigens tot een zeer aparte vorm van subsidie heeft geleid). Nu zijn het de landelijke dagbladen die ten onder dreigen te gaan aan de combinatie van gratis kranten en “Het internet”.
Hier is niets nieuws aan. Het oude gaat, het nieuwe komt. Wat opvalt echter is de, klaarblijkelijk journalisten eigen, krampachtige reactie hierop. Niet mee moderniseren, maar een nieuw kanaal aanboren, “het internet”, en daar dezelfde redactie voeren, dezelfde toon zetten en hetzlefde nieuws brengen. Journalisten hebben een groot gebrek aan fantasie, gelukkig.
De nederlandse dagbladen missen een prachtige kans. Zij kunnen hun product aanbieden aan veel meer consumenten, welke expat leest er nu de NRC in Toekemenistan, met een logistieke kost welke verdwijnend klein is ten opzichte van het verspreiden van papier.
Terecht stelt Groenhuijsen dat de consument van gedrag veranderd. Dat ligt echter niet, zoals hij impliceert, aan de consument, maar aan het aanbod. Een krant met ballen heft zich op als courant, en gaat digitaal verder. Geeft consumenten de kans om zich te abonneren op slechts de artikelen die hem boeien.
De door Groenhuijsen geschetste ontwikkeling is anders. Dat is geen democratie, dat is kortzichtigheid. Veel bronnen welke via internet te bereiken zijn, met name geldt dit voor weblogs, zijn onbetrouwbaar, persoonlijk, gekleurd, en zeer vluchtig. Zelfs wikipedia, dé democratische encyclopedie, is in hoge mate niet juist. Verontrustend moet deze ontwikkeling dan ook bezien worden. En juist de ‘klassieke’ media kunnen hun betrouwbaarheid als troef gebruiken. Als dienst aan de samenleving, als rechtvaardiging voor hun bestaan en, last but not least, als commecieel argument.
PCM was pas nog bezig met een gratis kwaliteitskrant. Een geweldig, maar achterhaald, idee. Laat PCM nu beginnen met haar journalistieke kwaliteiten, en binnen PCM vinden wij de beste schrijvende journalisten, uit te baten op internet. Een kwaliteits nieuws en opiniesite, iets waar de burger iets te zoeken heeft, en het zal vinden ook. De techniek is er, nu de mentaliteit nog.
20 januari, 2007
De krant van vandaag zal over honderd jaar of eerder niet meer bestaan. Het is de vraag welke multimediale concepten dan de levenscyclus nog een tijdje kunnen oprekken. In mijn webblog http://www.rostco.com stel ik de toekomst van de Volkskrant en NRC ter discussie, die worden niet alleen bedreigd door de nieuw technologie, maar ook door de zelfgenoegzame pruiken-polder cultuur waar zij deel van zijn geworden. Journalistiek heeft alleen toekomst als er wordt gestreefd naar totale onafhankelijkheid, zelf op onderzoek uitgaan en daarover zonder aanziens des persoon verslag doen, kijk eens naar de New York Times
7 april, 2009
Het is mij volkomen duidelijk wat Charles wil zeggen: dat we goed gefinancierde internetmagazines moeten gaan maken op het niveau van de Amerikaanse independent media. Ik raad jullie ten zeerste Truthdig aan, geleid door ‘rot in het vak’ Robert Scheer, evenals het eminente The Real News Network, CounterPunch en Salon.com, om er enkele te noemen. Ik volg het buitenlandse nieuws al lang niet meer via Nederlandse media, aangezien ze traag zijn, steeds de zelfde usual suspects aan het woord laten, te weinig context bieden en te beknopt willen zijn.