11 reacties

1. U schrijf veel over gratis kranten en de kansen van deze uitgaven. In Barneveld speelt een lokaal initatief. Een gratis Dagblad, tabloid formaat.

   Bevat sterk Lokaal, Landelijk, wereld nieuws. Ook een economie pagina en op maandag sportredactie.

   Deze krant wordt gratis huis aan huis verspreid. Is onderdeel van Wegener.

   Lijkt mij ook een mooi product op door uw redactie eens onder de loupe te nemen.

   Lijkt mij meer kans van slagen te hebben ivm lokale karakter.

   Joost

2. Ik heb er nog steeds moeite mee om de gratis kranten een succes te noemen. Zijn ze een succes vanwege de oplage? Dacht het niet, die oplage bepalen ze namelijk zelf door een bepaalde hoeveelheid te drukken. De inhoud dan? Die bestaat tegenwoordig uit 99% ANP-nieuws.

   Het grappige is dat ANP-nieuws, en dan zeker het echt harde nieuws, praktisch allemaal van de regionale kranten komt. Los van de standaard persconferenties en agenda-werk, jat het ANP rijkelijk uit de regio. Vraag de gemiddelde correspondent van het ANP er maar eens naar.

   Wat dat betreft vind ik de discussie over de oude en de nieuwe media (waaronder ook de weblogs) ook zo apart. Als je teruggaat naar de basis van het nieuws, dan kom je toch weer uit bij de oude, traditionele media. Weblogs en het ANP maken nieuws met de regionale kranten op schoot.

   Dit geldt in iets mindere mate ook voor landelijke kranten. Kijk als experiment maar eens naar het regionale nieuws in die kranten. Tien tegen een dat die verhalen een dag of meer dagen eerder in de regiokrant is opgedoken.

3. Hèhè, eindelijk eens iemand die dit luidop uitspreekt. Gratis tabloids hebben niet de toekomst. Je kunt je afvragen of massamedia in het algemeen wel een toekomst hebben. Diversificatie heeft wel toekomst, een op maat gesneden dagblad, waarin je de sport eruit kan laten als dat je niet interesseert. Of de boekenpagina’s. En daar hoef je dan ook niet voor te betalen. Lijkt me niet meer dan fair.
   Waar ik wel sterk in geloof is in een eigen identiteit met kranten. Metro en Spits zijn voor iedereen, zeker iedereen die haast heeft. Het leest snel, prettig, maar het opinieert me niet, geeft me geen analyses waar ik me in kan vinden en over na kan denken, geen argumenten voor discussie. Ik kan me er niet mee identificeren. Met een krant kan dat wel. Zoals in de christelijke hoek het Reformatorisch, Nederlands en Friesch Dagblad; die hebben een sterke binding met de achterban. Ik denk dat dat op termijn goud waard is. In web 2.0 zouden ze dat een community noemen. Het AD gooide dat weg door voor het oog de regionale component te verarmen. En zie, een sterke daling.

4. U schrijft: ‘Fons van Westerloo merkte terecht op dat steeds meer mensen zelfs het lezen van algemene gratis kranten in het openbaar vervoer vervangen door bijvoorbeeld het kijken of luisteren naar nieuws via de mobiele telefoon. In Zuid-Korea schijnt dat al in meerderheid het geval te zijn. Het nieuwe van gratis tabloids bekoort daar kennelijk al niet meer.’ Ik denk dat wij hier in Nederland altijd behoefte blijven houden aan iets tastbaars in de hand. Natuurlijk ook in Nederland lezen we tegenwoordig veel nieuws via het internet en worden we op de hoogte gehouden van de actualiteit door de televisie, maar dat betekent niet dat we geen behoefte meer hebben aan een krant en het maar vervangen door allerlei nieuwe technische ontwikkelingen. Ik ben het er overigens wel mee eens dat de gratis krant zich bijvoorbeeld op verschillende regio’s moet specialiseren, zodat er meer lokaal nieuws in staat. Mensen vinden het leuk om nieuws te lezen over iets wat dichtbij hun staat. Bovendien moeten er ook meer eigen verhalen komen van verslaggevers in gratis kranten. Dat maakt het nieuws veel ‘levendiger’ dan al die standaard berichten die van het ANP zijn geplukt.

5. Ik heb zelf gemerkt dat er door de burger verschillend wordt gereageerd op het nieuwe tabloid ‘De Pers’. Sommigen vinden De Pers maar saai en grijs en hebben toch liever de Metro of de Spits. Als student vind ik het handig om ‘s ochtends in de trein een tabloid te scannen op het laatste nieuws. In dergelijke tabloids mis ik echter achtergrondinformatie en diepgang. Vandaar dat ik van mening ben dat tabloids nuttig zijn voor erbij. Om meer te weten te komen over een actuele discussie is het, vind ik, belangrijk om een echte krant er ook op na te slaan. Diversificatie is belangrijk om de lezer als krant aan je te binden. Wat de toekomst brengt weet niemand precies, maar het is wel een feit dat mensen steeds sneller op de hoogte willen zijn van het nieuws, als burger regelmatig de rol van journalist overnemen en steeds meer media ter beschikking hebben. Als redactie moet je proberen om hiervan op de hoogte te zijn zodat je een zo goed mogelijk medium kan maken dat past bij je publiek.

6. De Metro die onder leiding van Jelle Leenes werd gemaakt, week inderdaad in weinig opzichten af van De Pers. Vormgeving, de gedachte dat de redactie de doelgroep is en niet de lezer én het aantal advertentiepagina’s (dus de levensvatbaarheid) zijn één op één een herhaling van zetten.
   Wellicht handig voor de collega’s van De Pers te weten dat Metro International na 2,5 jaar (eind 2001, Leenes was toen al een tijdje vervangen door Egbert-Jan Riethof) dreigde de stekker uit de Nederlandse editie te halen.
   En toen kwamen de (ik citeer) ‘snelle, internationale ondernemers en dito hoofdredacteuren’. Als die niet gekomen waren, was Metro in 2002 van de Nederlandse markt verdwenen.

   De suggestie van Leenes dat PCM en De Pers alsnog een alliantie moeten aangaan, vind ik geniaal. De Pers beconcurreert de PCM-titels tien keer harder dan Metro en Spits. En die hebben ze daar al zo’n hoofdpijn bezorgt.

7. Is het werkelijk zo dat de gratis tabloids hun lezers moeten binden? Metro, Spits en De Pers kom je tegen, je pakt ze, en als je een keer misgrijpt, jammer dan. En als je toevallig niet naar het station gaat mis je ze ook niet. Je hebt nog radio, internet en TV. Er wordt nog steeds gedacht in oude termen van de krant als de persoon waarmee je een relatie hebt. Maar de lezersgroep wisselt dagelijks van samenstelling. Die relaties zijn veel losser geworden. Tenzij De Pers echt werk gaat maken van het thuisbezorgen, dan wordt het spannend.

   Dijkgraaf merkt terecht op dat veel kranten gemaakt worden vanuit de gedachte dat wat de redacteuren zelf graag lezen, ook het publiek wel zal aanspreken. Dat heeft De Pers kort na de oprichting ook als eens beweerd. “Geen lezersonderzoeken” http://www.depers.nl/weblog.php?id=3
   Dat lijkt niet echt te passen bij maatwerk in een fragmenterende markt.

8. Inderdaad Arno, al dat gezeur over het binden van lezers, uiteindelijk is het maar net wat je voor handen hebt. Is het een Metrootje, dan lezen we die. Is het een Spits? Dan is dat ook prima. Uiteindelijk zijn beide kranten toch rechtstreekse ANP-berichten, dus qua nieuwsgaring maakt het geen fluit uit welke krant je ter ogen komt. (Ik laat ‘De Pers’ hier even buiten beschouwing aangezien ik deze krant slechts EEN keer heb gelezen).
   Interessant punt is bovendien de levensvatbaarheid van deze snelle ochtendtabloids. En kijk daar voor nu eens naar onze levens: druk, volle agenda’s (heb er zelf overigens geen), werkstress en te weinig uren in een dag. Kortom, we hebben met zijn allen gebrek aan tijd en daardoor geen zin uitgebreid twee uur per dag de krant te lezen. Natuurlijk, er zijn altijd uitzonderingen en nog steeds houden veel mensen er een abonnement op een krant op na. Maar het daadwerkelijk uitlezen ervan? Bij mij schiet het er vaak bij in in ieder geval.
   De snellle ANP-krantjes, gratis verstrekt en een alibi verlenend vreemde ogen te ontwijken in metro, tram en tein zijn daarom zeer gewenst en zullen wat mij betreft een lang leven beschoren zijn.

9. Sowieso ben ik van mening dat De Pers, naast het binden aan een grote uitgever, nog veel kan verbeteren. Het is waar dat ze proberen met meer diepgang het nieuws te brengen, maar mij raakt het niet. Ik heb nu al een aantal keer de krant ingekeken maar het lettertype ligt me niet en de manier van schrijven ook niet. Het duurt mij te lang voor ik weet waar het heen gaat.

   Daarnaast denk ik dat er voor de gratis kranten echt wel een toekomst is, al zullen deze kranten zich net als ieder andere medium moeten blijven ontwikkelen. Vernieuwen en originaliteit is belangrijk, ook als je gratis bent en je er vanuit kunt gaan dat Nederlanders het dan evengoed wel lezen. Ik merk in ieder geval aan mezelf al dat ik ‘s ochtends in de trein helemaal geen tijd heb om 3 kranten door te nemen, dus maak ik een top drie en vaak komt die laatste dan niet aan de beurt.

10. Ik durf te stellen dat de gratis kranten misschien wel meer toekomst hebben dan de gewone ‘kwaliteitskranten’. Dit is echter moeilijk te zeggen, omdat je dan in de toekomst moet kijken. Maar vooruit, we doen een poging. Nederlanders zijn over het algemeen zuinig. We geven het liefst geen cent teveel uit en zoeken altijd naar een mogelijkheid om ergens 3 euro te besparen. Nou zal dit op termijn ook op het gebied van abonnementen op kranten gaan gebeuren. Men is erachter dat al het nieuws wat ‘s morgens tijdens het ontbijt op papier naast de koffie ligt, ook makkelijk op een andere manier te vinden is. Gratis. Mensen zijn dol op gratis. En de kwaliteit gaat er al lichtelijk op vooruit. Metro en SP!TS gebruik ik het liefst om mijn kauwgum in te doen, maar bij het zien van De Pers wil ik toch een poging wagen de kwaliteit van de artikelen te beoordelen. Chapeau…!?

11. Ik denk persoonlijk dat deze gratis kranten niet de voorkeur gaat krijgen boven de kwaliteitskranten. Deze kranten zijn er eigenlijk voor mensen die normaal niet de krant lezen en ook het journaal niet volgen want TMF is veel spannender. Het is goed dat deze gratis kranten worden uitgedeeld, zodat deze groep mensen ook op de hoogte blijven van de actualiteit. Het is misschien geen super kwaliteit wat deze gratis kranten leveren, maar wel goed om de mensen van het nieuws te voorzien die normaal gesproken geen gulden zou uitgeven aan een echte krant