Bert Wagendorp stopt met bloggen op Volkskrantblog

Columnist Bert Wagendorp haakt af. Hij zal zijn column uit de Volkskrant niet langer posten op Volkskrantblog.nl. Genoeg vuiligheid van halvegaren over zich heen gehad. Ombudsman Thom Meens leeft mee. Hij erkent dat journalisten vaak overgevoelig zijn voor kritiek, maar blijft problemen houden met anonieme querulanten die volstrekt horkerig op de man spelen.

Ik begrijp Meens en Wagendorp – beide gewaardeerde oud-collega’s. Halvegaren en idioten horen bij het krantenvak als scherven bij glas. Je kunt erop wachten. Vroeger, toen dat vermaledijde internet nog niet bestond, lieten we een oudere, bedachtzame maar wat vermoeide redacteur dat gajes op een afstand houden. Hij deed de ingezonden brieven.

Dat gaat nu niet meer. Internet gaat niet meer weg, net zo min als gesneden ontbijtkoek en all-inclusive-vliegvakanties. Lezers blijven zich met ons bemoeien, ze kunnen terugpraten en eisen dat er naar hen wordt geluisterd. Daarbij komt de redelijkheid en openheid van slechts een kant: de journalist, vindt de lezer, moet stilzitten als-ie geschoren wordt.

Daar is natuurlijk niets redelijks aan. Ik hoor Wagendorp al briesen, en bries – hem monter op de schouder slaand – met Wagendorp mee. Het is tuig van de richel dat hem op zijn eigen blog verdacht maakt, dat hem vanuit een anonieme schuttersput neermaait en denkt zich alles te kunnen permitteren omdat je sinds enige tijd mag zeggen wat je denkt.

Maar het gajes is de uitzondering. Bert Wagendorp erkent dat. Dat hij wijkt voor een minderheid, is heel begrijpelijk, maar ook jammer. Want er waren allicht pragmatische oplossingen te bedenken. Ik weet natuurlijk niet wat de Volkskrant al heeft geprobeerd, maar men had de reacties op Wagendorps blog kunnen zeven (modereren). Ook was het misschien mogelijk geweest alleen zonder tussenkomst van de redactie reacties te plaatsen van reageerders van wie al een keer eerder een reactie was goedgekeurd.

Dat zijn halfzachte oplossingen, ik weet het. Geen rechte rug, weinig principieel. Maar wie heeft gezegd dat je altijd consequent moet wezen? Duidelijk wel, open en transparant, zeker. Maar wat je ook verzint tegen de wet van behoud van bagger, de wet zelf blijft gelijk. Daar is het een wet voor: Wat je ook doet, op een open forum duiken altijd idioten op die met bagger smijten.

Blijven twee vragen over. De eerste: is anonimiteit verwerpelijk? Niet per se. Het werkt als regel – niet in de uitzonderingen – prima op internet, het is de default instelling, en niet meer terug te draaien. In een digitale wereld waarin alles over je wordt vastgelegd, wat je doet, wie je bent, welke sites je bezoekt, welke zoekvragen je intikt, wie je vrienden zijn – in die wereld is anonimiteit of pseudonimiteit zelfs een noodzakelijk kwaad.

De tweede vraag: kunnen we slimmer omgaan met reacties en andersoortige bijdragen van lezers. Ik denk het wel. Hoewel ik erken dat het probleem grilliger en minder hanteerbaar wordt naar mate een site meer een algemeen nieuwskarakter heeft, geloof ik dat het mogelijk moet zijn om lezers elkaar te laten modereren. Zoiets heet een reputatiesysteem en kranten hebben nog maar hele kleine benarde pogingen gedaan om ermee te leren omgaan.

De onderliggende vraag is natuurlijk deze: moeten we ons uberhaupt iets van die lezers aantrekken? Was het toch niet beter enige afstand te houden en als professionals ons werk te doen? Is dat niet de rol van de journalisten, is dat niet waar we goed in zijn? Zijn wij niet de oplossing voor het probleem, meer dan onderdeel van het probleem zelf?

Dat “probleem” zou dan de samenleving moeten zijn, die zonder betrouwbare informatie niet goed kan functioneren. Maar wie denkt dat de journalist het best zonder zijn lezers kan – anders dan als makke schapen -, idealiseert het verleden en onderschat de toekomst. Dankzij de journalistiek, nu eenmaal een machientje van emancipatie, zijn die lezers mondiger geworden. De geest is uit de fles. Zoiets draai je niet meer terug.

Lezers zijn zich daar zeer van bewust. Niet dat ze allemaal terug willen praten, maar hun mondige minderheid is groot genoeg om zich luidkeels te storen aan de afstandelijke, soms arrogante houding van journalisten die de indruk wekken maling te hebben aan hun publiek. De toon wordt dan snel onaangenaam: als jullie denken dat je het zonder ons kunt, zullen wij laten zien dat we jullie ook kunnen missen als kiespijn.

Dit is wat je noemt een vertrouwensbreuk. En uiteindelijk zit er voor de journalistiek niets anders op dan te proberen dat vertrouwen terug te winnen. Door glashelder te zijn, door verantwoording af te leggen, door telkens opnieuw te willen luisteren en lezers te betrekken bij het maken van nieuws en het op orde houden van de gemeenschap rond dat nieuws.

[Dit stuk staat ook op www.henkblanken.nl]


49 reacties:

Jeroen Mirck
24 maart, 2007

Ik begrijp Bert Wagendorp wel, maar ben het met Blanken eens dat er ook manieren zijn om de columns (want het waren gewoon doorgeplaatste columns) aan te blijven bieden via Volkskrantblog. Gesloten comments, vooraf beoordeelde comments, whatever. Het is niet helemaal des blogs, maar bij bagger moet je Smit Tak erbij roepen. Modereren om het ook voor al die andere lezers leuk te houden.

Zelf vind ik dat journalisten niet al snel naar dit soort middelen moeten grijpen. Journalisten hebben altijd snel kritiek op hun onderwerpen, maar zodra ze zelf het onderwerp van discussie worden geven ze vaak niet thuis. Openstaan voor kritiek via een weblog is de eerste serieuze stap. Daar had ik eerder dit jaar ook een radiodebat over met Wagendorp:
http://nieuwemedia.web-log.nl/nieuwemedia/2007/02/live_op_radio_1.html

Marketingfacts
24 maart, 2007

Verzieken anonieme rotte appels online dialoog?

Lees net in een bericht van Henk Blanken dat Bert Wagendorp stopt met bloggen op Volkskrantblog: (…) Columnist Bert Wagendorp haakt af. Hij zal zijn column uit de Volkskrant niet langer posten op Volkskrantblog.nl. Genoeg vuiligheid van halvegaren ov…

Anoniem
24 maart, 2007

Het feit dat DNR geen anonieme reacties toestaat zegt genoeg en getuigt van een huichelachtigheid die zijn weerga niet kent. Op het Internet gaat het om de INHOUD en niet om WIE je bent. Vele reacties zijn ingezonden, het ene nog beter onderbouwd dan het andere, maar DNR weigert ze te plaatsen, politiek correct als ze zijn en nog steeds behorende tot de oude, arrogante journalistieke elite. Ik walg van deze postmoderne site die helemaal niets nieuws brengt, waar geen discussie is en waar geen enkele journalist werkelijk openhartig durft te discussieren. Censureren maar weer, DNR!
En dat de Volkskrantblogger stopt is ronduit zielig. Scheldpartijen kun je gewoon weren en ferme meningen moet je gewoon toelaten. Het doet mij voorkomen dat Wagendorp gewoon weer een journalist met lange tenen, een oeroude opvatting van journalistiek heeft en een houding van “ik zal het volk eens even informeren met mijn briljante analyses, waar tegenspraak niet tegen is opgewassen”.

Administrator
24 maart, 2007

@ Anoniem:
Ik weet niet waar je de wetenschap vandaan haalt dat DNR geen anonieme reacties plaatst (zie het bewijs daarvoor hierboven). Al was het alleen maar omdat het soms totaal onduidelijk is wie er schuilgaan achter de namen en e-mailadressen waarmee posts worden ondertekend. Er wordt wel gemodereerd (7×24). Om het betamelijke van het onbetamelijke te scheiden. Om ‘on-topic’ en ‘off-topic’ uit elkaar te halen. En soms: om een karrenvracht aan taal-, tik- en spelfouten te corrigeren (we willen de posters per slot niet nodeloos in hun hemd laten staan).
Je schrijft zelf: ‘Scheldpartijen kun je weren…’. Da’s precies waarom we modereren. En dat betekende het afgelopen halfjaar dat het aantal bijdragen dat in het menselijke filter bleef hangen, op de vingers van een hand te tellen is.
Je vraagt een openhartige discussie. Maar in alle openhartigheid wil je niet je eigen identiteit prijsgeven?
Werkelijk, het debat mag toch nog wel een heel klein beetje niveau hebben?
Theo Dersjant.

jaap
24 maart, 2007

Ik snap wel waar de onduidelijkheid vandaan komt; als comments worden verwijderd (soms zelfs omdat ze als offtopic worden beschouwd, of als ‘niets toevoegend’ – zelfs neutrale reacties als ‘ik ben het eens met X’ werden al eens verwijderd), worden ze geruisloos gewist, ipv ge-edit met toelichting. Daardoor heb ik ook geen zicht meer op het commentbeleid van DNR, zoals ik achter de schermen al heb aangegeven. En wie net als ik dat toevallig eens heeft ervaren, wordt erg achterdochtig – dus ik begrijp ons anoniempje wel. Waarom je als redactie zo nodig actief moet ingrijpen om ‘offtopic’ en ‘ontopic’ (wie bepaalt dat?) uit elkaar te houden is beyond me, zeker op een site als DNR waar de tag ‘actief publiek’ bovenaan zo vetgedrukt is.
Slechts twee reacties bleven in het menselijk filter hangen? Ik geloof er geen biet van. Tja, dat krijg je met zo’n beleid: keurige ontopic discussies, maar je geloofwaardigheid gaat naar de haaien.

jaap
24 maart, 2007

Waar ik ‘twee’ zei bedoelde ik ‘vijf’, stop de tijd.

Administrator
25 maart, 2007

@ Jaap:
Voor wat betreft het commentbeleid van DNR, kopieer ik hieronder een passage uit het colofon (elders op de weblog):

Reacties op posts zijn welkom, onder vermelding van naam en e-mailadres. Wees echter beleefd en ‘to the point’. De redactie houdt zich het recht voor om commentaren te verwijderen. Zo zullen off-topic posts, persoonlijke aanvallen, of beledigende teksten worden verwijderd. Auteurs van deze teksten krijgen een waarschuwing. Na een tweede overtreding volgt een (IP)-ban van drie maanden.

Ofwel: we (de redactie) streven naar een inhoudelijk debat – met iedereen die daar aan mee wil doen – over de toekomst van de journalistiek c.q. media, c.q. mediatechnologie. Is ‘t dan vreemd dat je reacties die totaal andere thema’s aansnijden, wilt kunnen weren?
En let vooral op de bewuste formulering van de laatste zin. Er zijn namelijk ook off-topic-reacties die zeer de moeite waard zijn! Sterker: de gedachtenwisseling die we hier voeren borduurt – zoals wel vaker bij debatten op DNR – niet echt voort op het aanvankelijke stuk (in dit geval van Blanken). Immers: we begonnen bij de Volkskrant en zijn binnen een aantal posts aangeland bij DNR! Erg is dat ook niet!
En ja, uiteindelijk bepaalt de moderator-van-dienst (binnen de hierboven vermelde uitgangspunten) in welke categorie een post valt.
Theo Dersjant.

Anoniem
25 maart, 2007

Mijn bijdragen werden verwijderd omdat mijn email-adres niet klopt (ja, dat is dus anoniem, Theo!). Terwijl het om de inhoud gaat en karrevrachten vol argumenten in reacties worden “ingebouwd”, hanteert DNR het uitgangspunt dat je email-adres moet kloppen. Hoe zielig. Het ging toch om de inhoud? Het ging toch om on-topic? Het ging toch om fatsoen? Waarom dan reacties niet toestaan omdat er een niet bestaand email-adres achter schuil gaat. Stupide…geen andere woorden voor, Theo.
Apropos, ik krijg sterk de indruk dat dit gesubsidieerde weblog doorgaat omdat het nu eenmaal moet doorgaan. Een andere reden kan er niet zijn, want een werkelijke discussie tussen journalisten van naam en faam vindt hier absoluut niet plaats. Het is dus een weblog dat er totaal niet meer toe doet, maar doorgaat omdat het geld moet worden opgemaakt en veiliggesteld.

Anoniem
25 maart, 2007

En WEEEEEER krig ik voordat mijn reactie wordt geplaatst de mededeling “Your comment is awaiting moderation”.

B E L A C H E L I J K

Henk Blanken
25 maart, 2007

Het heeft iets droefs, zo’n woordenwisseling hierboven. Lijkt vooral een bevestiging van de onmogelijkheid van een forum. Waarom zou het zo moeilijk zijn te accepteren dat DNR spelregels heeft? Waarom lukt het niet met argumenten een discussie te voeren. Waarom moet het meteen zo horkerig?

Steeph
25 maart, 2007

Vele slechte ervaringen rijker met reaguurders is dit mijn toevoeging in deze discussie over onwelgevallige reacties online.
- Drie keer reageren met de vraag of de taal aangepast kan worden.
- Drie keer ingaan alleen op geboden argumenten en vragen om verduidelijking.

Daarna, niet meer reageren. Het is net als met kleine etterbakjes, die leven op als je reageert. Doe je niets, is er geen lol te beleven.

Overigens helpt het ook als een groot deel van de reeds aanwezige vaste reaguurders op dezelfde wijze op zo’n moeizaam anoniem persoon reageren.

Op Sargasso zijn ze er ook bij tijd en wijle. Een deel wordt vanzelf beschaafd na genoeg inhoudelijk tegengas. Een groot deel verdwijnt vanzelf. Dan hou je een zeldzaam pathetisch figuur over die door iedereen meewarig wordt behandeld.

Meer dan 5 jaar discussie en het aandeel onzinnige reacties ligt ruim beneden de 5%. Het kan dus wel.

Duns
25 maart, 2007

Ik kan noch de weblog van Bert Wagendorp, noch de aanstootgevende comments meer vinden bij de Volkskrant.

Hebben ze dat allemaal verwijderd?

Da’s wel jammer, want nu kunnen we niet beoordelen welke reacties zo beledigend waren, dat de columnist de pijp aan Maarten geeft.

—————————————————

Overigens heeft ook Peter Breedveld al ruzie met ‘zijn stamgasten’. http://www.peterbreedveld.com/archives/00000892.html

Die questie vertoont grote parallellen met Bert Wagendorp.

—————————————————

Ik blijf van mening dat comments weinig toevoegen aan een site. En dat ze veel afbreuk kunnen doen.

Comments maken meer kapot dan je lief is!

Ben blij dat wij ze op HVV niet hebben. Is het niet beter om de lezers uit te nodigen om een tegen-artikel te schrijven? Dan filter je de trollen er vanzelf uit … die kunnen immers geen artikel schrijven.

Anoniem
25 maart, 2007

Mag ik hier de zeer arrogante reactie van Henk Blanken en Steeph even aanhalen. Dat gepraat OVER mijn reactie, zonder naar mij te reageren en met mij in gesprek te gaan. Het getuigt van een superioriteit van heb ik jou daar. Gadverdamme! En dan nog volhouden dat er fatsoensnormen in acht moeten worden genomen. U heeft geen enkel begrip van fatsoen als u zo neerbuigend mijn reactie beantwoordt. Basta!

Steeph
26 maart, 2007

@Anoniem: Ik reageer alleen op reacties waarin goede argumenten worden aangedragen. Uw bijdrage in dit draadje viel in die zin nog niet op.
Verder was mijn eigen reactie een generieke reactie op de post zelf. Dat u denkt dat het over u ging, zegt dus wat over u.

Jeroen Mirck
26 maart, 2007

@ Anoniem: Je argumenten zijn onderuit gehaald en daarna begin je te schoppen. Dat heeft weinig met een inhoudelijke discussie van jouw kant te maken…

@Duns: De vergelijking met Peter Breedveld is een interessante (ik volg die discussie ook al enige tijd met grote interesse), maar toch klopt de vergelijking niet. Wagendorp stopte met bloggen, terwijl Breedveld juist nadrukkelijk uitdraagt dat hij niet gaat stoppen. Hij hoopt alleen middels inhoudelijke reacties op zijn kortzichtige islamofobe rechtse publiek ervoor te zorgen dat de rotte appels zich gaan gedragen. Breedveld is namelijk een fervent tegenstander van moderatie. Zijn site gaat immers over vrijheid van meningsuiting.

Jeroen Mirck
26 maart, 2007

Peter Breedveld schreef trouwens al een tweede stuk over deze kwestie:
http://www.peterbreedveld.com/archives/00000900.html

“Nog even voor de lezertjes die zich ongerust maken: Frontaal Naakt blijft een podium voor mensen met dwarse ideeën en visies en er komt geen koerswijziging. Ik was zo zachtjes aan het aanbod al aan het variëren en die lijn wordt doorgezet, dat wel. Ook het laissez faire-beleid ten aanzien van de reageerders wil ik blijven handhaven. Maar misschien moet ik vaker aan de bel trekken bij inquisitieachtige toestanden. Iedereen, niet alleen degene met de grootste bek, moet zich hier veilig genoeg voelen om zijn mening te uiten.”

Duns
26 maart, 2007

@Jeroen

Het zal wel zijn omdat ik zelf ook islamofoob en rechts ben, maar ik dacht dat het nog wel mee viel met de stamgasten van Peter Breedveld…

Anoniem
26 maart, 2007

@ Steeph en Jeroen:

Ik heb werkelijk geen flauwe notie waar u het over heeft. Maar wel bewijst u dat stemmingmakerij en iemand afserveren zonder ermee in gesprek te gaan bij u tot een ware kunst is verheven. U spreekt over fatsoen? U moest u schamen. Ik geef een reactie, met feiten en argumenten en u pist erop en schuift het arrogant terzijde.
Mag ik het alsvolgt samenvatten…zielepieterij. Ik hoef ook nooit meer met u in discussie, u kunt uw reacties op mij voortaan volledig achterwege laten. Met onfatsoenlijk gespuis als u hoef ik niet (meer) in gesprek. Het beste ermee!

Jeroen Mirck
26 maart, 2007

Het is maar wat je mee vindt vallen. Hier mijn uitgebreide analyse van deze trend:
http://blog.adformatie.nl/index.php/entries/hoe-bezoekers-een-weblog-kunnen-gijzelen/

Werner de Graaf
27 maart, 2007

@Jeroen: STEEDS MEER & STEEDS VAKER
“Het bloggen lijkt steeds meer uit de hand te lopen (…)weblogs lijken steeds vaker te worden gegijzeld door hun eigen community”, schrijft Jeroen op Adfoblog.

Doe me een lol, zeg. Twintig jaar geleden greep ik al naar de kalk als in een lead met de termen ’steeds meer’ en ’steeds vaker’ een nieuwe trend werd aangezwengeld. Dan voel je aan je water dat ie op drijfzand rust.*

Op basis van 2 harde en 1 halfbakken voorbeeld plus een gerucht dat je niet verder uitzoekt de vraag stellen “Betekent dit het einde voor weblogs?” is tamelijk hysterisch.

*Als steeds meer journalisten steeds vaker de ‘Steeds meer & Steeds vaker’-kunstgreep toepassen, heeft dat ongewild hilarische gevolgen. Het VK-magazine bood enige tijd geleden een artikel over zogenaamde swingers: “Steeds meer mensen bezoeken elkaar in de privé-sfeer voor buitenechtelijke seksavontuurtjes.”
De papieren krant van diezelfde dag presenteerde de resultaten van een SCP-onderzoek: “Steeds meer mensen hebben geen tijd meer voor visite.”
Probeer dat maar eens te rijmen…

Arno van 't Hoog
27 maart, 2007

@ Werner
Het is natuurlijk niet de bedoeling dat je die vraag expliciet stelt. Trends zijn zelden empirisch onderbouwd, ze zijn net als normen & waarden gedeelde vooronderstellingen, en die gedijen het beste zonder vraagteken. Trends van steeds meer & steeds vaker geven het knusse gevoel dat je samen denkt te weten wat er aan de hand is en waar je het over hebt.

Ook in de algemene beschrijvingen van ontwikkelingen op het web doen de steeds-meer-steeds-vaker analyses stevig de ronde. Vooral de ‘aannemelijke trends’ worden tot feit verheven. We worden, klinkt het dan, steeds gehaaster, hufteriger, zapperiger, individueler, gemakzuchtiger etc. Ten opzichte waarvan en wanneer, vraag je je af, en wie heeft dat onderzocht?

Jeroen Mirck
27 maart, 2007

@ Werner: Dank voor je stilistische opmerking.

Ik deel je mening trouwens niet dat deze stellingname volledig op drijfzand rust. De vraag of het einde van weblogs in zicht komt, is inderdaad wat al te stellig, maar de rest van mijn betoog is alleszins redelijk. Het gaat om een ontwikkeling die gaande is. In de reacties onder mijn artikel postte iemand inmiddels een Amerikaans voorbeeld van een serie bedreigingen aan het adres van een vrouwelijke blogger. Zo heb je nog een vierde voorbeeld. En ik voorspel je dat er nog veel meer zullen opduiken.

Werner de Graaf
27 maart, 2007

@Jeroen: Een vierde voorbeeld, zitten we dan niet op 0,000000002 procent van het aantal blogs? Ik zie nog steeds drijfzand.

@Arno: Overigens, als ‘Steeds meer’ 1,6 miljoen Google-hits geeft tegen ‘Steeds minder’ slechts 1,3 miljoen, zouden we dan voorzichtig mogen concluderen dat er ‘iets’ aan de hand is waar de oude én de nieuwe media angstvallig over zwijgen?

Jeroen Mirck
27 maart, 2007

@ Anoniem: Ik zie je reactie nu pas. Wat is er precies onfatsoenlijk, arrogant en stemmingmakerig aan deze korte reactie van mij: “Je argumenten zijn onderuit gehaald en daarna begin je te schoppen. Dat heeft weinig met een inhoudelijke discussie van jouw kant te maken…”

[...] Nog erger dan bedreigd worden door je eigen decoder of door reaguurders lijkt mij bedreigd worden door medewebloggers. Dat overkwam weblogster Kathy Sierra. Sierra is de auteur van het goedgelezen weblog Creating Passionate Users. Sinds vier weken wordt ze in het reactiepaneel van haar weblog en op andere weblogs met de dood en met seksueel geweld bedreigd. Volgens Sierra is een van de bedreigers weblogger Chris Locke, medeauteur van het boek Cluetrain Manifesto. Sierra is zo bang dat ze haar huis niet meer durft te verlaten. Ze heeft uit angst een afspraak om te spreken op de O’Reilly ETech conference in San Diego afgezegd. [...]

Steeph
27 maart, 2007

@Jeroen: Je vat het fenomeen toch nog niet helemaal, te merken aan je laatste reactie. Anoniem zal je afkraken ongeacht wat je zegt. Iedere keer weer iets nieuws vindend om over te klagen. Het is een roeping. Waste of energy er verder op in te gaan. Sterker nog, het voedt.

* zet zijn horloge scherp *

Arno van 't Hoog
27 maart, 2007

@ Werner: Ik weet het niet, ’steeds vaker’ scoort ook 1,34 miljoen en moet je die bij ’steeds meer’ tellen? Hoe dan ook, dat er ‘iets’ aan de hand is, lijkt me duidelijk. Maar wat?

Anoniem
27 maart, 2007

@ Jeroen:

Probeer je een gesprek aan te knopen? Of praat je vooral op retorische wijze tegen mij? Vertel mij waar mijn argumenten onderuit zijn gehaald. Ik heb precies verteld wat mij (en anderen) hier is overkomen. Jij schijnt te weten dat dat niet waar is en dat mijn argumenten onderuit zijn gehaald. Kortom: je beticht me van liegen. En dat noem jij een fatsoenlijk gesprek beginnen?

@ Steeph:
Te veel eer om op te reageren.

Jeroen Mirck
27 maart, 2007

@ Anoniem: Nu ben je alweer aan het schoppen. Er zullen best reacties van je verwijderd zijn, maar als die dan zo inhoudelijk waren, waarom lees ik dat hierboven dan niet terug. Je komt niet veel verder dan dat het om de inhoud van de reactie gaat, niet om de persoon erachter. Daar kan ik tot op zekere hoogte in meegaan, maar jouw ruziezoekende comments dragen niet echt bij aan een inhoudelijke discussie.

@ Steeph: Je krijgt prompt gelijk. Maar ik vat het fenomeen best, hoor. Sterker nog: dit was pas mijn derde reactie op Anoniem, dus ik hou me precies aan jouw stelregel: “Drie keer ingaan alleen op geboden argumenten en vragen om verduidelijking.” Die verduidelijking krijg ik niet, dus kan Anoniem vanaf nu de pot op.

Steeph
28 maart, 2007

@Jeroen: Gelijk je hebt. Had bij de eigen regel alleen wel in het achterhoofd dat meerdere mensen samen snel tot drie pogingen komen. Hoef je niet al het werk in je eentje te doen.

Jaap
28 maart, 2007

@ Anoniem: kijk, in je eerste reactie hierboven zeg je al dat je ‘walgt’ van deze site, DNR is ‘arrogant’ , er is ‘geen discussie’ en er komen geen journalisten die hun mening durven uiten. Dat zegt nogal wat over de DNR-crew en -bezoekers. De commenters hier zijn dat veelal beide. Wanneer je in je eerste comment zo te keer gaat, kies je er zelf voor om het niet meer te laten gaan over het commentbeleid, waar je het over lijkt te willen hebben. Dan gaat het onmiddelijk over de vraag waarom jij zo te keer gaat, en vragen anderen zich af of je wel serieus kan worden genomen. Mijn welgemeende advies (omdat ik geloof (wil geloven) in een commentcultuur van elkaar corrigerende en helpende bezoekers ipv moderatie door de redactie) is dan ook: doe es kalm aan en breng in redelijke termen onder woorden wat je kritiek is, zonder heel DNR en iedereen die er komt op één hoop te gooien. Anders word je bestempeld als querulant en zal niemand een eerlijke discussie met je willen aangaan.

albert van der vliet
28 maart, 2007

Henk Blanken is een nare, verwaande man. Wat een stuitende chauvinist als journalist. Het is te hopen dat hij weinig lezers overhoudt, die hij kennelijk vreselijk minacht. Heeft mij een beroepsquerulant genoemd zonder mij te kennen.
Die Bert Wagendorp is al net zo vervelend. De Nederlandse sportjournalistiek is van een bijzonder treurig niveau. Vergeleken bij de Angelsaksische landen is het echt godgeklaagd. Het probleem is dat bijna al die sportjournalisten zelf nooit gesport hebben. Ze weten dus niet waarover ze praten en schrijven. Het zijn allemaal sportparasieten, zo ook Bert W. die een sportcolumn had op het weblg van de Vk.
Ik hoef geen sportjournalist te zijn maar heb wel hoog gehandbald en dat geeft je een enorme voorsprong op al die beunhazen die zelf nooit verder gekomen zijn dan een zwaantje in de ringen.
Ik had kritiek op een column van Bert W., eind 2005. Hij reageerde als door een wesp gestoken, betrapt. Ik was een gefrustreerde bejaarde en een geflipte handballer.
Wie speelde hier nu de man in plaats van de bal? De blogger of de hautaine journalist?
Bert W. noemt ook tegenstanders van doping bij voorbaat hysterisch. Hij is vergoelijker van doping, ondanks de vele sterfgevallen in de wielrennerij alleen al.
Sportjournalisten zijn sportparasieten. Bert W. is een van de velen in Nederland.

Werner de Graaf
28 maart, 2007

@Albert van der V:

…maar schrijven kan ie, die Bert W…

Anoniem
28 maart, 2007

Het bewijs is geleverd: Er is een gapende kloof tussen de arrogante reaguurders (zie boven) die geen kans onbenut laten om hun hautaine meningen uit te storten over goedwillende contribuanten. Met hun omhooggevallen meninkjes slaan ze elke discussie dood en vragen ze zich tegelijkertijd af woorom de reaguurders, die ze dood slaan, toch reageren zoals ze reageren. Zoals ik al aangaf, een hopeloze situatie die ik maar samenvat als volgt: zak er maar in, idioten. Mij zul je NOOIT en TE NIMMER overtuigen met je flinterdunne, rancuneuze en absurd inhoudsloze betogen. Ik lach om jullie oppervlakkige gezever. Anderen betichten van te weinig inhoud, door te reageren met een gebrek aan inhoud in het kwadraat. Geisoleerde groepen die zichzelf heilig verklaren en elke rede, ratio en gesprek zijn kwijtgeraakt. Je komt ze tegen op forums zoals deze…

[...] Nu is pesten niks nieuws op het web. Mensen in de frontlinie krijgen vaak en veel rotzooi over zich heen. Het wordt echter anders als degene die bedreigd wordt, daar zelf niets aan bijdraagt. Als je met sterke, krachtige meningen over Godsdiensten, politiek, of andere “religieuze zaken” in het voetlicht treedt, is dat beter te begrijpen. Maar als je, net als Kathy Sierra schrijft over het optimaliseren van blogs, het beter maken van je producten, en web-marketing zijn zulke bedreigingen extra ziek — want ze komen zomaar uit de lucht vallen. [...]

Werner de Graaf
29 maart, 2007

@Arno: De kwestie blijkt werkelijk verontrustend als je de aandacht verlegt van Google naar de interne zoekmachines op de dagbladensites.

De Volkskrant berichtte de afgelopen twintig jaar 15.407 maal over een ontwikkeling die zich STEEDS VAKER voordeed. Toegegeven, dat is een verwaarloosbare tweemaal per dag. Echter, alleen al de voorbije week was er 54 maal sprake van een steeds-vaker-trend (bijna 8 per dag!) en gemeten over het afgelopen jaar zelfs 4105 keer (ruim 11 per dag).

Feitelijk betekent dit niets anders dan dat ontwikkelingen die zich steeds vaker voordoen zich tegenwoordig steeds vaker voordoen (momenteel ELKE TWEE UUR).

Illustratief voor de radeloosheid waarmee we in deze tijden zoeken naar ‘het knusse gevoel dat je samen denkt te weten wat er aan de hand is’?

Arno van 't Hoog
29 maart, 2007

@ Werner:

Mooi stukje onderzoek. ‘Steeds vaker’ is denk ik een belangrijk nieuwscriterium; het geeft context, brengt verbanden aan. Als bijvoorbeeld een vader zijn kinderen met voorbedachte rade vermoordt (zeg nooit wanhoopsdaad) door met hen voor de trein te springen, is het een los bericht. Doet een tweede vader het een korte tijd later, dan is aanleiding voor een ’steeds vaker’ bericht. We zien een trend!

Het grootste probleem is dat het ’steeds vaker’ meestal nergens op gebaseerd is, anders dan het gevoel dat iets ’steeds vaker’ voorkomt.

De belangrijkste bron voor dat gevoel is het platte gegeven dat ergens steeds vaker over bericht wordt. De media berichten daarover met ’steeds vaker’ analyses, waarin die eerdere berichten – zoals familiedrama’s – worden opgesomd.

De lezer heeft inmiddels ook dat gevoel gekregen, want hij las er steeds vaker over, en nu bevestigt de krant dat gevoel door te melden dat steeds vaker voorkomt.

Inderdaad, zo ontstaat het knusse gevoel dat je samen denkt te weten wat er aan de hand is.

Jaap
29 maart, 2007

Gelukkig signaleren oplettende DNR-bezoekers steeds vaker dat kranten steeds vaker signaleren dat ontwikkelingen zich steeds vaker voordoen!

albert van der vliet
29 maart, 2007

@Werner de Graaf
Bert W. kan schrijven… Hij is namelijk neerlandicus en samenvatten en tekstverklaren is wat hij geleerd heeft en in de praktijk brengt. Tegelijkertijd kan hij niet schrijven, want hij kan niet in de schaduw staan van columnisten als Jan Blokker, Remco Campert en ontbeert zelfs de creativiteit van Jan Mulder. Drie columnisten die de Volkskrant is kwijtgeraakt. Bert W. is meer een herkauwer, een koe met een balpen.
Hij heeft niets te melden, geen enkele origineel idee brengt hij naar voren. Hij doet stoer over wielrenners die doping gebruiken, poe, poe.
Het probleem met journalisten is dat zij niet tegen kritiek kunnen. Ze plaatsen zichzelf op een voetstuk en willen daar niet vanaf komen en bijvoorbeeld bloggen tussen het gepeupelte dat ‘bagger’ produceert. H. Blanken, de agrariër uit het Noorden, gebruikt de term hier ook weer. Bert W. noemt alles wat niet-journalisten schrijven ook consequent bagger.
Verwaandheid is een beroepsziekte van journalisten waar
ook architecten last van hebben. Zij en de pennenlikkers wanen zich de scheppers naast god.

Werner de Graaf
30 maart, 2007

Schei toch uit, Albert, ik kwam (en kom) nog altijd meer onzekerheid dan verwaandheid tegen.

Overigens, Bert Wagendorp die je een ‘handballer’ heeft genoemd. In 2005!

Qua wrok toon je je een waardig opvolger van Cornelis Vaandrager.

Get a life.

Beste Henk Blanken, graag wijs ik u op mijn VK Weblog van 29/3 jl. Daarin citeer ik o.a. uit dit weblog van u:
‘Bert Wagendorps vaandelvlucht: Wel kritiek leveren maar die zelf niet kunnen verdragen. Tsja..’ (http://www.volkskrantblog.nl/bericht/118104)

albert van der vliet
30 maart, 2007

@Werner de Graaf
ik heb helemaal geen last van wrok. Sport is de belangrijkste bijzaak in het leven. Sportleken storten zich als sportjournalist op sport als was het politiek. Zij kunnen niet relativeren omdat ze sport nooit zelf aan den lijve hebben ondervonden.
Mijn top-tien van sportparasieten ziet er als volgt uit:
1. Frank Snoeks (beroepsouwehoer)
2. Mart Smeets (draait op routine)
3. Bert Maalderink (stelt Sesamstraatvragen)
4. de hele sportredactie van de Volkskrant
5. Wilfried de Jong (kale knar, toffe peer)
6. Matthijs van Nieuwkerk (geeft altijd de eigen mening)
7. Toine van Peperstraten (brouwt, articuleert niet)
8. Hugo Borst (is analytici)
9. Jack van Gelder (’opiniërende’ gespreksleider)
10.Dione de Graaff (altijd enthousiast).

Jeroen Mirck
31 maart, 2007

Meneer de handballer, u lijkt niet te begrijpen dat deze discussie over iets veel fundamentelers gaat dan de kwaliteit van de Nederlandse sportjournalistiek…

albert van der vliet
31 maart, 2007

@Mirck
O jawel, meneer Mirck, ik begrijp heel goed waar het hier over gaat. Het gaat hier over een inferieure columnist, die niets liever doet dan de wereld om hem heen afzeiken: Bert W.
En als Bert W. vervolgens een koekje van eigen deeg krijgt op het weblog van de Vk dan druipt hij klagend af.
Het gaat hier over pseudo-journalistiek en pseudo-columnisten.
Het gaat hier over de geloofwaardigheid van een krant en van de jounralistiek. Over journalisten die geen kritiek kunnen verdragen, over Bert W. die stopt met bloggen.
De Vk heeft sportjournalisten in dienst die geen sportervaring hebben. Een wetenschapsjournalist die geen wetenschapper is (Peter Giesen). Hoe geloofwaardig zijn dan de andere Vk-journalisten als Wansink en Kalshoven en de chaotisch Pieter Hilhorst niet te vergeten, die echt niet journalistiek kan schrijven, maar o zo politiek correct is.
Maar op het weblog van de Volkskrant was mij al duidelijk geworden dat de heer Mirck erg weinig begrijpt. Het is hem er alleen maar om te doen een wit voetje te halen bij de Vk, in de hoop dat etcetera.

Willem
10 april, 2007

Stoppen met je internetcolumn vanwege de lezersreacties vind ik een zwaktebod. Ik vraag me dan ook af of dit de werkelijke reden is voor de heer Wagendorp.

Ook ik krijg op mijn column soms onwelgevallige reacties. Het ligt sowieso niet in mijn aard om me daar druk over te maken. Als het taalgebruik te grof wordt kun je zelf modereren. En anders is er altijd nog de IP-ban. Het is mijn ervaring dat je met een beetje reguleren een beschaafde discussie in gang kunt houden.

Misschien is dat voor de heer Wagendorp teveel moeite, dat zou natuurlijk kunnen.

Willem
10 april, 2007

@Administrator: betamelijk is een heel subjectief begrip.

Van ondergetekende zijn hier ook wel eens reacties niet geplaatst. En die waren gegarandeerd on-topic, to the point, zonder spelfouten, en inhoudelijk gericht.

Kim
21 april, 2007

Ik vind het zwak om te stoppen met een column vanwege de reacties. Een column gaat over je eigen mening, dan mag iemand anders daar zijn mening over geven en zo weer.

Het is jammer dat het reageerbeleid hier op DNR niet duidelijk is voor iedereen. Zie reactie van Willem hierboven.

Lia
23 april, 2007

Ik vind het van gedachten wisselen met mensen een stuk interessanter dan het stapelen van mening op mening. Als het laatste al niet dodelijk vermoeiend is, valt er door het uitwisselen van gedachten en actief te luisteren bovendien veel meer te leren. Groot gelijk dus, van Wagendorp, dat hij met zijn column stopt. Er moesten meer zijn, die dat doen.

[...] Hanneke Groenteman overweegt met haar weblog te stoppen. De reden zijn de vele negatieve reacties en e-mails die ze ontving naar aanleiding van een posting op haar blog over haar beroving. ” Ik wou even een schokje van me afschrijven, en ik krijg een golf narigheid over me heen. Ik ben beroerd geworden van de mentaliteit van veel reageerders. Ik wil gewoon geen mails van vreemdelingenhaters, antisemieten, scheldpartijen op de “Linkse Kerk” waar ik toe zou behoren…”, aldus Groenteman, die de reacties typeert als naar, schelderig, racistisch en reactionair. Een paar maanden geleden stopte Volkskrantjournalist Bert Wagendorp met webloggen vanwege de negatieve reacties. In de Verenigde Staten is al enige tijd een discussie gaande over een gedragscode voor webloggers en mensen die reageren op blogs. Aanleiding voor de discussie is een weblogster die gestopt is met bloggen omdat ze met de dood en seksueel geweld werd bedreigd. [...]


Laat een reactie achter »