Ik reageer maar even als NVJ bestuurder (en internetjournalist).

Ik zou liegen als ik zou zeggen dat de NVJ niet serieus nadenkt over de – met een vreselijk woord – ‘nieuwe informatieleveranciers’. Uiteraard is de definitie van wat we journalist noemen de afgelopen jaren aan het veranderen en het zou niet slim zijn om als NVJ daarin een struisvogelpoltiek te spelen.

Bovendien is de NVJ altijd een voorstander geweest van behoedzame zelfregulering. Wat je immers zelf niet organiseert doet de overheid voor je.

Maar om alles even op een hoop te gooien, de NVJ die zelfreguleert voor Bloggers, is wat lastiger. De NVJ is een vereniging van professionele journalisten en webloggers die er (in meer of mindere mate) van kunnen leven zijn zeer welkom in onze vereniging. Een journalist is een journalist.

Maar laten we eerlijk zijn: de ‘bloggers’ die grossieren in doodsbedreigingen zullen niet degenen zijn die zich gevoelig tonen voor zelfregulering of zelfs maar een lidmaatschap van een vereniging. Het zullen ook geen professionals zijn. Je kunt je zelfs afvragen (in analogie van de voetbalsupporters) of je ze wel moet rekenen tot de webloggers, laat staan de journalisten. Het zijn vandalen, online hooligans en zo moet je ze behandelen.

De NVJ zal zeker voor webloggers of nieuwe media journalisten opkomen als de persvrijheid in het geding is. Maar trollen zijn een probleem inherent aan de interactieve nieuwe media journalistiek, een probleem dat een panklare oplossing kent: bedreigingen van opiniemakers via internet moeten hoger op agenda van justitie. Strafbaar is het al, dus wat een raad voor Bloggeristiek daaraan kan helpen is niet duidelijk. Doodsbedreigingen zijn de zelfregulering voorbij; als de blogger aangifte doet moet justitie de zaak voortvarend aanpakken.

Intussen kan de journalistiek wel leren van de ervaringen van anderen: wat doen we met trollen? Wat is wijsheid als het uit de hand loopt? Hoe doe je het best aangifte? Hoe blokkeer je het best iemand van de site? Dat zijn vragen waarvan we de antwoorden moeten delen.

(Die zogenaamde anonimiteit is overigens zeer relatief: in de regel is het een fluitje van een cent de bedreiger op te sporen. Als de hooligans dat ook weten en voelen is het meestal snel afgelopen.)

@Erik van Heeswijk: Even wat preciezer: de vraag is natuurlijk niet of de NVJ trollen moet opnemen, maar of ze bloggers wil verenigen die het slachtoffer zijn van anonieme bedreigingen (zeg ik als niet-lid). Volgende vraag is of de NVJ elke blogger verwelkomt als lid die zichzelf (”ik ben journalistiek blogger) aanmeldt (en zo nee, hou de bond dan gaat selecteren). Derde vraag is of de Raad voor de Journalistiek zichzelf ontvankelijk verklaart als er klachten over bloggers binnenkomen (en wanneer dat niet zo is).

Opmerking: anonimiteit is inderdaad meestal pseudonimiteit (waarbij er nog een link te vinden is naar de werkelijke identiteit). Wat niet wil zeggen dat dat ook zo gevoeld wordt. Trollen zijn trollen omdat ze het gevoel hebben in volstrekte anonimiteit alles te kunnen zeggen.

@ Henk
De NVJ heeft geen mening over de kaliteit van een medium of de vorm waarin journalistiek verschijnt. Ze wil alle bloggers verenigen die ervan kunnen leven (het is een vereniging van beroepsuitoefenaars), en geen voorlichtingstaak hebben. Dat is nu al zo.

Bloggen is slechts een vorm van publiceren, niet meer en niet minder. Dat kan journalistiek zijn of niet. Als een aangemelde weblogger dan slachtoffer is en de NVJ kan assisteren, dan doet ze dat. ik zeg alleen dat je met doodsbedreigingen bij de Raad voor de Journalistiek misschien niet helemaal op de juiste plaats zit.

Verder, wat mij betreft zal de Raad zich uitspreken over ieder journalistiek medium dat zich aanmeldt en ik zie in de vorm van een weblog geen enkel bezwaar.

Over anonimiteit: je laatste punt is natuurlijk belangrijk, maar daarom schreef ik het ook op. Misschien moet Postbus51 eens duidelijk maken dat je door een beetje politieagent in 3 minuten kan worden geidentificeerd en gelokaliseerd. Verder ben ik altijd voor een soort beperkt paspoortensysteem geweest, voor minder anonimiteit dus.

Het is uiteraard niet minder dan ironisch dat juist het woord ‘kwaliteit’ in mijn betoogje zich tot ‘kaliteit’ heeft gemanifesteerd. Wat een prachtig medium is internet toch…

De “markt” van webloggers in NL die hiermee in hun levensonderhoud kunnen voorzien (en niet reeds al journalist zijn/waren) is volgens mij erg klein. Als je er 10 zou kunnen vinden, zou ik al verbaast zijn.

Veel bloggers doen het naast hun andere werkzaamheden, zoals ik. Die bloggers zouden echter wel gebaat zijn bij een NVJ lidmaatschap in mijn opinie. Maar om nu, als vrijwilliger/hobbyist, 17,50 euro per maand over te maken naar iets waar ik niet zeker van weet of het een zinvolle rol kan spelen, lijkt me wat overdreven.
(Om nog maar niet te spreken van de wens om 0.9% van mijn brutto inkomen te vragen. Uh, geldt dan mijn inkomen dat ik elders verdien met niet-blog gerelateerd werk?)

Misschien moet de NVJ variatie in de lidmaatschappen gaan aanbrengen? Een soort light-lidmaatschap voor bloggers a 5 euro per maand zou de drempel al aanzienlijk verlagen.

Ik kan wel meegaan in de reactie van Steeph. Hoewel ik de noodzaak van afbakening bij het toelaten van leden tot de NVJ wel begrijp, is het ‘ervan kunnen leven’ eigenlijk een raar criterium als je erover nadenkt. Ergens wel of niet voor worden betaald is lang niet altijd gerelateerd aan waarde van het geschreven product. Veel mensen zouden wel willen kunnen leven van hun teksten, maar helaas is schrijven vergeleken met andere creatieve disciplines enigszins een stiefkindje als het op financiële waardering aankomt. Bijna elke freelancer kan daarvan meepraten.

Schrijven binnen een ‘officiële structuur’ levert dikwijls ook beperkingen op. Reden voor menig professional op welk gebied dan ook om een weblog te beginnen.

De vraag die mij dan intrigeert is: wat kan de NVJ betekenen voor een betaalde journalist die in z’n vrije tijd een weblog heeft en daarmee in het gedrang komt? Valt zijn webloggerschap óók onder de bescherming van zijn lidmaatschap?

Trollen zijn vaak trollen, omdat ze door dictatoriale bloggers (a la Anja Meulenbelt, maar zo zijn er velen) selectief worden gecensureerd en getreiterd, zodra ze het durven een mening te verkondigen die de blogger niet uitkomt. Al snel ontwikkelt zich dan een strijd waarbij menig blogger zijn machtspositie misbruikt in het voorkomen van een intelligent weerwoord.
Het zijn weer typische journalistenreacties die hier te lezen zijn: het ligt aan dat gespuis, het plebs, de trollen die ervoor zorgen dat wij, nobele journalisten en bloggers zo onder vuur liggen.
Het is waar dat er menig idioot is die puur uit plezier anderen bedreigt en uitscheldt, maar het is in minstens zo vele gevallen gewoon de schuld van de blogger zelf die zijn positie en rol totaal verkeerd gebruikt en amateuristisch uitbuit.

En eerlijk gezegd geniet ervan dit ik door “enige leute” hier reeds ben verklaard tot persona non grata, puur omdat mijn toon en mijn waarheid hen niet bevalt.. Ik ben nu eenmaal gewend om met het grootste gemak te worden afgeserveerd door de vaste schare van bezoekers van neusophalerige weblogs, die elkaar de loef afsteken met interessantdoenerij en hun gedeelde afkeer van “inbrekende” andersgebekten, die zij van nature bestempelen tot trollen en gespuis. Maar zoals zo vaak is het de spiegel waar zij tegenaan kijken en beoordelen zij het uitzicht alsof de buitenwereld naar binnen schijnt.
Juist vanwege hun vroege en onredelijke negeren zal ik hier een tijdje blijven en mijn betogen en inzichten met hen delen. Noem me gerust een treiterende trol. Ik ken de gemakkelijke qualificaties die mij ten deel vallen in het debat met andersdenkenden die vooral zijn te typeren als Ons Soort Mensen.

Amateur bloggers lid van de NVJ? Dat lijkt me vreemd.

De NVJ behartigt de belangen van journalisten. Hun belang bestaat in het verdienen van hun brood.

Amateur bloggers hebben dus per definitie geen parallelle belangen met professionele journalisten.

De NVJ-drempel dat leden hun geld moeten verdienen in de journalistiek lijt me volstrekt logisch. Als amateur-blogger heb ik bij de NVj niets te zoeken.

Ik zou als blogger ook ABSOLUUT niet bij de NVJ willen horen. Ik heb inmiddels zoveel onzin en politiek gekleurde oordelen van dit links-intellectuele bolwerk gezien dat ik daar ook in het geheel niet mee geassocieerd wil worden.

@Anoniem: Is u een blogger dan? Maar even los daarvan, waarom kan een amateur niet ook lid worden van een vereniging die tot doel heeft de journalistiek te ondersteunen en journalisten te helpen in gevallen waar rechtszaken hun werk bedreigen?

Ik kan me voorstellen dat ik in de nabije toekomst misschien een keer een primeurtje krijg die bijvoorbeeld de politie of de aivd niet zo leuk vinden. Dan zou ik het ook fijn vinden als mijn “werk” gezien wordt als journalistiek en ik ook mijn bronnen mag beschermen. En daarbij is het dan weer fijn om de steun te hebben van een groep mensen die daar ervaring mee heeft.

Hopelijk kun je in het antwoord even vergeten dat je het eigenlijk een links-intellectueel bolwerk vindt. Gewoon uitgaande van een hypothetische situatie waarin de vereniging uit geheel neutrale journalisten bestaat.

@Steeph: uiteraard komt de NVJ ook in actie als de persvrijheid in het algemeen wordt bedreigd, in een situatie waarin niet-leden zijn betrokken, als de zaak principieel genoeg is.
Dus op die steun zul je in veel gevallen kunnen rekenen.

Overigens vind ik de keuze voor een BEROEPSvereniging die primair bedoeld is voor professionals niet zo vreemd. Dat is in alle sectoren zo en die kennen ook heus allemaal hun amateurbeoefenaars (waarmee ik, Verbal Jam, helemaal niets over kwaliteit zeg). De journalistiek is daarin alles behalve uitzonderlijk. Uiteraard zie ik de voordelen van een NVJ verbintenis met Bloggers. Maar die zal noodzakelijkerwijs anders zijn dan met professionals. Denkvoer…

@ Steeph:
Wat kan een NVJ doen wat een grote groep steunbetuigers nu ook al niet kan? Ik geloof niet meer zo in traditionele verengingen, maar in losse en wisselende gemeenschappen. Allerlei studies wijzen dit ook uit(virtuele gemeenschappen). De groep waar het hier over gaat, de internetgemeenschap, is sowieso wars van dit soort “vaste” vormen. Zoals het in discussies hier wel vaker gaat, wordt ook nu weer te veel met oude oplossingen een nieuw probleem aangepakt.
Maar toch aardig dat je op me reageert. Is heel wat beter zo en je bent de eerste die ontdekt dat doodzwijgen omwille van een stijl of inhoud die je niet bevalt nooit een oplossing is. Blijf praten, ga in op de inhoud, negeer stijl of woorden die je niet aanstaan, tenzij iemand je verrot scheldt of keer op keer zo weinig weerwoord heeft op goede argumenten dat elk gesprek zinloos is.

@Anoniem: Nieuwe tijden kennen nieuwe oplossingen, dat kan.
Maar er zitten natuurlijk voordelen aan een georganiseerd verband als een NVJ. Ten eerste zijn ze er altijd voor alle leden (ga ik even vanuit) en ten tweede vindt er kennisopbouw plaats. Ze weten vast meer van bepaalde jurisprudentie dan veel individuen.
Hopen dat een grote groep steunbetuigers voor je op staat en hetzelfde doet als een NVJ is wat onzeker. En al helemaal als je door de gemeenschap een beetje als outsider of lastpak gezien wordt.
Maar niets weerhoudt de bloggers natuurlijk een nieuw soort los/vast verband aan te gaan. Welke vorm kan dat aannemen?

@Steeph: nou, wat kennisopbouw betreft eens beginnen met een openbare NVJ-wiki met alle info die voor journalisten relevant is, van interviewtechnieken tot auteursrechten, in samenwerking met DNR. Die heeft al een wiki, maar zit toch een beetje verstopt, als je dat breder oppakt en een apart domein geeft kom je wellicht al een stuk verder. En een fatsoenlijke site (villamedia) met permalinks voor artikelen, tags, et cetera, maar die schijnt er (al een tijdje) aan te komen. Een fatsoenlijke infrastructuur voor onderlinge communicatie en kennisopbouw is al heel wat.
Los daarvan, problematisch is de deprofessionalisering van de journalistiek. Die kun je niet meer beschouwen als een duidelijk omschrijfbare groep mensen; het is niet alleen steeds moeilijker om die aan te wijzen en speciale rechten toe te kennen (van bronbescherming tot toegang tot de PSV-perstribune), het is wat mij betreft ook niet nastrevenswaardig. Iedere burger kan verhalen publiceren, en verdient bescherming tegen malafide praktijken van welke aard dan ook. Een beroepsvereniging die bestaat bij de gratie van de onderscheidbaarheid van de beroepsgroep in de maatschappij lijkt me per definitie ongeschikt om belangen van niet-journalisten te verdedigen. Dan kun je wel zeggen dat journalistiek een bezigheid is en geen kenmerk van mensen of organisaties, maar daar schiet je niks mee op.
Anoniem (tip: gebruik een pseudoniem, dat vereenvoudigt de herkenning) heeft dan ook gelijk, zo’n traditionele organisatie is niet compatibel met het digitale tijdperk.

Zoiets, Jaap…grapje mag wel op 1 april, toch?

Hahaha :-)

Ben het erg met Jaap Stronks eens. Start een onafhankelijke WIKI voor dit soort zaken. Amateurs en professionals zijn gelijk op internet.

Voorlichting en advies op dit vlak moet geheel open zijn en los staan van geld.

Gevallen zoals deze zouden je moeten doen beseffen dat anonimiteit van bloggers juist beschermd dient te worden.

“uiteraard komt de NVJ ook in actie als de persvrijheid in het algemeen wordt bedreigd, in een situatie waarin niet-leden zijn betrokken, als de zaak principieel genoeg is.”

Waar was de NVJ toen Gregorius thuis werd opgehaald? Toen HoeiBoei op het Bureau werd ontboden en thuis bedreigd werd? Wat heeft de NVJ tot nu toe gedaan waardoor bloggers zich bij haar club zouden moeten willen aansluiten?

Ik krijg eerder de indruk dat deze club er met haar leden voor ijvert ook het laatste beetje privacy wat mensen nog hebben op internet teniet te willen doen, en daarmee bloggers vogelvrij wenst te verklaren.

Anonieme reguurders zijn haar een doorn in het oog en worden nu blijkbaar voor het gemak maar op 1 hoop gegooid met bedreigingen.

Echt een Gotspe en een teken aan de wand hoe weinig mensen van internet begrijpen!

Men heeft de mond vol van kwalitatieve onderzoeksjournalistiek, maar de zogenaamde pluriformiteit van de pers als waakhond bestaat niet meer bij de gratie van de NVJ, maar ondanks deze zo lijkt het want ‘de beroepsgroep’ ziet de bloggers meer als bedreiging dan dat zij het wereldje omarmt.

De bloggende mens is de onderzoekende mens, de twijfelende mens, de communicarende mens, de oprechte mens.

De journalist in functie van tegenwoordig daarentegen lijkt veel meer op de volgzame mens, de mens-zonder-mening, de zure mens die het monopolie op de ‘informatie leveranciers’ en de ‘informatie distributie’ reeds lang verloren heeft maar het zelf niet door heeft. een struisvogel-mens die op straffe van ontslag enkelvoor het brood schrijft.

Geen wonder daarom dat de meest veelbelovende journalisten reeds lang geleden ook hebben ingezet op dit medium en dus reeds een eigen lezerspubliek hebben opgebouwd. SLim.

De enige reden dat zij bij ‘de baas’ blijven is voor het geld.

Nieuwe business modellen zijn dus nodig, en deze zijn er dan dus ook, vaak zelfs in de vorm van prive-projecten van het eigen personeel. Een verkapt soort ’stelen van de baas’ dus, of blogt men alleen in de eigen tijd? Ik betwijfel het.

Deze nieuwe initiatieven zijn er dus wel en bevinden zich dus buiten de eigen organisaties.

Soms moet je het oude eerst afbreken om iets nieuws op te bouwen.

Een zelfstandige NVB lijkt me overigens meer kans op success hebben.