14 reacties

1. Interessant punt, kansloze zaak voor Trouw lijkt me. Als de betreffende weblog allerlei artikelen letterlijk over zou nemen, lag het anders. Kortom: kwestie van de poot stijf houden.

2. trouw uitgever van der meulen weet kennelijk niet meer wat hij geschreven heeft. tegen de nieuwe reporter zegt hij over het citeren van enkele regels: ‘Tot nu toe staan we dat toe.’ En aan mij schrijft hij: ‘Voor het overnemen, opslaan en verspreiden van (delen van) de inhoud en gebruik van de vormgeving, op welke wijze dan ook, dient u vooraf schriftelijke toestemming te hebben verkregen van de redactie c.q. rechthebbende. In uw geval geven wij daarvoor geen toestemming en verzoeken u vriendelijk Trouw artikelen van uw site stanvanhoucke.blogspot.com/ te verwijderen.’

   Waarom in mijn geval niet? Waarom hij dit schrijft is voor mij alleen te verklaren uit het feit dat mijn kritiek hem kennelijk niet aanstaat.

3. Even offtopic, maar als we toch bezig zijn, wordt het niet eens hoog tijd dat er iemand opstaat die iets doet zoals medialens.org in Nederland?

4. Ik vind het nogal warrig allemaal. Wat ik wil weten is: hoeveel is er dan op het blog van Van Houcke geciteerd cq overgenomen? Zijn dat enkele zinnen of is er toch meer aan de hand?

5. Het is duidelijk dat Van Houcke het onderwerp is geworden van een persoonlijke hetze van Trouw tegen zijn weblog. Temeer omdat het internet bezaaid is met hele Trouw-artikelen & zonder linkvermelding. Waartegen Trouw niet optreedt. Ronduit lachwekkend is dus dat Trouw maar een zelfde geval noemt, dat van liberalisme.web-log.nl. Dat zal dan ook wel een kritisch stukje zijn geweest?

   Van Houcke is een journalist, en is in die hoedanigheid een “persorgaan”, en kan hij zich beroepen op Art. 15 van de Auteurswet. Voor een rechter zal zeker meespelen het feit dat Van Houcke geen enkel commercieel oogmerk heeft met zijn citaten, en zal een rechter waarschijnlijk mee laten wegen dat Trouw naar eigen zeggen het mediawatching een warm hart toedraagt.

6. beste jeroen

   het gaat mij erom zo nu en dan enkele regels te kunnen citeren, net zoveel als relevant is om mijn kritiek gefundeerd te kunnen uiten. In de praktijk komt het erop neer dat ik in meer dan een jaar tijd ongeveer 20 keer de berichtgeving van een onderwerp in Trouw journalistiek heb bekritiseerd.
   groeten
   stan

7. aan Trouw
   Hoe staat het met de crossmediale beleving van Trouw? Hoort een weblog hier in niet in thuis? De interactie maakt de krant levend en heeft dit ook nodig. Voorbeelden uit Scandinavië daar worden email adressen bij artikelen geplaatst om zo de interactie aan te sporen….

8. Tjonge, wat een oude opwinding. Heeft niks met interactie te maken, alles met wel of niet makkelijk furore maken met het werk van collega-journalisten. Al sinds 1912 geregeld (en sindsdien vele malen geactualiseerd) in de auterswet:

   http://www.ivir.nl/wetten/intellectuele-eigendom/nederland.html

   Kwestie is: content jatten of citeren? Substantieel deel overnemen is volgens die wet jatten, een paar essentiele zinnen overnemen is citeren. Dat geldt zowel voor een blogger met nobele bedoelingen als voor wie snel en goedkoop verkeer wil genereren met de content van een ander.

   Waarom zou een blogger het niet houden bij een citaat om zijn punt te maken, en voor de kommaneuqers of echte volhouders verwijzen naar het hele artikel op de oorspronkelijke website? Dat doet NoStijl ook en dat werk goed.

   Vergeet niet dat kranten hun medewerkers moeten beloven dat ze het auteursrecht beschermen, freelancers eisen terecht dat hun teksten niet zomaar voor andere doeleinden gebruikt kan worden…

9. Nou, dan mag Wim de Bie ook wel gaan oppassen met de scans van uitgeknipte artikeltjes op zijn weblog. ;-)
   En over de weergave van rss-feeds op allerlei websites mogen ze bij Trouw dan ook wel eens gaan nadenken…

10. i.j. newsman gaat volledig voorbij aan waar het hier om gaat. het gaat hier om een journalist die met journalistieke kritiek komt en om dat gefundeerd te kunnen doen de relevante stukken citeert. heeft niets met content jatten te maken, een modieus begrip dat niets met de zaak in kwestie te maken heeft. nostijl ken ik niet, maar de naam belooft weinig goeds.

11. Nee daar ga ik niet aan voorbij: ik schrijf dat het niet uit maakt of je nobele bedoelingen hebt of niet. Een blogger wil gelezen worden, en daarvoor maakt hij in dit geval gebruik van teksten van andere journalisten. Of hij dat nou uit eigenbelang doet of tot nut van het algemeen, dat maakt weinig verschil.

    Centrale punt is volgens mij hoe je met teksten van andere omgaat. Als ik op mijn weblog kritiek zou hebben op de blog van Stan van Houcke, zou ik niet zijn hele bijdrage kopiëren, maar de aandacht richten op het punt dat ik zelf wil maken en dat onderbouwen met een paar citaten. Met een link naar de blog voor de oorspronkelijke tekst.

    Content jatten is geen modieus begrip, is minstens al zo oud als de auteurswet en misschien wel zo oud als de journalistiek zelf.

12. kennelijk heeft i.j. newsman niet gevlezen waar het hier om gaat. misschien is het toch beter als hij eerst checkt welke citaten het hier betreft. mijn blog heeft ook een volstrekt andere strekking dan i.j. newsman’s blog bij trouw. http://www.trouw.nl/degids/article283108.ece

13. in de goede journalistieke traditie van de follow up zou het wenselijk zijn als de nieuwe reporter nog eens de uitgever van trouw bellen. in elk geval is het voor mijn collega’s interessant om te weten dat de stelligheid van de email van de uitgever van trouw aan mij kennelijk toch wat voorbarig is geweest, zie: http://stanvanhoucke.blogspot.com/2007/03/trouw-misschien-wel-22.html
    We zijn inmiddels ruim drie weken verder en ik heb nog niets vernomen van de bedrijfsjurist. dat kan nog komen natuurlijk, maar misschien dat de schrijver van het stukje in de nieuwe reporter nog eens kan bellen. duidelijk is inmiddels dat het kennelijk toch wat ingewikkelder ligt dan de trouw-uitgever in eerste instantie meende. een belangrijk gegeven voor mijn collega’s die kritiek op trouw uitoefenen. want het gaat hier niet zoals de schrijver van de nieuwe reporter meent over de vraag: ‘Hoe ruim mag een mediawatcher op zijn eigen site citeren?’ maar om de vraag: kan de uitgever van trouw bepalen dat een journalist niets mag citeren. bovendien meent schrijver van de nieuwe reporter abusievelijk dat ‘Van Houcke weigert aan uw oproep gehoor te geven.’ er is hier geen sprake van een oproep, in de zin van een beroep doen of een verzoek, zoals de dikke van dale aangeeft, maar een bevel, wat toch iets heel anders is. en ik weiger nog steeds aan dat bevel te voldoen.

14. het is inmiddels al meer dan een jaar geleden dat trouw mij onder druk probeerde te zetten. het mislukte en ik heb nooit meer iets van trouw gehoord. trek uw eigen conclusies daaruit. laat u niet afbluffen door commerciele praatjemakers.
    stan van houcke