Het blijft een fascinerende vraag. Kan het ook te maken hebben met hoe verschrikkelijk klein Nederland is (in elk opzicht), of is dat een veel te makkelijk antwoord?

Is er naar deze vraag echt geen onderzoek gedaan (in Nederland), afgezien van Arjan Dasselaar zijn werk? Lijkt me toch een dankbaar onderwerp voor een scriptie of promotie.

@David
Nee, dat is het meest logische antwoord. En omdat er minder Nederlanders zijn, is er ook minder kans op kwaliteitsvolle weblogs (je krijgt dan trouwens dus ook minder advertentieopbrengsten als bijv. in de VS).
Maar dat biedt natuurlijk veel te weinig aanknopingspunten voor een zinvolle discussie.

Het is al gezegd, 300 miljoen Amerikanen produceren meer bloggers en brainpower dan 16 miljoen Nederlanders.

Er zijn te weinig single topic / single ideology blogs, die aanspreken door deskundigheid en consistent onderbouwde opinie, en die als de gelegenheid zich aandient aanspreekpunt zijn voor media. Het is teveel van alles wat.

Polarisatie – zeker in de politieke discussie – past meer bij de VS, en polarisatie past bij uitstek bij blogs. Polarisatie als maatschappelijk verschijnsel is niet zaligmakend.
Maar voor een debatten heb je aanjagers nodig die hun nek durven uitsteken. En dan bedoel ik niet de anonieme scheldpartijen die daarvoor worden aangezien, maar een bloggende evenknie van Frits Bolkestein, die zonder banden met partijen en kranten vrij & onverveerd alles te lijf gaat wat veel mensen liever onbesproken laten.

De schaalgrootte is zeker een reden voor het bloeiend bestaan van discussies op internet in de VS en in China: als maar een promille van het geproduceerde geniaal is, dan is dat zowel in China als in de VS aanzienlijk groter. En dus kun je daar (dat gaat in de VS weer gemakkelijker dan in China) dan ook geld mee verdienen.
Een belangrijke reden die niet genoemd is, is dat de media in Nederland het relatief beter doen dan hun collega’s in de VS en China. Ze bereiken een relatief groter deel van de bevolking en kunnen dus nog steeds het debat voor een groot deel naar hun hand zetten.
Dat is een kwestie van tijd en als de traditionele media niet de kans zien – meer dan ze nu doen – een online traditie op te bouwen, dan gaan ze het op de langere termijn toch verliezen.

Was er gisteravond bij. Had het gevoel dat ik de laatste twee jaar in een andere wereld geleefd heb.
Aan welke kriteria moet een Nederlands weblog voldoen om in aanmerking te komen als “kwalitatief goed discussie platform”?
Is het misschien zo dat de “deskundige” journalisten zich jaren blindgestaard hebben op de Amerikaanse weblogs en daardoor alles afmeten aan wat daar gebeurd? Dat ze daardoor missen welke goede dingen er hier wel gebeuren, op een schaal die past bij Nederland?

Uiteraard kan niet nu even niets anders doen dan een stukje schaamteloze zelfpromotie. Maar zijn dit geen voorbeelden van goede discussies (ook over thema’s die de media even niet haalden of alleen kort aandacht kregen):
http://www.sargasso.nl/archief/2007/04/11/warchild-helpt-kindsoldaten/
http://www.sargasso.nl/archief/2007/04/09/tweede-kamerleden-zijn-watjes/
http://www.sargasso.nl/archief/2006/08/29/segregatie-voor-dummies/
http://www.sargasso.nl/archief/2007/04/09/beheersing-of-censuur/

Oh ja, en dan was er nog dat akkefietje met die EU grondwet…..

Grappig dat het artikel van Peter Oltshoorn met als titel ‘Te weinig relevant debat in Nederlandse blogs’ geen reactie mogelijkheid heeft. Debat wordt best moeilijk zo.

Gisteren werd trouwens ook gezocht naar aansprekende europese voorbeelden. Er is er eentje die aan een krant gerelateerd is, maar die wel van zeer hoog en internationaal niveau is:
http://commentisfree.guardian.co.uk/index.html

Gezien de schaalgrootte verschillen tussen VS en Nederland til je hier inderdaad moeilijker politieke weblogs of online journalistiek projecten van de grond. Het kost, schat ik, minimaal een paar jaar om een site, formule, redactie en medewerkerskring op te bouwen en voldoende naamsbekendheid en links te verwerven. Toch ben ik niet pessimistisch: er moeten subsidiegevers en/of sponsors in ons land te vinden zijn die, met respect voor het reeds bestaande, nieuwe aansprekende initiatieven (waaraan zich ook wat sterke freelancers en politieke smaakmakers verbinden) door die eerste cruciale jaren heen willen helpen. Daarna zie je weer verder: mogelijk is het tegen die tijd zo’n succes dat het met minder financiële middelen en/of met deels commerciële inkomsten kan worden voorgezet.

@Steeph
“over thema’s die de media even niet haalden of alleen kort aandacht kregen”

Is dat nou niet juist een deel van het ‘probleem’? Op de een of andere manier slagen Amerikaanse blogs er vaker in om het publieke debat en de nieuwsagenda te beinvloeden. Daarvoor zijn twee mogelijke verklaringen:

1. Amerikaanse blogs zijn beter: er wordt meer onthuld en er vinden betere discussies plaats.
2. Amerikaanse media doen meer met bloggers en blogdiscussies: kijk naar de mediaoptredens van diverse Amerikaanse bloggers. In de VS had je met het doorploegen van de Europese grondwet waarschijnlijk gewoon CNN gehaald (ipv Webwereld). ;)

Verder is het natuurlijk zo dat deze twee verklaringen elkaar versterken. Omdat allerlei nieuws door bloggers aan het rollen wordt gebracht, volgen media de blogs meer (en bloggers worden daardoor weer extra gemotiveerd om zaken te onthullen etc.). Is het wachten niet gewoon op een Nederlandse blogger die een minister ten val brengt?

Overigens vind ik dat Fons Tuinstra ook wel een interessante verklaring geeft die enigszins aansluit op een stukje dat Jeroen van Bergeijk eerder voor DNR schreef: http://www.denieuwereporter.nl/?p=90

En dan nog een laatste punt voor ik weer even de discussie aan anderen laat. Een van de onderwerpen die de NL media de laatste jaren heeft laten liggen is de toegankelijkheid van het democratische proces. Daar waar in de VS blogs fijn gebruik kunnen maken van het feit dat stemmingen over controversiele onderwerpen direct inzichtelijk zijn, is het in NL nauwelijks te volgen.
Het is aan bijvoorbeeld de collega’s van geencommentaar te danken dat het documentatiesysteem van de tweede kamer opengebroken wordt:
http://www.geencommentaar.nl/index.php/2007/03/26/geencommentaar_verbetert_parlando
(lees vooral ook de discussie).

Daar hebben de traditionele media natuurlijk geen belang bij. Die hebben hun vaste mensen in Den Haag zitten die wel alle tijd hebben om alles te volgen. Voor bloggers is het echter een ramp.

Ook een initiatief als politix.nl verdient in die zin veel meer aandacht.

En last-but-not-least moet me ook nog het volgende van het hart. De “traditionele journalisten” hebben in discussies over weblogs de laatste tijd nogal eens geroepen dat weblogs alleen maar bestaan bij de gratie van de traditionele media. Ze zouden alleen maar berichten overnemen en er een opinie bij zetten.
Misschien wordt het tijd dat diezelfde media af en toe eens eerlijk vermelden wanneer zij materiaal gebruiken van weblogs voor hun artikelen. Nu doen ze net alsof ze zelf het onderwerp hebben ontdekt (soms twee of drie dagen later dan NL weblogs).
Zo komen die weblogs nooit in de picture.

@Theo van Stegeren:
“Toch ben ik niet pessimistisch: er moeten subsidiegevers en/of sponsors in ons land te vinden zijn die aansprekende initiatieven (waaraan zich ook wat sterke freelancers en politieke smaakmakers verbinden) door die eerste cruciale jaren heen willen helpen”.”

Chavannes vertelde gisteren over een Brusselse club die een Europees overzicht van lezenswaardige (in het Engels vertaalde) artikelen zou willen samenstellen. Vergelijkbare plannen van Chavannes zelf en een collega van Die Zeit waren – om economische redenen – op niets uitgelopen.

Het zal zeker liggen aan de schaalgrootte van Nederland tegenover de VS, het minder gepolariseerde politieke klimaat en de kwaliteit van de Nederlandse media (gemiddeld dan zeker, Fons Tuinstra?). Maar komt het ook niet doordat professioneel politiek bloggen nauwelijks geprobeerd wordt? Daardoor ontstaat er geen Nederlandse blogosfeer die elkaars nieuws en opinie verder kan versterken en naar buiten kan brengen.

Nog een cultuurhistorische hypothese:

In de VS bestaat er een veel grotere sympathie voor ‘outsiders’ ‘nieuwkomers’, en maatschappelijke dynamiek dan in Nederland. Het is een sympathie die deels verankerd ligt in de mythe van de Amerikaanse droom.

In de dagen van de dotcomhype (toen ik als journalist werkte vanuit Silicon Valley) verschenen er in de Amerikaanse media talloze David-vs-Goliath-verhalen, waarin de sympathie altijd lag bij de jonge studenten met hun start-ups de oude garde (steevast als ‘dinosaurussen’ afgeschilderd) als Walmart of Barnes & Noble af zouden troeven. Dat was nu eenmaal onderdeel van de ‘creative destruction’ van het kapitalisme, de eeuwige zucht naar de ‘new new thing’ en de dynamiek die van Amerika een wereldmacht had gemaakt. Als je zo kunt generaliseren, zijn we daarmee vergeleken in Europa veel meer aan onze historische tradities en instituties gehecht.

Passen bloggers wellicht in dit straatje: buitenstaanders met vernieuwende, afwijkende inzichten, die hier vooral als lastpakken of ordeverstoorders worden gezien, en in de VS als onderdeel van dynamische veranderingen in het medialandschap? Waardoor ze in Amerika ook sneller worden opgepikt door de traditionele massamedia, of door investeerders of pressiegroepen die met deze nieuwe dynamiek hun voordeel denken te kunnen doen?

Uhm, kan het ook zijn dat we gewoon iets achterlopen? Dat we een vergelijkbare ontwikkeling doormaken (met vervolgens alsnog verschillen wegens uiteenlopende omstandigheden), maar iets minder ver gevorderd zijn dan elders? Ik hoorde laatst iemand een vergelijkbare vraag stellen, maar dan over het aantal succesvolle web2.0-bedrijven, of het aantal mensen dat over het internet surft per gsm (maar dan in Japan), of de dekking van wifi-netwerken.

@ Jaap Stronks

In welke zin achterlopen? Dat ligt er maar aan. ‘We’ hebben wel weer veel meer breedbandverbindingen liggen wat zich uit in bovengemiddelde participatie in bijv. online games of het gebruik van MSN (of hoe dat tegenwoordig ook heet).

Nu laat toegang zich natuurlijk (helaas) niet direct vertalen met kwaliteit.

@Martijn de Waal: Dat is mogelijk ook een element dat meespeelt.

Maar het aspect dat in het stuk genoemd wordt over polarisatie is volgens mij ook een belangrijke. En dat heeft niet zo zeer met de polarisatie zelf te maken, als wel met het feit dat het makkelijker is als er twee kampen zijn.
Stel je bent in de VS een jonge, redelijk hoge ambtenaar van democratisch signatuur. Dan weet je snel waar je terecht moet moet hints en tips (afgezien van bij de democratische partij zelf).

Maar wat moet je in NL als ambtenaar met een VVD signatuur wanneer je iets constateert dat het huidige kabinet in een kwaad daglicht stelt? Waar ga je naartoe. Afgezien van de weblogs van de VVD zelf (saai en alleen voor vvd-ers waarschijnlijk) is er niet een onafhankelijk weblog dat duidelijk bij de richting van de VVD hoort.
En als dat al wel zo zou zijn, dan is de doelgroep beperkt tot 10% van het geheel. Terwijl je in de VS als snel 40% aanspreekt.
Je hebt daar dus de dubbele kracht van het getal. Niet alleen is het land groter, ook de directe “markt” is groter.

Verder wil ik toch ook nog wel de successen van de amerikaanse weblogs relativeren. Ja, die zijn er duidelijk. Dan Rather en Trent Lott weten er alles van. Maar als per jaar 10 van dat soort successen geboekt worden, zou mij dat al verbazen (heb ik namelijk iets gemist).
Maar het krijgt dan wel gelijk alle aandacht.

@Jaap: dat kan natuurlijk, maar de vraag is of/in hoeverre de (culturele, economische, institutionele, etc) omstandigheden zo anders zijn, dat bepaalde praktijken die in de VS populair zijn, hier geen voet aan de grond krijgen.

In het boek Personal Portable Pedestrian gaan een aantal auteurs verder op die vraag in. Zij verzetten zich tegen het idee dat de Amerikaanse (nieuwe) mediacultuur vanzelf wereldwijd zal worden overgenomen, en gaan in hoe het nieuwe media gebruik in een hoogtechnologische samenleving als Japan op een hele andere manier vorm krijgt.

@Martijn: Cultuurelementen zullen ook wel een rol spelen in het enorme succes van de burgerjournalistiek in Zuid Korea (ohmynews). Iets dat ik hier ook nog niet zo snel zie ontstaan.

@Steeph: ik denk dat daar ook Fons zijn argumenten meespelen: het bestaande medialandschap werd in zuid-korea overheerst door conservatieve media, door zijn progressievere koers vulde OhMyNews duidelijk een gat in de markt. Zoals hier bijvoorbeeld een site als Maroc.nl in NL ook een groep mediagebruikers bedient die zich in de traditionele media niet herkennen.

[...] bron: Waarom doen Nederlandse blogs het slechter dan Ammerikaanse? [...]

@Martijn: interessant. Was van mij ook puur een shot in the dark overigens. Maar misschien dat die cultuurverschillen na verloop van tijd aan belang inboeten. Ik weet nog wel hoe we tientallen televisiezenders met veel reclameblokken en homeshoppingblokken ‘typisch Amerikaans’ vonden. De sterke publieke omroep, de verzuiling, de regulering van overheidswege op commerciële activiteiten in de mediaruimte, dat waren typische cultureel-maatschappelijke factoren die de ontwikkeling van het Nederlandse medialandschap beïnvloedden, terwijl je na verloop van tijd toch ook analogieën met het Amerikaanse televisiebestel kunt ontdekken. Maar goed. Wellicht dat boek es bestellen…

Nog een theorie:

Zou het gewoon zo kunnen zijn dat Nederlandse blogs hun primeurs en dus zichzelf niet goed verkopen?

Veel bloggers lijken als passieve muurbloempjes te wachten totdat er een krant of tv-programma belt, om hun geweldige werk op hun podium te tonen.

Als Buitenhof / Netwerk / Andere Tijden een interessante uitzending of primeur hebben, gaat er een persbericht de deur uit naar de landelijke dagbladen, of ze bieden een artikel aan. En omgekeerd. Primeurs worden zo doorgespeeld, al dan niet heel eenvoudig per telefoon, als de actualiteitenhoofdredacteur de krantenchef een belletje geeft.

Als je als blogger daar niet bij aansluit, mis je impact. Ik ben natuurlijk wel zo realistisch om te zien dat om in die mediacirkel mee te draaien je A: gaccepteerd moet worden, en B: een reputatie moet opbouwen, die C: begint een zeker schaamteloos geloof in eigen site en productie. Het begint met jezelf verkopen, journalistiek netwerken, en primeurs pitchen.

En dat, daar ben ik heilig van overtuigd, kunnen Amerikanen ongetwijfeld veel beter kunnen dan d’n Hollanders.

Als je dat allemaal een vies idee vindt, moet je niet al te hard lamenteren over een gebrek aan media-uitstraling en invloed op de publieke discussie-agenda.

@Arno: persberichten doen we al een tijdje hoor. En andere blogs ook zo af en toe.
Weet je hoeveel belangstelling dat oplevert van kranten en tv?
Bij ons tot nu tot niets, nada, noppes.
Alleen nu.nl pakt het zo nu en dan op. Gelukkig.

Maar in essentie heb je wel gelijk hoor. Het vraagt echter twee kanten. Er moet ook iemand ontvankelijk zijn.
En hoe kan je een weblog nou serieus nemen in NL?
Als zelfs de vooruitstrevende online journalisten van DeNieuweReporter zeggen dat er geen kwalitatieve NL weblogs zijn?
;-)

@Arno van ‘t Hoog: goeie, daarop aanvullend: met Digg.com heeft Amerika al langer een infrastructuur die het gemakkelijker maakt voor artikelen op relatief kleine weblogs om een groot publiek te trekken bij een goeie primeur. Zelf merk ik dat het sinds eKudos, Geenredactie en NuJij.nl een stuk aantrekkelijker is om te investeren in goeie artikelen op je eigen weblog. Zulke sociale nieuwssites zorgen ervoor dat een artikel, waar dan ook gepubliceerd, eenvoudiger het publiek krijgt dat het verdient.

[...] Vergeleken met Amerikaanse blogosfeer is de rol van blogs in het Nederlandse publieke debat klein, zeer klein. Op De Nieuwe Reporter wordt druk gereageerd op het stuk, waarbij de volgende oorzaken al zijn genoemd: [...]

Het is met blogs net als met popmuziek. Amerikaanse blogs bedienen zowel de NL als de USA markt. Nederlandse blogs hebben alleen specifiek Nederlandse onderwerpen als thuismarkt.

Maar voor het leeuwendeel van de onderwerpen kan ik net zo goed bij een USA als een NL blogs terecht …

Welke serieuze Nederlandse weblogs zijn er eigenlijk? Zou iemand een top-10 kunnen geven? Is er wel één Nederlands weblog dat door de beugel kan?
Zelf ken ik het weblog van de Volkskrant goed. Maar dat blog wordt zeer slecht georganiseerd en gemodereerd. Van burgerjournalistiek is geen sprake.
Bloggers zien het Vk-blog als een alternatief voor de ingezonden brievenrubriek. De ‘brief’ wordt altijd geplaatst en de extra mogelijkheid is zeer aantrekkelijk: er wordt over de inhoud gediscussieerd, hoewel chatten vaker voorkomt.
Van burgerjournalistiek is bovendien geen sprake omdat de inhoud van de bijdragen voor 95% bestaat uit mening en vrijwel nooit uit nieuwsfeit. Al bekende nieuwsfeiten worden becommentarieerd. Er is nooit iets nieuws onder de zon.

@Albert, het is en blijft toch een curieuze vraag: “of er wel serieuze weblogs bestaan”. De analogie zou zijn dat ik me afvraag of er wel serieuze kranten bestaan, die door de beugel kunnen, terwijl ik nog nooit een krant heb gekocht, laat staan ingezien. Ik vraag me af of ik in dat geval mijn mening over kranten moet baseren op de buurtkrant.

En zo dient zich ook een element aan dat ik hier nog wat heb gemist, maar tijdens de discussie eergisteren wel is genoemd: negatieve publiciteit over weblogs. Het is moeilijk om je als betrouwbaar te afficheren, meer in het midden van de informatievoorziening te staan en invloed te krijgen, als je al helemaal niet serieus wordt genomen. Als hier nog eens onderzoek naar wordt gedaan, zou het voor de hand liggen om bij de fenomenologie van weblogs bij het grote publiek, die bij de journalistiek mee te nemen.

@Steeph:
“Geen kwalitatieve NL blogs” doet inderdaad de goede uitzonderingen geen enkel recht. Een ongenuanceerde uitspraak.

Ik bedoel vooral dat blogs een merknaam, bekendheid en reputatie moeten opbouwen – inderdaad tegen de stroom in van ‘blogs voegen niks toe’. Dat kost tijd, en veel schijnbaar loos tijd en moeite investeren voordat er rendement ontstaat.

@Albert vd Vliet: Er bestaat niet een duidelijk lijstje voor “serieuze weblogs in Nederland”.
Wel diverse lijstjes waar je een paar namen regelmatig terug ziet komen.
Top 100 qua bezoek:
http://www.pcplein.nl/#top100weblogs2006

Het lijstje van Original Signal:
http://weblogs.originalsignal.nl/

De diverse genomineerden voor de Dutch Bloggies dit jaar:
http://www.dutchbloggies.nl/2007/de-nominaties/

@Arno: Inderdaad. Extra uitdaging is dat de “markt” klein is. Dus weinigen durfen het aan om professioneel te gaan werken. Kans is klein dat je het redt. Maar je hebt er eigenlijk wel een dagtaak aan om een merk op te bouwen.
Daarom zal het in NL waarschijnlijk ook wat langer duren voordat duidelijk is welke weblogs een plaatsje in de top 10 verdienen.

En dan nog eentje die iemand heeft samengesteld op basis van het aantal verwijzingen in Google:

http://www.hetvrijevolk.com/?pagina=1867

Dank voor de tips. Voorlopig ken ik nog geen Nederlandse weblogs die (burger)journalistiek bedrijven, die met originele nieuwsfeiten komen, met scoops, die invloed hebben en die journalisten van hun voetstuk halen.
De officiële journalistiek voelt zich kennelijk bedreigd door alleen al de potentie van weblogs met als gevolg dat types als Henk Blanken en Bert Wagendorp vreselijk uit de hoogte doen en bloggers beschouwen als uitschot dat bagger voortbrengt. Ik hoop op een mediarevolutie.

@Albert: “Voorlopig ken ik nog geen Nederlandse weblogs die (burger)journalistiek bedrijven, die met originele nieuwsfeiten komen, met scoops, die invloed hebben en die journalisten van hun voetstuk halen.”

Even een vraag waar ik van hoop dat je daar eerlijk antwoord op kunt geven.
Hoe kom je tot bovenstaande conclusie?
Is dat omdat je alle bekende weblogs de laatste drie jaar artikel voor artikel gelezen hebt en geconstateerd hebt dat er niets tussen zit? Of komt het door onbekendheid (nog niet zo lang aan het rondkijken in NL weblogland)? Of komt het omdat je vanuit andere media niet ziet dat weblogs iets op de agenda zetten?

@Steeph
Vooral dat laatste natuurlijk. Als weblogs een rol van betekenis vervullen, dan was iedereen dat al opgevallen.
Verder ken ik het Vk-weblog erg goed, een van de best scorende weblogs qua bekendheid. GeenStijl ken ik ook wel, maar dat vind een soort Propria Cures: satire, geen journalistiek.
Het Vk-weblog is toch vooral een chatroom. Allerlei meningen en commentaren, discussie en ruziemakerij. Je kunt er beter met een grote boog omheen lopen want wie met pek omgaat wordt ermee besmet. Moderator GJ Bogaerts heeft zich ten doel gesteld hoe dan ook veel bezoekers te krijgen, zodat adverteerders toehappen. They are only in it for the money, de krant dan.
Toch vind ik een weblog een medium dat de toekomst heeft. Op het Vk-weblog ben ik bloggers tegengekomen die interessanter zijn dan de gevestigde columnisten in de papieren krant.
Maar moderator Bogaerts is er natuurlijk niet op uit interessante bloggers te promoten. Journalisten zijn veel te blij met hun baantje en dulden geen concurrentie.
Dat zie je ook terug in de sportjournalistiek. Er zijn heel wat intelligente ex-topsporters die bij Studio Sport niet zouden misstaan. Ze zouden opgeleid kunnen worden tot sportjournalist. Het is moeilijker om topsporter te worden dan sportjournalist.
Ik denk aan mensen als Bettine Vriesekoop, Maarten Ducrot, Youri Mulder. Maar wij moeten het nog steeds doen met beroepsouwehoeren als Frank Snoeks, Mart Smeets, Bert Maalderink, Jack van Gelder en noem ze maar op.
Ik dwaal af, maar bedoel: ik hoop dat bloggers de gevestigde journalistiek naar de kroon steken.

PS
Volgens mij gaan minima bijna niet meer naar de tandarts. Ze kunnen de eigen bijdrage niet betalen. Zoiets wordt niet aangekaart binnen de officiële journalistiek, die veel te ver van de werkelijkheid af staat. Bloggers wonen daarentegen meestal niet op Vinex-locaties. Journalisten zijn ouwejongenskrentenbrood met politici. Ik heb meer vertrouwen in bloggen.

De Amerikanen zijn veel mondiger en worden meer gelezen, wij nuchtere NL érs hebben niet zo veel te lullen denk ik.
Amerikanen zijn meer extrovert!

“Vooral dat laatste natuurlijk. Als weblogs een rol van betekenis vervullen, dan was iedereen dat al opgevallen.”

Niet als de media een cordon-sanitaire rondom weblogs aanleggen. En dat is in ieder geval gedeeltelijk zo. Als wij een persbericht uitsturen dan wordt het bijna niet opgepakt, bijvoorbeeld.

“Het Vk-weblog is toch vooral een chatroom. Allerlei meningen en commentaren, discussie en ruziemakerij. Je kunt er beter met een grote boog omheen lopen want wie met pek omgaat wordt ermee besmet.”

Dat is precies de houding waardoor weblogs niet serieus genomen worden. In de VS heb je dat ook. Veel is onzin, maar daartussen zitten de reacties waar je wat mee kan!

“Moderator GJ Bogaerts heeft zich ten doel gesteld hoe dan ook veel bezoekers te krijgen, zodat adverteerders toehappen. They are only in it for the money, de krant dan.”

Natuurlijk zit iedere serieuze weblogger er in voor het geld. Dat betekent namelijk dat je meer kunt doen, meer kwaliteit kan leveren. Misschien zelfs iemand fulltime erop kunnen zetten. En zodra dat gebeurt is dat het moment dat we echt invloedrijke bloggers zullen krijgen. Want dan heb je opeens tijd om ergens achteraan te gaan, in plaats van in de marge van je 40-urige werkweek te bloggen.

@Spuyt12
De honderden bloggers van het Vk-weblog doen daar niet aan mee voor het geld, want dat krijgen ze niet, maar om hun mening te spui(t)en. De rubriek ‘blogger van de week’ in de papieren krant is onlangs afgeschaft. Wie netjes in de pas liep van de krant werd geplaatst en kreeg 250 euro. Het Vk-weblog is niet onafhankelijk maar een aanhangsel van de krant.
De moderator, GJ Bogaerts, is een narrige man die net als veel journalisten slecht tegen kritiek kan. De enige voldoening die hij aan het weblog beleeft, is dat hij nu als moderator wordt betaald uit de advertententie-inkomsten van het blog.
Bloggers die kritiek hebben op de krant of de Vk-journalisten, worden geschorst. Ik ben permanent geschorst. Nee, ik ben niet rancuneus, maar opgelucht. Bloggen kan verslavend zijn en ik ben blij er vanaf te zijn.

@Albert: dank voor het eerlijke antwoord.
Mbt de opmerking “Als weblogs een rol van betekenis vervullen, dan was iedereen dat al opgevallen” sluit ik me aan bij Spuyt12.
Verder doen de media wel iets met berichten van weblogs. Alleen is de bronvermelding dan niet aanwezig.
Overigens had de volkskrant naast de blogger van de week nog een rubriek waar ook een aantal andere weblogs voorbij kwamen rondom een thema dat in de voorgaande week in het nieuws was. Daar hebben we drie keer tussen gestaan.

En staar je niet blind op de weblogs van de Volkskrant. Als je in een gemeenschap zit (of zat) vallen berichten daarover meer op.
Jouw opmerking “Verder ken ik het Vk-weblog erg goed, een van de best scorende weblogs qua bekendheid” is erg betrekkelijk. VK-weblog heeft al maanden ongeveer dezelfde ranking bij Alexa.com als wij hebben. En wij behoren nog lang niet tot de groten (flabber, jaggle, retecool, geenstijl…)

Maar dat bloggen verslavend is, dat kan ik niet ontkennen ;-)

@Albert: nog even op een andere opmerking van jou reageren: “Van burgerjournalistiek is bovendien geen sprake omdat de inhoud van de bijdragen voor 95% bestaat uit mening en vrijwel nooit uit nieuwsfeit. Al bekende nieuwsfeiten worden becommentarieerd. Er is nooit iets nieuws onder de zon.”

Het is inderdaad zo dat er veel commentaar tussen zit. En dat maakt het vinden van burgerjournalistiek berichten lastig. Maar het gebeurt wel degelijk. Even een klein stukje noest journalistiek werk van mezelf aanhalen:
http://www.sargasso.nl/archief/2007/03/26/tweede-kamerleden-zijn-mediajunks/

Weinig journalisten die daar zin in hebben.

@Steeph
Inderdaad: een tien voor vlijt :).
Maar ook de media doen mee in dit circus. Ze zingen de feiten rond samen met de politici.
Voorbeeld: loketagressie. Het laatste half jaar spreekt iedereen er schande van dat cliënten zo agressief kunnen zijn tegen loketbeambten. Media hebben hier geen enkele kanttekening bij geplaatst. Onlangs heeft de SP een tegengeluidje laten horen.
Zou het misschien ook zo kunnen zijn dat beambten met hun machtspositie afhankelijke cliënten agressief maken?!
En al die zogenaamde onderzoeken en percentages die de media, vooral de actualiteitenrubrieken, het land in pompen. Dat slaat allemaal nergens op. Alsof die onderzoeken zo deugdelijk zijn. Klakkeloze, luie journalistiek.

PS
Wat ik echt een gotspe vond was dat de meerderheid van de Tweede Kamer (na het overlijden van een Frans meisje dat een paddo had gegeten) meteen maar, niet gehinderd door enige kennis van zaken, de paddo’s wilde verbieden. Dat is nog eens een volksvertegenwoordiging…
Dat de PVV zoveel vragen stelt die in de media zijn aangekaart, past natuurlijk bij de populistische koers van de partij.

@Albert: de wisselwerking tussen kamerleden en media komt ook aardig aan de orde in het recente rapport van de Raad voor Openbaar Bestuur (Binnenhof van binnenuit).

En over klakkeloos overnemen van onderzoeken weet ik ook wel weer het een en ander te vertellen:
http://www.sargasso.nl/archief/2006/11/14/belangen-en-gemakzucht-in-verkiezingstijd/

En juist door zoiets als dit stukje zijn er toch mensen die stilaan afhaken van media die het maar klakkeloos gebruiken en hun heil bij weblogs zoeken.
Stapje voor stapje nemen wij de macht over :-)))

@Steeph
Er zou eigenlijk een apart weblog mediakritiek moeten komen. En dan niet onder de vleugels van een krant, omroep of NVJ.
Vorige week was er iemand (jij?) die wees op de frase ’steeds meer, steeds vaker’, die vooral op de tv wordt gebezigd, in actualiteitenrubrieken en ook op het journaal. Ik hoor het Gerard Arninkhof zeggen.
Eenmaal hierop geattendeerd hoor je het inderdaad ’steeds meer en steeds vaker’. En het is in veel gevallen flauwekul, want het veronderstelt een sneeuwbaleffect.
“Steeds meer bejaarde vrouwen worden van hun handtas beroofd.” Als het percentage met drie procent is toegenomen vergeleken bij vorig jaar, dan wil dat nog niet zeggen dat er volgend jaar nóg meer bejaarde tasjes worden afgepakt.
Je moet die bijdragen van Charles Groenhuysen eens analyseren, dan blijft er ook niet veel van over.
Mediakritiek is hard nodig. Hoe komt het toch dat als ik naar Ferdinand Franssen kijk en luister dat ik mij een meisje van dertien voel. Dat komt niet door mij, ongemakkelijk is het wel.

@Albert

Mediakritiek is goed, maar goede mediakritiek is best lastig. Dat wil zeggen kritiek op inhoud, argumentatief precies, op basis van onderzoek, duidelijke bewijzen, en duidelijke normen (als iets niet klopt / deugt, is er blijkbaar een referentie).

Mediakritiek moet zuinig zijn met het extrapoleren van een casussen: de ’steeds meer en steeds vakertjes’ doen juist ook in de discussie over de media de ronde. Kritiek moet dus proportioneel zijn: een feitelijke fout is een feitelijke fout en geen bewijs dat de boel verrot, corrupt, verziekt is. Net zoals een veel blogs inhoudelijk weinig voorstellen, geen bewijs is dat alle blogs slecht zijn, een pijnpunt voor blogofielen in deze thread.

Het probleem is dat het kritisch zijn op de media in de blogosfeer nog teveel als een vaag gemeenschapsgevoel door de discussie speelt. Media deugen niet – ‘ze zijn versmolten met de macht die ze moeten controleren’, oid – en alle bloedverwanten vinden het ook. Dat is een lastig uitgangspunt voor serieus te nemen mediakritiek. Als je je al hebt afgekeerd van de media, mis je de belangstelling om er constructief kritiek op te leveren.

Dat allemaal ggezegd hebbende, blijft het een heel goed idee.

@Arno
Ik ben het helemaal met je eens dat je voorzichtig moet zijn met mediakritiek. Dat de media niet deugen is een fout uitgangspunt. Net als bij blogs is het zo dat je de krenten uit de pap moet halen, ook bij de traditonele media. De meeste programma’s op tv zijn onzin.
Toch zou ik graag bijvoorbeeld de beunhazerij in de sportjournalistiek aan de kaak willen stellen. De meeste sportjournalisten hebben zelf nooit gesport en dat is te merken. Dat is slecht voor het topsportklimaat in Nederland.
Louis van Gaal neemt de sportjournalisten veel te serieus. Zij en ik zijn hbo’ers, denkt hij. Hij maakt zich kwaad op sportjournalisten, die leek zijn op voetbalgebied.
Uiteindelijk gaat het om mediakwaliteit, bij elk aanbod, ook sportprogramma’s. Vanavond, zaterdagavond, gaan we lekker met z’n allen weer spelletjes doen op de buis. Ik pas.

internet maakt haar vermeende kritische blik ten aanzien van de mainstream media helemaal niet waar, maar volgt slaafs de agenda die de MSM zet en geeft daar vervolgens een eigen inhoud aan (of liegt deze bij elkaar zoals geenstijl.nl doet).
Zie hier:
http://religionresearch.org/martijn/2008/05/01/media-en-het-scheppen-van-de-waan-van-de-dag/