Het afgelopen jaar is veel gesproken over de groeiende rol van weblogs in het medialandschap. Zijn weblogs de kranten van de toekomst? Maken ze nieuws of volgen ze het alleen maar? Moeten journalisten aan de weblog?

De meeste weblogs worden gemaakt door mensen zonder journalistieke achtergrond. Dat geldt zelfs voor de grotere weblogs in Nederland die zich nadrukkelijk met nieuws bezig houden. In de discussie over het vergelijken van “traditionele” media met weblogs kan een kijkje achter de schermen verhelderend werken. Hoe komen weblogs nou aan hun informatie als ze geen ANP-berichten ontvangen of een ouderwetsche Reuters-telex naast hun bureau hebben staan?

Nu zijn webloggers net zo divers in hun manier van werken als kunstenaars waarschijnlijk. Maar misschien helpt onderstaand verslag van een (vrije) dag uit het leven van een hardcore nieuwsblogger toch een beetje bij het vergroten van het inzicht in dit fenomeen.

Koffie. Zonder koffie geen hersenfunctie. De huiskamerlaptop start intussen op. Even kijken of er vanacht geen rare dingen gebeurd zijn. Een snelle blik op nu.nl en news.bbc leert dat de wereld rustig doordraaide vannacht. Dan even inloggen op de backend van Sargasso. Zijn er reacties in het spamfilter gekomen? Is er geen hoogoplopende ruzie ontstaan tussen de reaguurders waarbij men buiten het boekje gegaan is? Hebben we ineens een inkomende link van een high-volume site als nu.nl te pakken waardoor de site zwaarder belast wordt? Nee, alles is rustig deze ochtend. Snelle check van de mail of er nog bijzondere linktips van onze bezoekers zijn binnengekomen die om onmiddellijke aandacht vragen. Er staan wel twee tips, maar die zijn niet bijzonder urgent.

Dan eerst maar bij het ontbijt een gewone papieren ochtendkrant rustig doorlezen.
Tijdens het douchen start de werkkamerdesktop.

Tijd voor de ochtendroutine. Eerst even de gezamenlijke Google-Calender van de redactie bekijken. Staan er de komende dagen nog bijzondere (inter)nationale zaken op stapel? Heeft iemand een tijdsblok gereserveerd voor een lang stuk dat even ongestoord bovenaan moet kunnen staan? Geen bijzonderheden zo te zien. Tweede ronde Franse presidentsverkiezingen 6 mei is al gedekt en wat we met de dag van de persvrijheid op 3 mei doen, moet vanavond maar even in de MSN besproken worden.

Hittegolf
Hoe staat het in de wereld? Als eerste worden in één keer (viva tabbed-browsing) een dertigtal internationale nieuwssites opgestart. Op de Europese en Amerikaanse sites domineren de berichten over een paar grote aanslagen in Irak en de worstelingen van de regering Bush. Niets out of the ordinary. India meldt de aanhoudende hittegolf met veel droogte en nu ook nog een rattenplaag. Weinig van te maken zonder cynisch te worden of het weer op global warming te gooien (en de reacties zullen voorspelbaar zijn). Japan is in de ban van een bendelid dat een Yakuza-man in zijn huis vermoord heeft en zichzelf daar nu verschanst. Een belegering van de politie is gaande. Gaat niet om kopstukken, niet interessant. Australie ook nog steeds droog. Goh. Tussen de Latijns-Amerikaanse berichten valt ineens mijn oog op een klein stukje links in de marge. Surinaamse kinderen met oogproblemen worden op kosten van Venezuela naar Cuba gestuurd voor een behandeling. De bijzondere ontwikkelingen in Venezuela trekken al een tijdje onze aandacht, dus een bericht over het mogelijk paaien van buurlanden kan ten minste op een linkje rekenen. Inloggen in Sargasso en waanlink plaatsen.

Na de nieuwssites zijn de online versies van de internationale kranten aan de beurt. Dertig sites verschijnen in tabbladen. Eén voor één worden de voorpagina’s gescanned. Af en toe even snel een artikel openen om te zien wat de kop precies inhoudt. Een paar artikelen krijgen een bookmark met een paar tags. Kunnen misschien later nog van pas komen. Maar verder niets dat nadere aandacht vraagt.

Daarna gaan de voorpagina’s van de landelijke politieke partijen open. Doen die nog iets bijzonders? Zelden vind je dit overigens op hun eigen site. Maar soms zit er een juweeltje in een persbericht of tussen de verslagen van de werkbezoekjes.

Toch ook nog maar even een rondje Nederlandse dagbladen. Maar daar staat weinig wat niet gisteren al bekend was.

Visserijakkoord
Dan maar even de sites van een paar internationale instellingen bekijken. Kijk dat is interessant. De EU meldt dat er een visserijakkoord is met Marokko. Europese vissersboten mogen in Marokkaanse wateren een bepaalde hoeveelheid vis vangen in ruil voor geld en ondersteuning. Een paar dagen eerder stond er ergens een klaagzang over het leegvissen van de zee en het belang van internationale organisaties en landen om hier onderlinge afspraken over te maken. En nu kopen ze gewoon nog wat quota erbij om de vissers en de lokale politici tevreden te houden. Dat vraagt om een kort stukje. Eerst even checken of dit akkoord niet al uitgebreid elders is besproken. News.google.nl biedt uitkomst. Snel even zoeken op visserijakkoord en Marokko. Niets. Internationaal wordt het wel gemeld bij de BBC maar alleen in bescheiden vorm.
Het artikel staat daarna snel klaar.

We zijn vijftig minuten bezig met de routine. Tijd voor een vierde bak koffie en een korte break. Tijdens het koffiezetten wordt nog wel even op de huiskamerlaptop gecontroleerd of het zojuist geschreven stuk goed staat en of er al reacties binnen zijn.

Reageren op reacties
Na de onderbreking is het tijd voor het tweede deel van de routine. Een aantal varianten op socialbookmarkingsites openen inclusief een persberichtensite en een online RSS-reader met daarin feeds van weblogs en statistieksites. Eens even kijken wat men elders in de wereld als leuk/opvallend/interessant/belangrijk ervaart. De PBS-documentaire van Bill Moyers over het falen van de journalistiek in de VS in aanloop naar de Irakoorlog doet veel stof opwaaien in de VS. Menig linkje direct of indirect daarover. Maar het is zonder uitgebreide achtergrondinformatie nauwelijks aantrekkelijk te brengen hier.

Een aardige is wel het bericht dat de bekende Iraakse blogger Riverbend Irak gaat verlaten. Tekenend voor de situatie aldaar. Snel een waanlink aanmaken.

Dan nog even een snelle blik op de conculegablogs of daar nog wat bijzonders gebeurt. Afgezien van het gebruikelijke onderlinge jatwerk, soms zonder bronvermelding, geen bijzonderheden.

Laatste stap van de routine is de stroom recente documenten van de Eerste en Tweede Kamer bekijken. Via Parlando (of Geencommentaar om rechtstreeks te kunnen linken) de samenvattingen scannen van 120 documenten die sinds de vorige keer kijken verschenen zijn. Er zitten wel weer een paar opvallende kamervragen tussen van de PVV, maar eigenlijk wordt dat ook afgezaagd om daar in KSTn nog aandacht aan te besteden. Wel is alweer heel zichtbaar dat veel kamervragen gesteld worden naar aanleiding van mediaberichten. Even een geeltje op de rand van het scherm plaatsen als reminder, later uit te zoeken.

Naar de eigen site om te reageren op de reacties die inmiddels geplaatst zijn. Twee linktips erbij in de mail. Eentje is wel plaatsingswaardig en komt in de lijst te staan.

Lunch met The Economist, op papier.

Kamervragen
Het jeukt wel, dat geeltje over die kamervragen. Maar eens voor gaan zitten. Hoe pakken we dat aan? Laten we de kamervragen nemen die ze gesteld hebben sinds ze meer dan 100 dagen in de kamer zitten. Kan niemand zeggen dat ze nog op gang moesten komen. Even een spreadsheet maken met partijen, kamervraagnummers en bronnen die gebruikt zijn voor de vragen.

Via parlando de kamervragen vanaf de honderd dagen opvragen. Ai, dat zijn er 137. Dat wordt stevig doorploegen. Een cd van System of a Down doet wonderen en anderhalf uur later zijn alle kamervragen bekeken en is bekend wat de oorsprong van de vragen is. 73% komt rechtstreeks uit de traditionele media. Mede dankzij het spreadsheet is ook snel een overzicht per partij te maken. Het stuk schrijven heeft weinig om het lijf. De getallen spreken immers voor zich. Twee uur na het jeuken staat het stuk online.

Tijd voor wat andere, offline, zaken. Tussendoor af en toe even kijken hoe de reacties zijn op de recent geplaatste stukken.

Verdieping
Ruim na het diner en een papieren avondkrant is het tijd voor de avondroutine. Maar bij het uit zijn slaap halen van de computer meldt één van de mede-redactieleden zich via de MSN. Hij wil even checken of iets zo stellig geformuleerd kan worden zoals hij nu in zijn stukje heeft staan. Iemand zou zich wel eens beledigd kunnen voelen. Meelezend lijkt het erg mee te vallen. Het is stevig taalgebruik, maar op basis van de beschikbare informatie kan het zonder meer gezegd worden. Na wat chatten gooit hij het stuk op de site.

Snelle check op het verloop van de discussies op de site. Daarna even een paar van de belangrijkste nieuwssites langs om vervolgens nog even drie aggregators te bekijken.

Dan is het tijd voor wat verdieping. Een serionline opinie-sites biedt een keur aan lange artikelen. Drie zijn het waard om eens te lezen met een kop koffie erbij. Uiteindelijk blijft één artikel over om als aanbeveling in de linklijst te zetten.

Terwijl ik me vol overgave in de discussies stort die inmiddels goed op gang zijn gekomen bij een paar van de stukken piept Skype. Even kortsluiten over een komende reeks artikelen over nieuwe energievoorzieningen. Medeblogger zoekt nog wat specifieke informatie. Middels de zoekfunctie op mijn bookmarkbestand (meer dan 1200 bookmarks) haal ik nog twee aardige stukken boven tafel. Hij gaat weer aan de slag.

Tot slot worden de binnenkomende links van vandaag nagelopen op de statistiekpagina’s. Wie heeft er naar ons verwezen en wat zeggen ze er over. Een tweetal stukken vragen om aandacht. Even reageren op wat daar gezegd wordt, goed voor het netwerk.

Tot vlak voor het slapen gaan af en toe de site checken op reacties en verkeer. Het was wel weer genoeg zo.

(Naschrift: De hierboven beschreven handelingen vinden meestal wel plaats zoals beschreven. Alleen de specifiek aangehaalde onderwerp zaten niet allemaal op dezelfde dag. Maar om een indruk te kunnen geven van de verschillende manieren die leiden tot stukjes zijn ze hier wel samen beschreven.)