De Rode Hoed, het Burgerinitiatief Openheid over Irak, de Stichting Buitenparlementair Onderzoek Irak en het Forum voor Democratische Ontwikkeling houden op zaterdagmiddag 20 oktober (12.30 De Rode Hoed, zie ook de agenda) een debatbijeenkomst over Irak-verslaggeving in de Nederlandse pers. Op verzoek van de organisatie schreef H.J.A. Hofland onderstaande column over de kwestie.
Nadat de Amerikaanse strijdkrachten de Taliban hadden verslagen, werd het in de loop van 2002 duidelijk dat de regering van president Bush op een oorlog met het Irak van Saddam Hoessein aanstuurde. Het werd bewezen geacht dat hij massavernietigingswapens had. De dictator zou door een democratisch regime worden vervangen. Een hervormd Irak zou als voorbeeld voor het hele Midden Oosten dienen.
Om dit beleid te verdedigen en tot uitvoering te brengen heeft Washington een grootscheepse campagne gevoerd. Van het begin af is door een aantal bondgenoten van Amerika aan de uitvoerbaarheid van de onderneming getwijfeld. Die werden door de neoconservatieve media in de Verenigde Staten consequent verdacht gemaakt. Hetzelfde overkwam serieuze critici in Amerika en bij bondgenoten als Nederland.
De redenen voor de oorlog bleken niet te bestaan. Bush c.s. hadden zich vergist, de wereld misleid, zich van leugens bediend. Had de wereld — inclusief de Nederlandse pers — dit bijtijds kunnen weten? Ja. Als naar de werkelijke deskundigen in de media, de politiek en de wetenschap was geluisterd. Maar die waren in de minderheid. De grote meerderheid heeft zich in het begin laten meeslepen of overdonderen door de propagandacampagne van Washington. Ook het kabinet Balkenende I heeft zich, misschien tegen beter weten in, vóór de oorlog verklaard.
Vier jaar later is Irak een puinhoop, George W. Bush een verbruikte president en Amerika een beschadigde natie. Dat ‘de’ media daaraan mede schuldig zijn, kunnen we niet zeggen. Maar wel dat individuele journalisten — in de VS, maar ook in Europa — en grote mediaconcerns als NewsCorp van Rupert Murdoch medeplichtig zijn aan het ontstaan en de groei van de catastrofe. Dat is de zege die de misleiders hebben behaald.
Zoals in tal van Amerikaanse media wordt in veel Nederlandse de toon gezet door een mengsel van onkunde, wensdromen, en afschuw van de internationale werkelijkheid. Onze openbare mening is niet op de ontwikkelingen in deze werkelijkheid voorbereid. Een onderzoek naar de stand van de Nederlandse journalistiek is een nationaal belang.
8 reacties