Bloggen is serieuze shit geworden
Tim Overdiek, multimedia-correspondent bij NOS Nieuws, vindt zijn weblog net zo belangrijk als een ‘gewichtig’ kruisgesprek voor het NOS Journaal op het grasveldje bij Westminster Parliament. In Hilversum mist hij de de breed gedragen bevlogenheid voor het nieuwe medium echter nog een beetje. Het gaat wel de goede kant op: “Met ingang van 2008 gaan ‘we’ echt bloggen en mijn vingers jeuken.”
Aanvankelijk had het iets samenzweerderigs. Een groep toegewijde bloggers bij elkaar in een deftige hotelzaal zonder ramen, tijdje terug in Toronto. Heftig discussierend over een heus manifest. Een ethische code! Want dat moest en zou er komen. Althans, in ieder geval was het tijd voor een eerste aanzet.
Na anderhalf uur vruchteloze discussie besefte ik dat bloggen plots niet langer vrijblijvend was. Genoeg geneuzeld op Weblog Londen, dat ik vorig jaar op deze site nog omschreef als een journalistieke scheurkalender met onbenullige stukjes. No more! Nu was het serieuze shit geworden.
Helemaal zinloos was deze brainstorm-sessie op de conferentie van de Online News Association (ONA) niet geweest. Dat er ondanks dappere pogingen geen formele overeenstemming was bereikt over de Do’s & Don’ts van bloggen, deed niet terzake. Belangrijker was de unanieme instemming dat bloggen een cruciaal onderdeel was geworden van ‘mainstream (online) journalism’.
Eenzaam en frustrerend
Enthousiast na mijn leerzame uitstapje naar Toronto rapporteerde ik mijn bevindingen aan de NOS-bazen in Hilversum. Eerder dit jaar was immers een rapport verschenen, waarin ‘onze internet-toekomst’ was uitgestippeld. Een visie vol rake opmerkingen. Spijtig vond ik hooguit alleen dat feitelijke implementatie niet veel eerder had plaats gehad.
Om de daad bij het woord te voegen, stampte ik eind oktober Multimedia Maniac uit de grond. Een persoonlijk blog waarin ik mijn geploeter als Onze Man te Londen probeer te vangen. Zelf filmen, eigenhandig monteren alsmede werken voor zowel televisie, radio als internet is soms tergend eenzaam en frustrerend. Gedeelde smart is halve smart, vandaar dat blog.
Mijn stropdas
Bloggen was en is voor de NOS een erkende journalistieke vorm. Vooral de correspondenten tikken er al een tijdje lustig op los vanuit hun standplaats. Maar eerlijk is eerlijk, een echt weblog mag je deze veredelde columns en virtuele brieven niet noemen. Daarvoor gebeurt het te sporadisch en, het belangrijkste wellicht, ontbreekt het aan interactie met de bezoeker.
Als multimedia-correspondent in Londen hecht ik even grote waarde aan een kleine bijdrage aan mijn weblog als aan een ‘gewichtig’ kruisgesprek voor het NOS Journaal op het grasveldje bij Westminster Parliament. Soms is een ‘internet-stukje’ zelfs bevredigender, omdat reacties in mijn speciale weblog-postbus vaak inhoudelijker zijn dan de zoveelste opmerking over mijn stropdas.
Bloggen is vaste routine geworden, vaak een manier om na het ontbijt lekker op gang te komen. Geinspireerd door de Britse ochtendkranten of wakker geschud door BBC Radio 4 glijdt er moeiteloos een vijftal alinea’s uit de vingers. Relevante links erbij zoeken, en huppakee, richting internet-redactie die een foto selecteert en Weblog Londen actualiseert.
Tamelijk omslachtig, met nogal wat schijven en handgrepen, om over de nodeloze vertraging via het redactiesysteem niet te spreken. (Om die reden kan ik sinds kort ook zelf het systeem in. Handig als je onderweg op je hotelkamer iets van je af wilt schrijven.) Want bij een ingeving moet je onmiddellijk kunnen publiceren, of het nou tekst, audio of video is. Snelheid is ook hier de ‘name of the game’. Daarin schiet de NOS ernstig te kort.
No-brainer
Gelukkig gaat het veranderen. Met ingang van 2008 gaan ‘we’ echt bloggen, en mijn vingers jeuken. Alles kan, wanneer en hoe je maar wilt. Tekst, foto’s, geluid, bewegend beeld – het kan er allemaal op en het mooiste: Bezoekers kunnen reageren. Op de correspondent, op elkaar en dat zonder enig ethisch manifest van hogerhand. Dat hebben we toch niet nodig?
Vooralsnog is de nieuwe NOS-blogosphere kleinschalig van opzet. Correspondenten gaan in een nieuw jasje aan de slag. De hoofdredactie gaat bloggen. Roeland Stekelenburg doet hetzelfde over nieuwe media. Meest verfrissend, ook het statige Met het Oog op Morgen gaat in ‘gesprek’ met de luisteraar. Verwachtingen op de nieuwsvloer zijn hoog gespannen.
Later in het jaar zullen andere redacties aanhaken. Anders dan bijvoorbeeld bij De Volkskrant kunnen bezoekers niet zelf gaan bloggen via een NOS-platform. Maar de interactie is een feit. Wat anno 2007 eigenlijk een no-brainer zou moeten zijn. Zeker de NOS als publieke organisatie dient transparanter te zijn dan welk medium ook.
Wat ik tegelijkertijd soms een beetje mis in Hilversum, is een breed gedragen bevlogenheid voor het nieuwe medium. Op vitale plekken, godzijdank, bestaat er geen enkele twijfel over het bestaansrecht en de opkomst van internet met alle bijbehorende digitale toepassingen en uitingen. Maar ook de journalisten moeten in hun dagelijkse praktijk die knop omzetten.
Blog is onontbeerlijk
Wij moeten het doen. Dat is niet alleen in Hilversum maar overal in medialand een moeizaam, want onnatuurlijk proces. Gewend aan dagelijkse patronen, waarbij je fysiek maar ook en vooral mentaal bezig bent met een bepaalde uitzending of met een specifiek medium. Moet je je dan ook nog eens persoonlijk gaan richten op je klant? Voor die zestien of 33 unieke bezoekers die dat allereerste stukje hebben aangeklikt?
Ja dus. En een blog is onontbeerlijk. Niet opgeven na vijf of zes stukjes. Consistentie beloont pas na minstens anderhalf jaar trouw buffelen. Hoe vaak merk ik niet dat lezers de toegankelijkheid enorm waarderen. Vooral de malloten, die in soms raadselachtige woede mij van alles verwijten. Krijgen steevast een vriendelijke reactie. En in negen van de tien gevallen leidt dat tot een snelle correctie. Zo had ik het niet bedoeld, meneer Overdiek.
Prachtig, zo’n dialoog. En niet zelden levert dergelijk direkt contact op termijn een schitterend verhaal op. Aanvullingen of nuanceringen op weblog-bijdragen maken het produkt alleen maar geloofwaardiger. De reputatie van een journalist staat of valt bij zijn of haar bron. Niets effectiever dan diverse bronnen tegelijkertijd aanboren.
Daarmee kan een weblog uitgroeien tot een gezamenlijke informatiepoel. Samen weten we nu eenmaal meer. Als correspondent signaleer je, analyseer je, en illustreer je. Maar uiteindelijk zijn we niet meer dan een doorgeefluik. Hopelijk zo betrouwbaar mogelijk, en dus niet vanuit een ivoren torentje. Want dat maakt anno 2008 arrogant en onbetrouwbaar.










24 reacties:
20 december, 2007
[...] Blogged about it on (Dutch) new media blog De Nieuwe Reporter. [...]
21 december, 2007
Dit is een heel enthousiast en populair verhaal van Tim Overdiek. Bedankt daarvoor. Ik heb goede ervaringen met bloggen, maar er zitten zeker haken en ogen aan voor iedere journalist en nieuwsorganisatie.
Pas ook op voor de valkuilen van het bloggen:
-Actieve bezoekers kunnen ook het blikveld van de journalist vernauwen in plaats van vergroten. Wie zegt dat de commenters representatief zijn voor de doelgroep? Niet te veel naar ze luisteren.
-Inzicht geven in hoe een verhaal tot stand komt, kan ook leiden tot misverstanden die de credibiliteit van de journalist aantasten. Kijkjes in de keuken zijn goed, maar iedereen heeft zijn eigen vak, met eigenaardigheden en regels.
-Oncontroleerbare bezoekers (trollen) kunnen de reputatie van de journalist beschadigen. Ook al lijken hun argumenten belachelijk, er is altijd een ‘waar rook is, is vuur’ gedachte die overblijft bij de andere bezoekers. Beschuldigingen blijven hangen.
-Bloggen is een leuke aanvulling op journalistiek werk, mede door de interactie met bezoekers. Maar er gaat erg veel tijd in zitten. Krijgt met bloggen een kleine, vocale groep niet overmatig veel aandacht in verhouding met de rest van de doelgroep? Wanneer wordt het zonde van de tijd?
-De functie van de journalistieke expert valt gedeeltelijk weg, iedereen -wie dan ook- kan immers zijn mening geven over hetgene waar de journalist -hopelijk- goed in is, feiten en informatie overbrengen. Professionele afstand tussen journalist en doelgroep kan daardoor in gevaar komen.
-Zonder redactionele richtlijnen kunnen er vreemde situaties onstaan. Ik ken een voorbeeld van een journalist die het in de krant had over George W. Bush en op zijn site over “die idioot.”
-’Wisdom of the crowds’, of ’samen weten we meer’, kan ook tegen je werken omdat mensen het idee hebben dat degene die voor hen het nieuws verwerkt het blijkbaar dus niet weet. Aanvullingen op een verhaal zijn prettig, maar heel veel aanvullingen en correcties geven het idee dat men een onvolledig verhaal heeft zitten lezen.
Ik denk dat bloggen zeker een aanvulling kan zijn voor ons vak, zoals Overdiek zegt duurt het een tijd voordat je een reputatie/goed draaiende site hebt. Bloggen is wat mij betreft een bijkomstigheid, een extraatje naast mijn werk voor de krant.
Mede-daarom denk ik niet dat mensen die er geen zin in hebben, per se moeten gaan bloggen. Zeker niet zonder duidelijke richtlijnen van een krant of andere organisatie. Maar ik wens iedereen succes die het wel wil proberen.
21 december, 2007
Van publicatie naar conversatie, dat is de richting die ik zie. Van zenden naar gesprek. Goed verhaal, Tim!
22 december, 2007
Fijn om eens een positief verhaal te lezen!
22 december, 2007
Richtlijnen… Okay, beginnen we met deze stelling, van een ONA-collega met wie ik het overigens niet eens ben.
- Een politiek journalist moet in zijn blog politieke kleur bekennen.
Let’s take it from here. Kom op.
24 december, 2007
Wat deze ‘discussie’ over de journalistieke noodzaak van het bloggen weer eens aantoont: dat het ‘vak’ zichzelf teveel in de hoek van de onfeilbaarheid duwt, en láát duwen door consumenten. En in die van een nostalgisch collectivisme: alsof wij, journalisten, een club zijn. Erger: een club oké-e mensen met een oké-e maatschappelijke missie die we op een oké-e manier willen bereiken. Met knuffelbare weblogs… Rubbish!!!! Net als je schrijfstijl, je onderwerpkeuze, je invalshoek, je bronnen, je opdrachtgever(s) en je primeurs is het weblog een element dat de impact en het succes van je journalistieke werk (mede) kan bepalen – niet meer, niet minder.
25 december, 2007
Zie onder hoe serieus Tim Overdiek is met zijn roep om interactie. Lees VAN ONDEREN NAAR BOVEN onze emailwisseling en zie hoe hij vragen ontwijkt. Waar is de journalist in hem? Waar is zijn zelfgeprezen behoefte en noodzaak tot interactie?
Geachte heer Overdiek,
Ik had u gevraagd niet te reageren als u met dezelfde antwoorden zou komen. En zie…toch een antwoord!
Lees uw eigen reactie nog eens door en zie de lachwekkendheid ervan in! U duikt, zoals elke NOS-er dat doet. U weigert te antwoorden, u weigert op vragen in te gaan, u weigert uw repliek te onderbouwen en toch zegt u met stelligheid dat de NOS niet links en niet rechts is. U noemt zich journalist, ongetwijfeld steeds op weg naar een volgend onderzoek, een volgend feitenrelaas, dat u zo mooi en goed onderbouwd op radio en televisie kunt vertonen. Maar als het uw eigen organisatie aangaat en de vragen dichterbij komen wordt u defensief en heeft u geen tijd of behoefte. En geen weerwoord en geen argumenten.
Fox news geeft dezelfde antwoorden als u, meneer Overdiek, evenals Al Jazeera en het Noordkoreaanse persagentschap. “Wij zijn neutraal…omdat wij zeggen dat wij neutraal zijn!” Een giller, vind u niet? Wij van WC Eend adviseren…WC Eend! In Engeland hebben ze daar een woord voor: typical!
U wilt interactie? Werkelijke interactie? Mag ik zo vrij zijn dat te betwijfelen. Ik heb, denk ik, wel een idee wat voor interactie u wilt. Een interactie op basis van keuvelvraagjes, een prettig gesprek, een bevestiging, een aanbidding zo mogelijk van de almachtige journalist. En vooral geen vragen over verantwoording, geen vragen over neutraliteit. Geen vragen op basis van welke (verborgen) waarden en normen u uw reportages maakt en welk (onbewuste?) vooroordelen u daarbij parten spelen. Zo hoor ik elke dag Ron Linker vanuit Amerika met zijn volgende anti-Bush praatje. Is dat omdat er elke dag anti-Bush nieuws is? Vast wel, hij zoekt er immers elke dag naar! Op basis van eigen meningen en vooroordelen verslaat hij het nieuws, duidt hij elke gebeurtenis op basis van zijn eigen tunnelvisie. En daarom, meneer Overdiek, moet dit worden blootgelegd, moet er werkelijke pluriformiteit op de redactie zijn, moet er werkelijke verantwoording en transparantie zijn. U begrijpt dat heel goed, maar u wilt er niet aan. U bent bang. Bang om de werkelijke vragen te beantwoorden die ook u in uw slaap lastigvallen. Ben ik wel neutraal? Ben ik in mijn werk wel vrij van eigen opvattingen?
U wilt helemaal geen interactie,meneer Overdiek…u bent veel te bang voor de goede vragen. Ik zal terugkeren als uw weblog werkelijk interactief is en u doorzagen. Net zolang tot de bezoekers kunnen zien hoe u, in het nauw gebracht, al gauw zal overgaan tot defensieve verweren en een roep om een IP Ban.
Fijne kerst, meneer Overdiek…wees niet te bang in het donker! En pas op voor Joris Luyendijk…hij zou u wel eens vragen kunnen stellen!
Met vriendelijke groet,
C. van der Laan
————————————————-
Beste heer of mevrouw Van der Laan,
vooropgesteld, ik ben correspondent voor de NOS in Londen, geen ombudsman of onafhankelijk orgaan dat de neutraliteit van de NOS beoordeelt. Ik heb geprobeerd inzicht te verschaffen in het denken en doen van onze nieuwsorganisatie. Ik heb geen tijd en behoefte om met u in discussie te gaan over vermeend gebrek aan begrip voor uw opvattingen vanuit Hilversum. We zijn een professionele nieuwsorganisatie, niet links en niet rechts, maar oprecht in onze pogingen om zo goed mogelijk ons werk te doen. Het spijt me als u dat niet voldoende vindt.
Met vriendelijke groet,
Tim Overdiek
—————————————————-
Geachte heer Overdiek,
Spijtig te moeten constateren dat u het voor de NOS opneemt, zonder op mijn punten in te gaan. Wat mij opvalt is de immer gelijkluidende reactie, om het even van wie je een reactie vraagt bij de NOS. Maar zodra gevraagd word om de begrippen als neutraliteit en objectiviteit te onderbouwen, blijft het stil. Evenals bij de vraag om te reageren op duidelijke voorbeelden en argumenten, die de afgelopen jaren in honderdtallen zijn aangedragen. In mijn brief en artikel geef ik u een paar voorbeelden, zoals het bewust selectief winkelen door de Ombudsman in onderzoeksresultaten en wat dit betekent voor zijn geloofwaardigheid. U gaat er niet op in.
Bovendien verdraait u mijn stelling en geeft u de schuld aan querulanten, als het gaat om fora en weblogs die niet van de grond komen of weer ter ziele gaan. Maar ik zei u juist dat het mij gaat om het gedrag van de NOS, waarbij tientallen bijdragen met kritiek op de NOS (zonder ook maar een scheldwoord) zijn verwijderd. En als je het waagde de kritiek in een volgende bijdrage (in andere vorm) te herhalen, kreeg je een levenslange IP-ban.
Wat ik mij afvraag: weet u het nu werkelijk niet of speelt u dit? Bent u wel vrij om te zeggen wat u vindt of moet u de NOS lijn volgen?
Ik zou u willen vragen nog een poging te doen, zoals bijvoorbeeld uw mening te geven over de weigering van de Ombudsman om alle klachten op de website te plaatsen. Of zijn selectieve greep in de onderzoeksresultaten inzake de mening over de NOS (onderzoek Maurice de Hond). Of de opmerking van Marcel Oosten dat de NOS vaak blijft hangen in (meer linkse) onderwerpen als achterstandsgroepen, asielzoekers en armoede. Of de opmerking van Charles Groenhuijsen dat hij in het begin van de Irak-oorlog door de NOS redactie om de haverklap werd gevraagd weer een anti-Irak protest op te zoeken en daarover te berichten. Of de opmerking van Hans Laroes:”Wij vinden Groenlinks sympathieker dan de LPF”
Ik vind het goed dat de NOS (en ook de publieke omroep) eindelijk gemeten zal worden op zijn pluriformiteit en neutraliteit (voorstel Plasterk). De NOS had zich vanuit haar verantwoordelijkheid en gezien de niet aflatende kritiek op haar optreden zelf allang moeten getroosten e.e.a. te onderzoeken en bij te stellen, maar het bleef jaren angstvallig stil. Wat vindt u daar van?Vindt u werkelijk dat geen onderzoek nodig is, omdat de NOS zelf zegt dat het wel goed zit? Moet ik de NOS geloven als zij beweert neutraal en objectief te zijn? Vindt u werkelijk dat burgers de NOS uitleg maar voor zoete koek moeten slikken? Kom op zeg, dat doen journalisten toch ook niet. De pavlov reactie van de gemiddelde Hilversumse journalist is: “wij zijn niet links”. Zij weigeren hun mening te onderbouwen en doen alle kritiek (hoe goed onderbouwd ook) af als borrelpraat. En dat moet ik serieus nemen?
Als u niet bereid echt inhoudelijk te reageren en in dezelfde teneur uw antwoord formuleert, dan kunt u een reactie beter achterwege laten. Dat soort reacties heb ik inmiddels genoeg.
Met vriendelijke groet,
C. van der Laan
————————————————-
Geachte heer of mevrouw Van der Laan,
Het is en blijft vooralsnog een lastig fenomeen, gastenboeken, fora en ook blogs. Niet alleen bij de NOS, maar ook en eigenlijk bij elk medium dat deze virtuele dialoog-platformen biedt, draait het al snel uit op gescheld en onbeschoft gedrag. Gelukkig is het maar een heel klein deel, maar het bepaalt vaak wel de teneur en ontmoedigt bezoekers om te blijven reageren.
Dan nu uw ongenoegen. Ik kan op basis van uw twee brieven niet goed beoordelen waar uw pessimisme uit voortvloeit. Dat is wat lastig vanuit Londen. Manipulatie, leugens alsmede list en bedrog zijn geen termen waar ik mij in kan vinden. Ik heb voor verschillende Nederlandse media gewerkt, waaronder NRC Handelsblad, Elsevier en De Volkskrant, maar nergens anders dan bij de NOS heb ik ervaren hoe belangrijk het is om onafhankelijk en afstandelijk de feiten te wikken en wegen. Natuurlijk, objectiviteit en neutraliteit bestaan niet, maar wel het streven naar een eerlijke en gebalanceerde berichtgeving. Dat doen we bij de NOS, of op zijn minst streven we naar.
Ik vind het persoonlijk niet nodig om persoonlijke gegevens achter te laten, zeker op een blog. Naam en email lijken me voldoende. IP-adressen zijn immers zo getraceerd. Ik deel uw teleurstelling over de fora en gastenboeken, want die zijn uiteindelijk verziekt door een kleine groep querulanten, waarmee een echte, transparante dialoog met de ‘belastingbetaler’ niet mogelijk werd. Ik zeg niet dat de nieuwe blogs dat wel doen, maar in ieder geval proberen we het. De ivoren toren bestaat niet langer.
Groet,
Tim Overdiek
———————————————–
Geachte heer Overdiek,
Op DNR heb ik uw artikel over weblogs gelezen. U geeft hierin hoog op over het fenomeen webloggen en interactiviteit. Ook geeft u aan dat de NOS nu full swing met dit fenomeen aan de slag gaat. Nu is uw enthousiasme aanstekelijk, maar laat ik u eens een andere waarheid vertellen. Een waarheid die geen sikkepit vertrouwen rechtvaardigt in de NOS.
Vele malen heeft de NOS schampere pogingen gedaan om met haar publiek te communcieren. Evenzo vele malen werden initiatieven voortijdig afgebroken, werden beloftes en toezeggingen niet nagekomen, werden bezoekers met onderbouwde kritiek op de NOS (bijv. inzake haar neutraliteit) verwijderd of geschoffeerd, was er een NOS forum dat op hondse en grove wijze werd gemodereerd, is er een ombudsman die weigert alle klachten op zijn weblog te laten zien. Etcetera, etcetera.
Eerst, een aantal jaren geleden, had ik alleen kritiek op de NOS en vooral veel vragen. Nu is er niet alleen kritiek, maar ronduit wantrouwen, weerzin en walging. Ik (en anderen) heb meerdere bewijzen van manipulaties (o.a. chatesessies) en leugens (artikelen waarin Hans Laroes de loftrompet steekt over zijn geweldige communicatie met het publiek).
En u verwacht dat ik dit zoveelste initiatief wel serieus moet nemen??? Wedden dat de eerste reactie (zonder scheldwoorden en goed onderbouwd) met kritiek op de kleuring van de NOS of het onbetrouwbare karakter van de NOS redactie weer gauw zal worden verwijderd? Leer mij de NOS kennen!
hieronder mijn brief en artikel aan de NOS Ombudsman (geplaatst op meerdere bekende weblogs), die hij niet in behandeling wilde nemen omdat ik niet direct mijn adres gaf. Kennelijk is dat belangrijker dan de fundamentele vragen die erin aan de orde komen? Echt, ik heb geen snipper vertrouwen in een eerlijke, communicatieve, interactieve NOS die werkelijk verantwoording aflegt en openstaat voor kritiek.
Eens kijken of ik van u een serieus antwoord krijg!
Met vriendelijke groet,
C. van der Laan
BRIEF:
Geachte NOS Ombudsman,
Eindelijk heeft de NOS een Ombudsman en dat is een goede zaak. Na jaren van kritiek op het functioneren van de NOS en haar geringe bereidheid tot daadwerkelijke verantwoording – om maar te zwijgen van een serieuze discussie en openlijke zelfreflectie over haar handelwijze – is nu een begin gemaakt met een meer transparante en openbare toetsing aan bij wet en deels zelfopgelegde uitgangspunten. Toegegeven, er is de Raad voor de Journalistiek, maar die wordt een papieren tijger genoemd en heeft een imagoprobleem, zo zijn bestaan al bekend is en serieus wordt genomen.
Bij een flinke minderheid van de bevolking is er wantrouwen jegens de media en niet in de laatste plaats waar het de openheid en objectiviteit betreft. In de recent gehouden enquete 21 minuten.nl komt dit nogmaals naar voren (pag. 65 van eindrapport).
de NOS heeft zich in de afgelopen jaren niet bepaald populair gemaakt bij groepen en individuen die kritische vragen hadden over haar neutraliteit, haar selectie en duiding van nieuwsonderwerpen. Vele malen heeft de NOS toegezegd hierover in discussie te treden, maar evenzo vaak werden deze toezeggingen niet nagekomen of werden schamele pogingen tot discussie al weer gauw afgebroken. In zekere zin was steeds sprake van een milde vorm van autisme.
Dit draagt natuurlijk niet bij aan het imago van een nieuwsinstituut dat, als onderdeel van een pluriforme publieke omroep, midden in de samenleving moet staan en zichzelf moet onderwerpen aan voortdurende en openbare verantwoording. De NOS krijgt door deze opstelling steeds het “nadeel van de twijfel” en dat vertaalt zich in blijvende en hardnekkige oordelen over haar neutraliteit en pluriformiteit.
Maar de tijden lijken te veranderen en dat is goed. Niet alleen is er nu een Ombudsman,maar ook heeft Minister Plasterk voorstellen gelanceerd die aangeven dat de NOS voortaan aantoonbaar en in alle opzichten intern pluriform moet zijn op basis van een instrument waarmee dat kan worden vastgesteld en zal er (zeer waarschijnlijk) ook sprake zijn van een maatschappelijk verankerde programmaraad. Dit is te lezen op pag. 16 van de brief die is te vinden op http://www.minocw.nl/ministerplasterk/nieuws/35439/GeenA-statusenB-statusmeerbijpubliekeomroep.html
Alles beweegt zich nu naar een systeem waarin verantwoording en transparantie het hoogste goed worden en dat is een geweldige ontwikkeling. Maar er is een probleem.
Met de instelling van een Ombudsman door de NOS zou je verwachten dat ook meteen wordt afgerekend met de geslotenheid die de NOS zo lang heeft kenmerkt. Maar wat zien we? De Ombudsman betracht zelf niet heel veel openheid.
Waarom zien wij bijvoorbeeld niet alle binnengekomen klachten op de NOS website? Waarom zien wij niet welke klachten er wel en niet in behandeling worden genomen en op basis van welke gronden dat gebeurt? Waarom legt de Ombudsman geen verantwoording af over gemaakte keuzes om bepaalde klachten wel en andere klachten niet te behandelen in zijn columns? Het zijn terechte vragen die bij uitblijvende beantwoording wederom voeding geven aan de gedachte dat de NOS een onneembare vesting van geslotenheid is. Waarom stelt de ombudsman niet zelf onderwerpen aan de orde? Onderwerpen die al tijden worden aangesneden door kritische burgers die met serieuze vragen rondlopen over de handelwijze van de NOS? Waarom stelt de Ombudsman geen openbaar forum in waar deze onderwerpen kunnen worden geplaatst en waar er door hem op kan worden gereageerd?
U begrijpt dat ik graag antwoorden wil op deze vragen en uiteraard ook dat dit leidt tot een aanpassing van uw werkwijze. Ik verzoek u dan ook om deze brief te beantwoorden en u te verantwoorden. Deze brief zal aan diverse kranten en fora ter publicatie worden aangeboden.
Met vriendelijke groet,
C. van der Laan
25 december, 2007
Ik vergat het artikel (column) nog even, zoals geplaatst op diverse weblogs. Hieronder alsnog.
De NOS Ombudsman (slot)
Twee weken geleden schreef ik een brief aan de NOS Ombudsman, die sinds enige tijd actief is als nieuwe rekruut van de Koninklijke garde van spindoctors en bezweringssoldaten van de NOS. In mijn brief (hier) vroeg ik de Ombudsman om meer transparantie en openheid inzake de klachtafhandeling.
In een hoogst voorspelbare, doch niet minder komische reactie van de Ombudsman vroeg hij om mijn persoonlijke gegevens, terwijl die toch duidelijk in de brief waren aangegeven (naam, stad en emailadres). Nee, hij wilde perse adres en telefoonnummer, want zo waren de “regels zijn regels” en zonder zou geen klacht in behandeling worden genomen. De fundamentele vragen in mijn brief bleken van minder belang – nee, deden er zelfs niet toe – zolang hij niet beschikte over alle gegevens. Ik zegde hem dit toe onder de voorwaarde dat hij kon uitleggen waarom die gegevens nodig waren voor een goede beantwoording, mede gezien het feit dat NOS hoofdredacteur Hans Laroes, in een zeldzaam moment van communicatie, een eerdere vraag op basis van dezelfde persoonsgegevens wel had beantwoord. En passant vroeg ik ook hem om zijn persoonlijke adresgegevens, zodat wij elkander op voet van gelijkheid konden benaderen. Daarna heb ik niets meer van de NOS Ombudsman vernomen, ondanks herhaalde pogingen.
In de tussentijd kondigde bestuursvoorzitter Harm Bruins Slot aan dat de NPO (overkoepelend orgaan publieke omroep) een onderzoek wilde gaan doen naar de (politieke) pluriformiteit van de publieke omroep, een initiatief waar al jaren door velen op was aangedrongen maar dat tot nog toe nooit enige ingang vond.
Afgelopen vrijdag publiceerde de NOS Ombudsman een nieuwe column onder de titel “Die linkse NOS” (hier), waarin hij reageerde op het voornemen van Bruins Slot. In een zorgvuldig en volgens de gedragsregels van de NOS geschreven verweer benadrukte hij de voortdurende afwezigheid van argumenten in het debat over de “linkse” NOS. Net als zijn NOS collega Govert van Brakel in het Radio 1 Journaal en de repeteerwekker, NOVA hoofdredacteur Carel Kuyl, suggereerde hij dat het onderzoek, als dat er al moest komen, eindelijk zou afrekenen met het onterechte imago van de NOS en alleen maar zou aantonen dat sprake is van (onderbuik)gevoelens zonder feiten en argumenten.
Ter onderbouwing voerde hij aan dat de NOS door 68% van de burgers als objectief werd beoordeeld en er dus geen enkele reden tot zorg was. Ik ben bekend met de onderzoeken waar hij naar verwijst en het maakt in een klap duidelijk hoe de slinkse aanpak van de NOS doorgaans werkt. In een onderzoek van Maurice de Hond i.o.v. de NOS ter gelegenheid van het 50-jarig jubileum van het NOS Journaal, blijkt namelijk dat 36% van de mensen het NOS nieuws “links” vindt, terwijl slecht 2% het als “rechts” bestempelt. Maar die feiten kwamen de Ombudsman niet uit en hij liet ze weg. Evenals destijds een NOS redacteur deed in het artikel “NOS Journal nog altijd populair” die de onderzoeksresultaten als volgt samenvatte: “Met de zogenaamde linkse reputatie van het NOS Journaal blijkt het erg mee te vallen. 60 procent noemt de invalshoek van de NOS neutraal, dus niet links en ook niet rechts. 3 procent vindt de berichtgeving uiterst links, tegen 0 procent uiterst rechts”. Heel bewust liet hij weg dat 23% van de mensen het journaal ronduit links en nog eens 10% het journaal vrij links vindt.
De ombudsman pleegde in zijn column van afgelopen vrijdag meerdere onvergeeflijke doodzonden. Ten eerste winkelt hij selectief in onderzoeksresultaten en is er van objectiviteit en integriteit geen sprake. Tegelijkertijd zet hij zijn geloofwaardigheid als onafhankelijke brug tussen burger en NOS op het spel door op gewiekste wijze de NOS in verdediging te nemen. Elke volgende vraag of klacht zal voortaan in dat daglicht moeten worden bezien en feitelijk is zijn positie daarmee direct onhoudbaar geworden.
Maar er is meer. De Ombudsman beweert dat er nooit argumenten worden aangedragen in de kritiek op de “linkse “ NOS en speelt hij in valse onwetendheid de vermoorde onschuld. In het zeer recent gesloten NOS Forum – evenals in het 1 jaar daarvoor gesloten NOS Gastenboek – wordt melding gemaakt van honderden voorbeelden van gekleurde selectie en duiding van het nieuws. Of het nu ging om het NOS Journaal op televisie of om het NOS Radio 1 Journaal, vele gedocumenteerde voorbeelden en discussies waren er te vinden. Maar ook in verschillende artikelen, zoals dat van Henry Sturman (Het Opiniejournaal) en op meerdere kritische websites wordt uitgebreid en beargumenteerd melding gemaakt van tientallen voorbeelden van de linkse bias van de NOS. Zelden kwam er van de NOS leiding enige reactie op de kritiek en zo die er al was betrof het een uiterst defensief en slecht onderbouwd verweer. Geen enkele poging tot meer inzicht in het proces van nieuwsselectie en –duiding werd gedaan en de deur werd telkens hard dichtgegooid. En sinds Amerika correspondent Charles Groenhuijsen weten we ook hoe de NOS leiding omging met de eerste fasen van de Irak oorlog. Met een ongebruikelijk inkijkje in de NOS keuken gaf Groenhuijsen aan hoe de NOS leiding hem regelmatig opdroeg weer eens te komen met een item over anti-Irak protesten, hoe klein of incidenteel die ook waren. Het was geen nieuws brengen,maar nieuws zoeken en maken.
De herhaalde strategie van de NOS is duidelijk. Open een forum, vraag om klachten over de linksheid, zorg ervoor dat goed gedocumenteerde voorbeelden en zijn indieners direct worden verwijderd (de SP is er niets bij), sluit vervolgens het forum en vraag vanuit een gespeelde onwetendheid om voorbeelden, die er volgens de NOS maar zo zelden zijn.
Het is de cynische conclusie over een instituut dat met list en bedrog zijn critici zwart maakt en negeert. De NOS Ombudsman is door de mand gevallen en heeft duidelijk gemaakt aan welke kant hij staat. Hij is een vazal van de NOS leiding en wordt ingezet om te doen aan “damage control” en imagebuilding.
C. van der Laan
25 december, 2007
TOT SLOT NOG EEN LAATSTE VRAAG AAN TIM OVERDIEK:
Geachte heer Overdiek,
En weet u waar nou het werkelijke probleem zit? Het zit ‘m in het feit dat de NOS een staatsomroep is.
Bij nieuwsorganisaties op de vrije markt speelt het knellende probleem van neutraliteit niet. Het is waar, ook zij maken hun eigen afwegingen, ook zij opereren vanuit een eigen kijk op de wereld, hoe goed en integer ook bedoeld, maar zij worden niet betaald met belastinggeld en zijn geen onderdeel van een bij wet geregelde publieke omroep.
De NOS, als onderdeel van de publieke omroep, is in essentie “van en voor ons allemaal” is (artikel 13C mediawet). Dit brengt verplichtingen met zich mee en een van de belangrijkste uitgangspunten van de NOS is dan ook dat zij volstrekt neutraal en objectief is. Daarbij zijn er twee mogelijkheden: ofwel de NOS slaagt er in dat aantoonbaar waar te maken en dient zich daarover te verantwoorden, dan wel zij slaagt hier niet in en opereert op basis van oncontroleerbare eigen keuzes, heeft geen speciale toegevoegde waarde en qualitate qua alleen bestaansrecht als nieuwsorganisatie in de vrije markt op basis van private financiering. En dat zou trouwens niet zo raar zijn, want we hebben toch immers ook geen staatskranten!
In het Internet tijdperk verliest het NOS journaal sowieso steeds meer zijn betekenis. Duizenden nieuwssites zijn voorhanden, waarbij het erom gaat er verschillende te bezoeken om een genuanceerd beeld te krijgen. Daar heb ik de NOS niet voor nodig. En zeker geen NOS die geen verantwoording aflegt en zijn keuzes niet op basis van objectieve criteria laat toetsen. U zei het zelf al: we moeten onze ivoren toren verlaten. Ik zeg: u moet uw toren helemaal verlaten en de markt opgaan!
Dat het eigenlijk niet mogelijk is om neutraliteit waar te maken, bewijst het citaat van Hans Laroes uit januari 2006:
“Het is bijna onmogelijk om je bij het maken van nieuwskeuzes niet enigszins te laten leiden door je eigen visie. Wij vinden GroenLinks-stemmers aardiger dan LPF-stemmers, een bos mooier dan een snelweg en iemand in een BMW verdachter dan in een Fiat Panda.“
Uw non-reactie geeft precies aan waarom er nooit antwoord komt op deze vragen. Het zijn namelijk essentiele vragen die de NOS in een lastig parket brengen en de standaard reactie is er voor te vluchten op basis van defensieve verweren. Een werkelijke discuSsie wordt uit de weg gegeaan, zoals u ook doet.
Nog een citaat? Welnu, luister wat Harm Bruins Slot ervan zegt in oktober 2007:
“Onderdeel van het onderzoek is de geregeld opduikende klacht dat de Publieke Omroep te links is. ‘De journalistieke onafhankelijkheid staat niet ter discussie. Ik heb nog nooit het NOS Journaal gebeld’, zegt voorzitter Harm Bruins Slot van de raad van de bestuur van de Publieke Omroep. ‘Maar die journalistieke onafhankelijkheid is de afgelopen jaren te veel als schild gebruikt om de discussie over de pluriformiteit te vermijden.”
Het feit dat u “maar” correspondent bent ontslaat u niet van de verplichting mee te doen aan de discussie. U roept zelf om interactie, u wilt in contact staan met de samenleving die u meer te bieden heeft dan vroeger vanuit de ivoren toren werd gedacht. Maar dat brengt verplichtingen met zich mee, meneer Overdiek. Dan ontkomt u er niet aan ook een duit in het zakje te doen. Uw reactie geeft blijk van het feit dat u nog steeds redeneert vanuit de ivoren toren “breng mij nieuwe feiten en interessante gedachten aan, maar weet wel dat IK bepaal of deze bijdragen zinnig en van toegevoegde waarde zijn, of het waard zijn om erover in gesprek te raken”.
Wanneer verandert u echt?
Met vriendelijke groet,
C. van der Laan
25 december, 2007
Bravo, C. van der Laan, voor het publiceren van prive-correspondentie. Hartelijke groet vanuit Amerika, waar geldt: Three strikes and you’re out.
You’re out, sir.
26 december, 2007
@cico, hoewel de NOS ook mijns inziens de nodige pek en veren verdient, geeft u een prachtig staaltje weg van de overspannen verwachtingen die men koestert jegens de media. Onder uw verbale geweld worden zelfs meneer Overdiek en zijn onsympathieke werkgever goedbedoelende
vaklieden, die naar hun hoofd geslingerd krijgen dat het ze met onze belastingcenten niet gelukt is een exclusief lijntje met De Waarheid te leggen. Het blijft mensenwerk!!!! Ook op die ‘arme’ apenrots Hilversum..;0))
26 december, 2007
Heer Overdiek,
I’m totaly unimpressed. Onze correspondentie was niet prive, maar een discussie bij gebrek aan open forum, bijvoorbeeld op uw weblog (waar u zo vurig voor pleit). Er zijn geen vertrouwelijkheden uitgewisseld noch is gevraagd om vertrouwelijkheid. U gebruikt een wel erg slap en vergezocht argument om niet de discussie te voeren. Daar komt nog bij: als u als journalist een prive briefwisseling over inhoudelijke zaken tussen politici in handen krijgt, staat het de volgende dag met trots op uw website.
Als er een ding duidelijk is geworden is het uw niet-bereidheid om daadwerkelijk inhoudelijk te discussieren en uw stellingen te onderbouwen. U reageert lichtgeraakt, zoals ik dat gewend ben van de NOS.
Door drie keer niet inhoudelijk te reageren bent u het voor wie geldt: three strikes out! You’re out, sir!
Met vriendelijke groet,
C. van der Laan.
26 december, 2007
Geachte heer van Willigenburg,
Ik was bezig u een email te schrijven, omdat mijn reactie (zie boven) niet werd geplaatst op DNR. Nu ben ik dit soort aversies tegen het debat op het scherpst van de snede hier wel gewend, alsmede de bijkomende IP bans, maar na enige tijd heeft de redactie kennelijk toch besloten mijn reactie te plaatsen. Het zal de kerstgedachte wel zijn.
U spreekt over verbaal geweld van mijn kant. Wel,laat ik u zeggen dat na vijf jaar vragen stellen aan de NOS en de aantoonbare leugens en boersheid die zij in haar communicatie – zo al aanwezig – gebruikt, ik bepaald niet in de stemming ben om vriendelijkheden uit te wisselen. Een organisatie die keer op keer goede sier maakt met haar publieke communicatie, terwijl dat aantoonbaar onjuist is en waarbij selectieve moderatie op forums en selectieve verwijdering van kritische vragenstellers een feit is, verdient weinig hoffelijkheden. En al helemaal als, gegeven het voorgaande, telkens opnieuw met veel aplomb wordt aangekondigd dat de NOS haar interactieve ambities verder zal uitbouwen.
En verbaal geweld is zeer relatief. In Nederland heeft men het al gauw over de toonhoogte van het debat om de werkelijke discussie te vermijden bij gebrek aan argumenten (Bolkestein).In dat verband raad ik u aan het begin van het Buitenhofinterview met Nahed Selim (30 september jl.) maar eens te beluisteren, waarin soortgelijke woorden worden gebruikt.
U gaat niet in op de inhoud en dat is zeer jammer. De terugkerende vragen over de neutraliteit van de NOS zijn niet vreemd. Natuurlijk is het mensenwerk en natuurlijk zullen de meesten het wel goed bedoelen. Maar de NOS is een vreemde eend in de bijt van nieuwsorganisaties (ik heb het boven al uitgelegd). Er is voor haar een maatschappelijke, nee wettelijke plicht om neutraliteit waar te maken en vragen daarover te beantwoorden.
Zelfs werkelijke verantwoording en transparantie zou al een flinke stap vooruit betekenen en de serieuze worsteling kunnen aantonen van een organisatie die echt een poging doet neutraal te zijn. Neutraliteit bestaat niet, ik begrijp het, dat is nu juist ook het fundamentele probleem waar de NOS mee kampt. Daarom ook is haar positie een geforceerde, een bijna onhoudbare zelfs.
Op zijn minst – en dat gaat nu ook gebeuren als het aan Minister Plasterk ligt – moet er een systeem zijn waarin neutraliteit en pluriformiteit zo goed mogelijk worden geconcretiseerd en benaderd. Alsmede de volledige verantwoording en transparantie daarover. Daar is helemaal niets verkeerds aan en het is aan de NOS te verwijten dat zij jarenlang van geen discussie heeft willen weten en totaal niet bereid bleek een eigen poging te doen om te komen tot verantwoording over selectie en duiding van het nieuws. Er is nu een NOS Ombudsman, maar die hanteert nu al te vaak defensieve columns waarin het denken van de NOS als norm geldt. En waarbij bovendien weinig openheid wordt betracht inzake de binnengekomen klachten en de gehanteerde afwegingen om bepaalde klachten wel of niet in een openbare column te behandelen.
Als Tim Overdiek werkelijk interactie wil, dan zal hij ontdekken dat tientallen genegeerde en onbeantwoorde vragen zijn weblog zullen overspoelen. Pas als deze vragen serieus en met openheid zijn beantwoord zal een werkelijke en constructieve discussie tussen NOS en publiek kunnen ontstaan. De heer Overdiek schijnt dat niet te willen begrijpen, maar ook hij zal er – ik geef het u op een briefje – niet aan ontkomen.
26 december, 2007
@Cico, zoals gezegd: ik sympathiseer met uw ’strijd’. Ook ik heb in het verleden buitengewoon slechte ervaringen gehad met de NOS, een cultuurtje van arrogante kwasten die het in hun genen hebben zitten om te bepalen wat ‘goed’ en ’slecht’ is voor u en mij. Vertel mij wat…! Het is ook goed als u, en anderen mét u, zorgt dat de druk op de ketel blijft. Want zodra we ‘off guard’ zijn, is de NOS voor je het weet weer terug in de donkere eeuw van het vrijblijvende, linkse gezwets. Toch ben ik – met uw permissie – wat sceptischer over de zin en de effecten van de “werkelijke en constructieve discussie” zoals u die zo hartstochtelijk nastreeft. Meningsverschillen zijn mijns inziens de ‘motor’ van de journalistiek en van de menselijke nieuwsgierigheid, en zelfs een staatsomroep ontkomt niet aan dat gegeven, en dus ook niet aan een vorm van partijdigheid.
26 december, 2007
… & tot slot: dat Tim Overdiek een poging doet om het het medium ‘weblog’ in die van nature gesloten NOS-cultuur op te waarderen, is in zichzelf een prijzenswaardig initiatief. Punt.
27 december, 2007
Ben ik het mee eens, heer van Willigenburg, maar dan moet hij niet halverwege stoppen en defensief afhaken. Dan moet hij ook doorzetten en werkelijk bereid zijn elke relevante (journalistieke) discussie te voeren. En dat is wat hij – althans zo lijkt het nu – zoals zoveel NOS-ers voor hem al deden niet het geval. Dat wekt alleen maar verdere wrevel. Onze Tim moet dus ECHT veranderen. Ik heb er echter, na zovele jaren, een hard hoofd in. Hartelijke groet, C. van der Laan.
27 december, 2007
Tim Overdiek schrijft: ” Samen weten we nu eenmaal meer. Als correspondent signaleer je, analyseer je, en illustreer je. Maar uiteindelijk zijn we niet meer dan een doorgeefluik. Hopelijk zo betrouwbaar mogelijk, en dus niet vanuit een ivoren torentje. Want dat maakt anno 2008 arrogant en onbetrouwbaar.” Wat een treffende omschrijving van de NOS anno 2007.
Ook deze uitspraak van Tim is boeiend: “Vooral de malloten, die in soms raadselachtige woede mij van alles verwijten. Krijgen steevast een vriendelijke reactie.” Of om met het Klein Orkest te spreken: ” Wanneer iemand die afwijkt voor gek wordt verklaard”
Ik ben benieuwd wat er van het voornemen om “echt te gaan bloggen” terecht komt. Verder ben ik ook benieuwd wat er met Tim gaat gebeuren zodra hij echt kritiek gaat leveren op de gevestigde orde bij de Publieke Omroep.
Hallo Tim wat vind je eigenlijk van de hoge salarissen van de diverse presentatoren? Te hoog, te laag of gepast?
29 december, 2007
Een treffende conclusie die Hans van Willigenburg trekt:
“Net als je schrijfstijl, je onderwerpkeuze, je invalshoek, je bronnen, je opdrachtgever(s) en je primeurs is het weblog een element dat de impact en het succes van je journalistieke werk (mede) kan bepalen – niet meer, niet minder.”
Een weblog completeert. Het vult aan, het legt uit en doet dat mede dank zij reacties van bezoekers.
Het nieuwe NOS Weblog Londen is echter geen vrijplaats om de correspondent aan te spreken op Hilversumse beleidszaken. Dat misverstand maakt C. van der Laan (een van de pseudoniemen waar ene Tom Abel uit Zoetermeer zich verschuilt).
Richtlijnen zijn dus wel degelijk noodzakelijk, of zijn het niet meer dan simpele fatsoensnormen die gelden? Als ik prive correspondeer, verwacht ik niet dat deze mails op andere sites opduiken zonder dat me dat vooraf wordt gevraagd. En me blijven bestoken met dezelfde verwijten is niet bepaald constructief.
Ellard stelt mij een vraag over de hoogte van salarissen van presentatoren. Zo’n vraag kun je straks uitstekend kwijt in het NOS Weblog Hoofdredactie.
29 december, 2007
Zoals uit bovenstaande reactie blijkt, behoort ook Tim Overdiek tot de kaste, die liever over de vorm en de toonhoogte spreekt dan over de inhoud van serieuze journalistieke vragen. Een succesvolle strategie die al jaren door nagenoeg het gehele Hilversumse wordt toegepast, waarbij zogenaamd onfatsoen als excuus en uitvlucht wordt gebruikt om maar geen inhoudelijke discussie te hoeven voeren. Een onfatsoen dat bovendien nogal eenzijdig wordt gedefinieerd, gegeven bijvoorbeeld het feit dat zijn NOS zich meermalen aan onwaarheden heeft overgegeven, verschillende beloftes en afspraken niet is nagekomen en op werkelijk boerse wijze forummoderatie bedreef.
Tom Overdiek citeert Hans van Willigenburg in bovenstaande reactie zo hem dat uitkomt. Wat opvalt is dat hij de oordelen van heer van Willegenburg over de NOS daarbij selectief achterwege laat. Niet fraai.Ook geeft Tim zich over aan vermoedens op basis van schrijfstijl en onderwerp door mij te vereenzelvigen met Tom Abel uit Zoetermeer. Bewijzen kan hij niet leveren en dat maakt hem tot een slechte onderzoeksjournalist die in de goede traditie van de Telegraaf werkt op basis van “hearsay”.
Kijk, beste Tim, je denkt mij te treffen, maar je hebt werkelijk geen idee hoe weinig mij dat deert. De echte zonde bega jij door zelfs over je eigen vak, geen inhoudelijke reactie te formuleren. Een onderwerp dat net zo goed jouw werk betreft als ook dat van de hoofdredactie. Mijn vragen zijn net zo legitiem inzake jouw werk als ook dat van de hoofdredactie. Ook jij zult neutraliteit aantoonbaar moeten waarmaken. En natuurlijk helemaal als je zelf vol stelligheid beweert dat je niet links en niet rechts bent. Dat schept verplichtingen waar het de discussie betreft. Verplichtingen die je voor nog geen millimeter waarmaakt en uitsluitend beantwoordt met boze vluchten in bitter weinig inhoudelijke verweren.
Het is vooral dit gebrek aan weerwoord dat jouw reacties in mijn ogen nogal “embarrassing” maakt. Wat dat betreft zijn Harm Bruins Slot en Plasterk (eindelijk!) heel wat wijzer en inhoudelijker door te kiezen voor onderzoeken en richtlijnen waar geen normaal mens tegen kan zijn, wat jij en de NOS er ook van zeggen en hoelang ook is geprobeerd dit arrogant weg te wuiven.
Je spreekt over privé-correspondentie, maar je hebt geen enkel steekhoudend argument tegen mijn eerder gegeven reactie op die beschuldiging, hoezeer je ook je best doet. Er was helemaal geen sprake van privé-correspondentie en noch onderwerp, noch vorm getuigen daarvan. En je weet het!
Beste Tim, geef je gerust over aan boosheid, een boosheid die ik inzake het optreden van NOS, een flink deel van haar medewerkers en de Hilversumse monocultuur allang voorbij ben. Ik baseer mij graag op inhoud en het stellen van de juiste en gerichte vragen en heb daarbij veel geduld. Jouw boosheid en je kennelijke rondvragen inzake mijn identiteit geven vooral aan dat mijn vragen je dwars zitten. En laat dat nu net mijn bedoeling zijn!
30 december, 2007
En ter afsluiting nog een vermakelijk citaat van Tim Overdiek uit bovenstaand artikel.
“Gelukkig gaat het veranderen (…) en het mooiste: Bezoekers kunnen reageren. Op de correspondent, op elkaar en dat zonder enig ethisch manifest van hogerhand. Dat hebben we toch niet nodig?”
En juist dat ethisch manifest (dat er dus niet zou moeten komen) wekt hij in bovenstaande vervolgreacties direct weer tot leven, zodra ZIJN gevoel van fatsoen en ethiek wordt geraakt! En net als bij de andere begrippen, verzuimt hij ook hier een definitie van fatsoen te geven.
Tim Overdiek doet me denken aan die directeur van een wegkwijnende onderneming die zijn personeel in wanhoop oproept met onconventionele ideeen en gedachten te komen. En die, rauw geconfronteerd met de suggestie dat juist hij moet veranderen, gauw de deur weer dicht gooit.
3 januari, 2008
[...] A new chapter in the NOS blogosphere, about which I wrote recently (in Dutch) on the site of De Nieuwe Reporter. [...]
4 januari, 2008
[...] My personal idiot showed up on in the response box under this article: Blogging has turned into serious shit. [...]
12 januari, 2008
Beta-versie van de nieuwe NOS Weblogs is nu te bezichtigen op: http://weblogs.nos.nl
12 januari, 2008
De eerste vragen zijn aan Tim Overdiek gesteld en wachten op beantwoording. U vindt ze hier:
http://weblogs.nos.nl/londen/2008/01/12/een-biologische-aantrekkingskracht/#comments