Internet maakt Auteurswet nog belangrijker

Creatievelingen kunnen op professionele basis hun vak uitoefenen bij de gratie van de Auteurswet. Door deze wet mag iedereen die creëert als enige beslissen over de exploitatie van zijn werk en is dat werk bovendien beschermd tegen misbruik door anderen. Toch ontstond er onlangs ophef onder bloggers toen auteursrechtenorganisatie COZZMOSS een weblogger op de vingers tikte omdat deze illegaal een artikel had gekopieerd. ‘De Auteurswet van 1912 is hopeloos verouderd’, luidde de kritiek. Echter, voor fotografen, muzikanten, illustratoren, software-programmeurs, architecten, journalisten en vele andere creatieve beroepsgroepen is deze wet nog altijd van levensbelang. Sterker nog, de komst van internet heeft voor hen de Auteurswet alleen maar belangrijker gemaakt.

Fossiel?
Is de auteurswet echt een fossiel overgebleven uit het pre-digitale tijdperk? Sinds 1912 is de wereld inderdaad sterk veranderd. Niet in de laatste plaats door internet. De mogelijkheden van digitaal kopiëren en verspreiden van werk zijn enorm zijn toegenomen. Bovendien is het onderscheid tussen producent en consument, zoals de Auteurswet dat maakt, verouderd. Een blogger is zowel consument als producent van informatie.

Dat betekent dat controle op naleving van de Auteurswet lastiger is geworden. Maar zeker niet dat de Auteurswet dan ook maar bij het grof vuil gezet moet worden. Voor veel beroepsgroepen betekent dat namelijk het einde van hun bestaan. Hoe kunnen muzikanten of filmmakers nog overleven als hun werk legaal gratis op internet verspreid wordt? Hetzelfde geldt voor journalisten. Wie schakelt er nog een professionele journalist of tekstschrijver in als al zijn of haar artikelen op internet gratis over te nemen zijn? Mede dankzij de Auteurswet kunnen mensen creatief blijven. Aan dat principe is in al die jaren niets veranderd.

In plaats van de Auteurswet op te heffen, moet er over worden nagedacht hoe de broodwinning van creatieve beroepsgroepen beter beschermd kan worden. Gelukkig hebben politici op dat vlak niet stil gezeten. Op Europees niveau zijn er na 1912 heel wat wetten ontwikkeld op het terrein van auteursrecht. Een voorbeeld daarvan is de E-commerce-richtlijn van 2000, waarin is geregeld dat een provider aansprakelijk gesteld kan worden voor een auteursrechtschending op zijn server, indien hij niet ingrijpt wanneer hij erop wordt geattendeerd. Alleen al door alle Europese wetgeving is het een illusie om te denken dat het auteursrecht in Nederland zomaar aan de kant kan worden geschoven.

Ook zijn er gerechtelijke uitspraken waaruit blijkt dat auteursrechthebbenden steeds meer handvaten krijgen om hun werk te beschermen. In oktober werd een 30-jarige Amerikaanse vrouw veroordeeld tot een boete van 220.000 dollar voor het downloaden en verspreiden van 24 liedjes op internet. De vrouw had eerder geweigerd een schikkingsaanbod van enkele duizenden dollars te betalen. Een extreem hoge boete, maar de muziekindustrie was er blij mee. Deze hoopt dat met dit vonnis een duidelijk signaal werd afgegeven dat illegaal downloaden en distribueren van muziek diefstal is.

Teksten
Over films, muziek en softwareprogramma’s begint bij steeds meer internetgebruikers het besef door te dringen dat illegaal kopiëren simpelweg jatten is. Met teksten is er echter nog een lange weg te gaan. Artikelen worden minder snel gezien als werk, maar als informatie. De internetgebruiker lijkt even te vergeten dat er een professional voor nodig is om deze informatie naar boven te halen, te rangschikken en te verwerken tot een goed verhaal. Soms lijkt de professional dat zelf zelfs even te vergeten. Een van de redenen dat het auteursrecht van journalisten massaal op internet wordt geschonden, is dat ze daar zelf niet zuinig genoeg op zijn. Het valt mij op dat veel journalisten nog steeds denken dat kopiëren met bronvermelding geoorloofd is.

Overigens kunnen auteursrechtschenders zich hier niet achter verschuilen. Wie het internet op gaat, draagt zelf de verantwoordelijkheid om zich te verdiepen in de regels die daar gelden. Net zoals op de weg. Je komt bij een snelheidsovertreding ook niet weg met de opmerking dat je niet wist dat je niet met 150 km per uur over de snelweg mag rijden.

Creative Commons
Creative Commons wordt door sommigen gezien als oplossing voor de conflicterende belangen tussen auteursrechthebbenden en internetgebruikers. Creative Commons maakt creatieve werken onder bepaalde voorwaarden vrijer beschikbaar, zodat die werken makkelijker gekopieerd en verspreid kunnen worden. Het project biedt verschillende vrije licenties aan, zoals gelijk delen met naamsvermelding of niet-commercieel. Belangrijk uitgangspunt van Creative Commons is, net als in de Auteurswet, dat de auteurshebbende zelf beslist wat er met zijn werk gebeurt.

Creative Commons gaat echter voorbij aan het grootste probleem: de schender houdt totaal geen rekening met de auteur en gebruikt het werk naar eigen inzicht. Soms uit onwetendheid, soms in de overtuiging dat de kans dat hij op zijn vingers wordt getikt niet groot is. Je kunt er als auteur wel melden dat een werk alleen niet-commercieel gebruikt mag worden, maar controle blijft jouw eigen verantwoordelijkheid. Onlangs kopieerde Le Figaro nog een foto van een Nederlandse correspondent in Parijs, die zijn werk had beschermd door Creative Commons. Het was voor Le Figaro helaas geen reden om van de foto af te blijven.

Onderscheid tussen commercieel en niet-commercieel
COZZMOSS beschermt het auteursrecht van de freelance journalisten door deze schendingen met speciale software op te sporen en de schade voor hen te verhalen op auteursrechtschender. Het overgrote deel van de schenders zijn bedrijven. Deze weten vaak heel goed dat ze fout zitten en treffen meestal in alle stilte een schikking.

Onlangs haalde COZZMOSS echter de woede van een groep webloggers op haar hals door ook een particulier op de vingers te tikken. Waarom geen onderscheid tussen bedrijven en particulieren?, vroegen de webloggers. Ons antwoord is meteen wedervraag: zouden we dan geen schadevergoeding moeten vragen aan een zeer goed bezochte weblog van een miljonair, maar wel aan die van een net opgestarte eenmanszaak met tien bezoekers per maand? Ik zie niet in dat dat rechtvaardiger is dan bij iedere schender dezelfde procedure te volgen. Ook het onderscheid tussen websites met en zonder winstoogmerk is arbitrair. Zouden grote organisaties als Amnesty International, waar heel veel geld in omgaat, gratis mogen winkelen in het werk van journalisten, fotografen en illustratoren? Of wat te denken van de overheid; die heeft ook geen winstoogmerk.

Feit blijft dat het voor een auteur niet zoveel uitmaakt wie de inbreuk pleegt. Hij loopt in de eerste plaats gewoon inkomsten mis. Bovendien bevordert het illegaal overnemen van werk kopieergedrag.

Toestemming vragen
COZZMOSS wil dat de auteur in staat wordt gesteld om te beslissen waar zijn werk wordt gepubliceerd en of hij er een vergoeding voor wil krijgen. Mijn advies aan iedereen met een eigen website of weblog, die werk van een ander wil overnemen, is dan ook kinderlijk eenvoudig: vraag toestemming aan de auteur. Het voordeel van internet is dat die tegenwoordig heel eenvoudig te vinden is. Of wellicht nog beter: wees creatief en schrijf zelf iets nieuws. Dan draag je pas echt bij aan de free flow of information.

Irene van den Berg

Irene van den Berg is journalist en communicatieadviseur. Zij verzorgt voor Auxen de Workshop auteursrecht voor uitgevers en journalisten. Als freelance journalist heeft ze onder meer gepubliceerd in het AD, de GPD-bladen en Plus Magazine. Daarvoor werkte ze in vaste dienst bij het Brabants Dagblad.

Alle artikelen van Irene van den Berg op De Nieuwe Reporter.

  • Ik ben het totaal niet met u eens. De auteurswet is verouderd, iedereen met een beetje verstand van internet weet dat. YouTube en alle andere video sites hosten illegale content. Stichting BREIN kan er jaren zoet mee zijn. Het eraf halen gebeurt trager dan het uploaden. Voor elke video die verwijderd wordt komen er 5 nieuwe bij.

    Ook Creative Commons zet u hier onjuist uiteen. Evenals het ‘alle rechten voorbehouden’ is Creative Commons geen systeem wat toeziet op het gebruik ervan. Dat moeten rechters doen. Creative Commons is puur een licentie systeem, evenals de open source gnu/gpl licentie. Het is gewoon aanvechtbaar bij een rechter. Vraag het Adam Curry bijvoorbeeld maar eens.

    Creative Commons wordt voor heel veel content gebruikt. Dit bericht wat u zojuist heeft geschreven, ook. Dus ik kan het in het geheel overnemen voor niet-commerciële doeleinden. Bent u het daar niet mee eens? Waarom heeft u dit artikel dan op De Nieuwe Reporter laten plaatsen?

    Creative Commons is de toekomst. Google gebruikt het ook intensief en de WIKI tegenhanger van Google, KNOL, maakt gebruik van Creative Commons. Kijk maar:
    http://www.google.com/images/blogs/knol_lg.png

    Internet vraagt er gewoon om om meer rechten aan het publiek af te dragen. Internet is een open netwerk, copyright vormt een belemmering daarin. En natuurlijk wil ik ook geld verdienen. Ik ben professioneel musicus en gebruik sinds 5 jaar Creative Commons. Mijn meest recente project heette Flick Radio is in opdracht van de RVU (publieke omroep) gemaakt, uitgezonden op de radio en nu op internet op diverse sites te vinden.

    Tijdens het NPOX (festival voor publieke omroep) werd Creative Commons in het boekje genoemd en sprak ik met diverse medewerkers die ervan op de hoogte zijn en het zelf ook gebruiken. Het gebruik ervan zal in de toekomst toenemen en ik voorspel dat de PO steeds meer gaat zoeken naar content en productiebedrijven die een ruimer copyright hanteren, CC dus, zodat elke productie ook echt op Uitzending Gemist gezet kan worden. Want geloof mij: doen ze dat niet, dan duikt die video in slechtere kwaliteit wel op internet op. Dat is nu al het geval. En de heren zoals Erwin Blom hoef je dat niet uit te leggen. Ook in het Twitter netwerk komt het regelmatig voor dat iemand bv een Tegenlicht uitzending heeft gemist. Aangekocht van bv de BBC. En zo iemand moet uitwijken naar p2p systemen of bittorrent files. Denk je dat Erwin die video niet zou willen aanbieden vanuit de VPRO?

    Kijk naar de grote weblogs, die gebruiken Creative Commons. Kijk naar Flickr, massaal wordt daar met Creative Commons gewerkt. Copyright is saai maar Creative Commons lijkt haast het coole merk te gaan worden voor de toekomst. Een teken van openheid en gevoel voor nieuwe media.

    Check BoingBoing.net ook eens. Gratis leesvoer dagelijks, nu zelfs ook met video’s. En dat allemaal onder Creative Commons. En die gasten verdienen goed geld. Cory Doctorow schrijft boeken en publiceert deze onder Creative Commons. Dat maakt zijn boeken populair (tuurlijk je moet goed schrijven, punt 1) en zorgt voor extra inkomsten omdat mensen zelf een vertaling kunnen maken, de source-files staan inmmers op internet en als dat verkoopbaar blijkt dan oveleggen ze met Cory over het geld.

    ‘Alle rechten voorbehouden’ betekent: nee, afblijven, altijd vragen.

    Creative Commons betekent: je maar er precies dit en dat mee doen, en voor Commercieel gebruik klik hier.

    Het publiek is de belangrijkste factor op internet geworden. Zij hanteert het mond-tot-mond reclame principe. Zij is een soort wereldwijde pers, promotors en media geworden. En mensen die promotie maken voor jouw werk moet je bedienen. De oude pers, de promotors, ontvangen gratis boeken. In de nieuwe media werkt dat eigenlijk net zo, alleen is die groep veel groter geworden.

  • @ Marco,

    Begrijp me goed, ik ben geen tegenstander van Creative Commons. Maar ik ben er voorstander van dat iedere auteur zelf kan beslissen wat er met zijn werk gebeurt. Als hij kiest voor Creative Commons, dan is dat prima. (Voor De Nieuwe Reporter heb ik die keuze inderdaad ook gemaakt; voor mijn andere werk niet). Wat ik wil aangeven is dat, zoals jij eveneens schrijft, Creatieve Commons niet toeziet op het gebruik ervan. En dat is een enorme zwakte. Adam Curry moet nog steeds naar juridische middelen grijpen om zijn rechten te beschermen. En dat geldt helaas ook voor veel freelance journalisten.

  • Erik

    De grote onrechtvaardigheid bij de recente COZZMOS-affaire zat voor mij niet in het feit dat auteursrechten gehandhaafd werden, maar de manier waarop.

    De teksten die onrechtmatig gekopieerd waren stonden op sites van goedbedoelde amateurs die over hun hobby schrijven, geen geld verdienen met hun site, en die intentie waarschijnlijk helemaal niet hebben. Deze mensen hadden de teksten uit onwetendheid gekopieerd, niet met kwade bedoelingen. De gegeven boete/factuur is voor een gemiddeld gezin een aardige aanslag op de portemonnaie. Eerst even een waarschuwing geven was wel zo fair geweest, dan waren de teksten er ook afgehaald, en was het doel op een rechtvaardiger wijze gediend.

    Wat mij betreft blijft de auteurswet zoals hij is, maar een beetje realisme bij het handhaven is gewenst. Helaas mis ik dat hele punt in het betoog van Irene van den Berg.

  • In de ‘all rights reserved tijd’ werd er ook veel gejat. De muziekmaker had de Buma, die ook niet waterdicht werkte maar de beeldenmaker moest ook gewoon naar de rechter om zijn gelijk te halen. Ik heb vele seminars over dit onderwerp gevolgd en als videomaker en formatbedenker greep je er eigenlijk toch altijd naast;de partij die je aanklaagt heeft meer geld dan jij om te procederen en ze dekken zich altijd in met dat het format net een tikje gewijzigd is. Was het vroeger echt beter?

  • Creative Commons en ‘alle rechten voorbehouden’ houden geen toezicht, dat lijkt mij logisch. Dat geldt voor gnu/gpl net zo. En ook alle licenties die Microsoft en andere fabrikanten verstrekken.

    COZZMOSS probeert dat wel te doen, maar de rechtsgeldigheid daarvan moet een rechter beoordelen. Rechters moeten er bij onrechtmatig gebruik aan te pas komen. En ‘alle rechten voorbehouden’ of Creative Commons zijn prima geschikt om jouw eigen rechten te beschermen. Ik kies voor CC, maar dat mag duidelijk zijn.

  • Pingback: Coen Jacobs » Cozzmoss aan het woord in De Nieuwe Reporter()

  • @ Erik

    Ik zou willen betogen dat COZZMOSS een hele realistische insteek kiest bij het beschermen van het auteursrecht van de bij haar aangesloten auteurs. Alhoewel wij principieel geen onderscheid maken tussen bedrijven en particulieren, zijn wij altijd bereid om schenders uitgebreid te woord te staan en willen we in voorkomende gevallen bij particulieren ook een betalingsregeling treffen.

    Natuurlijk is het nooit leuk om een boete te moeten betalen; dat geldt ook voor mensen die te hard rijden. Ze hadden echter ook een partij tegenover zich kunnen krijgen die ze direct voor het gerecht daagt. COZZMOSS probeert altijd te schikken, en houden daarbij ook zeker rekening met wie we tegenover ons hebben.

    Alleen waarschuwen is voor ons echter geen optie. Daarmee werk je kopieergedrag in de hand. Je kunt dan gewoon een tekst op je website zetten en gaan zitten wachten op een waarschuwing. Komt die niet, mooi meegenomen. Komt die wel, dan haal je het artikel er alsnog af. Ondertussen kost het de auteur veel tijd en moeite om de schending te achterhalen en krijgt deze alsnog geen vergoeding voor zijn werk. Ik gebruik altijd de vergelijking: wie zou er in de trein nog eerlijk een kaartje kopen als je eerst een waarschuwing zou krijgen bij zwart rijden?

  • ‘Auteursrechtenorganisatie Cozzmoss’
    Pardon? Dit is gewoon een commercieel bedrijf, een BV met als enige doel geld verdienen.
    Aardig van de Nieuwe Reporter dat Irene van den Berg, ook mede-eigenaar en oprichter van Cozzmoss, dit podium krijgt aangeboden, maar zo krijg je natuurlijk wel een enorm gekleurd artikel.
    Kwaliteit komt echt wel bovendrijven en voor goede tekstschrijvers blijft er dus wel degelijk werk.
    Maar inderdaad kolenboeren moesten bij de komst van het aardgas ook iets anders gaan bedenken, dat heet vooruitgang. Ik vind het hele artikel getuigen van een soort gefrustreerdheid van iemand die bang is voor de vooruitgang. Vooruitgang creëert meer kansen dan bedreigingen, ook voor schrijvers, maar je moet ze natuurlijk wel willen zien.
    De Cossmozz affaire ging inderdaad voornamelijk om de manier van het benaderen van de vermeende overtreder. Als het bureau Cossmozz ging om de bescherming van de rechten van de auteurs handelde het anders.
    Cossmozz is een bedrijf en heeft inmiddels door haar handelwijze 13 pagina’s negatieve artikelen in Google.

    Bij elk volgend interview zal ik eerst nagaan of de journalist een overeenkomst met deze BV heeft, omdat ik mijn medewerking niet meer ga verlenen aan bloedhonden. Zo werkt het namelijk niet, ook een journalist heeft een netwerk nodig.
    Veel succes met uw strijd tegen de vooruitgang, ik hoop dat u nog goed slaapt.

  • @ Irene:
    De wijze waarop je spreekt over ” een boete betalen” geeft al aan dat jullie echt verkeerd denken. Jullie leggen helemaal geen boete op, je bent geen polite die verbaliseert,noch een rechtbank die een schadevergoeding toewijst, alleen deze goedbedoelde amateurs snappen dat niet, worden bang, betalen snel, dus daar speculeer je op.
    Van Cinner wilde je iets van 120 euri hebben. Jammer dat je mij niet bent tegengekomen, want ik had je direct verwezen naar de rechtbank. Ga maar voor dat bedrag civilrechtelijk procederen, de kosten hiervan zijn hoger en dat geeft ook direct aan dat het hier gewoon nergens over gaat,al heeft u wellicht ten principale gelijk. Gelijk hebben is wettelijk niet gelijk krijgen volgens het goede Nederlandse recht. Een rechter zal ook zeker de wettelijke begrippen “redelijkheid” en “billijkheid” meenemen in zijn besluit en weldegelijk een onderscheid maken tussen goedwillende, ter goeder trouw handelende en geen geldverdienende amateurs en “een ter kwader trouw” handelende partij, die onrechtmatig zijn geld verdient. Daarnaast dient u ook nog uw schade aan te tonen.
    Internet maakt zaken transparant en wellicht onrustig op een aantal terreinen en we zullen dus met elkaar nieuwe regels moeten ontwikkelen. Als u echt verstand van internet-ehtiek had gehad en indien u echt begaan bent met het neerzetten van een nieuwe orde, waarbij ook de auteurs niets tekort komen, had u beter een web2.0 concept voor uw organisatie moeten kiezen (kunt u nu nog steeds overigens).

  • Er wordt gesuggereerd dat bloggers massaal de auteurswet in de prullenbak willen zien waar in werkelijkheid geen blogger dat geopperd heeft. Wat men zou willen is een fair-use policy en daarmee een aanpassing van de auteurswet. Zo’n aanpassing laat de auteurswet mee gaan met moderne tijden zonder dat de auteur er een boterham minder op zal eten, laat staan het einde van zijn bestaan ziet naderen.

    Waar mijn haren het meest van rechtop gaan staan is de dramatiek waarmee de auteur alsook cozzmoss verdedigd wordt tegenover webloggende auteurschenders die het geld met bakken zouden kunnen binnenhalen door het aan de lopende band copieren van de meest lullige krantenartikelen als worden er zelden zulke pareltjes geschreven. Cozzmoss als edelmoedig beschermer van recht die ook nog moet opboksen tegen zoveel onterechte verontwaardiging.

    De verontwaardiging volgde echter omdat het ging om krantenartikeltjes van drie tot vijf jaar terug waar toen al geen schade mee berokkend is, laat staan nu. Omdat het niet ging om bedrijven maar zeker ook niet om miljonairs alsook niet om loggers die op enige manier inkomsten vergaren met hun blog. Omdat er gedreigd werdt met advocaten en oplopende kosten, wat iets meer behelst dan ‘gewoon’ een claim sturen. Omdat die betalingsregeling niet meer is dan uitstel van betaling onder de voorwaarde dat er stevig reclame gemaakt gaat worden voor cozzmoss, het riekt bijna naar chantage. Omdat cozzmoss nogal agressief adverteert met de auteurswet als gat in de markt om wat meer geld uit je werk te persen, geen greintje idealisme daar te bespeuren verder.

    Wat het geheel niet bepaald glad streek was dat de auteur even dramatisch het web op slingerde dat zij een zieke kat had en ja heus, voedselpakketten naar Roemenie verstuurde waar de auteursrechtschendende WAOer (die al lang en breed excuses had aangeboden én had betaald) met haar poten van haar werk af moest blijven. Of dat cozzmoss besloot alle reacties van het eigen weblog snel te verwijderen om na een week de reactiemogelijkheid maar helemaal uit te zetten.

    En het is ook zo knullig allemaal want ga je er mee bereiken dat de auteur zijn stukken twee maal meer kan verkopen? Welnee, geenzins. Er wordt bereikt dat loggers dan maar in eigen woorden dat nieuws gaan weergeven waarbij de inhoud als bronvermelding simpel wat minder belangrijk wordt om zodoende aan de wet te voldoen. Waar eigenlijk helemaal niemand bij gebaat is maar allee, we houden ons tenminste allemaal netjes aan de wet nietwaar? En tot iedere logger zover is kan cozzmoss tenminste hier en daar nog wat geld bij elkaar schrapen.

    Is dat nu de manier die we voor moeten staan?

  • Irene van den Berg houdt van tegenvragen en argumenten die alleen *doen alsof* ze een argument zijn:

    *”Wie schakelt er nog een professionele journalist of tekstschrijver in als al zijn of haar artikelen op internet gratis over te nemen zijn?”
    Niemand heeft geeist dat dat zou moeten kunnen. Zelfs tegenstanders van de huidige Auteurswet pleiten zelden voor onbeperkt en gratis overnemen van het werk van anderen.
    *”Creative Commons gaat echter voorbij aan het grootste probleem: de schender houdt totaal geen rekening met de auteur en gebruikt het werk naar eigen inzicht.”
    Ja, en? Is dat bij de Auteurswet anders? Ook daar houdt de schender geen rekening met de regels. Volgens haar redenering is de Auteurswet dus ook een waardeloos prul.
    *”zouden we dan geen schadevergoeding moeten vragen aan een zeer goed bezochte weblog van een miljonair, maar wel aan die van een net opgestarte eenmanszaak met tien bezoekers per maand?”
    Jottem, we pakken een absurde tegenstelling en verheffen die tot standaardvoorbeeld.

    Mevrouw Van den Berg gebruikt heel veel woorden om te doen alsof Cozzmoss heel fijn werk verricht. Dat ze zich daarbij gedragen als een knokploeg die er meteen op losmept zonder eerst op een normale toon te overleggen laat ze even buiten beschouwing.

    Ze doet zich voor als een soort heilige, op dezelfde manier als de muziekindustrie: overal moet een heffing op komen, cd-roms, usb-sticks, mp3-spelers, harde schijven en anderzijds mogen we prijsafspraken maken, voorkomen dat een Europese fan Amerikaanse versies te pakken krijgt en andersom, rootkits installeren, virussen verspreiden via p2p-netwerken.

    “Some animals are more equal than others” is actueler dan ooit…

  • Irene, hou nou toch eens op met je valse secretenmeuk!
    Je ziekelijke, ordinaire COZZMOSS-bedrijfje is al zo goed als kapot. Terecht, want je bent gewoon een ordinaire zakkenvuller.

    Accepteer gewoon je verlies en het feit dat je geen ZAK van internet hebt begrepen en ga iets anders doen met je communicatie-tekstschrijvers retoriek.

    Ik heb maar één woord voor je: BAH!

    Bent u freelancer? Sluit u NIET aan bij COZZMOSS! Het kost u uw goede naam en reputatie. Tevens spekt u (fee: 50% !!!) de zakken van enge types die denken snel geld te kunnen verdienen over de ruggen van kleine webloggers. Ronduit verwerpelijk.

    Aansluiten bij COZZMOSS = niet meer serieus genoemen worden. En terecht.

    P.S.
    Die “geavanceerde technieken om plagiaat op te sporen”, is dat synoniem voor “copy paste in Google”?

  • Pingback: Bert Brussen » Kwoot: 14 december()

  • Stonehead

    Het ranzige aan Cozzmoss BV is dat ze niet eerst *vragen* aan mensen om een tekst offline te halen, nee, ze sturen meteen een rekening. Ook al is het – zie Cinner – sterk de vraag of de originele auteur van een stuk eigenlijk wel inkomsten misloopt.

    Cozzmoss staat in zijn recht, maar ik vind dat het bedrijf er misselijke praktijken op na houdt.

  • Cozzmoss staat misschien niet eens in haar recht. Ze sturen rekeningen waarvan maar de vraag is of die nota’s kloppen.

    “300% van de originele fee” zeggen ze. Opvallend genoeg doet een originele fee van ene Karin de Mik veeeeeel minder dan een originele fee van Irene van den Berg. Gek, je zou zeggen dat het journalistenwerk een stuk meer oplevert dan het tekstverwerken van Irene van Den Berg voor bedrijfsfoldertjes.

    Ook de afdracht van 50% aan Cozzmoss is waanzinnig. Als ik 50% moet afdragen aan lui die mijn “belangen behartigen” dan doe ik het zelf wel. 10 of 20% lijkt mij een stuk realistischer.
    (Tevens de reden waarom de platenindustrie langzaam inzakt: als van elek cd bijna alles bij gelikte tyopes in de zak verdwijnt, tsja, dan begrijp je Hans Dulfer en Radiohead ook meteen.)

    Meest absurde is nog wel de “mogelijkheid om in plaats van geld betalen in opdracht van Cozzmoss banners op uw site te zetten”. Hog afgezien van de lelijkheid hiervan en het gebrek aan logica bij een dergelijke betalingsregeling, kun je je afvragen of dit uberhaupt wel klopt.
    Een rekening is een rekening, en geen bannerexchange.

    Bovendien HOEF je niet te betalen: alleen een rechter kan je daartoe dwingen, net als de “boetes” die Cozzmoss denkt te kunnen opleggen. Ik ben benieuwd welke rechter het met de methoden van Cozzmoss eens is.
    Spannend hoor die intimidaties van advocaten. Jammer alleen dat de kleine man er wel bang van wordt en de grote partij niet. “Die lossen het in stilte op”. Nee hoor, die moeten namelijk een gehaimhoudingsverklaring ondertekenen. Vreemd, als ik bij de bakker een brood koop hoef ik ook niets te ondertekenen.

    Zo, en dan ga ik nu maar eens met “een geavanceerde methode” wat leuke over te nemen werkjes zoeken op het internet…

  • Martijn

    Het grote gevaar is eerder dat op zoveel mogelijk dingen rechten worden gevestigd dan dat er rechten worden geschonden.

    Mensen niet eens meer de baas over hun eigen lichaam want grote delen van het menselijk DNA zijn al gepatenteerd en dus eigendom van grote Amerikaanse biotech bedrijven. En door software patenten kunnen ideëen als de muisklik op een knop “beschermd” worden waardoor patentbedrijven heel rijk kunnen worden door iedereen aan te klagen die software maakt waarin men met een muis op een knop klikt. Het moge duidelijk zijn dat daar geen enkele creativiteit bij komt kijken.

    Bedrijven als Disney dwingen de overheid om het copyright telkens maar te verlengen (overigens maken die zelf wel producties gebaseerd op literatuur in de public domain wat hun hypocrisie aantoont)

    Men wil eigenlijk dat copyright onbeperkt wordt, zodat alles commercieel uitgebuit kan worden. Zeker met digitale media is dat een ramp, want de oorspronkelijke media zijn niet onbeperkt houdbaar, waardoor niet alle werken in de toekomst niet meer beschikbaar zullen zijn. Want ze zijn niet allemaal commercieel interessant en verstrengde copyright wetten voorkomen zelfs het maken van backups, waardoor deze werken pas gekopieerd mogen worden als de originele datadragers verrot zijn.

    Dit verhaal laat zien wat er gebeurt als alle wensdromen van de copyright industrie werkelijkheid zouden worden:
    http://www.gnu.org/philosophy/right-to-read.html

  • Jan

    Op z’n minst zou de Auteurswet moeten worden gewijzigd, zodat bij overlijden van de rechthebbende het auteursrecht gewoon vervalt. Niks voor nodig dat nabestaanden nog met zijn/haar veren pronken.

  • GU

    Wat Bert zegt.
    Cozzmoss, de TCA van de internets..

  • Dat hele Cotzmoss is gewoon net zo banaal als Stichting Thuiskopie en nog meer van die criminelen! Laat ons lekker met rust, stelletje parasieten!

  • Dirk Wilmink

    Natuurlijk moeten rechten beschermd worden, maar de manier waarop COZZMOSS dat doet is niet heel kies. Het probleem met COZZMOSS en met name de schrijvers die erbij aangesloten zijn, is dat ze aan de ene kant bij het schrijven van artikelen wel op de goodwill rekenen van anderen om gratis interviews en gegevens te verstrekken, maar zodra amateurs met kleine weblogs die niet eens een winstoogmerk hebben in de fout gaan dan moeten er direct buitenproportioneel hoge bedragen betaald worden. Dat strookt niet met elkaar en geeft aan hoe weinig die schrijvers begrijpen van hun eigen positie in het hele geheel.

    Een passende oplossing om te voorkomen dat onwetende webloggers tot betalen geintimideerd worden is dan om gewoon geen medewerking meer te verlenen aan mensen als Irene van den Berg in het uitoefenen van hun vak.

  • Ja COZZMOSS speelt eigen rechter.

    En probeert met een moker een mug dood te slaan.

    “Ze hadden echter ook een partij tegenover zich kunnen krijgen die ze direct voor het gerecht daagt. COZZMOSS probeert altijd te schikken, en houden daarbij ook zeker rekening met wie we tegenover ons hebben.”

    Wat een onzin! Jij, Irene, wil echt niet naar de rechter. Na 2 jaar optreden door een boete op te leggen? Dan slaat die rechter echt hard met de moker terug hoor meid! Jij wil zo geld verdienen en niet aan een advocaat uitgeven.

    Als iets anti internet, anti fair use, anti Creative Commons is is het COZZMOSS wel. En dan hier bij DNR schijnheilig het heilige woord gaan verkondigen? Ik vind het erg misplaatst.

  • tim bijlsma

    aan uw geraaskal te lezen kan ik vaststellen dat uw denkwijze past bij de rest van de steeds meer in paniek rakende oude media fossielen(u noemt ze zelf, incompetente figuren die alleen maar creatief kunnen zijn mits zij hun creaties bij wet en brein kunnen beschermen)het wordt tijd voor een nieuwe denkwijze….en anders blijft u toch lekker bij print(mobipost dus weiger leestekens te gebruiken)

  • Ik krijg bijna medelijden met publicisten, musici en filmmakers. Maar er valt wel degelijk geld te verdienen, maar dan op een andere manier. Kijk maar naar de Artic Monkey’s, die zijn op internet begonnen met het gratis aanbieden van hun muziek. Het gaat de band nu zeer voor de wind. Dus ik denk dat je daar creatiever mee om kan gaan. Er zijn voorbeelden genoeg te vinden.

  • L. van Aux

    Zolang de industrie nog geld krijgt van gewone computergebruikers via een heffing op lege DVDs en er nu ook een wil voor harddisks hoeven ze niet op enige sympathie van mij te rekenen. Ik kopieer helemaal geen copyrighted muziek of films, maar ik heb wel genoeg harddisks. Zie niet in waarom ik zou moeten betalen voor iets wat ik niet gebruik.

  • Jongens, heb toch meelij! Door jullie gekopieer kan Mick Jagger dit jaar zijn verwarmde binnenzwembad niet laten verlengen!
    Tsssk!

  • Renald

    Klakkeloos kopiëren zonder bronvermelding is anders dan citeren. Evenzo als referenen anders is dan integreren met de intentie het als eigen werk te presenteren. Het vaststellen van schending van rechten is anders dan het vaststellen van mogelijke inkomsten. Beschermen van auteursrechten alszijnde maatschappelijk belangrijk is anders dan wetgeving gebruiken voor eigen gewin.
    Het auteursrechtenprobleem in bloggend Nederland gebruiken om aandacht te vragen voor de bezigheid van een bedrijf, waar u kennelijk bij bent betrokken, is goedkoop,doortrapt en verzwakt naar mijn idee de aangedragen argumentatie.

  • Lennard

    HandvaTTen.

    Maar ga vooral verder met het binnenslepen van geld via cossmozz. Voordat het te laat is.

  • Link naar dit artikel & reacties heb ik ook toegevoegd op het Auteursrechten-discussieplatform, aan de complete lijst met artikelen over de Cozzmoss-werkwijze:
    http://tinyurl.com/2zdafj

  • Anja

    In deze column op Webwereld wordt alle gezegd over Cozzmoss:

    “Cozzmoss houdt de helft van alle geïnde claims voor zichzelf. Een doorsnee incassobureau is tevreden met 15%.” en “Je moet als freelancer een echte armoezaaier zijn, wil je met deze klaplopers in zee gaan.”

    http://www.webwereld.nl/articles/48960/koehandel-uit-1912.html

  • Ik begrijp DNR niet dat ze hier gewoon een advertorial voor het commerciële bedrijf C plaatsen (ik zal de naam niet voluit schrijven, want die is hier al genoeg gevallen).
    Maar aan de reacties te zien is hier wel sprake van een boomerang-effect.
    Wat ik van de hele kwestie vind zal ik nu niet opnieuw gaan opschrijven want dat heb ik destijds hier al gedaan:
    http://verbaljam.nl/index.php?itemid=3031
    (Ja, als we tóch aan het reclame maken zijn…)

  • “Wie schakelt er nog een professionele journalist of tekstschrijver in als al zijn of haar artikelen op internet gratis over te nemen zijn?” Een nogal kromme redenering: om ze over te kunnen nemen op internet moeten ze eerst daarop gepubliceerd zijn, tenzij de auteur dat zelf doet nog voor het artikel verkocht is (lijkt me niet zo’n slimme actie) is het artikel dus al verkocht en betaald. Die oorspronkelijke publicatie lijkt mij dan een grotere belemmering voor eventuele verdere verkoop dan opname op een, meestal maar door een zeer beperkte lezerskring bezocht, hobbylog. Een dergelijke publicatie op een hobbylog lijkt mij zelfs eerder een reden voor andere professionele publicaties om het aan te kopen in verband met de gebleken belangstelling ervoor.

  • Trouwens, niet om ’t een of ’t ander, maar dat door Anja aangehaalde stukje op Webwereld is eveneens feest der herkenning. Zo te zien heeft de auteur een maand nadat deze kwestie speelde (lekker actueel) eventjes lekker rondgeshopt in de stukjes die tot dusver op vele weblogs al zijn verschenen. Hetgeen maar weer bewijst dat zolang je alles in je eigen woorden opschrijft, er niets aan de hand is. Moet kunnen. Alleen moet je wel zorgen dat je dan niet als mosterd na de maaltijd komt, zoals Webwereld, want dat stuk voegt echt helemaal niets toe.

  • Dat stuk op webwereld is dan ook een COLUMN, Verbal Jam.

  • Theo van Stegeren

    @ Verbal Jam en Bert Brussen Als iemand vanwege zijn of haar expertise een belangrijk verhaal te vertellen heeft, biedt De Nieuwe Reporter daarvoor ruimte. Dat wordt niet anders als de persoon zelf bij dat verhaal betrokken is, zolang daarover maar volstrekte helderheid bestaat. Door in de byline te vermelden dat de auteur “initiatiefnemer van Cozzmoss.nl” is, is aan die voorwaarde voldaan.
    Wie deze bijdrage toch in de categorie reclame of advertorial wil onderbrengen, onderschat het kritische vermogen van de lezers en de balans die zij met hun zinnige comments aanbrengen.

  • @Theo: we zijn blij dat je ons zinnige commenters vindt.

    Maareh, als ik nou een BV heb, en een gelikt verhaal bedenkt wat betrekking heeft op Nieuwe Media, mag ik dan ook hier een advertorial plaatsen met een alinea als: “De Bert Brussen B.V. levert uitstekende producten voor gebruikers van Nieuwe Media”. Dat is namelijk wat Irene van den Berg doet.

    Ongeacht het kritische vermogen van de lezers, die ene alinea (“Cozzmoss beschermt” etc.)is echt buiten alle proporties en DNR-onwaardig. Een niet kritische lezer zou zomaar kunnen denken dat DNR en Irene van den Berg een dealtje hebben gesloten (gelijk de Volskrant en Hyves).

  • Irene, kan jij mij vertellen hoe Cozzmoss aan de foto’s op haar site komt? Er staat geen naam van een fotograaf bij en het lijkt mij ook sterk dat jullie zelf bijvoorbeeld naar ziekenhuis of strand afreizen om respectievelijk een dokter en een zeemeeuw te fotograferen. Het lijkt mij ook sterk dat jullie de foto’s allemaal hebben gekocht. Zou nogal zinloos zijn. En het kunnen ook geen creative commons foto’s zijn want daar moet dacht ik in ieder geval een naam vermeld worden.

  • @Theo van Stegeren: Je hebt het over iemand met expertise die een belangrijk verhaal te vertellen heeft en dat kan zolang de eigen betrokkenheid ‘volstrekt helder’ is. Dat klinkt mij in deze meer dan eigenaardig in de oren aangezien deze betrokken ‘expert’ haar eigen bedrijf nu neerzet als ‘auteursrechtenorganisatie’ die boetes uitdeelt om auteurs te beschermen. Dat is niet alleen volslagen onjuist (in meerdere opzichten), het geeft ook nog de schijn van idealisme weg waar het toch echt gewoon een commercieel bedrijf betreft wat auteurs probeert aan te trekken onder het mom ‘verdien meer aan uw publicaties’ en daar de meest commerciele en bedreigende methodes voor uit de kast trekken.

    Waar is die volstrekte helderheid dan nog in te vinden?

  • Schaf die internets maar af, ik heb er nu inmiddels echt de buik vol van.

  • Aan auteursrecht valt niet te tornen. Aan copyright wel.

  • Stonehead

    Copyright is anders gewoon de Engelse naam voor auteursrecht.

  • Ik zou het niet in mijn hoofd halen om stukjes van jou te gebruiken op mijn weblog. Ze missen namelijk behoorlijk wat kwaliteit.Auteursrecht schendingen moeten gewoon beoordeeld worden door de rechter en niet door hebberige types zoals jij.Je wordt immers al betaalt voor je werk en het recht om voor dat zelfde werk voor eeuwig betaalt te worden is op z,n zachts gezegd absurd.

  • @Stonehead hiermee wil ik aangeven dat een auteur altijd de auteur blijft. Schrijf je iet dan ben jij de auteur. Copyright heeft te maken met het reproduceren en dan kun je als auteur vrijgegeven maar staat dan los van jouw eigen auteursrecht. Jij blijft de auteurs. En naamsvermelding is van toepassing.

  • @Theo:
    Het is eerlijk gezegd een beetje flauw om een beroep te doen op het ‘kritisch vermogen’ van de reageerders.
    Dus daarmee zou in theorie het onbekommerd plaatsen van allerlei commercieel getinte stukken te rechtvaardigen zijn. Ik denk niet dat jullie die kant op willen.

    Het is bovendien heel goed te doen om een algemeen stuk over auteursrecht te schrijven en de discussie die daarover in weblogland woedt zónder -tig keer de naam Cozzmoss te laten vallen. Irene vd Berg had wat dat betreft op z’n minst wat meer afstand moeten nemen.

    In die byline die je noemt gaat het al meteen mis, want daarin wordt gesproken van ‘initiatiefneemster’, alsof het hier gaat om een ideële instelling in plaats van een commercieel bedrijf. Maar dat moet de kritische lezer dus blijkbaar ook zelf doorzien.

    Journalistiek gezien lijkt het me interessanter om te proberen een auteur te vinden die een objectief stuk kan schrijven over auteursrecht en de ontstane discussie daarover. Een specialist als Arnoud Engelfriet bijvoorbeeld. De kwaliteit en objectiviteit van een artikel mag naar mijn idee niet afhangen van de kritische kanttekeningen en correcties die lezers er achteraf bij plaatsen.

    Maar goed, neem deze kritiek niet te persoonlijk, wat mij betreft is het gewoon een gevalletje van ‘volgende keer beter’.

  • Stonehead

    @Raaphorst: nee, ook dat is exact hetzelfde. Ook auteursrecht kan samengaan met Creative Commons. Het citaatrecht dan wel rechten op reproductie zijn geregeld in de auteurswet.

    (We komen nu uit op irrelevante discussie. Een patent is tenslotte ook exact hetzelfde als een octrooi, ook al zit er in de VS een heel ander rechtssysteem achter.)

  • @stonehead maar begrijp je wat ik bedoel?

  • johan

    Zo langzamerhand zou je als internetter, niet eens meer te maken willen hebben met journalisten die zich aansluiten bij Cozzmoss.
    Nu zouden die kunnen denken: “Dat is mooi, nu blijft het auteursrecht bij mij!” Maarrrrr als iedereen zo gaat denken, dan hebben deze journalisten al gauw geen afnemers meer, en dus geen inkomsten.
    jammmer, want de discussie over auteursrecht en nieuwe randvoorwaarden om daar verstandig mee om te gaan, is een hele mooie. En daarnaast ook belangrijk voor journalisten en afnemers om aan elkaar geld te kunnen verdienen. Ik ben geen journalist maar het komt over alsof journalisten ) er bij voorbaat vanuit gaan dat iedereen die aandacht voor zijn artikel toont kwaad in de zin heeft. En dat terwijl het ook als eerbetoon aan de schrijverskwaliteiten van de journalist bedoeld kan zijn. Okee! men moet eerst even toestemming vragen, en men zal er beter van doordrongen moeten zijn dat de oorspronkelijke schrijver zelf moet kunnen bepalen wat er met zijn texten gebeurd. Maar moet dat dan gelijk maar met een bedrijf als Cossmozz beantwoord worden?

  • johan

    Ik wil even aanvullen, want het zit me niet lekker dat ik in bovenstaand bericht stel dat journalisten bij voorkeur er al vanuit gaan dat hun rechten geschonden worden door derden.

    Dit is niet helemaal waar natuurlijk want er zijn ook journalisten die ik enorm waardeer en die anders omgaan met de materie. Met die mensen wordt aan oplossingen gewerkt wil ik maar even duidelijk maken.

    Het eerste artikel van Irene generaliseert schendingeplegers en omdat ik als “niet journalist” mij dan aangevallen voelde generaliseerde ik misschien iets te snel terug!

    En dat wil ik niet doen, want ik heb veel te veel respect voor de meeste journalisten die ik heb mogen leren kennen in de afgelopen jaren.

    Sorry!

  • johan

    Ik wil nog even duidelijk maken dat ik niet alle journalisten over 1 kam wil en zal scheren. Bij deze wil ik dat rechtzetten. het artikel van irene generaliseerde schendingplegers en ik reageerde iets te veel alsof alle journalisten op dezelfde manier met de materie omgaan. Dit is dus duidelijk niet zo.

    Sorry als ik onduidelijk overkwam.

  • Pingback: Verkiezing Best Betaalde Advertorial - Sargasso()

  • Doron

    hahaha, die irene toch!

  • Tjeerd

    En dan nu de reactie van een tekstschrijver op de onzin van Cozzmoss…

    Ik hoorde vandaag voor het eerst van dit bureau, in elk geval van de naam Cozzmoss. Even op de website gekeken, en vond het meteen verdacht, nog voordat ik dit hele verhaal las. Vooral vanwege die 50% en de belofte dat hoe meer artikelen je op hun site plaatst, hoe meer je van de reclame-inkomsten mag meesnoepen.

    Dus ik moet mijn artikelen, die ik voor andere opdrachtgevers geschreven heb, op de site van Cozzmoss plaatsen? Zal mijn opdrachtgever blij mee zijn…

    In mijn algemene voorwaarden heb ik het auteursrecht geregeld. Waarmee ik alleen maar wil zeggen: Cozzmoss probeert schrijvers te lokken met de redenering dat je bij hen als tekstschrijver zelf bepaalt wat er met je tekst gebeurt. Maar dat doe ik dus al.

    Want als ik mijn tekst ergens anders tegenkom, kan ik kijken of dat in strijd is met wat er in mijn voorwaarden staat, en mocht dat zo zijn, dan ben ik mans genoeg om zelf actie te ondernemen. Daar heb ik geen Cozzmoss voor nodig.

    De Auteurswet is niet echt toegesneden op de huidige situatie, maar moet toch niet afgeschaft worden. Informatie en artikelen gratis beschikbaar stellen heb ik geen moeite mee, mits ze voor dat doel geschreven zijn. Ik ga geen artikelen gratis beschikbaar stellen die ik voor een betalende opdrachtgever geschreven heb. Als die opdrachtgever dat wel doet, is dat zijn keuze, en zoals gezegd kan ik dan altijd nog actie ondernemen. Maar dan naar die klant toe, en niet naar de (amateur-)weblogger die de tekst overneemt! Want niet die logger, maar die opdrachtgever heeft dan mijn auteursrecht geschonden.

    Intussen is Irene vd Berg wel erg stil geworden…

  • Pingback: Artikel van Irene van den Berg/Cozzmoss bij de Nieuwe Reporter : Vakblog - werken met informatie()