Vooruitgang

Ik lees zo links en rechts weer negatieve uitlatingen over de onvolprezen en gelouterde Peter R. de Vries. Wat bezielt deze criticasters toch? Is het onkunde, domheid, jaloezie? Het is toch niet zo moeilijk om te erkennen dat deze man die al zo lang op geheel eigen wijze de misdaad heeft bestreden, nu zelfs een verdienstelijke poging heeft gedaan om ons strafrecht te democratiseren. Waarom zouden we dit overlaten aan een logge overheid die rond het strafproces zoveel verstikkende regels en regeltjes heeft laten ontspruiten dat in een woud van justitiële missers en vormfouten steeds meer schuldigen vrijuit gaan en onschuldigen achter de tralies verdwijnen?

Een fatsoenlijke burger begrijpt er niets meer van en het is dan ook niet voor niets dat de koene misdaadverslaggever ooit op het Haagse Binnenhof die normaal denkende kiezer wilde gaan vertegenwoordigen. Maar toch denk ik dat we blij mogen zijn dat die politieke missie is mislukt en dat De Vries behouden is gebleven voor het medium televisie. Want juist hier kan hij de strijd voor het welzijn van de burger op twee fronten blijven voeren. Het volk meer invloed geven op het strafrecht en de grenzen van de televisiemores zoveel mogelijk oprekken.

Misschien mag ik, heel kort, de tot nu toe ondenkbare mogelijkheden schetsen. Allereerst de opsporing van de criminelen, De Vries wees ons de weg. Rust journalisten en automobielen uit met verborgen camera’s en ga op zoek naar televisiegenieke boeven. Nu schijnt onze misdaadverslaggever over een redactie van niet meer dan twintig mensen te beschikken en dat is natuurlijk veel te weinig. Die ondersteuning zou moeten worden uitgebreid tot zo’n vijfhonderd redacteuren die allen uiteraard het journalistieke verschoningsrecht dienen te krijgen die onze minister van Justitie en de NVJ zo gaarne wensen.

Om het gehele veld van Justitie, OM en Rechtspraak echt wat te moderniseren zullen we nog veel verder moeten gaan. Wat is erop tegen om alle lieden die in de ogen van de wakkere De Vries-speurders verdacht zijn op te sluiten in een met camera’s volgehangen Big Brother-studio. Dat is pas functioneel televisieamusement en het zal miljoenen kijkers trekken. Daarna zullen ook de rechtszittingen van hun vormelijke en vastgeroeste plichtplegingen moeten worden ontdaan. Een rechter, en wat mij betreft mag dat in alle gevallen Peter R. de Vries zijn, bijgestaan door een democratische gekozen officier van justitie en een advocaat die bij voorbaat als partijdig gewantrouwd dient te worden, leidt de zitting in goede banen. Vervolgens beslist de televisiekijker vanuit de huiskamer over de strafmaat. Kan het democratischer?

En nog steeds zijn de televisiemogelijkheden niet uitgeput. Als de schuldige eenmaal in de gevangenis is verdwenen staan ook daar overal camera’s opgesteld. En bij ieder verkeerd woord of foute handeling wordt het publiek nogmaals in de gelegenheid gesteld om een bindend oordeel vellen. Dit democratische vergezicht heeft Peter R. de Vries voor ons geopend en we kunnen er nu al vergif op innemen dat de zeven miljoen kijkers die hij met zijn Arubaanse uitzending scoorde nog maar het begin is van een massale en verlekkerde aandacht die zal volgen. Misdaad, amusement en een massale eigenrichting vormen weliswaar een explosief mengsel maar voor een nationaal volksvermaak dienen die reserves maar te wijken.

Peter de Vries heeft het aangetoond, het strafrecht IS een televisieshow.

En om even al het cynisme te vergeten, dat is een tamelijk beangstigend vooruitzicht. Zeven miljoen kijkers en te veel vertegenwoordigers van de media die wegzinken in het drijfzand van een bedenkelijke provocateur en een gedrogeerde leugenaar zou ons de stuipen op het lijf moeten jagen.

Aad van den Heuvel

Aad van den Heuvel is vanaf 1958 journalist, aanvankelijk voor de KRO (o.a. Brandpunt, De Alles is Anders Show, Gedane Zaken, Ook Dat Nog, Ik heb al een boek), later was hij betrokken bij de oprichting van Llink. Van zijn hand verschenen diverse boeken, waaronder misdaadromans. Hij ontving de Nipkowschijf voor Brandpunt. Van den Heuvel schrijft en doet advieswerk.

Alle artikelen van Aad van den Heuvel op De Nieuwe Reporter.

  • Met zijn hoge leeftijd is meneer Van den Heuvel bij voorbaat geëxcuseerd voor deze cultuurpessimistische oprisping. Vraagje: wat heeft het volk de afgelopen dagen ‘gedaan’ waaruit zou blijken dat het democratiseren van de rechtspraak een slecht idee is? Waaruit blijkt dat meer betrokkenheid van leken bij de rechtspraak het begin is van de ondergang? Wat mij opvalt is dat journalisten (ikzelf incluis) gevoeliger zijn voor de De Vries-hype dan wat je de ‘mensen in de straat’ zou kunnen noemen. Die mensen snappen, door de bank genomen, deksels goed hoe de hazen lopen in deze zaak. Kom, kom, meneer Van den Heuvel, niet zo somber…

  • Volksgerichten worden niet meer zoals in de late middeleeuwen door het volk ten uitvoer gebracht, door zondaars op mestkarren door het dorp naar de schandpaal te brengen, maar door de bestuurselite die de ‘democratische’ macht in handen hebben en vandaaruit de media aansturen. Alles mag gezegd worden in de ‘democratie’ zolang het maar vriendelijk naar elkaar en vijandig naar de vijand is. De vijand is degene die het niet eens is met multiculturalisme (cultuurpessimisme inderdaad Hans vW). ‘Democratische’ tussen aanhalingstekens omdat macht en belang nooit gescheiden zijn, en belangenverstrengeling nog steeds een lieve lust van een hobby is voor velen, mits dit democratie mag worden genóemd, in een schoongeveegd straatje. Maar het zelfbedrog ligt onder vuur, en wat mij betreft nog lang niet erg genoeg, want kritiekloosheid en verbod op kritiek onder het mom van populisme en wat dies meer zij, ten vaveure van een bureaucratie die zelf verstrengeld is in belangen en machtsaanpraken (‘democratische’ mandaten), kan nooit ergens toe leiden, anders dan de afbraak van al het goede dat Nederland had opgebouwd. Geen multicultureel land maar een kritisch en realistisch land waar één cultuur nog steeds voorop zou moeten gaan.

  • Pingback: Quote du Jour - Van den Heuvel en der Sloot - Sargasso()

  • Eén quote die Aad even mag toelichten: ‘Het is toch niet zo moeilijk om te erkennen dat deze man die al zo lang op geheel eigen wijze de misdaad heeft bestreden…’

    Heeft bestreden? Op zijn eigen wijze aan de kijkers heeft voorgeschoteld misschien, maar bestreden? Ik schreef elders al dat PRdV een uitstekend programmamaker is, maar meer ook niet. Zou hij openlijk de misdaad bestrijden, dan was hij al lang geleden door een paar Joegoslaven naar het crematorium geschoten. Van enige persistentie als het om èchte beroepsmisdadigers gaat, kan PRdV niet worden beschuldigd. En dat is best begrijpelijk.

  • Pingback: Ellendige pokken digitaliteit (EPD) « Politiek()