Wanda Perez is heus geen ‘elitair ultralinks zuurkipje’

Op zaterdag 27 oktober 2007 won Wanda Perez (1978) de Martin van Amerongen-prijs van De Groene Amsterdammer met het essay Een blog voor je kop. In het essay beschrijft Perez de schaduwzijde van de interactie tussen media en consument op internet. Volgens Perez is niemand gebaat bij de ‘peilloze haat’ van webloggers en spuiten mensen die reageren op weblogs ‘een modderstroom van woorden in hun computer’, gekenmerkt door een ‘groot onbehagen’.

Henk Blanken noemde het essay op zijn eigen weblog en op De Nieuwe Reporter ‘dom, verwaand en grievend.’ Hij was niet de enige die zich niet kon vinden in de strekking van Perez’ verhaal. Wanda Perez bevindt zich vaker in het buitenland dan in Nederland. Het interview hieronder is daarom tot stand gekomen via een emailwisseling.

Gefeliciteerd, met deze bijzondere prijs mevrouw Perez. Was u verrast?
‘Bedankt. Het was een prettige verrassing, want er zaten heel wat bijdragen onder de inzendingen die ik met veel plezier heb gelezen en waarvan ik dacht dat ze zouden winnen.’

Kunt u uitleggen wat u precies met dit essay wilde bereiken?
‘De prijs winnen, maar het was in de eerste plaats een stijloefening, bedoeld als huldeblijk aan de naamgever van de prijs, Martin van Amerongen. Niet, dat ik zo kan schrijven zoals hij, verre van dat, maar het was een poging, meer niet. Het thema van de wedstrijd was “Elke mening telt, telt elke mening?” en bij de opdrachtformulering stond de positie van de media in het elektronische tijdperk specifiek vermeld. Zo kwam ik dus op het idee.’

Op internet is ongeveer iedereen die iets van weblogs weet of daar iets mee doet over u heen gevallen. De kritieken waren niet mals. Heeft u ze gelezen?
’Ik heb de kritieken, ook van dhr. Blanken, met veel interesse gelezen en me verbaasd over de felheid van de reacties. Ik geloof dat veel van de critici de ironie van mijn essay is ontgaan. Blanken c.s. voelen zich blijkbaar persoonlijk aangevallen. Wat me dan weer opvalt is dat Blanken in zijn litanie tegen mijn verhaal niet één feitelijk argument noemt, hij beperkt zich tot beledigingen en platitudes. Wat dat betreft bevestigt zijn reactie het beeld van de negatieve kant van de bloggerscultuur dat ik heb geschetst.

‘Positieve reacties op mijn verhaal zijn er ook legio te vinden op de diverse blogs. Natuurlijk ben ik geen ingewijde, dat pretendeer ik ook niet te zijn, maar een sportjournalist hoeft ook niet zelf te kunnen voetballen en een toneelrecensent hoeft geen acteur te zijn.

‘Ik kan alleen maar tevreden zijn over het feit dat ik met het verhaal kennelijk een snaar heb geraakt en dat het een debat in gang heeft gezet. Het viel me op dat Doris Lessing bij het aanvaarden van de Nobelprijs op hetzelfde thema inging, kennelijk leeft het. Wat ik wil onderstrepen, is dat het essay ging over de nieuwsvoorziening op weblogs en niet over de gehele bloggerscultuur. Ik las bijvoorbeeld op een site van een jonge vrouw die schrijft over haar persoonlijke leven en over haar kindje “Wanda zal mijn blog ook wel helemaal niks vinden”, maar daar gaat het dus niet om. Mij ging het om populaire blogs als Geenstijl.nl en de verruwing van het publieke debat die dat soort weblogs veroorzaken.’

Blanken schrijft: ‘Wanda Perez voelt goed aan dat elitisme weer mag.’
’Jammer dat Blanken niet weet dat het woord elitisme niet bestaat. Waarschijnlijk bedoelt hij elitairisme (waarschijnlijk bedoelt Perez hier: elitarisme, MvdB). Dat valt toch een beetje tegen voor een adjunct-hoofdredacteur.’

Blanken schrijft ook: ‘Ze beschrijft een wereld die ze niet kent, en waarschijnlijk niet wil kennen omdat ze net zo elitair en behoudzuchtig is als het publiek dat ze tracht te behagen.’ Harde beschuldigingen. Nog contact gehad met Blanken?’
‘Contact met dhr. Blanken heb ik niet gehad, maar ik wens hem het beste bij zijn herstel. Net als iedereen zal ook ik zo mijn tekortkomingen hebben, maar dat ik behoudzuchtig ben was nieuw voor mij. Ik dacht ook niet dat het publiek dat De Groene Amsterdammer leest tot de meest geharde conservatieve kaders van het land behoort. Op een andere site las ik dat ik een “ultralinks zuurkipje” ben, maar ik dacht niet dat ik mijn stemgedrag had vermeld in het essay.’

U bent elitair…
‘Elitair? Als het elitair is om voor goede spelling te zijn en enig fatsoen in de publieke woordenstrijd, goed, dan ben ik elitair. Dat ik een wereld beschrijf die ik niet ken lijkt me een vreemde constatering: om het wereldwijde web te leren kennen heb je alleen een computer nodig.’

Op Panzerfaust schrijven ze: ‘De klacht dat op weblogs iedereen er maar dom op los kankert is kortzichtig.’ Daar bent u het vast niet mee eens.
’Laten we zeggen dat de meer populaire weblogs, zoals het reeds genoemde Geenstijl.nl, inderdaad opvallen door een overdosis aan schriftelijke geweldpleging.’

De merites van YouTube worden nogal negatief ingeschat door u. Waarom, eigenlijk?
‘Bij YouTube draait het toch vooral om vraagstukken of Britney nu wel of niet een broekje aan had. Het is leuk om oude filmpjes van muzikanten op te zoeken, maar als nieuwsmedium wordt het in mijn ogen zeer overschat.’

In uw essay gooit u webloggers en reaguurders op een hoop door ze beide webloggers te noemen. Er is dus geen verschil?
’Webloggers maken een blog, reaguurders reageren daarop. Ik dacht niet dat daar misverstanden over bestonden.’

Had u verwacht, dat u boze tongen zou losmaken met uw essay? En doet het u wat?
’Dat er een paar mensen boos zouden worden lag natuurlijk wel in de lijn der verwachting. Ik kan er niet wakker van liggen.’

U schrijft: ‘De gemiddelde blogger ontleent zijn gerief aan het uitstoten van een permanente stroom van beledigingen en verwensingen en leeft bij de gratie van een peilloze haat.’ U overdrijft…
‘Het is maar wat je gewend bent.’

Als laatste. Bent u écht bang voor, zoals u dat zelf zegt ‘een krant die is volgeschreven door boze lezers’?
’Dat lijkt me inderdaad geen prettig soort dagblad. Wat ik ook angstig vind, zijn kranten die menen op hun hurken te moeten gaan zitten om zich verstaanbaar te maken aan hun lezers zoals het krantje DAG, dat mijns inziens beter kan worden herdoopt in Doei en daarna onverwijld dient te worden afgeschaft.’

Een korte versie van dit artikel verscheen vandaag in dagblad De Pers.

Matthijs van den Broek

Matthijs van den Broek studeerde Communicatiewetenschap aan de RU Nijmegen en schreef zijn scriptie over CGM en journalistiek. Momenteel is hij bijna afgestudeerd aan de Master opleiding Journalistiek van de UvA. Van september 2006 tot april 2007 was hij freelance journalist voor o.a. bizz.nl, Dagblad De Pers, Marktingfacts.nl en KRO Mikrogids. Sinds 1 april 2008 is hij fulltime eindredacteur bij Marketingfacts.nl / Lenthe Publishers. Op zijn persoonlijke weblog ditdanweerwel.nl is zijn portfolio te vinden.

Alle artikelen van Matthijs van den Broek op De Nieuwe Reporter.

  • Pingback: Wanda Perez Strikes Back - Sargasso()

  • Waar hebben we dat vaker gezien? Ze bedoelde het natuurlijk ironisch. En haar critici noemden geen feiten, maar beperkten zich tot beledigingen en plattitudes. Nog even nalezen? Wanda Perez, beweerde ik, gooit alle bloggers op een hoop, haalt bloggers en reaguurders door elkaar, en doet alsof 17 miljoen burgerjournalisten aan hun gerief komen door het uitstoten van een permanente stroom verwensingen. Dat heeft met ironie even weinig te maken als een koe met wiskunde.

  • Het hele verhaal van Wanda Perez klinkt me toch teveel naar “Ik hoor er niet bij dus ik vind het niks” Ook al heb ik geen gelijk ik ga het gelijk wel krijgen door alle weblogs op 1 hoop te gooien.

    Ze is net als veel andere beroepsjournalisten huiverig voor een nieuwe invasie. En de gemakkelijkste weg is dan kleineren en badineren.

    Ook noemt ze Geen Stijl als voorbeeld van de huidige verruwing terwijl Gerrit Komrij en Max Pam als leden van het oude elitaire literaire “old boys netwerk” Geen Stijl juist de hemel in prijzen prijzen als waardig opvolger van W.F. Hermans.

    Kortom Wanda Perez is hard op weg om de Weinreb van de 21e eeuw te worden. Een fantast of een literaire bellenblazer zoals W.F. Hermans het zou noemen.

  • Sorry Henk, maar wie de ironie in het stuk van Wanda Perez indertijd niet bespeurde, heeft echt stront in zijn ogen gehad. Natuurlijk gaat ze soms feitelijk kort door de bocht (met name waar ze bloggers en reaguurders verwart), maar de standaardreactie uit de blogosfeer was dom en gemakzuchtig, de jouwe incluis. Zomaar iets roepen om het roepen, dat is helaas iets te vaak de regel in blogland. En daarbij wordt uit onvrede vaak ook uitermate zuur en agressief gereageerd. Dat heeft Wanda Perez prima beschreven.

    @Matthijs: Je had Perez ook even moeten vragen wat ze ervan vindt dat de Salonbloggies een Wanda Perezprijs gaan uitreiken, bestemd “voor iemand die, niet gehinderd door enige kennis van zaken, toch een uitgesproken mening over weblogs verkondigt.”

  • @Jeroen: dan moet je toch eens uitleggen waar je die ironie in dacht te lezen. Van humor was zeker sprake, van Amerongiaanse beeldspraak eveneens, maar ik kan en kon dat stuk niet anders lezen dan een uithaal naar bloggers zoals die ook door Andrew Keen is gedaan, al had Keen zich een stuk beter ingelezen.

  • @Henk: Deze passage kan ik niet anders lezen dan een humoristische overdrijving: “De reaguurder wordt gedreven door een onbedwingbare reageerdrift. En hij heeft overal een mening over, in die zin dat hij aan heel veel mensen, eigenlijk aan iedereen behalve zichzelf, een bloedhekel heeft.” Dat klopt niet, en dat weet Perez ook, maar het bevat wel een kern van waarheid over de smeulende agressie op weblogs, die een podium bij uitstek zijn geworden voor de verruwde samenleving sinds Fortuyn en Wilders, waarin menigeen meent iedere belediging maar gewoon de wereld in te kunnen slingeren. Misschien geen compleet nieuwe boodschap, maar juist dan is de woedende reactie uit de blogosfeer des te onbegrijpelijker. Die reacties blinken namelijk uit in het ‘zeiken om het zeiken’ en bevestigen zo perfect Perez’ kritiek op veel weblogs en hun lezers.

  • @Jeroen (1): “de smeulende agressie op weblogs”. Ook op Emerce? Afoblog? Het gaat om de generalisatie. Die is veel te gemakkelijk en inderdaad kort door de bocht.

    Als je dan ook nog webloggers en de mensen die daarop reageren door elkaar haalt. Tja.

    Over ironie: The truth is in the eye… Ik heb het er ook niet uitgehaald. Betekent dit, dat ik, in navolging van Henk Blanken, om jouw toch wel wat ruwe en nodeloos kwetsende ruwe taalgebruik te citeren, ook ‘stront in mijn ogen heb’?. Volgens mij niet.

    @Jeroen (2): Ik had dat inderdaad aan Perez moeten voorleggen. Ik ben benieuwd naar haar reactie, en zal het nog even navragen. In het artikel in Dagblad De Pers heeft iemand van de redactie dat overigens fantastisch opgelost…

  • @Jeroen: Ironie is een vorm van spot waarbij je het tegendeel beweert van wat je bedoelt. Jouw citaat valt daar misschien onder, en ik zeg met nadruk misschien, want veeleer lijkt het me een overdrijving van wat ze bedoelt. Ze schetst, tamelijk precies zelfs, het beeld van de klassieke trol, de querulant van een reaguurder die inderdaad de wereld haat. Maar dat neemt helaas allemaal niet weg dat de rest van haar betoog wel degelijk zo is bedoeld als het opgeschreven is, hooguit wat extra aangezet. En wat me er niet in beviel, waar ik me aan stoorde, en waardoor ik me inderdaad aangesproken voelde, was de wijze waarop ze in een enkele grote omhaal bloggers gelijkstelde aan reaguurders en die aan die trollen. Dat was kwetsend en dom en is allerminst opgevat als ironisch, niet door mij en niet door de meeste andere mensen die op het stuk reageerden. Nu ik erover nadenk kan ik me niet herinneren dat iemand, voor jou en de schrijfster zelf, het stuk heeft getypeerd als ironie. (En dan zwijg ik verder over alle andere rabiate dwaasheden)

  • Oooooooooooooooooooooooooooooh, het was ironie!

    Jammer alleen dat mensen zonder humor soms zo ontzettend niet in staat zijn tot het bedrijven van ironie. Hadden ze daar tegenwoordig niet van die handige ironietekens voor?

    Maargoed, wat moet je met ironie als je je ook kunt wagen aan “een stijloefening, bedoeld als huldeblijk aan de naamgever van de prijs, Martin van Amerongen.” (Voor de minder begaafden onder ons: dat is je aftrekken op een foto van jezelf en vervolgens heel hard roepen dat het zo moeilijk is niet klaar te komen als je zo geniaal bent.)

    Je hebt mensen die schrijven iets. Dat zijn schrijvers.
    Dan heb je mensen die schrijven iets met ironie. Dat zijn opiniemakers en goede schrijvers.
    En dan zijn er ook nog de uitverkorenen die niet langer zomaar iets schrijven maar nog slechts bezig zijn met een stijloefening. Dat zijn narcisten die elke mogelijkheid aangrijpen om te laten zien hoe goed ze wel niet zijn.

    Snapt u wel?

    Gelukkig weten we dankzij het prima werk van MNathijs van den Broek nu dat types als Wanda Perez, die omhooggevallen, elitair en arrogant lijken dat ook werkelijk zijn. Niets nieuws onder de zon dus.

    Wanda blijft lekker in haar correcte grachtengordelcircuitje om wat literaire stijloefeningen te doen, wij mindere mensen zullen onze tijd verdoen in de blogosfeer. Prima deal zeg ik, zonder enig spoortje van ironie.

    Dag Wanda!
    Hoi bloglezers!

  • Voor wat het waard is: Wanda’s stukje is mooi geschreven. De aanpak was alleen niet ironisch, maar sarcastisch. En sarcasme is per definitie een conservatieve impuls. Het is een afbrekende stijlfiguur. Dat mag inderdaad de bedoeling te zijn geweest, als stijloefening. In die zin heeft het weinig nut het stuk te ontleden op feitelijke onjuistheden.

    Wanda Perez (1978) heeft gewoon niet al te veel op met de “producerende consument,” en schrijft haar stukje voor een traditioneel tijdschrift. Ze houdt ook niet van beeldcultuur, gezien het venijn waarmee ze DAG en Youtube van de tafel veegt.

    Dat argument is een stuk interessanter dan al het gezeur over bloggers. Want lezen en schrijven kunnen weinigen (en daarvoor moet je naar school), maar kijken en plaatjes schieten, dat kan iedereen. De wereldwijde verschuiving van het geschreven woord naar het bewegende en interactieve beeld is in die zin democratiserend. Democratie levert alleen zeker niet altijd het beste of het mooiste eindresultaat op – maar het betrekt wel veel meer mensen bij de produktie van dat resultaat.

    De relevant vraag in dit verband: of dat een goede zaak is.

    Deze reactie is ongetwijfeld doordrenkt van peilloze haat. Wel, het is beter intens liefhebben en diep haten dan maar middelmatig aanmodderen of doormopperen.

  • Pingback: Bert Brussen » Wanda Perez: ‘Ik ben geen links zuurkipje, maar een zuurkipje’()

  • Wanda Perez raakt, zoals ze zelf terecht opmerkt, onmiskenbaar een snaar. Ook via dit stuk is dat kennelijk (weer) het geval (zie reacties). De verklaring zou kunnen zijn dat ze een belangrijk thema aanroert, namelijk: moeten we in het publieke debat wel meer mensen toelaten dan we traditioneel gewend waren? Ofwel: hoe ‘democratisch’ moet de NL-democratie werkelijk zijn? Dat Wanda Perez vervolgens (in artikel & interview) een nostalgisch-linkse visie op wie mag meepraten (mensen met ‘gezond verstand’) en wie niet (brallers en provincialen) ten beste geeft (‘mag ik de praatgroep met thee en gezellige idealisten weer terug?’ hoor je haar denken), maakt haar bijdrage alleen maar interessanter en kleurrijker. Ik zou bijna zeggen: blik haar in en zet ‘r in de koelkast, want types met deze oogkleppen op zullen in de toekomst een zeldzaamheid worden. Lang leve de vriesdode Wanda!!!

  • Sytze Vliegen

    Ik heb destijds dat ding niet helemaal gelezen en ook nu neem ik niet de tijd. Het is veel te lang voor een reaguurder als ik: kaalkopje met een laag IQ. Wat ik wel even kwijt wil is het volgende. Het fenomeen “vrijuit praten” komt pas goed uit de verf als je anoniem mag zijn. Dat vind ik een signaal. Een signaal dat er iets wezenlijk mis is met de vrijheid van meningsuiting. Dáár zou Wanda eens op in moeten gaan.

    Ik vind het voorts hilarisch dat je maar liefst vier maanden nodig hebt om je gevalletje te downplayen. Da’s gewoon te laat. Iedereen was het allang weer vergeten.

  • Pingback: www.ditdanweerwel.nl » Blog Archive » DNR: Wanda Perez is heus geen ‘elitair ultralinks zuurkipje’()

  • sjaak

    Elitisme bestaat dus wel, een druk op google of het openslaan van de Dikke van Dale volstaat om dat te weten. Tot dusver het pleidooi voor goede spelling door leeghoofdje Wanda Perez.

  • Hulde voor Wanda. Al ben ik het niet met de strekking van haar artikel eens, ze raakt wel een teer punt. De media-elite bestaande uit voornamelijk witte mannen van middelbare leeftijd haast zich om ook maar iets negatiefs te zeggen of schrijven over de huidige web 2.0-trend. Wie verder kijkt dan de oppervlakte kan wel degelijk een ander vertoog herkennen. maar ja, aan vertogen doen we niet, toch?

    Wat dat betreft is De Nieuwe Reporter – al lees ik het blog best graag – niet anders dan een celebratie van de heersende orde in het vaderlandse medialandschap. Wie er niet bij hoort, krijgt een klap. Zo, dat zal ze leren!

  • Theo Ploeg, “De media-elite bestaande uit voornamelijk witte mannen van middelbare leeftijd haast zich om ook maar iets negatiefs te zeggen of schrijven over de huidige web 2.0-trend.”

    Wordt de ‘media-elite’ dan niet gesanctioneerd door de ultralinkse, keulense, adornose, frankfurterse, politiek correcte elite? Je moet toch aardig de ruimte hebben genomen/gekregen als je het multiculturalisme als nieuwe marcheer-orde hebt weten te introduceren en vast te houden. Alsof het normaal is dat iedereen met één mond spreekt of gaat spreken. In de pluriforme monocultuur van die door jullie verachte populus is dat onlogisch, want uit RepSekt is er geen kritiek meer mogelijk op andere culturen (behalve op al het westerse), en voor de geïnstitutionaliseerde kritiek was nu juist de journalistiek bedacht. Dus doe mij dan maar de media-elite. Liever nog, de gewone media die op zoek zijn naar de onafhankelijke bevestiging. Die rechtsorde is onze dus wèl.

  • Ron, lees eerst eens iets van Adorno, Marcuse of Horkheimer. daarna wil ik best met je verder praten. nu zit je maar wat te blaten. ook leuk hoor, maar het liefst de andere kant op.

  • Theo, graag een citaat, want ik heb geen zin om mijn studie over te doen.

  • dat is niet mijn probleem, Rob. een ding dan: de frankfurters hebben niets van doen met multiculturalisme, populisme en monocultuur. eerder het tegenovergestelde. pak er Adorno’s negatieve dialectiek maar bij. met andere woorden: de door jou geposte reactie slaat werkelijk nergens op.

  • goed, omdat je anders nog weg gaat komen met je onzinnige reactie op mijn reactie, twee quotes.

    “In the realm of culture, the new totalitarianism manifests itself precisely in a harmonizing pluralism, where the most contradictory works and truths peacefully coexist in indifference.” Herbert Marcuse (1964)

    “Auschwitz beginnt da, wo jemand auf Schlachthof steht und denkt: Es sind ja nur Tiere.” Theodor Adorno (1903-69)

    zeer anti-‘standaard’modernistisch denken en geweldige voorbeelden van negatieve dialectiek.

  • Beste Theo, ik wil uiteraard niet ‘wegkomen’ met iets waar ik totaal geen recht (op) heb. Als ik het goed heb gelezen op de google-book site [1], dan is het totalitarisme (dat van de populisten en de fascisten dus) nog net te redden door ultralinks, “om de democratie te herstellen”. Welnu, het is juist ultralinks dat de democratie om zeep helpt door uitgerekend de LeitKultur te weigeren de (waarden) en normen te stellen. Die zijn vrij, vogelvrij, zo vrij als in elk krakersbolwerk. En dus moeten wij dus ook met onze poten van elke andere cultuur afblijven. Laat mij je verzekeren: dat doen we gráág, omdat wij iedereen zo zijn eigen overtuiging gunnen in zijn eigen cultuurhistorische habitat, maar niet alles maar door mekaar omdat dat zo leuk debatteert (en voordeeltjes oplevert voor de verdelende, heersende elite). Het argument dat het v/h “militair industriëel complex” een mimetisch kopiërende rationaliteit voortbrengt die geen rationaliteit genoemd mag worden en moet vervangen worden door de links-activistische, is bogus en geheel bezijden de point. Dat was toen al zo en dat is nu nog méér zo: het linkse standpunt is in toenemende mate en langzamerhand in extreme mate gebleken JUIST niets anders dan machtspolitieke “inteeltpapegaaierij” (Bie) te zijn van “tot bourgeoisie gestolde kaste van beroeps-linksisten” (Zwagerman). Het eigen gelijk van Links wordt er met de paplepel ingegoten. http://ayaanhirsiali.web-log.nl/ayaanhirsiali/2006/09/ayaan_hirsi_ali.html#comment-16194689 En anders gebeurt het wel met grof geweld, zoals dat van de mannenbroeders Volkert van der G en Mohammed B. Mijn argument is nu juist dat deze gelijkhebberige machtspolitiek mikt op het levensgevaarlijke verschijnsel van de groepspolarisatie (wat jij juist zoekt als ‘populisme’ bij Rechts) om alle neuzen als eenheidsworsten bìnnen de eigen cultuur in dezelfde richting te krijgen, en vervolgens via “de macht van het woord” oftewel het drammerige Eigen Gelijk, ook bij de andere culturen in de ‘democratische’ multicultuur. Er is niets zo gevaarlijk als groepspolarisatie. We zien dit dagelijks in de islam overal ter wereld: waar mogelijk onderscheiden zich moslims van elkaar door nòg een graadje extremer te roepen dat de ander hem beledigd heeft en dus dood moet. Al Queda al over Geert Wilders gehoord? Het afgrijzen al op hebben voelen komen? http://www.telegraaf.nl/binnenland/3405995/_Jihad_tegen_Wilders__.html?p=1,1 Dàt is waar ultralinkse zuurkippen voor staan, want het verdelen en heersen zit in het bloed van de elite, of die nu de wereld probeert te veroveren of alleen maar in de hoogste welstand wil blijven wonen ongeacht het morren van het gepeupel. Ik zie niet in waarom een pluriforme monocultuur mèt norm ‘moribund’ zou zijn en het levensstokje maar aan de overjarige hippies zou moeten teruggeven. Want een kritische discussie voer je niet als iedereen zijn mond moet houden uit specrest. Daar gaan wij met zijn allen aan kapot, hoe verdrietig en tot inkeer stemmend ‘ons’ optreden bij de NSB, NSDAP en SS ook moge zijn geweest, laten wij wel wezen en Nederland ons land laten blijven.

    [1] http://books.google.com/books?id=VsKAcZwT0NMC&pg=PA141&lpg=PA141&dq=%22in+the+realm+of+culture+the+new+totalitarianism+manifests+itself%22&source=web&ots=YnN3Rv06wb&sig=kFYSIkWOaxsG6YBlzbDkv11gOgY#PPP1,M1

  • beste Ron,

    met het ‘ultralinks’ zoals jij het hier uitvoerig beschrijft (waarvoor dank) heb ook ik helemaal niets. de verwarring ontstond denk ik in je reactie waarin je dit soort links op een hoop gooide met de Frankfurter Schule. dat is toch echt iets heel anders. het tegenovergestelde zou ik zelfs willen beweren.

    ik vind eerlijk gezegd dat de manier waarop Wanda Perez wordt uitgemaakt voor elitair ultralinks zuurkipje heel erg lijken op een reactie van het ‘ultralinks’ dat jij juist beschrijft.

    het is een ongenuanceerd antwoord op iemand met een sterke mening zonder op die mening in te gaan en met als belangrijkste doel het ervoor zorgen dat de anderen (in dit geval die arme domme bloggers en geenstijlers) er geen aanstoot aan hoeven nemen.

    dank overigens dat je op mijn reactie hebt gereageerd. dat is voor het eerst dat dat op DNR gebeurt. doorgaans blijft het stil na een reactie van mij.

  • “dank overigens dat je op mijn reactie hebt gereageerd. dat is voor het eerst dat dat op DNR gebeurt. doorgaans blijft het stil na een reactie van mij.”

    Tsjaaa…Het moet heel eenzaam zijn aan de briljante top van genialiteit. Maarja, we kennen niet allemaal Adorno en Horkheimer uit het hoofd, onderontwikkelde volkse paupers als we zijn.

    Bevalt dat nou nog een beetje, zo’n Mensa-lidmaatschap?

  • Olivia van Amstel

    Mijne heren,
    Terwijl de discussie over mevr. Perez haar politieke ‘credentials’ inmiddels in Frankfurt belandt, vraag ik mij maar eens af of zij wel is wie zij is. Zeker, een vrouw meldde zich om de Van Amerongen-prijs in ontvangst te nemen. Daarna danste zij met oud-Groene Amsterdammer-redacteur Rene Zwaap.
    Houdt u van anagrammen? Rene Zwaap, Wanda Perez?

  • Olivia, waar komt Wanda’s “D” dan vandaan?

  • Dat is nou nog’s briljant en geniaal Olivia! om met Lucas DLL te spreken.

  • Pingback: De nieuwe reporter » Blog Archive » Wanda Perez bestaat niet en woont in Duitsland()

  • Pingback: Salonbloggies (Slot) - Sargasso()