9 reacties

1. Vraagje: als je waarheidsgetrouw bent maar eenzijdig, waarom is dat dan fout? Hoeveel kanten zitten er aan een situatie die je allemaal eenzijdig kunt belichten? Hoe politiek ben je als je daar zelf over wilt gaan? Waarom zou de lezer niet mogen lezen wat hij wil lezen, namelijk de feiten en argumenten die hij nog niet kende danwel bevestigd zou willen zien, van zijn eigen eenzijdige, partijdige, culturele visie?

2. Jack de Vries,staatssecretaris van defensie was laatst op bezoek bij “de jongens en meisjes”. Hij liep daar rond en bezocht ook een kliniek wat met Europees geld betaald was. Er was een jongetje te zien die lag te slapen. Hij zou blaasontsteking hebben en aan de beterende hand zijn. Jack wenste hem nog beterschap. Hoe aandoenlijk.
   Hij heeft vergeten te vermelden dat er geloof ik 2miljoen Afghanen een te kort aan voedsel hebben en de voedselprijzen enorm gestegen zijn. De gezondheid van de Afghanen wordt bedreigd door hongersnood. Toch iets anders dan een “blaasontsteking”. Komt trouwens niet zovaak voor bij jongetjes en het moet dan wel heel erg zijn om daar voor opgenomen te worden en geen kuurtje te krijgen.
   Ik word er zo moe van,moe van de leugens en moe van de propaganda. Alsof de Taliban hier in Luttebroek een aanslag zou plegen. Wie heeft die Taliban zo sterk gemaakt,wie heeft hen bewapend,wie heeft er voor gezorgd dat er zoveel papaverteelt is ?
   Waarom heeft Dick Berlijn ooit eens tegen enkele mensen waaronder mijzelf gezegd dat er Taliban met een grote en kleine T is en de pijpleidingen naar de Indische oceaan?
   Er zijn zoveel artikelen te lezen op internet,zoveel boeken die laten zien hoe belangrijk de regio is en de olie en gasvoorraden in omringende landen. Geen enkele politicus hoor ik daar in het openbaar over spreken.
   Tijdens de aanvullende hoorzitting over de verlening waren niet eens alle politieke partijen aanwezig,ze hebben niet eens de beleefdheid in acht genomen om te luisteren naar andere argumenten.
   Geen onderzoek naar de gevolgen van de zware bombardementen op de bevolking ,niets nada noppes.
   De meisjes moeten weer naar school en de democratie moet geintroduceerd worden,gelijk aan Irak?
   VNO-NCW vertelde onderhand met tranen in de ogen dat het hun maatschappelijke plicht is om de Afghaanse economie weer een steuntje in de rug te geven,natuurlijk wel met geld van ontwikkelingssamenwerking. Makkelijk en ook opmerkelijk dat Afghanistan geprivatiseerd is door aandringen van de Wereldbank en IMF. Wie gaat er geld verdienen?
   Is de Taliban trouwen niet een containerbegrip geworden voor criminelen,corrupte overheidsfuntionarissen en drugsbaronnen?

3. Al zou een embedded journalist willen, dan kan zij/hij nog niet zelfstandig van Kamp Holland af want zij/hij heeft geen visum voor Afghanistan. Dat is een praktisch probleem. Ik ben er van overtuigd dat de meeste embedded journalisten de grenzen van het mogelijke opzoeken, maar het hebben/bemachtigen van een visum is zo’n keiharde grens. Hier ligt een uitdaging voor de Nederlandse hoofd-/eindredacties :-)

   Wat mij ook verbaast is de geringe belangstelling in de Nederlandse pers voor de partners van Nederland in Afghanistan. Tijdens mijn verblijf in Duitsland begin dit jaar was daar een forse discussie gaande over de aanwezigheid, wijsheid en rol van de Duitse militairen in het noorden van Afghanistan.

   Naast de Duitsers zijn er ook nog Denen, Australiers en Engelsen (denk prins Harry) – naast de overbekende Amerikanen. Hoe pakken zij het aan? En, niet onbelangrijk: hoe is het persbeleid van die landen voor bezoekende journalisten? En wat kunnen wij journalisten daar van leren?

4. Ik beschouw het grootste deel als waardeloos. Men moet de Nederlandse troepen gewoon links laten liggen. Men is er bezorgder om dat een Nederlander een teennagel verliest, dan dat er weer honderden burgers worden gedood. (Dat laat het ANP gewoon weg als ze een slap uittreksel maken van een AFP of een AP verslag, ook het aantal van 6.000 doden vorig jaar lieten ze steeds weg).

   Vaak merk ik dat interviewers ook niet “doorvragen”. Zijn ze te kritisch, dan zijn ze misschien een volgend keer niet welkom, en ze zijn voor de bescherming van hun leven afhankelijk?

   Een mooi voorbeeld zijn die doden door “eigen vuur”. erg natuurlijk. 80.000 keer wordt hetzelfde verhaal uitgekauwd, maar niemand heeft door dat Asadullah Hamdam en Wilfred Rietdijk gelijktijdig stinkende leugens vertellen over burgerdoden in Uruzgan. (Die zogenaamd niet gevallen zouden zijn bij de operatie Spin Ghar).

   En niemand haakt erop in, dat Nederlandse instructeurs “smakelijk verhalen vertelden” over Afghaanse recruten die op elkaar gingen vuren, dan is het humor. Maar nu worden de Indie veteranen zelfs uit de kast getrokken om te getuigen.

   Ben je kritisch, dan doen Defensie, of bepaalde elementen in de politiek wel alsof je de soldaten dood wil hebben?

   De Telegraaf is helemaal erg: valt er weer een dooie Nederlander, staat er een hele lijst met “Zij stierven, of gaven hun leven, voor een betere wereld”, ja, een betere wereld voor het corrupte tuig en de krijgsheren die nog steeds aan de macht zijn in Afghanistan, en een wapenhandel die weer floreert na de afschaf van de Koude Oorlog.

   En inderdaad, alleen Uruzgan lijkt te bestaan, en die teennagel dan die een soldaat kan verliezen.

   Is de pers gehoord, over Nederlandse militairen die in Afghanistan over de radio mee laten delen “dat ze naar een dorp komen om de vrouwen te verkrachten”?

   Defensie kwam met een “primeur”, beelden van gevechten. Heeft er 1 krant geschreven dat een week daarvoor Australie ook met een video was gekomen? Dat er een jaar terug al een video stond in de New York Times?

   Wat al bekend is via de buitenlandse media, moet hier geheim worden gehouden. Maar niet omdat de Taliban het dan zou ontdekken, nee, dat de bevolking het hier gaat ontdekken. Het is niet geheim voor de Taliben, maar voor de mensen, die rustig moeten slapen, terwijl er een smerige bloedige slachtpartij plaatsvindt in Afghanistan.

   Op een enkeling na, is het braaf aan het leibandje lopen van de generaals.

   Er zijn trouwens wel Pakistaanse journalisten die embedded zijn geweest bij de Taliban.

   Voor informatie over Afghanistan moet men dus vooral bij de buitenlandse bladen zijn.

   In Duitsland heet het al lang “Oorlog tegen de Taliban”, en in Belgie worden Amerikaanse soldaten gewoonweg “Amerikaanse strijders” genoemd.

   “Wij” moeten meleven, of een ander land komt helpen, alsof “we” met een werelkampioenschap bezig zijn. Duitsland, spanje, Italie hebben geen zin in die moordpartij. Kamp en Balkenende wilden zo graag meedoen.

   Maar we moeten “achter onze jongens en meiden staan”. Maar als ik nu eens een Afghaanse burger ben, wat dan?

5. Bert, “Maar als ik nu eens een Afghaanse burger ben, wat dan?”

   Dan zou ik Afghaanse journalist tussen de Afghaanse burgers voor die Afghaanse burgers zijn en hen geven wat ze graag willen lezen of bevestigd zien. Dan zou ik geen morele verontwaardiging tonen over de slachtoffers aan Nederlandse kant want dat is het laatste waar die Afghaanse burgers en hun zonen af en toe in doodsnood nodig hebben, als ze de oorlog willen winnen.

6. @ Ron

   Ik al met mijn bronnen komen, wanneer ik Hamdam en Rietdijk beschuldig van “onwaarheden”.

   En nog een aantekening: “Autochtone” Nederlandse journalisten krijgen niet voor mekaar wat journalisten als Amir Shah, of Noor Khan, of Fishnik Abrassi kunnen: namelijk je gewoon anoniem kunnen begeven door Kandahar, Peshawar, Kabul, en Pashtoe en Arabisch spreken. Daarom zit Oukbi volgens mij op een juiste plaats?

   Arnold Karskens, bijvoorbeeld, wordt door velen gezien als de hedendaagse Poncke Princen (nou ja)?

   ———-

   Nederlands leger en bestuur in Uruzgan liegen over burgerslachtoffers

   Gouverneur Asadullah Hamdam en de Nederlandse legertop zijn niet eerlijk over burgerslachtoffers in de provincie Uruzgan in Zuid-Afghanistan waar Nederland het PRT leidt van de ISAF-strijdmacht.

   Gouverneur Hamdam liegt in een interview met de Volkskrant. Luitenant-kolonel Wilfred Rietdijk, de commandant van het ISAF Provinciaal Reconstructie Team in Uruzgan, liegt tegen het blad Time.

   Zo beweerde de gouverneur van Uruzgan in een interview met de Volkskrant dat er “naar zijn weten al drie maanden geen burgerslachtoffers waren gevallen in zijn provincie”, terwijl Defensie hem citeert in een periodiek overzicht en meedeelt “dat er bij de operatie Spin Ghar een aanvaardbaar aantal burgerslachtoffers is gevallen”.

   Luitenant-kolonel Wilfred Rietdijk maakt het in een interview met Time heel erg bont. Hier loopt hij een heel verhaal op te hangen dat de Nederlandse aanpak (pamfletten uitdelen) ertoe heeft geleid dat er geen burgerslachtoffers zijn gevallen bij Spin Ghar, terwijl die dus wel zijn gevallen.

   Rietdijk suggereert bovendien dat Nederland dit beter aanpakt dan de andere landen.

   Luitenent-kolonel Gino van der Voet, de voormalige bevelvoerder van het PRT in Uruzgan, betoogde tijdens de hoorzitting over het Uruzgan-besluit dat er gealfabetiseerd moet worden in Uruzgan, zodat er een “pers kan ontstaan die het bestuur controleert”.

   Militaire geheimen doorgeven waardoor soldaten in gevaar kunnen komen, dat kan in tijden van oorlog niet. Maar onwaarheden verkopen, zoals Hamdam en Rietdijk over burgerslachtoffers, dan moet dit bestuur volgens de “Van der Voet-filosofie” ook worden gecontroleerd.

   (Dit zal een verslaggever niet populair maken “embedded”, want Defensie wil natuurlijk niet ook nog een onderzoek naar burgerslachtoffers tijdens Spin Ghar”)

   Noten en Bronnen:

   “De bij deze Shura’s aanwezige stamoudsten spraken meerdere malen hun tevredenheid uit over de bereikte resultaten. Met name de geringe schade en het “beperkte aantal burgerslachtoffers” stemden de oudsten tot tevredenheid.” (Periodiek overzicht Defensie, 15 november 2007).http://www.mindef.nl/actueel/nieuws/2007/11/20071115_weekoverzicht.aspx

   “De laatste drie maanden zijn er geen bombardementen geweest waarbij burgerslachtoffers zijn gevallen, voor zover ik weet.” (Interview Hamdam in Volkskrant, 8 december 2007 ).http://www.volkskrant.nl/binnenland/article485230.ece

   “Rietdijk concedes that giving notice of the operation might have put troops at risk, but says “the advantage of avoiding casualties among civilians was more important.” (…) “Rietdijk says Spin Ghar uncovered many weapons caches without a single civilian casualty” (Rory Callinan: Mission Difficult; in: Time, Jan. 24, 2008).http://www.time.com/time/magazine/article/0,9171,1706484,00.html

   Ja, geen burgerslachtoffers bij bombardementen en het zoeken naar wapenopslagplaatsen. Retorisch passen ze een truck toe? En die verklaring van Defensie dan?

   Rietdijk en Hamdam spreken dus niet de waarheid. Beter gezegd: ze liegen gewoon?

   (Tsja, beetje bronnenonderzoek en “close reading”)

7. We zijn vanaf het begin besodemieterd met Afghanistan. Elke boerenlul met internet kon met een middagje googlen voldoende informatie vergaren om te snappen dat Afghanistan, Uruzgan, een complex gewelddadig wespennest was. De term ‘wederopbouw’ kon je na zo’n google middagje als apekool aanduiden. Al was het maar omdat er weinig tot niets te wederopbouwen stond. Als politici werkelijk dachten dat het vooral een wederopbouwmissie zou worden, zijn ze nog dommer dan ik al dacht. Als ze het met opzet vals voorstelden, zijn ze zo doortrapt als ik al dacht.

   Embedded zijn hoeft geen beletsel tot eerlijke verslaggeving te zijn lijkt me. Dat Defensie censuur pleegt, manipuleert en doofpotten gebruikt, hebben we met de affaire Fred Spijkers wel kunnen zien. Eerder schreef journalist Oscar van der Kroon een goed boek, ‘Ziek van Defensie’, dat het ‘systeem’ bloot legde. Nederland is bij uitstek een voorbeeld van ‘er bestaan geen slechte soldaten, alleen slechte generaals’. Inmiddels hebben we behoorlijk goede soldaten, te weinig overigens, maar aan de ‘generaals’ schort het nog wel eens. Of anders aan de naamloze ambtenaren zonder uniform, met macht en invloed (teveel Sir Humphrey Appleby’s).

   Als je als journalist Afghanistan en het Nederlandse aandeel goed wilt verslaan, moet je naar mijn idee ook meer en diepere kennis van de krijgsmacht hebben. Ook wordt er veel te weinig op van der Kroon wijze in het reilen en zeilen achter de schermen gegraven. Hoe Tjibbe Joustra landelijk coördinator terrorismebestrijding kon worden bijvoorbeeld. Ook al iemand die goed gedocumenteerd in een van der Kroon boek, ‘Ministerie in Crisis’, tot commotie had moeten leiden na zijn benoeming. Nagenoeg de voltallige pers zweeg hierover. Dat maakte mijn vertrouwen in brede, diepe en eerlijke verslaggeving elders er niet beter op.

8. Ik lees in de NL pers vrijwel alleen maar verhalen over “onze jongens” en bijna niets over wat er in Afghanistan nou eigenlijk aan de hand is. Het is van een onvoorstelbare armoe. Ik was in Kabul eind 2006 voor een Amerikaans blad (en niks niet embedded), en wie ik ook tegenkwam die onafhankelijk journalistiek bedreef, er zat geen Nederlander bij. Er zitten niet eens vaste correspondenten, terwijl “we” in dat land in een oorlog zijn verwikkeld. Onvoorstelbaar.

9. Pingback: ‘Het is gewoon censuur’ |