Wees niet bang voor weblogs
Sinds dit jaar ben ik full-time blogger. En hoewel u waarschijnlijk weet wat dat inhoudt, levert die mededeling mij in het dagelijks leven veel fronsende blikken op. Het jonge ambt van bloggen geniet in Nederland nog niet echt bekendheid. Zonde, want ik ben er van overtuigd dat het voor een ieder een ideaal middel is om een kritische blik te ontwikkelen. Bovendien is het een goed medium om kennis of passie met vakgenoten of medeliefhebbers te delen.
Door middel van workshops en gastcolleges laat ik mensen kennis maken met de voordelen van bloggen. Vaak zijn dit studenten die het idee van een eigen publicatie wel aanspreekt. Ze hebben een bepaalde hobby of interesse en willen hier in columnvorm over schrijven. Meestal weten ze niet meer van blogs dan dat het een zeer toegankelijke manier is om artikelen te publiceren. Nadat ik mijn verhaal gedaan heb, dient zich altijd het eerste vragenmoment aan.
Eén ding weet ik van te voren zeker, we gaan het over Nederlands grootste weblog GeenStijl hebben.
Doodverklaringen
Niet zo heel gek natuurlijk. GeenStijl heeft een grote schare trouwe bezoekers die voor nogal wat geroezemoes op het web zorgt, de media schromen niet om de blog aandacht te geven en de redactie heeft meer dan eens mooie primeur in handen gehad. De mensen die wél over bloggen hebben gehoord, associëren dit medium vrijwel altijd met de rebel van de Nederlandse blogosfeer. Net zoals Esmee Denters symbool staat voor alle YouTubesterren en Marktplaats alle webwinkels vertegenwoordigt.
Vanzelfsprekend dus dat GeenStijl top-of-mind is bij de mensen aan wie ik workshops geef. Helaas heeft de blog een negatief imago. Door de doodverklaringen, chipsacties en berichten over wethouders en leraressen die zich laten bevredigen, associëren mensen GeenStijl met onbetrouwbare en sensatiegerichte artikelen. De workshopdeelnemers kennen die verhalen ook en vaak is GeenStijl de enige weblog die ze trouw volgen. De eerste vragen die ze dan ook stellen, zijn meestal zeer achterdochtig van aard. Enkele voorbeelden:
- Blogs zijn toch vaak alleen maar verzinsels?
- Ik ga er vanuit dat ik blogs nooit kan vertrouwen, is dat terecht?
- Word ik niet alleen maar uitgescholden door bezoekers?
Goede kritische vragen, die ik ook graag beantwoord. Ik vertel dan dat GeenStijl een apart verhaal is en absoluut niet symbool staat voor Nederlandse blogosfeer. Het is meer een vertegenwoordiger van het zogenaamde ‘shocklog‘ genre. Bovendien leg ik uit dat de betrouwbaarheid van blogs te controleren is door de verwijzingen in een artikel na te gaan. En natuurlijk moet je als blogger een olifantenhuid ontwikkelen, maar van grote scheldpartijen is buiten de shocklogs bijna geen sprake. Mijn ervaring is dat ik vaak kritische bezoekers over de digitale vloer krijg. Gelukkig maar, want een kritisch publiek heeft vooral voordelen.
Toen ik nog maar net begonnen was met bloggen, maakte ik wel eens de fout om zo enthousiast te raken over een initiatief of product, dat ik mijn kritische houding even losliet. Lezers confronteerden mij dan met enkele kanttekeningen waar ik zelf ook op had kunnen komen. Daardoor stimuleerden zij mij na te denken over wat ik had geschreven waardoor ze bijdroegen aan mijn kritische houding. Lees bijvoorbeeld eens de discussie die volgde op een bericht over hiphopclips dat ik een jaar geleden schreef voor opinieblog GeenCommentaar.
Angstige houding
Het zijn dan ook niet de vragen die mij zorgen baren, maar de algemene angstige houding tegenover blogs. De mensen die mijn workshop gevolgd hebben, weten nu toevallig dat weblogs meer dan alleen schreeuwerige publicaties kunnen zijn. Maar dat zijn slechts honderd man.
Dus ook al noemt de redactie GeenStijl hun site geen weblog, ze schrikken mensen wel af om de digitale pen op te pakken. Terwijl bloggen zeer nuttig kan zijn. Stel dat u blogt over uw vak- of studiegebied. Door regelmatig uw gedachten en opvattingen op te schrijven, wordt u gedwongen na te denken over het vak. Waardoor u enerzijds uw werk blijft evalueren en anderzijds uw visie aanscherpt. Bovendien deelt u door te bloggen uw kennis en is het ook een goede manier om samen met vakgenoten te discussiëren over ontwikkelingen en trends.
Fashionistas
Om het nut van bloggen te promoten, heb ik me samen met Edial Dekker voorgenomen een conferentie te organiseren waar we bezoekers willen verleiden tot bloggen in een blogcollectief. Want dat is een belangrijke kanttekening, we willen geen zestien miljoen persoonlijke blogs. Maar als mensen zich verenigen in een groepsblog, ontstaan er enkele honderden interessante gemeenschappen.
Volgens sommige mensen is bloggen over het hoogtepunt heen. Ik durf echter te stellen dat we aan het begin staan. Het is wachten op de filmliefhebbers die samen een recensieblog bijhouden, fashionistas die de Nederlandse vrouw modetips geven, boeren die van elkaar wijzer worden en tramchauffeurs die dagelijks hun meest bizarre ervaringen opschrijven: stuk voor stuk een verrijkingen voor het web. The best is yet to come.
11 reacties:
6 maart, 2008
Ik heb dezelfde ervaringen. Voor de meeste oudere journalisten is bloggen nog steeds een fenomeen waar ze zich liever afzijdig van houden. Geen Stijl is de maatstaf, en men is bang om daarmee op één lijn te worden gesteld. Meer blogs kennen de meesten ook niet. ‘En wat de boer niet kent…’ is zo’n beetje de houding ten aanzien van de gehele blogosfeer.
Ik adviseer bevriende journalisten gewoon in het diepe te springen. Daarbij neem ik mezelf als voorbeeld: twee jaar geleden was bloggen voor mij een totaal onbekende ietwat duistere wereld. Nu is mijn weblog een prachtig stuk gereedschap waardoor ik inmiddels mijn eerste betaalde opdracht binnen heb gehaald. Ik geloof overigens wel in de kracht van individuele blogs. Kwaliteit komt vanzelf boven drijven.
Inderdaad, The best is yet to come !
6 maart, 2008
Nog een reden om te bloggen, je wordt er gelukkig van!
http://www.dag.nl/1062438/NIEUWS/Artikelpagina-Nieuws/Wie-blogt-is-gelukkiger.htm
6 maart, 2008
@Ernst-Jan: ik ben zeer benieuwd naar die conferentie. Is dat een wild idee, of staan er al dingen op stapel? Keep me posted! Ik sluit me dan ook volledig aan bij je idee over gemeenschappen.
De voorbeelden van geslaagde gemeenschappen/groepen mensen die samen binnen een interessegebied bloggen ontbreken echter in je stuk. Je doet alsof die er nog niet zouden zijn (’Het is wachten op de filmliefhebbers die samen een recensieblog bijhouden…’). Volgens mij zijn ze er allang. Als je die voorbeelden ook nog (kort) behandeld zou hebben, zou je stuk nog meer gewicht in de schaal leggen tegen het ’schoolvoorbeeld’ GS.
Ik zie zelf Marketingfacts.nl als een succesvol voorbeeld (maar dat is absoluut geen objectieve inschatting ;-).
6 maart, 2008
GeenStijl is inderdaad geen weblog. GeenStijl biedt gewoon de mogelijkheid om reacties achter te laten, maar er is geen sprake van een dialoog met het publiek. In die zin lijkt het op een nieuwssite of de oude media. Eenrichtingsverkeer dus. Publicatie, geen communicatie.
6 maart, 2008
Filmliefhebbers die samen een recensieblog bijhouden zijn er gelukkig al volop. Of je van een blog mag spreken weet ik niet (dat vind ik eigenlijk wel een interessante vraag: waar eindigt de website en begint de blog?), maar een jong een intelligent collectief werkt al jaren trouw samen om van http://www.8WEEKLY.nl de beste kunst- en cultuursite te maken.
6 maart, 2008
Ik merk bij collega’s in de journalistiek vaak een neerbuigende houding ten opzichte van weblogs. Vooral wat oudere collega’s die weinig met internet van doen hebben. Ze zien het als een stel hobby-sites waar vooral over huisdieren en andere dagelijkse beslommeringen wordt geschreven. Nu geldt dit natuurlijk voor een groot percentage van de blogs, al zijn er zeker wel juweeltjes en interessante blogs te vinden. Maar goed, dat hoef ik de bezoekers van deze site niet te vertellen natuurlijk. :)Tot nu toe is het mij in ieder geval niet gelukt mijn collega’s te overtuigen. Ieder zijn medium.
6 maart, 2008
Ernst-Jan,
Goed persoonlijk stuk.Grappig ik zit in exact hetzefde schuitje.(ook sinds dit jaar 2008 fulltime blogger)
Maar Ik vind dat enthousiasme en passie juist 1 van de randvoorwaarden is voor een goed blog.Waarom altijd zo objectief?
Ook moeten we als bloggers niet teveel kijken of opkijken naar “old skool” journalisten.Je pikt de goede dingen van hen maar anders als een journalist hoef je niet teveel compromissen met een redactie te sluiten. Dat is ons grote voordeel.
Over een aanvaring met Geen Stijl kan ik meepraten zie http://www.olafmolenaar.com/2008/01/twittertje-pesten.html
Ik Had die dag wel 5000 bezoekers extra op mijn weblog die dag.Goed initiatief om als bloggers de krachten te bundelen.
6 maart, 2008
@Matthijs en Marjolein, jullie hebben gelijk, die blogs zijn er inderdaad al. Het verschil tussen een blog en een site zit ‘m denk ik in de standaardeisen van een blog: reacties, trackbacks, een bepaalde opbouw.
Marketingfacts is inderdaad een schoolvoorbeeld. Momenteel ben ik bezig met het verzamelen van een lijstje van andere voorbeelden, aanvullingen zijn welkom.
De blogconferentie is inmiddels meer dan een wild idee. We zijn bezig met de huisstijl en promotie, maar zijn nog op zoek naar een grote blogger die wil spreken (denk top 10 van de wereld). Afhankelijk van zijn agenda plannen we een datum. Ik hou je op de hoogte.
9 maart, 2008
Ernst-Jan, herkenbaar artikel. Mij valt wel iets op. Bij het praten over bloggen denken mensen inderdaad snel aan GS, zeker degenen die nog niet zo bekend zijn met de de blogosphere (ik prefereer de Engelse schrijfwijze want een sphere is immers heel wat anders dan een sfeer). En verder wordt er snel gedacht aan elkaar afzeiken en kritiek leveren over en weer.
En dat laatste is ook wel een beetje terecht. Ik ben het dan ook niet eens met je stelling dat een blog altijd kritisch moet zijn. Wie zegt dat? Je schrijft: “Toen ik nog maar net begonnen was met bloggen, maakte ik wel eens de fout om zo enthousiast te raken over een initiatief of product, dat ik mijn kritische houding even losliet.”. Fout? Vooral doen! Ik mag toch een enthousiast verhaal schrijven over mijn iPhone en uitleggen hoe geweldig het ding is? Of moet er altijd bij staan dat de specs hier en daar gebrekkig zijn?
In mijn ogen zijn gepassioneerde verhalen juist interessant. En niet alleen kritische stukken over van alles en nog wat. Bloggen moet je niet verwarren met journalistiek. Een journalist moet altijd twee kanten van het verhaal belichten. In mijn ogen geldt dat niet voor een blogger.
13 maart, 2008
Ik ben benieuwd wat het nut zal blijken te zijn van mijn weblog (schatjes.typepad.com)…Ik ben net begonnen, en ik moet zeggen: tot nu toe vind ik het (tegen alle verwachting in) hartstikke leuk!
Ik denk dat een blog je als journalist juist heel scherp kan houden.
Nu nog volhouden…
13 maart, 2008
Om nog even te reageren op Krijn: ik vind zelf dat journalisten altijd journalist moeten blijven, zelfs als ze bloggen. Een blog is tenslotte ook een visitekaartje.
Ik maak zelf onderscheid in het soort bericht dat ik schrijf: in een achtergrondartikel belicht ik meerdere kanten, in een column mag ik wat meer ‘los’.