Stemmingmakerij

Dit weekend haalde Hans Wansink, politiek commentator van de Volkskrant, een aantal peilingen aan om te constateren dat de Belgische kwaliteitskrant De Standaard er een verkeerde mening op na houdt. Het gaat daarbij om de suggestie van Geert Wilders om Vlaanderen en Nederland opnieuw samen te voegen. Wansink schrijft: “De Standaard van 13 mei meende het idee van Wilders snel te kunnen afserveren met een mengeling van afwijzende reacties van hotemetoten uit het oudemannenhuis van de politiek, als de socialist Tobback, en satire. (…) Maar tot verbijstering van De Standaard blijkt Wilders de stemming in Vlaanderen beter aan te voelen dan de krant zelf.”

Oftewel, er is weer een maatschappelijke veenbrand gaande. Er smeult een vuur dat de media niet opmerken.

De conclusie van Wansink over het volksverlangen is gebaseerd op een poll op de website van de bewuste Vlaamse krant. Slechts 53 procent is volgens die stemming tegen. Wansink vervolgt handenwrijvend: “Intussen peilde De Telegraaf dat 56 procent van de ondervraagden in Nederland de stelling van Wilders ondersteunt en 37 procent haar afwijst”. Het stond er niet bij dus ik heb het maar even nagezocht: ook die laatste cijfers waren afkomstig van een poll onder bezoekers, in dit geval die van de Telegraaf-site.

Freepen
Ik verkeerde in de veronderstelling dat inmiddels iedere journalist wel weet dat een poll op een website alleen iets zegt over de mensen die er aan meedoen. Het zegt niets over werkelijke verhoudingen, zelfs niets over werkelijke meningen en de gemiddelde poll loopt net zoveel kans op manipulatie als verkiezingen in Zimbabwe. Er bestaat zelfs een term voor die online beïnvloeding: Freepen, afgeleid van het rechtse internetforum Free Republic dat regelmatig oproept stemmingen te beinvloeden: Freep this poll!

Ik weet niet of Hans Wansink zijn eigen gelijk zo graag onderstreept ziet dat hij bereid is daar alle vindbare argumenten, zelfs de ondeugdelijke, voor bij elkaar te slepen of dat de columnist geen idee heeft hoe zo’n internetpeiling werkt. Hij schrijft voor een Nederlandse kwaliteitskrant dus het juiste antwoord moet bijna wel de onwetendheid zijn. Tegelijkertijd zaait het gebruik van denigrerende termen als hotemetoten en oudemannenhuis wat twijfel over zijn argumentatiewijze. Het is kortom maar goed dat ik er geen poll over hoef in te vullen.

Taartrecepten
In Nederland kom je dergelijke polls vrijwel overal tegen. Bij een toevallig bezoek aan de Libelle-website trof ik tussen de tongstrelende taartrecepten en levenslustige vakantiegevoelens de vraag: Invoeren doodstraf: Ja of nee? Ik weet niet waar ik meer door geraakt werd, de achteloosheid van de plaatsing of de hardheid van de vraagstelling.

De Volkskrant zelf gebruikt de methode van de webpoll om reacties los te krijgen. Na de keuze uit ja of nee mag de stemmer een argument achterlaten. Dat is al een stuk interessanter. Alleen jammer dat met die argumenten weer niet zoveel gedaan wordt, het is slechts een brij waar je als gebruiker doorheen moet klikken. Met als resultaat dat de deelnemer het argument vooral voor zichzelf opschrijft. De kans dat anderen het lezen neemt met iedere klik af. Het oogt open maar het is discussiëren tegen een muur.

Waarschuwing
In het buitenland lijkt de banale poll wat minder populair. Op sites die ik vrijwel dagelijks bezoek, zoals BBC en New York Times, zie ik ze vrijwel nooit. CNN heeft er wel een traditie in maar plaatst een waarschuwing bij de uitslag: “this is not a scientific poll”. To put it mildly, zou ik er aan toe willen voegen.

De poll is kortom niet meer dan een verleidelijk speeltje. Maar hoeveel mensen zouden er zijn die, net als Wansink, dergelijke peilingen serieus nemen? En hoeveel onder hen zijn politici of beleidsmaker? Dat roept de vraag op waarom mediasites dat soort polls eigenlijk plaatsen. Inzicht verschaft het niet, het is hooguit een middel om wat interactiviteit toe te voegen, zij het een wel erg magere. Maar kennelijk werkt het resultaat wel gemakkelijk misleidend. Moeten serieuze media daar aan meewerken?

Ja/Nee

12 reacties

  1. Het is toch geen slechte gewoonte hier in Nederland, om elke poll te vertrouwen tot het tegendeel bewezen is? Anders kun je met Donner en JPB ook wel zeggen dat iedereen de mond gesnoerd kan worden tot blijkt dat hij sterke vrienden heeft en er weer dunne kleuren door de broek lopen. Het oproepen tot sabotage is een motie van wantrouwen. Zoals de internetjournalist van huis uit weet, kan een poll goed tegen inbreuk beschermd worden, met de juiste middelen. En mocht er dan toch nog twijfel zijn, doe dan een herhaalpoll, bij voorkeur ergens anders en zo mogelijk in een andere vorm. Want niet ‘het toevoegen van interactiviteit’ staat centraal als je als serieus journalist om de inhoud van meningen geeft en niet alleen je eigen haardvuurhoutjes, maar de kwaliteit van leven van je medemens. Voelt die zich nog serieus genomen, of voelt die zich serieus genómen, bij de neus, door een regeerleugen. Natuurlijk is ook ieders opdrachtgever een medemens die van een knapperig haardvuur houdt, een rokende schoorsteen en een toch op zijn minst halfgare, malse massa, maar uiteindelijk komt het neer op de gewone man, waartoe ook de bestuurder en de televisiemaker niet snel genoeg naar terug gerekend kunnen worden.

  2. Theo van Stegeren schreef op 19 mei 2008 om 14:39

    Wat internet polls betreft zijn media net gewone bedrijven: ze organiseren graag nieuws waarmee ze zichzelf in de schijnwerper zetten.
    Nick Davies geeft in zijn onovertroffen Flat Earth News het volgende beeld:

    A business is looking for free publicity; the PR outfit dreams up a catchy survey; often they simply stick a questionnaire on a website and offer a free mobile phone or a weekend in a hotel as a prize to encourage people to fill it in: they take the result and create news. So newspapers end up publishing stories about the nation’s favourite Christmas lunch (promoting a consumer analysis company); the nation’s favourite book (book seller); the year’s oddest book title (book magazine); the world’s sexiest men (women’s magazine); women’s sexiest bits (another women’s magazine); world’s sexiest things (sex store); pets getting fatter (animal charity); people’s heads getting smaller (US university); soldiers getting more homescick (army); everybody getting more drunk (medical insurance company); everybody doing more sleepwalking (hotel chain); people buying more shredders (supermarket); people buying still more shredders (shredder seller); older people having less money (a bank); children having more money (a building society).
    These stories don’t just creep into the inside pages of the tabloids: they swarm across newspapers of every kind. On a single Monday in November 2005, the Guardian ran nine different survey stories on its news pages, and the Sun ran nine others.

    Persoonlijk heb ik er weinig op tegen dat media internet polls organiseren. Polls kunnen aanzetten tot nadenken en stimuleren de interactie met het publiek. Het is een soort vox pop, niet meer en niet minder. Het gaat pas fout als media de uitkomsten van zulke polls als belangrijke feiten gaan brengen en er conclusies aan verbinden.

  3. @ Ron C. de Weijze

    Polls op websites zijn leuk om reacties op te roepen, maar men moet aan dergelijke ‘peilingen’ geen waarde hechten. Ten eerste zijn de bezoekers van dergelijke websites een vrij homogene groep, in ieder geval niet representatief voor de ‘echte’ bevolking. Ten tweede reageren niet alle bezoekers van websites op polls, maar alleen de mensen die zich hiertoe ‘geroepen’ voelen. Mensen die ‘belang’ hebben bij een bepaalde uitslag, zullen eerder gaan stemmen. Zo zou je een poll kunnen maken: ‘Pim Fortuyn is de grootste Nederlander aller tijden (JA/NEE)’. Ik zou hier niet op stemmen, maar heb wel de mening NEE. Mensen die de mening JA hebben, zullen eerder stemmen omdat ze (volgens mij) tot een minderheid behoren. Zij willen daarom graag tot de meerderheid behoren, en stemmen daarom eerder. Hierdoor krijg je een scheve uitslag, die totaal niet strookt met de werkelijkheid. De media moeten hun verantwoordelijkheid nemen en aan dergelijke poll’s geen waarde hechten.

  4. Marcel Vreemans schreef op 19 mei 2008 om 19:32

    Bijzonder grappig om Fransisco van Jole hier een artikel te zien plaatsen met de kop “Stemmingmakerij”.

    Om eerlijk te zijn draai ik vaak de knop om als hij zijn wekelijkse praatje houdt in “De leugen regeert”, omdat het zo voorspelbaar vooringenomen is, geen enkel leereffect sorteert en ook geen enkel verrassend nieuw gezichtspunt oplevert. Zijn activistische praatjes, kennelijk bedoeld om mijn opinie en dat van anderen te veranderen, hebben meestal het tegenovergestelde effect en het is dan ook niets meer of minder dan een zinloze preek voor eigen parochie die bij andersdenkenden voor nog meer weerzin en walging zorgt.

    Ook in de laatste uitzending van “De Leugen Regeert” kwam van Jole weer aan de beurt. Met zijn voorgeprogrammeerde “Dank je wel, Felix” – dat in onze huiskamer altijd tot een bulderend gelach leidt omdat het zo duidelijk maakt dat het hier een amateurpresentator betreft die een kunstje heeft geleerd – begon hij zijn zoveelste vooringenomen praatje. En natuurlijk ging hij weer tekeer tegen Wilders en Verdonk, die in onze huiskamer direct de terugkerende weddenschap triggerde om de volgende zin te raden van Fransisco of op zijn minst welke overdreven woorden hij daarin nu weer zou gebruiken. Een weddenschap die altijd verrassend veel winnaars oplevert.

    Maar even waren we stil…

    Het ging over de oproep van Wilders aan het kabinet om te onderzoeken of er draagvlak is voor de “fusie” van Nederland en Vlaanderen. Ik had een artikel daarover toevallig al gelezen en ik wist dat Wilders dit voorstelde, voornamelijk vanuit economische motieven en culturele overeenkomsten. Wat Van Jole toen zei konden zelfs wij niet vooraf raden:

    “vroeger noemden we dat anschluss of lebensraum…”

    We keken elkaar aan, we lachten nu eens niet…van Jole had zichzelf weer overtroffen met een smakeloze en schandelijke stemmingmakerij.

    Fransisco van Jole, de man die altijd inhakt op Wilders omdat hij groepen tegen elkaar zou opzetten en aan stemmingmakerij zou doen. Deze Fransisco van Jole was Wilders de baas, een meester boven meester, iemand bij Wilders in de leer kan. En het is maar wat grappig om deze zelfde Fransisco een paar dagen later op dit weblog een artikel te zien plaatsen met de kop “Stemmingmakerij”…zou hij het nou echt zelf niet doorhebben?

  5. Michiel,

    Politiek is leuk op reacties op te roepen, maar men moet er geen waarde aan hechten. Verkiezingen vallen over het algemeen eenzijdig uit en ze betreffen dus een relatief homogene groep die niet representatief is voor de ‘echte’ bevolking. Alleen mensen die zich ‘geroepen’ voelen om te kiezen, doen dat. Verkiezingen zijn volledig subjectief, immers stel iemand anders verkiesbaar en je hebt totaal andere verkiezingen ookal blijft het ja of nee tegen iemand. Mensen die stemmen op kleine partijen zijn fanatieker want zij willen geen minderheid zijn. Verkiezingen geven dus een scheve uitslag die totaal niet strookt met de werkelijkheid. De media moeten hun verantwoordelijkheid nemen en aan verkiezingen geen waarde hechten.

  6. TRS schreef op 19 mei 2008 om 23:03

    … wat doet een volwassen vent op de Libelle-website ?

  7. Karl Kraut schreef op 19 mei 2008 om 23:31

    Men kan natuurlijk netzogoed zeggen dat elke opinie van, b.v. ‘een’ Francisco van Jole, of om het even wie, die waar dan ook whatever wat publiceert, netzomin representatief is, want dat is netzogoed toeval als georchestreerd—so what.
    En by the way: ja, de New York Times, ja hoor, díe is representatief—met hun endorsements voor neocons Hitlery & McInsane, die dus Iran met atoomwapens van de kaart zullen/willen vegen.
    Bij dat vod haalt dus de hele wereld—en ook Francisco, zo blijkt—vrijwillig hun “informatie”. God-nog-an-toe!

  8. Willem schreef op 20 mei 2008 om 00:25

    @ TRS

    Van Jole zocht een recept voor een tongstrelende taart.

  9. dieanderesjaak schreef op 20 mei 2008 om 17:11

    LOL@TRS
    Patronen, breien is namelijk weer helemaal terug.

  10. Michiel de Vries schreef op 20 mei 2008 om 22:10

    @ TRS

    Een poll hetzelfde als verkiezingen in Nederland? enig idee hoe vaak websitebezoekers stemmen op een poll?

    Volkskrant.nl heeft 1.364.261 bezoekers gehad in April, per dag dus pakweg 45.000 bezoekers. Als je naar de poll’s kijkt stemt elke dag tussen de 100 en de 4000 mensen. Dat is dus zeker een opkomst van minder dan 10 procent, soms dus zelfs minder dan een procent. Dit is dus totaal wat anders dan normale verkiezingen, en moet dus niet serieus genomen worden.

  11. Je zult mij bedoeld hebben Michiel; ja inderdaad een poll is óók politiek. Juist een poll. Maakt niet uit waarover en zelfs als daarmee geknoeid is. Alles is politiek (maar politiek niet alles – Kuitert). Meningsuiting, een heilig goed in Nederland, en de vrijheid daarvan vooral, in het vrije westen. Als er niet meer naar kleinere aantallen mensen geluisterd zou moeten worden, zou niemand dus meer naar iemand (hoeven) luisteren en en elke machthebber almachtig zijn. Fascisme pur sang. En dat wil je toch zeker niet.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>