Wat is het verschil tussen Rutger Castricum en Jan Tromp?
“Wie wil debatteren over de kwaliteit van de journalistiek, moet er geen generatieconflict van maken”, schreef Robert van de Griend (Vrij Nederland) op 9 mei in De Journalist. “Er bestaan geen jonge en oude journalisten, alleen goede en slechte.”
Wie nog twijfelde, was na het debat ‘De Oude Journalist is dood, leve de nieuwe journalist’ volledig overtuigd van deze wijsheid. De deelnemende jonge en oude journalisten zaten op het podium weliswaar tegenover elkaar, maar als er al een verschil was tussen de twee generaties, dan toch vooral in assertiviteit. De ‘ouderen’ waren vaker en langer aan het woord dan hun jongere collega’s. Over de behandelde onderwerpen bleek een opmerkelijke overeenstemming te bestaan: het zijn geen makkelijke tijden voor de journalistiek, maar vroeger was het ook niet alles.
Hekel
Van de Griend hekelde bijvoorbeeld de drammerigheid in de oude Vrij Nederland-stukken. “Naar die tijd wil je niet terug.” Pieter Broertjes meende dat de journalistiek ’stappen vooruit’ had gezet in vergelijking met de tijd van Den Uyl. En ook Kees Schaepman vermoedde dat de legendarische uitzendingen van Het Gebouw (VPRO) ‘nu niet meer te beluisteren’ zijn.
“Ik maak me wel zorgen over het oprukken van de meningen en het veronachtzamen van de feiten”, aldus Schaepman. Het filmpje waarin minister Ella Vogelaar geen antwoord gaf op de vragen van Rutger Castricum (Geenstijl) is volgens de hoofdredacteur radio bij de VPRO een voorbeeld. NOS-ombudsman Ton van Brussel meent daarentegen dat er niets nieuws onder de zon is. “Vroeger had je ook Jan Tromp die Van Agt in een interview vroeg of hij geen hekel aan zichzelf had.”
Alleen maar slechter
De scoringsdrift neemt volgens Schaepman wel degelijk toe. Niet zo vreemd, volgens Volkskrant-hoofdredacteur Pieter Broertjes. “Elk uur raken we vier abonnees kwijt.” Vk.tv-chef Bas Broekhuizen was nog somberder dan zijn hoofdredacteur. “In de acht jaar dat ik journalist ben, is het met mijn werkgever alleen maar slechter gegaan. Dezelfde informatie is door het veranderde mediagebruik minder waard geworden.”
Zes weken naar Chili om na afloop op de redactie aan de Raamgracht nog eens een paar stukken te gaan tikken, is er niet meer bij. Er is minder geld en minder tijd. Al geldt dat niet voor alle onderwerpen. “Niemand kan zeggen dat er te weinig aandacht is voor sport”, aldus Frénk van der Linden. Toch besluit het AD daar nog meer pagina’s voor in te ruimen en een aparte sportkrant te beginnen. “Journalistiek is daar geen enkele reden voor. En het gaat ten koste van het correspondentschap in Moskou.”
Niet alleen commerciële media hebben te lijden onder de toenemende commerciële druk, de scoringsdrift doet zich ook voor bij de Publieke Omroep. Van der Linden beklaagde zich over de zendercoördinator van Radio 1 die zelfs de programma’s die goed beluisterd worden, het liefst zou inruilen voor ‘iets De Wereld Draait Door-achtigs’.
Staatssteun
Volgens Frits van Exter, voormalig hoofdredacteur van Trouw, wijzen journalisten te makkelijk naar anderen: de uitgever of de nieuwsconsument krijgt de schuld. De opkomst van internet is niet alleen een bedreiging, maar ook een mogelijkheid om je te onderscheiden. “We kunnen onszelf verbeteren. Er gaat nu veel tijd zitten in dit soort discussies en te weinig in zaken als best practices.”
Van Exter wees nog maar eens op de filantropische instellingen in de VS die onderzoeksjournalistiek financieren. Broekhuizen wierp de vraag op of er geen staatssteun voor kranten moest komen. Een andere jongere, John Maes (Sp!ts), zag daar echter niets in. “Een krant moet zichzelf bedruipen.” Hij kreeg bijval van de oude Broertjes.
9 reacties:
22 mei, 2008
Misschien is het aardig toe te voegen dat ik na afloop van het debat verder sprak met John Maes over de mogelijkheid om onderzoeksjournalistieke projecten (mede) te financieren met behulp van subsidie. Zijn bezwaar lag voor de hand: als de overheid meebetaalt, komt de journalistieke onafhankelijkheid in het geding.
Dat argument is begrijpelijk, maar wordt denk ik meer ingegeven door emotie dan door de feiten. Je kunt van alles zeggen over het NOS Journaal, over Zembla, over Netwerk en al die andere journalistieke programma’s van de Publieke Omroep, maar toch niet dat ze aan de leiband lopen van Den Haag. Het prijswinnende Argos lijkt me een goed voorbeeld van het tegendeel. Bovendien: journalisten zijn toch ook prima in staat hun onafhankelijkheid te bewaren ten opzichte van adverteerders? Waarom zou dat anders zijn in geval van subsidie? Gelden redactiestatuten dan opeens niet meer?
Begrijp me goed: in principe ben ik groot voorstander van een journalistiek bedrijf dat economisch op eigen benen kan staan. Maar in een tijd dat kijkers, lezers en (indirect) adverteerders steeds minder bereid zijn te betalen voor het werk van journalisten, kun je maar twee dingen doen: zoeken naar alternatieve geldstromen, of het bijltje erbij neer gooien.
22 mei, 2008
“Je kunt van alles zeggen over het NOS Journaal, over Zembla, over Netwerk en al die andere journalistieke programma’s van de Publieke Omroep, maar toch niet dat ze aan de leiband lopen van Den Haag.”
Stockholm, 1973.
Voordat we met ons allen onze (nieuwe) ethiek afspreken, zijn er enkele clubs, onder welke niet de minst machtige, die al pogingen doen hun deel voor het geheel te doen gelden. Zo ook met adepten van politieke correctheid en het departement van volksopvoeding. Kans van slagen heeft zoiets pas nadat mensen de locus of control in zichzelf zijn gaan zoeken. Zet ze in de cel en vraag of ze toch echt niet zelf hebben gezegd wat ze steeds met ‘aanvallende vragen’ is opgedrongen, totdat ze toegeven.
http://medical-dictionary.thefreedictionary.com/Stockholmsyndrome
24 mei, 2008
Een VK-tv chef die voor overheidssubsidie is.
Tsja…
30 mei, 2008
“Je kunt van alles zeggen over het NOS Journaal, over Zembla, over Netwerk en al die andere journalistieke programma’s van de Publieke Omroep, maar toch niet dat ze aan de leiband lopen van Den Haag” -pardon?, weet eigenlijk niet waar ik moet beginnen met mij argumentatie.
En laat het hier dan ook maar even bij….. ongelofelijk.
29 augustus, 2008
“Ik maak me wel zorgen over het oprukken van de meningen en het veronachtzamen van de feiten”, huichelt Schaepman. Alsof hij niet donders goed begrijpt dat het precies die twee zaken zijn die de journalistiek gedurende de afgelopen decennia hebben getypeerd.
29 augustus, 2008
Peter d’Hamecourt is met pensioen. Geert Groot Koerkamp is nu correspondent van het AD in Moskou. Kan zo’n Frénk van der Linden niet beter eerst de feiten uitzoeken, voor hij onzin roept?
29 augustus, 2008
Aardig voorbeeld trouwens van het oprukken van meningen en het veronachtzamen van feiten.
30 augustus, 2008
over feiten en meningen gesproken. Kees Schaepman is van mening dat zijn omroep de enige is die op een goede manier journalistiek bedrijft op Radio 1. Feit is dat overal waar de VPRO de afgelopen jaren zijn hoeven neerzette de luistercijfers dramatisch daalde. Toch is Kees met zijn programma’s niet mer pek en veren het mediapark afgejaagd, nee hij mag zijn programma’s blijven maken. Alleen nu niet meer op de ochtend (ooit goed beluisterd tot de VPRO daar werd geplaats) maar op de middag.
Kees weet dat natuurlijk donders goed maar het interesseert hem geen reet of er mensen naar zijn programma’s luisteren. Prima, maar van al dat zelfbeklag van Schaepman in NRC en andere media werd ik wel een tikkeltje chagrijnig
19 november, 2009
Rutger zelf gepowned op youtube zie: http://www.youtube.com/watch?v=FMT2iOct4Wk