17 reacties

1. Als het om een intern programma gaat, waarom staat deze informatie dan op een publieke toegankelijke site? Ik ga ervan uit dat Wegener ook een intranet heeft.

   Wegener heeft bovendien niet geprobeerd de site / pagina’s ‘onzichtbaar’ te maken voor Google, bijvoorbeeld door een metag noindex, nofollow, zie http://www.google.nl/search?hl=nl&q=wegeneracademie+redactie&start=10&sa=N&filter=0

   Men hoeft zich dus niet te verwonderen dat er externe bezoekers komen op de site. Hyperlinks zijn de essentie van internet, heren en dames van het secretariaat Concern Communicatie Koninklijke Wegener NV.

2. “Op het eerste gezicht een bizar verzoek. Immers: de Wegener-site is voor iedereen toegankelijk. Wie midden op het dorpsplein gaat staan, moet niet vreemd opkijken als hij door iemand wordt waargenomen.”

   Helemaal niet sturend, lekker objectief.

3. De betreffende pagina is ook door Google geïndexeerd, terwijl systeembeheerders bij Wegener die signalering dit eenvoudig hadden kunnen voorkomen, middels een robots.txt-bestand [of zelfs een simpele metatag].

   Omdat het systeembeheer bij Wegener dit uitdrukkelijk heeft nagelaten, en de pagina direct vanuit een zoekmachine te bezoeken is, mag die openbaar heten.

   Als Wegener dit allemaal niet wil, moet men maar beter systeembeheer toepassen. En moet het niet de eigen onnozelheid een ander gaan verwijten.

4. Hier moet ik wel smakelijk om lachen zeg. Zeer knullig van Wegener. Het is vergelijkbaar met een groot bord op straat zetten en dan tegen mensen zeggen: “Niet naar kijken en tegen niemand zeggen dat het er staat”.

   Niet op ingaan dus. Als zij willen dat het alleen voor intern gebruik is, dan moeten ze het niet in de publieke ruimte plaatsen.
   Onzin dus.

   Het enige redelijke argument dat ik ken om te vragen niet te linken is als een gelinkte site het verkeer plots niet aan kan. Maar dan is het meer uit beleefdheid dan omdat het “moet”.

5. Heel apart, inderdaad. Misschien hebben ze bij Wegener niet helemaal door dat het internet echt openbaar is. En ik heb eerlijk gezegd een bloedhekel aan mensen in de communicatiebusiness die voor geheimhouding zijn. De slager die veganist is, zoiets.

6. Als je naar een website gaat, vraag je de server (middels een HTTP-verzoek) of die een bepaald document wil terugzenden. De server kan kiezen of hij dat wel of niet doet. Als de server ingaat op jouw vraag en het document terugstuurt, is dat de zaak van de server. Vragen staat immers vrij.

   Wegener had gewoon een login of een wachtwoordbeveiliging moeten plaatsen. Of in het simpelste geval de toegang moeten weigeren aan alle bezoekers die van deze site afkomstig waren.

7. Ter verduidelijking van voorgaande post, je kan dus nooit “tegen de zin van de websitebeheerder” op een site komen, als zijn server zo is ingesteld dat hij op jouw verzoek de data retourneert. Jij vraagt het netjes, de server geeft netjes antwoord. Als Wegener dat “niet de bedoeling” vindt, moeten ze daar aan hun eind wat aan doen. (Wat overigens heel eenvoudig kan zijn.)

8. Wegener mag blij zijn met deze link. Dit akkevietje met DNR levert hen gratis materiaal voor de volgende cursus. In de introductie van hun cursus crossmediaal werken schrijven ze: “Belangrijk is dat op korte termijn ook wordt gewerkt aan bewustwording, mindsetting.” De eerste casus hebben ze nu dus binnen. Met dank aan DNR. Hopen dat ze even doorlinken.

   Maar goed, je even verplaatsend in Wegener, wat voor een argument zouden zij kunnen hebben? Het moet dan over auteursrechtelijke bescherming gaan. Dat je je materiaal niet beschermt tegen jatwerk wil nog niet zeggen dat iedereen het mag jatten. Iedereen kan een boek overschrijven, maar daarom mag het nog niet. Maar gaat dit argument hier ook op? Is het materiaal waar auteurecht op rust? Wat is de jurisprudentie op dat gebied? Hoe zit het met links naar auteursrechterlijk beschermd materiaal op internet? Is het linken strafbaar, of alleen het gebruik van het materiaal? Of is Wegener zelf strafbaar omdat ze auteursrechtelijk materiaal op internet zet?

9. Onzinnig verzoek (zie alle argumenten hierboven). En m.i. ook tamelijk onzinnig om daar op DNR over te schrijven en naar de opvattingen van de lezers te vragen. Heeft alleen zin bij controversiële kwesties.

10. Stel: je bouwt een grote kerktoren in je tuin, je verft hem roze en je behangt hem met bellen.
    Vervolgens roep je: “Hoho, deze toren is verboden om naar te kijken. Staat in mijn tuin! Alleen voor mij bedoeld!”

    Zeg je dan ook: Oh prima, mooi argument, waarom zouden we er ook naar kijken, of naar wijzen zodat anderen kijken, want wat is eigenlijk de meerwaarde?

    Vast niet.

    Ten eerste is het uitermate tragisch dat een concern als Wegener een website online zet en dan vraagt er niet naar te linken (dit is het INTERNET. U weet wel: gekoppelde en naar elkaar verwijzende sites enzo) en ten tweede is het onzinnig nog bij jezelf eens even dubbel correct na te gaan of er misschien niet toch een argument is om er niet naar te linken. Dat slaat echt nergens op.

    “Wilt u niet naar mijn auto kijken?”
    “Hmmm, ik zal er eens over nadenken, misschien zit er wel iets in.”

    Welterusten Wegener. Succes nog met de Nieuwe Media. Gaat nog eens heel groot worden heb ik gehoord.

11. Pingback: Bert Brussen » Wegener: ‘Wilt u niet naar onze site linken?’

12. Interessanter dan de vraag of Wegener in zijn recht staat om dit te vragen (nee, lijkt me, trouwens), is de vraag wat eigenlijk de motivatie kan zijn van de communicado om dit verzoek aan DNR te doen.

    Zou dat dan toch iets te maken hebben met die beeldvorming waarover de auteur van het gewraakte stuk schrijft? Ik zou er als Wegener domweg trots op zijn dat hun investering in de ontwikkeling van de eigen medewerkers zo promininent onder de aandacht komt. Ik zou geen enkele reden kunnen verzinnen waarom Wegener er moeite mee zou hebben dat buitenstaanders kunnen zien hoe zij dat aanpakken.

    Hebben jullie dat aan Wegener gevraagd? Ik ben benieuwd!

13. Wegener had eerst moeten onderzoeken op er een slotje op kon, voordat ze een verzoek bij DNR ter verwijdering van de links indient. Wegener dient zich hier aan te passan aan het medium dat ze gebruiken ipv zelf de (zeer onpraktische) regels voor het dataverkeer te gaan vaststellen.

14. Misschien dat Wegener een opleiding Nieuwe Media kan gaan volgen?
    Ik weet nog wel een leuk opleidingsinstituut…

15. Vragen staat vrij als je liever niet door het derderangs bloggersgilde onder de loep genomen wenst te worden, met alle risico’s vandien.

    Makkelijker is het gewoon voor de site even een ander URL-etje aan te maken als het content managment systeem te rigide is en je echt niks van robots.txt en zoekmachines begrijpt.

    Het verbieden tot deeplinken is al eens voor de rechter geweest voor de nieuwsbrief van kranten.com die de koppen genereerde. kranten.com won de zaak en in amerika werd google news er groot mee.

    Mocht wegener dit juridisch willen uitvecchten (stel) dan zou wegener toch op zijn minst moeten uitleggen voor wie de site dan wel bedoeld is, en waarom men een interne pagina op het publieke internet publiceert.

    Het kan ook zijn dat het bij wegener in de webafdeling een zootje is maar men kan zich troosten: ze zijn niet de enigen.

    Van fouten kun je leren zegt men dus ik ben benieuwd hoe lang het duurt voordat wegener hier op deze blog met een reactie komt.

    Of is die reactie op deze kwestie soms ook alleen voor intern gebruik?

16. Internet is een openbaar medium.

    Wil je niet dat informatie zichtbaar is voor anderen, of alleen voor een bepaalde groep, dan dien je maatregelen te nemen. Zeker een professionele organisatie dient dit dus vooraf te regelen.

    Door het ‘verwijderverzoek’ van Wegener twijfel ik toch aan die professionaliteit.

17. Een website/link kan natuurlijk ontoegankelijk worden gemaakt voor onbevoegden, niet-Googlebaar worden gemaakt, enz. En er zal ook wel geen sprake zijn van een ‘recht’ dat Wegener heeft om te eisen dat de site niet vermeld wordt.
    Maar ik zou het wel netjes vinden (goed fatsoen) om de website niet te vermelden na een (on)vriendelijk verzoek. Net als een sympathieke hobbyist die een test-site per ongeluk op het net zet en erachter komt dat hij zijn privéfotocollectie per ongeluk ook online heeft gezet.