8 reacties

1. Regionale dagbladen zijn van oorsprong gericht op regio’s die groter zijn dan buurten, dorpen of steden. Écht lokale berichten vind je doorgaans in huis-aan-huiskranten (als ze het goed doen tenminste).

   Een voorbeeld waar ik zelf nauw bij betrokken ben is echo.nl. Dit is de overkoepelende naam van 58 lokale websites die gelieerd zijn aan de huis-aan-huiskranten van De Telegraaf.

   De sites worden ‘gevuld’ door de redacties van de printuitgaven en door de inwoners zelf (wij noemen ze ‘meeschrijvers’). Artikelen en foto’s die meeschrijvers op onze sites hebben geplaatst, worden vervolgens ook weer gebruikt in de krant. Zo ontstaat een samenspel tussen journalist en burger, waarbij alles is gericht op ‘klein’ nieuws uit buurten en wijken.

   Afijn, kijk voor een (in mijn ogen mooi) voorbeeld op http://www.echo.nl/overzicht, selecteer een editie en ik ben benieuwd wat je ervan vindt.

2. Regionale kranten hebben het veel te druk met bezuinigen om aan innovatie te doen. Zoals ik het nu in mijn eigen regio zie, is er een kleine markt voor 1 lokaal krantje per gemeente, en misschien een lokale omroep/nieuwswebsite. Op dat niveau is innovatie ook nog wel redelijk vol te houden.
   Regionale kranten zijn zichzelf momenteel gewoon buiten spel aan het zetten. En dat is jammer. Want dat hoeft niet.Maar men vindt bezuinigen tegenwoordig belangrijker dan kwaliteit/lokale gebondenheid.

3. Het zijn juist vaak puur lokale initiatieven die het (internet)gat van de regionale kranten oppikken. Met een commercieel businessmodel zoals http://www.sleutelstad.nl in Leiden of op non-profit basis zoals http://www.deteyding.nl in Teylingen (waarbij ik, voor de duidelijkheid, zelf betrokken ben). Door een sterke lokale binding en door het zich specifiek richten op internet slagen de makers er in grote groepen bezoekers te trekken. En ook adverteerders weten de weg naar deze sites te vinden.

   Veel regionale dagbladen lijken hun eigen internetsite vooral als een bedreiging voor de krant te zien. De HDC-sites laten van de lokale en regionale berichten maar een klein stukje zien. Voor het hele bericht moeten de site-bezoekers de krant maar kopen. Maar waarvoor bezoeken mensen die site? Juist voor dat lokale nieuws. Elke keer dat een bezoeker daarvoor op de site komt wordt hij of zij dus eigenlijk teleurgesteld. Je kunt wel hopen op die manier meer kranten te verkopen, maar bij internetbezoekers ben je alleen je merk op een negatieve manier aan het laden. Elk bezoek eindigt met een onbevredigend gevoel.

   Als je ‘het krantennieuws’ eigenlijk exclusief aan het papier wilt toevertrouwen is het inderdaad misschien een oplossing om op internet het lokale (buurt)nieuws te brengen dat de krant toch niet haalt. Dat betekent dan wel dat je eigenlijk iets op moet bouwen dat helemaal los staat van de krant. Met alle inzet en kosten die daarbij horen. Misschien dat daarom veel van de succesvolle lokale internetinitiatieven buiten de bestaande media om ontstaan. Dat maakt het mogelijk van nul te beginnen, zonder met andere zaken (media) rekening te houden.

4. Echo.nl is inderdaad een mooi voorbeeld van kleinschalige journalistiek met deelname van burgers. Jammer wel dat het nieuws niet per wijk is gerubriceerd. Als bezoeker kan je niet even snel het nieuws uit je wijk vinden.

   Journalisten zijn hier ook wel de grote afwezige. Zo kijken journalisten een soort anonieme macht. Dat vind ik niet van deze tijd.

5. @Bart:
   Wellicht doen veel regionale dagbladen het daardoor slecht op internet. Zie http://pleijter.blogspot.com/2008/07/veel-dagbladen-scoren-slecht-op.html

6. Alsof het internet het ei van columbus is voor lokale sufferdjes die vooral gelezen worden door Ome Jan en Tante Truus. Ik weet niet in wat voor belevingswereld de Nieuwe Reporter zit maar misschien zouden jullie uit die hooghartige ivoren moeten komen en je eens verdiepen in lokale pers voordat je dit soort onzin uitkraamt. De lokale pers zit namelijk in een grote winterslaap en is daar nog niet uit ontwaakt. De lokale pers zou eens wat meer de luis in de pels moeten worden en wat minder kritiekloos en volgzaam moeten zijn maar misschien geldt dat wel voor de gehele journalistiek.

7. Waarom investeren regionale redacties zo weinig in het aanhalen van de band tussen journalisten en publiek? Het antwoord is simpel: (1) omdat redacties niet over investeringen gaan en hun uitgevers weinig investeren in innovatieve producten en (2) omdat de meeste dagbladbedrijven nog niet weten hoe ze geld moeten verdienen op internet.
   De verwijzing naar de post op Managersonline maakt dit probleem pijnlijk duidelijk. Daar wordt namelijk de stelling dat de Wegenerredacteuren niet moeten zeuren beargumenteerd met de volgende mededeling: ,, Nu internet een steeds belangrijker informatiemedium wordt, dalen de oplages van kranten spectaculair. Met als gevolg dat de aandeelhouders gaan morren. Die willen meer rendement, dus minder mensen en meer aandacht voor het (veel rendabelere) internet.’’
   Dat is echt met gierende banden door de bocht. De oplages van regionale kranten staan al sinds de jaren tachtig onder druk, door gezinsverdunning, de groei van het aantal allochtonen, de opmars van landelijke, regionale en lokale (soms commerciële) radio en tv, kortom: de verscherpte concurrentie. Die concurrentiestrijd zet zowel de inkomsten uit de betaalde oplage als de advertentieverdiensten onder druk. Maar dat het internet veel rendabeler is, is nog vrijwel nergens bewezen. De meeste uitgeverijen worstelen juist enorm met de vraag hoe ze geld kunnen verdienen met sites die het vooral van journalistieke content moeten hebben. Het Stimuleringsfonds voor de Pers schreef er recent een studie over die nauwelijks werd opgemerkt – alsof de dagbladuitgevers de hoop al een beetje hebben opgegeven.
   Je hebt gelijk dat het aanhalen van de band met het publiek en het bedienen van lezers met nog kleinschaliger nieuws twee belangrijke strategische routes zijn om als regionaal dagblad iets met internet te doen. Om die reden vind ik de Dorpspleinen van Tubantia juist interessant en vind ik het jammer dat ze zo weinig navolging krijgen. Het aantal door vrijwilligers (of gemeenten) gedreven lokale sites en buurtsites giert de pan uit.
   Maar de meeste (regionale én landelijke) kranten zitten in de praktijk gevangen in een denkraam dat wordt gedicteerd door efficiency, kostenreductie en centralisatie. Het is een soort McDonalds-filosofie, en zoals we weten innoveert deze fastfoodgigant op twee manieren: door eindeloos plakjes kaas of bacon en sausjes aan de bestaande hamburger toe te voegen – variaties op het basisthema – of door eindeloos nieuwe winkels te openen – eindeloze uitrol van het bestaande thema. De dagbladindustrie lijkt er daarentegen nog nauwelijks in geslaagd deze aanpak toe te passen door bijv. internet in te zetten als efficiencyinstrument of door op het web te variëren met content. En misschien moeten de regionale dagbladen voor het bedienen van de lokale markten wel gewoon nauwer gaan samenwerken met hun broeders en zusters van de huis-aan-huisbladen.

8. Als je nu echt lokaal nieuws wilt hebben moet je kijken naar http://www.pen.nl Waarom gelijk kijken naar de grote jongens? Wij doen dit al 12 jaar!