Welke jonge verslaggever wil de komende maanden Europa bereizen en verslag doen van de stand van zaken in de journalistiek? Dat was – in het kort – de uitdaging die De Nieuwe Reporter jonge journalisten voorhield. Uit een handvol ‘sollicitaties’ koos de redactie van De Nieuwe Reporter Olaf Koens. Hij is de komende twee maanden de DNR-Zomerreporter. In onderstaande eerste bijdrage (vanuit Berlijn, waar hij zijn rondreis aftrapt) ontvouwt hij zijn reisplannen.
Wanneer u dit leest koop ik op Berlin-Ostbahnhof een kaartje richting Polen. Uw zomerreporter bijt het spits af.
De komende weken ga ik met de trein, het vliegtuig, per boot, brommer en desnoods als lifter door tenminste tien verschillende Europese landen. De reis voert langs Polen, de Baltische Staten, België, Slovenië, Cyprus, Frankrijk en Engeland. Niet genoeg? De lezer mag zelf nog een laatste bestemming aandragen. Daarover meer hieronder.
Vooringenomen links
Mijn plannen voor de zomer lagen niet vast, maar echt leuk werd deze opdracht pas toen ik de reacties onder de aankondiging las. Want wie de opdracht aan zou nemen moest zeker vooringenomen links zijn en uitgesproken eurofiel. Bovendien was het waanzin dat ik op zo’n reis geld toe zou moeten leggen. Dat klinkt als een uitdaging.
Toegegeven, met een honorarium van 250 euro per land zit ik niet heel ruim in de slappe was. Het is dan ook een kwestie van combineren. Vanuit Polen maak ik een korte tussenstop in de Oekraïne voor een Belgisch blad. Andere verhalen verkoop ik onderweg aan diverse andere opdrachtgevers. Vanaf Cyprus neem ik de boot naar Libanon, in Slovenië vier ik een paar dagen vakantie.
‘Vooringenomen links zijn.’ Tsja. Voor wie het echt wil weten, de laatste verkiezingen stemde ik D66. Voor mijn linkse vrienden de ontmaskering dat ik eigenlijk een rechtse liberaal zou zijn. Voor mijn vrienden aan de rechterflank was dat juist ‘veel te links’. Dan weet ik het ook niet meer.
Een eurofiel, dat ben ik dan weer wel. Ik spreek voor mijzelf, maar wie een tijd buiten Europa woont gaat Europese ‘waarden’ plots enorm waarderen. Ik hou ontzettend van de Europese sfeer die sommige steden uitstralen, van Istanboel tot Sint-Petersburg. Als dat een probleem is hoor ik het wel.
Niet tien keer hetzelfde verhaal
Wat ga ik doen? De opdracht is simpel: Bericht vanuit ieder land over ‘de stand van zaken’ in het vak. Omdat ik niet tien keer hetzelfde verhaal wil schrijven ga ik op zoek naar interessante kwesties. Ik spreek journalisten, bloggers, raden voor de journalistiek, Nederlandse correspondenten, bezorgde burgers, Jorissen Luyendijk, demonstranten, activisten, politici en krantenventers.
Bovendien ben ik bereikbaar. Er volgt een foto-verslag via Flickr en via Twitter weet u precies wat ik doe. Heeft u suggesties? Moet ik een kennis opzoeken in Slovenië of heeft u een vakantiehuisje op Cyprus? Laat het me gerust weten. Iedereen met een goede tip of suggestie krijgt een ansichtkaartje retour. Niet genoeg? Moet ik juist naar Ierland? Bulgarije? Mis ik iets groots in Noorwegen? Doe een suggestie hieronder. De beste krijgt een reportage op maat.
PS: De Nieuwe Reporter biedt op de DNR-startpagina de Twitter-feed van Olaf Koens aan.
Pingback: Komkommertijd | Bakkel dot com