Verzenders van persberichten nemen het niet altijd even nauw met het samenstellen van hun perslijsten, meldde De Nieuwe Reporter gisteren. In de mailbox van onze weblog duiken iedere week wel een paar mailtjes op die niks van doen hebben met journalistiek. Ook andere redacties blijken last te hebben van ‘rare’ persberichten. Maar actie ondernemen om van perslijsten af te komen, lijkt toch vooral iets heel onjournalistieks te zijn.

Redactieassistente Jeannine Looman van J/M ziet ze dagelijks binnenkomen. “Van die mailtjes waarvan je denkt: wat hebben we eraan?” Dat kan gebeuren bij persberichten van het ministerie van Onderwijs, maar dat ongemak neemt het tijdschrift voor ouders voor lief. “We kunnen niet het risico lopen interessante persberichten mis te lopen. Daarom staan we op hun perslijst en aan sommige berichten hebben we ook wat.” Looman gaat in haar mailbox op zoek naar de oogst van de laatste dagen. “Hier, een persbericht van een bedrijf dat handelt in vitaminen en het Nederlandse waterpoloteam feliciteert. Wat moet je ermee, denk ik in eerste instantie. Maar ik kan er ook wel verder bij denken.” Waarmee Looman maar gezegd wil hebben, dat er altijd nog een verhaalidee uit kan ontstaan. Datzelfde heeft ze met een persbericht van een fabrikant van bordspellen, die gratis kaartjes voor de dierentuin weggeeft. “Daar kan ik nu ook niks mee, maar misschien later wel.” Toch kent ook de creativiteit van de J/M- redactie grenzen. Een persbericht over een Tsjechische kunstenaar gaat de prullenbak in. Al was het maar omdat het grotendeels in het Tsjechisch is geschreven.

Bij Computer!Totaal magazine komen mails binnen over ‘de meest idiote dingen’, zegt eindredactrice José Pauty. “Het is echt verbazingwekkend wat je af en toe binnenkrijgt. En geen idee waar ze ons adres vandaan halen. Ik heb de indruk dat ze vaak niet eens weten naar wie ze het sturen. Iedereen die iets heeft dat met internet te maken heeft, denkt aan ons. Al gaat het bij wijze van spreken om het aanbieden van tweedehands onderbroeken op internet.” Computer!Totaal Magazine heeft voor de persberichten een apart mailadres geopend. “Nog geen vijf procent van wat daarop binnenkomt, is relevant”, schat Pauty. Ondanks dat aparte adres, worden ook de eigen mailboxen van de redactieleden bedolven onder de persberichten. “Het is soms buffelen om je eigen mail te vinden. En om er de relevante dingen uit te halen. Dat is best lastig, want als we bijvoorbeeld informatie over nieuwe producten van een computerbedrijf willen, krijgen we meteen alles. Terwijl we helemaal niet zitten te wachten op persberichten over nieuwe benoemingen in de directie en dat soort dingen.” De eindredactrice heeft het vermoeden dat haar blad ongevraagd op tal van persverzendlijsten staat. En ondanks de mailrommel die het met zich meebrengt, voelt ze er weinig voor zich van deze lijsten te laten halen. “Als je dat al te rigoureus doet, loop je het risico dat je uiteindelijk niks meer krijgt. Het is wat dat betreft een tweesnijdend zwaard.”

Spagaat
Het lijkt een spagaat waar meerdere redacties in zitten. Enerzijds persberichten ontvangen die de plank volledig misslaan en anderzijds geen nee willen zeggen tegen de afzender. Vaak vanuit het idee dat het beter is een hoop bagger te ontvangen waaruit ooit nog eens een juweeltje opduikt, dan de kans te lopen iets nieuwswaardigs te missen. Maar de afzender wordt ook niet zelden met rust gelaten omdat redacties simpelweg geen zin hebben zich van een verzendlijst te laten halen.

Op de burelen van glossy Bruid en Bruidegom komen regelmatig persberichten binnen waar de redactie niks aan heeft, zegt redactrice Ellen Stoffels. Maar ze denkt er niet aan de mails per kerende post terug te sturen. “Ach, we gaan er makkelijk mee om. Als we persberichten niet willen, drukken we gewoon op delete. Dat is snel genoeg gebeurd.” Ook Jasper Enklaar, hoofdredacteur van het vakblad Uitvaart, hanteert de delete-knop bij ongewenste persaandacht. En die krijgt het blad regelmatig. Volgens Enklaar is dat waarschijnlijk het gevolg van het woord ‘redactie’ aan het begin van zijn mailadres. “Ik gooi die mailtjes altijd meteen weg. Afmelden doe ik niet. Dat heb ik een paar keer geprobeerd, maar het haalde helemaal niks uit.” Op de redactie van J/M zien ze ook niks in afmelden. Redactieassistente Jeannine Looman: “Ik onderneem nauwelijks actie om ons van ongewenste mailinglijsten af te krijgen. Het kost al gauw veel tijd en je ziet snel genoeg of een persbericht wel of niet iets is. Daarbij erger ik me er over het algemeen niet aan.” Ze lacht: “Ik heb hier een persbericht over toeristische heideroutes. Hebben we als blad niks aan, maar ik heb voor dit weekeinde weer een idee om wat te doen.”

“Blij met alle persberichten”
Overigens wordt lang niet iedere redactie geplaagd door lukraak verstuurde persberichten. Of valt de frequentie waarmee ze dan misschien wel in de mailbox belanden enorm mee. Zoals bij het blad voor verpleegkundigen Nursing. Een woordvoerster van de redactie zegt dat men ‘soms wel rare dingen binnenkrijgt’. “Maar veel zijn het er niet. Af en toe iets over het milieu, waarvan ik denk: wat moet ik ermee. Meer niet eigenlijk.” Waldo te Kloeze, uitgever van vakblad de Fotograaf zegt blij te zijn met alle persberichten die hij ontvangt. “Misschien is de lengte niet altijd even goed en zouden ze vaker in het Nederlands opgesteld kunnen worden, maar dat zij zo.” De redactie van het blad Bloemen en Planten heeft ook geen klachten over wildvreemde persboodschappen. “Misschien komt dat omdat we op heel specifieke verzendlijsten staan”, zegt adjunct-hoofdredactrice Jeanine Hofstraten.
De redactie heeft wel een andere persbericht-irritatie. Hofstraten: “Veel persberichten worden te laat bij ons aangeleverd. Mensen houden de aanleverdatum gewoon niet in de gaten, ook niet nadat we hen daarop hebben aangesproken. Dát is pas irritant.”