Kranten lezen moet je leren (2)

De hoofdredacteuren van 44 kranten hebben met hun brandbrief aan minister Plasterk in elk geval voor elkaar gekregen dat er een commissie komt die zich gaat buigen over innovatie van de pers. Zo’n commissie moet niet alleen kijken naar technologische vernieuwingen. Eén van de grootste problemen waar dagbladen immers mee te maken hebben is dat steeds minder jongeren naar betaalde kranten grijpen.

De verhouding tussen jongeren en nieuws is niet zonder problemen. Dat is op zich niet nieuw; jongeren zijn nooit de zwaarste ’nieuwsgebruikers’ geweest. Een oprechte interesse in wat er zich buiten je persoonlijk leven afspeelt, komt met de jaren. Maar in de afgelopen decennia is het percentage jongeren dat regelmatig het nieuws volgt meer dan gehalveerd. Wat opvalt: ze tonen sindsdien ook minder tekenen van geïnformeerd burgerschap.

Het is niet zo dat jongeren geen belangstelling meer hebben voor wat de pers te bieden heeft. Maar ze beginnen niet uit zichzelf met het lezen van kranten. Kranten lezen moet je leren. Jongeren met ouders die thuis de krant lazen, lezen in meerderheid nu ook zelf de krant. Des te zorgelijker dat er thuis steeds minder vaak een krantenabonnement is.

De krant leren lezen wordt dus nóg meer de verantwoordelijkheid van de school. Nu al gebruiken jongeren de krant in de klas in combinatie met lesopdrachten of klassikale discussies. Ze ervaren dan dat de krant informatie brengt die ook voor hun eigen situatie relevant is. De Vlaamse hoogleraar Karin Raeymaeckers toonde onlangs aan dat jongeren die op school met de krant hebben gewerkt, meer betrokken zijn bij maatschappelijke ontwikkelingen.

Pluriform palet
Ook onderzoek dat momenteel in Nederland loopt (mogelijk gemaakt door het Stimuleringsfonds voor de Pers en de Stichting Democratie en Media) toont aan dat de intensieve krantenlezers onder de jongeren aanmerkelijk vaker gaan stemmen bij verkiezingen. Zij geven vaker dan niet-lezers aan een goed doel, doen vaker vrijwilligerswerk en voelen zich sterker betrokken bij de sociale omgeving. Omgekeerd blijkt dat jongeren die zich maatschappelijk betrokken voelen, een veel positievere houding hebben tegenover nieuws; ze vinden het belangrijker zelf bij te dragen aan de nieuwsvoorziening, beschouwen zichzelf vaker als krantenlezer en willen ook betalen voor kwaliteitsmedia.

Als jongeren het nut van kranten lezen eenmaal hebben ervaren, willen ze er best moeite voor doen. Die mogelijkheid moet hen wel worden geboden. In Vlaanderen heeft men dit al erkend. In plaats van met perssubsidies wordt de positie van kranten er versterkt doordat scholen op grote schaal dagbladen krijgen aangeboden, in een pluriform palet.

In Nederland hebben de dagbladuitgevers deze verantwoordelijkheid tot nu toe zelf op zich genomen. Via de Stichting Krant in de Klas stellen zij dagbladen beschikbaar aan het onderwijs, zodat docenten hun leerlingen kennis kunnen laten maken met de verschillende titels.

Brand
Tijdens een debat over zelfregulering van de pers verzuchtte de hoofdredacteur van Vrij Nederland, Frits van Exter, onlangs: „Het huis staat in brand, en wij zitten hier te praten of de kopjes en schoteltjes wel in de goede kast staan”.

Om te voorkomen dat het huis helemaal afbrandt, zijn dus vooral de jongeren hard nodig. Zij willen best helpen blussen, als iemand alleen maar even de moeite doet om ze die brandslang aan te geven en uit te leggen hoe die werkt.

Dit artikel verscheen ook in dagblad Trouw.

4 reacties

  1. Gerard Smit schreef op 23 december 2008 om 21:19

    Een paar vragen. Doet het ertoe welke krant de jongeren lezen? Of is de inhoud van de krant niet relevant voor het bevorderen van maatschappelijke betrokkenheid? Moeten kranten zich nu vooral op jongeren gaan richten? Of moet je ook nog proberen de ouders terug te winnen? En wordt de maatschappelijke betrokkenheid bevordert door het lezen van de krant, of is het lezen van de krant in de klas een middel om over maatschappelijke zaken te praten? En helpt vooral dat laatste de maatschappelijke betrokkenheid te vergroten?

  2. Theo Dersjant schreef op 23 december 2008 om 21:54

    Ook hier: laten we de zaken niet omkeren. Maatschappelijke betrokkenheid leidt tot het lezen van kranten en niet andersom, zoals de auteurs suggereren. Je moet dus beginnen met jonge mensen maatschappelijk betrokken te maken. Dan komt het lezen van kranten (deels) vanzelf. Het is onzin te denken dat mensen maatschappelijk betrokken raken van het lezen van een krant. Krantenlezers hebben gemiddeld waarschijnlijk grotere auto’s dan mensen die geen kranten lezen. Als je een grotere auto wilt, moet je dus een krantenabonnement nemen! Wij noemen dat een drogredenering!

  3. Micha Kat schreef op 28 december 2008 om 23:23

    “Ook onderzoek dat momenteel in Nederland loopt (mogelijk gemaakt door het Stimuleringsfonds voor de Pers en de Stichting Democratie en Media) toont aan dat de intensieve krantenlezers onder de jongeren aanmerkelijk vaker gaan stemmen bij verkiezingen. Zij geven vaker dan niet-lezers aan een goed doel, doen vaker vrijwilligerswerk en voelen zich sterker betrokken bij de sociale omgeving.”

    Wij van WC-Eend blijven gewoon WC-Eend adviseren. Daar gaan we gewoon mee door en we trekken ons nergens iets van aan!

  4. Erick schreef op 31 december 2008 om 03:09

    Pffff…. Wanneer leren krantenredacteuren nu eens dat hun medium hard op weg is naar een status als dat van het cassettebandje?

    De Volkskrant (http://www.volkskrant.nl/binnenland/article1114693.ece/Lang_leve_de_krant%2C_zegt_krantenlezer) heeft ook al last van hetzelfde optimisme: de krant wordt minder gelezen, maar blijft relevant en moeten mensen dus lezen.
    Pardon?

    Op krantenredacties wordt al jaren gesaneerd. Reorganisatie op reorganisatie. Gevolg is dat jonge instroom stokt (geen geld voor) en kranten blijven zitten met, gemiddeld gesproken, oude grijze duiven die alleen maar blijven zitten omdat ze hun tophypotheek moeten bekostigen – en niet zozeer omdat ze goed journalistiek werk willen verrichten.

    En in de tussentijd proberen de kranten elkaar – als bejaarden die in de soos zeggen dat vroeger alles beter was – elkaar wijs te maken dat ze ook in de toekomst een relevante nieuwsbron blijven, omdat de grijze duiven van nu zo graag ‘s ochtends beginnen met een kopje koffie en een krantje en omdat de meeeste nieuwsjournalisten nog altijd werken bij dagbladen.

    Ik zal de open deur maar even intrappen: talentvolle journalisten worden momenteel bij bosjes eruit getrapt – of niet aangenomen – bij dagbladen. Het is slechts een kwestie van tijd voordat er een aantal goede nieuwssites ontstaan, die een uitgebreide redactie kunnen bekostigen uit advertenties en abonnementenservices (want sites als Nu.nl en specialistensites als Webwereld zijn ook winstgevend, met redactie). Die zullen de komende jaren langzaamaan de taken gaan overnemen die kranten nu vervullen. Ze zullen komen met onthullende primeurs, de broodnodige verdieping en de kwaliteit die tot een paar jaar geleden geboden werd door dagbladen.

    Inmiddels zit de vergrijsde garde bij de papieren media elkaar nog steeds aan te staren en te zeggen dat ze echt relevant zijn. Echt waar.

    En te denken dat onze jeugd een krant moet lezen – dat is fanatisme dat neigt naar een religieuze drang, die waarschijnlijk ingegeven zal zijn dat ook bij deze mensen de tophypotheek betaald zal moeten worden…

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>