29 reacties

1. Dit is toch precies wat een aantal grote kranten, in samenwerking met onder meer Océ, al jarenlang wereldwijd in dure hotels aanbiedt?

2. En de eersteklas-reizigers van de Deutsche Bundesbahn kregen ooit in de ICE een krant die, net nadat zij waren ingestapt, door de conducteur in z’n conducteurshokje, werd geprint. De krant werd naar de trein gezonden door de Spiegel-redactie. Ik weet niet of dat krantje nog bestaat.

3. Ja, even opgezocht. ICE-press heette die krant. Gestart in 1997. Zie ook: https://www.berlinonline.de/berliner-zeitung/archiv/.bin/dump.fcgi/1997/0716/medien/0043/index.html

   Twee jaar daarna is de krant weer gestopt. Zie: http://www.bdzv.de/bdzv_intern+M578a0fc6c11.html

4. Ik vraag me af of de ICE-press en de geprinte kranten in hotels wel helemaal te vergelijken zijn met het voorstel van Arthur Vierboom. ICE-press was wel actueler dan een gewone krant, maar werkte waarschijnlijk toch gewoon met een deadline (net zoals bijvoorbeeld de pdf-krant die de Volkskrant een tijdje heeft uitgegeven om vier uur ‘s middags).

   Bij de RealTimePaper is er (net als online) nooit meer een deadline: het nieuws wordt voortdurend vernieuwd. Als je de krant 10 minuten later koopt, loop je dus de kans dat het een totaal andere krant is geworden.

5. Sorry hoor maar bestaat de geactualiseerde krant niet al op het web? De krant moet journalistiek juist beter inspringen op het gegeven dat hij maar 1 keer op een dag verschijnt. Updates zet je online.

6. Hoe dan ook, ik verwacht dat (verbeterde en goedkopere) e-readers uiteindelijk kansrijker zullen zijn dan zo´n printervariant. Zeker voor particulieren.
   De vraag is wel of er één door alle aanbieders te gebruiken apparaatje gaat komen (bijvoorbeeld een iRex-, een Sony- of een Kindle-achtig ding), of dat de verschillende aanbieders met eigen varianten op de proppen komen. Bestaande uitgevers zullen vanuit oude concurrentiedenkramen wellicht neigen naar het laatste; het lijkt immers interessant om je bestaande publiek een apparaatje aan te bieden waarop louter en alleen die titel kan worden gelezen. Het risico daarbij is dat ze vervolgens met z’n allen worden ingehaald door een reeks nieuwe spelers die lak hebben aan oude concurrentieverhoudingen en gewoon meeliften op de hardware van de – op dat moment – grootste en beste hardwareleverancier.

7. @ Maarten: Ja, ik denk inderdaad dat die treinkrant een- of tweemaal per dag naar de treinen werd verzonden. De conducteur zal wel wat anders te doen hebben gehad als de godsganse dag kranten printen omdat ze net weer geupdate zijn (en ik vermoed dat die conducteurs er helemaal niet blij mee waren, immers allemaal gedoe). Mij verbaasde destijds dat de service alleen in de eerste klas beschikbaar was. Ze hadden ‘m ook kunnen verkopen in de tweede klas. Maar daar zullen die conducteurs wel helemaal geen zin in hebben gehad!

8. Leuke dat voorbeeld uit de trein, ICE-press. Er zijn inderdaad meerdere initiatieven geweest waarbij kranten geprint werden. Zo kon je korte tijd – in ieder Hilton Hotel, tegen betaling de krant van je keuze krijgen (mits die in pdf aan Hilton was aangeleverd). En ook heeft Oce een tijd lang ‘printstraten’ geleverd waaraan kleine orderportefeuilles vastzaten. Dus dan kocht een bedrijf in curacau zo’n apparaat en kreeg dat bedrijf – bij levering – de opdracht om dagelijks 110 telegraven te maken en uit te leveren zodat de krant niet vanuit Nederland hoefde te worden ingevlogen. Het zijn vooral initiatieven waarbij de distributie vergemakkelijkt wordt. Bij Realtimepaper gaat het niet alleen om distributie. Geprobeerd is om het competitief te maken met andere mediastromen zoals radio en televisie door het actueel te maken. Ook moest het – wat mij betreft – complementair zijn aan wat er al is. Dus bestaande ochtendkranten blijven gewoon verkocht en thuisbezorgd worden maar kunnen – tegen betaling – worden aangevuld met kleinere edities van hun nieuwsmerk op plekken waar mensen dat verwachten. Een groot – wat minder zichtbaar – voordeel vind ik dat de organisatie van de krant in de kern ongewijzigd blijft. Makers kunnen blijven maken, je vergroot bereik en kunt bovendien de opbrengst uit je abonneebestand vergroten. Ook je opbrengst uit adverteerders zou kunnen stijgen omdat je die extra en meetbare effectiviteit van advertenties biedt. Afijn, leuk dat er discussie over is.

9. @Bart. Tuurlijk zijn de e-readers de toekomst. Updaten via printers en muntbakjes (wie maakt ze leeg?) is omslachtig en duur. Hebben we langzamerhand wifi, gaan we echt niet overal printers neerzetten. De iLiad en de Kindle zijn het nog niet. Maar binnenkort komen er naar verwachting interessantere applicaties uit Azië en Philips schijnt ook ver te zijn. Je electronische scherm uit je mobiele telefoon trekken en internetten maar.

10. Is het probleem van de e-reader niet dat-ie nu al tien jaar de toekomst is?

11. @ Maarten: Ja, maar breedbeeld-tv is ook minstens tien jaar de toekomst geweest. Tot ze ‘m ons toch door de strot hebben weten te duwen (geen consument heeft ooit om een breder televisiebeeld gevraagd!). Als de prijs aantrekkelijk genoeg is (de eerste breedbeeld-tv’s kostten 12.000 guldens), kan er misschien een doorbraak komen.

12. Ik zie het al helemaal zitten met de realtimepaper. Het gezeik met krantenbezorgers – die niet meer aan te slepen zijn – is ook meteen verholpen… Hopelijk leest een krasse knar bij PCM dit stuk ook!

13. Een erg interessant idee! Maar of het in de praktijk zou kunnen werken? Als je met de trein gaat eerst prutsen met het kaartjesautomaat en vervolgens door naar het krantenautomaat? Het lijkt mij ook duur. Vergt een behoorlijke investering om die automaten te plaatsen en te onderhouden.

    Ik zit me ook af te vragen wat voor gevoel het de mensen zal geven. Ze kopen een krant die een paar minuten al weer verouderd is. Want als ze na tien minuten weer een muntje inwerpen krijgen ze een andere krant (nieuwe berichten). Dat geeft wellicht een wat raar gevoel. Of niet?

14. Dat je aankoop direct weer is verouderd, lijkt me inderdaad een nadeel. Dus je zou zo’n product moeten kunnen updaten binnen een beperkte periode na je oorspronkelijke aankoop. Je zou dan kunnen denken aan het kopen van niet een editie, maar een kortstondig abonnement van, pak ‘m beet, een uur of vier. Dat zou betekenen dat je op diverse plaatsen een update binnen zou moeten kunnen halen.

    Dat vereist helaas een behoorlijke digitale infrastructuur (oplaadpunten, een real-time bij te werken database, eventueel een digitale betalingsmogelijkheid), goede ondersteuning en een manier om het digitaal inladen compatible te maken met allerlei verschillende e-readers. Het lijkt een interessante ontwikkeling, maar vind maar eens iemand die bereid is zoveel te willen investeren in een technologie die maar lastig is te proefdraaien.

15. @alexander pleijter

    is kwestie van wennen… een nieuwssite doe je toch ook steeds f5′en voor het laatste nieuws? alleen kost het f5′en in dit plan steeds een muntje.

16. Pingback: Publieke printers of e-readers? | Dode Bomen

17. Een ‘krant’ combineren met de al langer bestaande technieken als printing on demand is de afgelopen jaren al tientallen malen voorgesteld en ook in de praktijk uitgeprobeerd. Daar hebben we twee dingen van geleerd: a) het werkt niet omdat het te omslachtig is en b) het levert geen geld op.

    Maar we zouden van die stroom plannen en mislukkingen ook kunnen leren dat er iets anders moet komen.

    En dat is niet de ereader zoals we die nu kennen. De resolutie van de huidige apparatuur is domweg onvoldoende. Met een schermpje van 800×600 pixels dat bovendien zwart-wit is, doet een pagina op zo’n ereader eerder denken aan een screendump van de eerste generatie Apple Macintosh dan aan een aantrekkelijk boek.

    Dit jaar komt Plastic Logic met een reader op het Amerikaanse letter-formaat (ongeveer A4). Met een resolutie van 150 dpi, de dikte van een notitieblok en een leesbaarheid die dicht in de buurt van gewoon papier ligt, begint de ereader eindelijk een echte concurrent van papier te worden.

    Toch zal de kwaliteit nog beter moeten worden, want ook de Plastic Logic reader werkt in zwart-wit met een beperkt aantal grijstinten.

    Onlangs heeft Liquaviste, dat een paar jaar geleden is voortgekomen uit Philips, van de Engelse overheid een subsidie ontvangen van 12 miljoen pond voor de verdere ontwikkeling van een full-color reader die gebruik maakt van ‘electrowetting’. Ik denk dat daarmee eindelijk een reader ontwikkeld kan worden die geschikt is als papiervervanger.

    Het zal nog wel een paar jaar duren, maar dan wordt een gratis ‘krant’ naar keuze met de content naar keuze draadloos op je reader geplaatst. In de trein kun je de vergaderstukken doorlezen en dankzij de draadloze internetverbinding je email lezen of kijken welke filmpjes de ‘krant’ vandaag voor je geselecteerd heeft.

    De techniek zal wel in orde komen. Dat weet ik zeker. Maar ik geloof niet dat de huidige uitgevers in staat zijn om met een nieuw soort ‘krant’ te komen. Als de nieuwe readers er zijn, dan zullen de huidige uitgevers waarschijnlijk al binnen een paar jaar een pdf-versie van hun papieren krant beschikbaar hebben. En dat is dus niet voldoende.
    Het toverwoord is niet ‘techniek’ maar ‘user experience’. De oplossing van Vierboom is techniek; oude kranten in nieuwe printers. Voor de mensen die nu stoppen met het kopen van kranten is het nog steeds hetzelfde stuk papier.

    Ik weet ook niet precies hoe de user experience van digitale kranten moet worden vormgegeven, maar ik geloof dat de digitale krant veel meer op internet en tv zal lijken dan op de krant van vandaag.

    (Over user experience gesproken… waarom biedt een website zelden een fatsoenlijke tekstverwerker om een reactie in te kloppen.)

18. Deze van Theo vind ik ook leuk: “Ja, maar breedbeeld-tv is ook minstens tien jaar de toekomst geweest. Tot ze ‘m ons toch door de strot hebben weten te duwen (geen consument heeft ooit om een breder televisiebeeld gevraagd!).” Haha, wat was er eerst, de vraag of het aanbod? Of creeert het aanbod de vraag? Pinpassen in plaats van Eurocheques, Televisie in plaats van Radio, Computers in plaats van typemachines, philips wake-up light in plaats van wekkers, condooms in plaats van periodieke onthouding, Livingcolors in plaats van gloeilampen, zonnebanken in plaats van zon, uh,

19. @Miriam: mooie update over de e-readers. Die user-experience en mogelijke formats worden in Nederland onderzocht in het Me-paperproject, waaraan ook enkele kranten deelnemen.

    Maar ik vraag me af of die e-readers de toekomst zullen zijn. Neem deze alinea uit jouw reactie:

    “Het zal nog wel een paar jaar duren, maar dan wordt een gratis ‘krant’ naar keuze met de content naar keuze draadloos op je reader geplaatst. In de trein kun je de vergaderstukken doorlezen en dankzij de draadloze internetverbinding je email lezen of kijken welke filmpjes de ‘krant’ vandaag voor je geselecteerd heeft.”

    Dit kan toch allemaal al met je laptop op schoot? Dat zie je steeds vaker in de trein. Laptops worden bovendien steeds kleiner en zijn dus steeds makkelijker mee te nemen. En anders je mobiel waarop je nieuwssites kan raadplegen, tv-kijken en emailen. Waarom dan ook nog weer een apparaat van A4-formaat en zo dik als een notitieblok in je tas stoppen?

20. Net als Alexander Pleijter denk ik dat de opmars van laptops en geavanceerde mobiele telefoons het de e-reader bijzonder moeilijk gaan maken. Welbeschouwd is het enige voordeel van de e-reader het scherm.

21. @Alexander: De laptop zoals die nu bestaat gebruikt veel te veel energie en weegt nog steeds teveel. Kleine laptops hebben ook kleine schermen en ook dat staat een echt prettige leeservaring in de weg. Dezelfde problemen zie ik ook bij allerlei andere mobiele apparaten.
    Beeldschermpjes zijn klein omdat er anders veel te veel energie wordt verbruikt door het beeldscherm en door de relatief krachtige hardware die de pixels moet aansturen. Toch heeft de reader van de toekomst a) A4-formaat en b) een resolutie van 300dpi. Dat betekent dat het een beeldscherm is van ongeveer 3508 bij 2480 pixels – bijna 57 maal het aantal pixels van de iPod Touch en zelfs nog stukken meer dan van een HD-tv. Alleen met zo’n hoge resolutie zal het beeldscherm kunnen concurreren met papier.
    Maar de ereader van de toekomst zal veel meer op een laptop lijken dan de huidige generatie readers. ‘Electrowetting’ is snel genoeg om ook video mogelijk te maken. Per saldo zal zo’n reader dus vooral van een normale laptop verschillen door het gebruik van een aangepast beeldscherm en een veel zuiniger (en daarom ook minder krachtige) processor. Een ander verschil zal zijn dat een reader niet per se een toetsenbord zal hebben. Interactie zal vooral plaatsvinden via het aanraakscherm.
    Je kunt je voorstellen dat een ereader ook gebruikt gaat worden om groepjes mensen die samen aan een project werken met elkaar te laten communiceren. Denk daarbij niet te snel aan ingewikkelde ICT-projecten, maar eerder aan een schriftelijke overhoring in een klas met leerlingen. De testresultaten staan direct ter beschikking van de docent en de leerlingen kunnen hun uitkomsten en het eindresultaat vergelijken met die van de andere leerlingen. Een docent kan op dezelfde wijze de resultaten vergelijken met de resultaten van andere klassen of scholen.
    Wat betreft de dikte van een ereader hoef je niet al te veel te klagen – zo dik als de volkskrant op maandag, dat moet toch wel ergens in je tas passen (zeker omdat je de krant dan ook niet meer meeneemt). Verder vermoed ik dat multifunctionele apparaten in allerlei formaten zullen blijven bestaan. Dat is nu toch ook al zo: als ik naar klanten ga neem ik een zware Sony Vaio mee, naar de VS gaat mijn kleine ASUS mee en op vakantie lees ik mijn email op een iPod Touch of een Nokia telefoon. Allemaal gadgets om mijn status mee te bewijzen :)

    (O ja, nog een steekhoudend argument… laptops zijn veel te warm voor op een mannenschoot)

22. @Miriam van der Have: Wat je eigenlijk beschrijft, is gewoon een laptop maar dan met een veel beter scherm en veel zuiniger processor toch?

    En wat betreft het formaat: A4 vind ik wel groot. Dat is misschien handig als de e-reader een krant gaat vervangen, maar niet als je een e-reader koopt om niet meer met boeken te hoeven rondzeulen.

23. Leuk idee, maar waarom zo hardnekkig vasthouden aan het verkopen van dezelfde krant aan iedereen? Als je dan toch de middelen hebt om het klant-order-ontkoppelpunt naar voren te halen, waarom dan niet gebruik maken van de echte kracht ervan? – namelijk, de kans om je product te differentieren naar de verschillende behoeften van nieuwsconsumenten?

    De echte uitdaging voor kranten is het bouwen van een geloofwaardig en krachtig nieuwsmerk. Actualiteit is geen kernwaarde van een papieren krant. Alle energie richten op alleen actualiteit als verkoopargument voor de RealTimePaper lijkt me dan ook verspilde energie. Die wedstrijd verliest de RTP sowieso van pda’s, laptops, e-readers.

    De RTP wordt pas een waardevolle extensie van je merk als je gebruik maakt van de echte voordelen van RealTimePrinting: dat je direct kunt inspelen op de informatiebehoefte van je klanten door ze precies datgene te bieden wat ze op dat moment willen. Denk dus niet in termen van actualiteit, maar in termen van segmenten van informatiebehoefte.

    Dat betekent dat je naast een hyperactuele ‘rompkrant’ (de RTP kan best in een behoefte voorzien) ook de katernen van afgelopen week apart kunt aanbieden, of speciale thema producties (mode, Amerikaanse presidentsverkiezingen, kredietcrisis), of actueel nieuws per rubriek (buitenland, cultuur, economie, sport). Je kunt het eigenlijk zo gek niet verzinnen. Op die manier bied je ook je adverteerders een interessanter palet.

    Hoe je het ook wendt of keert, uiteindelijk zal papier een nichemedium worden. Het lijkt mij zinvoller om dit soort nieuwe technologieën in te zetten voor het aangaan van de strijd van morgen, niet voor het behalen van pyrrusoverwinningen vandaag. De RTP heeft wat mij betreft zeker kansen, maar het zijn wel hele kleine kansen in vergelijking tot de uitdagingen waar krantenmakers nu voor staan.

24. @Maarten Reijnders: Kwestie van semantiek. Een laptop met en ander scherm een een veel zuiniger (en daardoor minder krachtige) processor en zonder toetsenbord. Maar met die omschrijving is een iPod Touch ook een laptop.

    Het gaat erom dat een reader geoptimaliseerd is om te lezen. Een iPod is nog steeds het best geschikt om naar muziek te luisteren en een laptop is ontworpen om dingen te doen die een reader en een iPod niet of minder goed kunnen doen. Natuurlijk kun je kranten ook op een echte laptop lezen, net zoals je tijdens het hardlopen misschien best wel naar muziek kunt luiteren via je laptop. Maar dat wil niet zeggen dat de laptop het meest geschikte apparaat voor die taken is.

    Ik schreef al dat er ongetwijfeld ook kleinere versies beschikbaar komen, maar het artikel van Vierboom gaat over kranten en dan lijkt me een verhandeling over kleinere versies voor boekenlezers hier minder belangrijk.

25. De gedachtengang van Bart vind ik een hele goede. Het huidige krantenaanbod op e-readers prutst nog steeds met de traditie van dagelijkse edities, en de updates via gedecentraliseerde printers is te omslachtig. Tel die twee bij elkaar op, en je hebt iets moois. Op het station, of beter voor chaotische laatkomers: in de trein zelf, kan je je e-reader vullen met geactualiseerde content. (Waarom naar die 5 regels op die Sp!ts-LCD in de tram kijken, als je 20 interessantere Sp!ts-regels op je device kan lezen?) Natuurlijk is daar standaardisering voor nodig, maar de huidige iLiads lezen al PDF en HTML, en anderen zullen dat wellicht ook hebben of moeten volgen om de boot niet te missen.

    Waarom niet op de laptop? Tja, dat zou ook kunnen. Maar als ik uit eigen ervaring spreek, dan vind ik lezen op het beeldscherm een gruwel. Iets dat langer is dan een A4 gaat bij mij al snel richting printer. Op mijn iLiad heb ik echter veel minder moeite geconcentreerd langere teksten te lezen.

    De e-readers zijn nu nog geen toekomst. Daarvoor ontbreekt er nog te veel. Ze zijn te langzaam, de interface is een kleine ramp, ze hebben geen kleur (laat staan bewegende beelden) en zeg nu zelf, ze zien er verreweg niet sexy genoeg uit om door Steve Jobs aangeprezen te worden.

    Maar!

    Ik geloof zeker dat we in de toekomst apparaten gaan krijgen die de brug tussen papier en computer wel weten te dichten. Of we dat een geavanceerde e-reader noemen, of een minisupermultimediacomputer met ergonomisch beeldscherm, vind ik als niet-techneut eigenlijk niet zo interessant. Wat wel interessant is hoe informatieverstrekkers zich voorbereiden op dat geweldige eindproduct en alle belabberde tussenproducten die we daarvoor nog krijgen. En dan komen we terug bij alle moeilijke en belangrijke vragen waar alle redacties momenteel mee worstelen.

26. Een nieuwsconsument op station of vliegveld heeft talloze keuzes. Van radio, internet, mobiel tot krant en magazine. Van actueel nieuws naar analyse en verdieping. En ik vind het een terechte vraag of RealTime Paper in dat keuzepalet de voorkeur van de nieuwsconsument kan krijgen. Maar zoals eerder gezegd geloof ik erg in het mixen van oude gewoontes en nieuwe media. En in dit geval betekent het dat mensen papieren kranten moeten kunnen krijgen op plekken waar ze dat gewend zijn. Met informatie van vertrouwde nieuwsmerken die concurrerend is met andere – vaak digitale en snellere – mediastromen.

    De toekomstige uitgever wordt in het model rond RTP een soort kabelaar, die het netwerk van printstations verzorgd en ‘exploiteert’, en deze infrastructuur tegen betaling ook aanbiedt aan andere uitgevers en zo nieuwe inkomsten genereert. Al kabelaar kan de uitgever samenwerken met andere netwerkeigenaren in het buitenland en kan een Nederlandse uitgave in Australie (voor Nederlanders) gedistribueerd worden zonder noemenswaardige extra kosten.

    Naast vertrouwde nieuwsmerken en kranten van bestaande uitgevers biedt de infrastructuur ook ruimte aan nieuwe initiatieven, zoals gethematiseerde knipselkranten, bijv. het nieuws van PCM-kranten over de kredietcrisis in een aparte uitgave. Of ‘user-generated’ kranten, een soort papieren blogs. Andere verhalenvertellers. Omroepuitgaven met gidsfunctie.

    De uitgever/kabelaar is op langere termijn in staat om zijn printstation met internetverbinding om te bouwen tot een content station waar ook pod- en vodcast van te downloaden zijn voor op je ipod. Afijn, ik dacht dat het goed was om deze dimensie van het idee achter realtimepaper nog even zichtbaar te maken.

    Ik heb veel mooie aanvullingen op het plan gehoord en ook veel (terechte) kritiek. Wel valt het me in de reacties op dat niemand nog veel van papier verwacht. Zo wordt er in de reacties veel gesproken over e-reader, digitaal papier en ook over de al veel geciteerde doemscenario’s waarin het einde van de krant voorspeld wordt.

    Ik ben vooral actief in de broadcastwereld, maar zie nog steeds een grote toekomst voor papieren informatiedragers. Maar als het pessimisme over de toekomst van de papieren krant onder krantenuitgevers breed gedragen is zal dat niet tot veel investeringen in die papieren krant leiden. En dat moet wel.

    In het digitale domein liggen voor uitgevers gouden kansen, maar – mijns inziens -alleen als die papieren krant de kern is van welke ‘crossmediale’ uitgave dan ook. Het blijft – ook in de toekomst – gaan om een goede krant. Een krantenuitgever die zijn krant verwaarloosd komt in een competitief veld terecht dat nu al druk bevolkt wordt door nieuwe en oude broadcasters. En gelukszoekers!

    Wie kiest voor het investeren in en verbeteren van bestaande kranten komt uit bij vragen als: Hoe komen we dichter bij die nieuwsconsument? Hoe kunnen we verdieping en analyse – kernkwaliteiten van en krant – nog beter vermarkten? Hoe kunnen we een ochtendkrant niet alleen ‘s ochtends verkopen en een avondkrant niet alleen ‘s avonds? Hoe kunnen we die adverteerder een nog groter en meetbaarder effect van zijn campagne bieden? Vragen die rond het initiatief van realtimepaper allemaal aandacht krijgen.

    En dat allemaal tegen een achtergrond waar nieuwstromen in discussies veranderen. Bedrijven en organisaties in verhalen (dankzij internet komen we alles van een bedrijf te weten). En productiemiddelen voor uitgevers, uitzenders en ontvangers/ consumenten bereikbaarder en zeer betaalbaar worden. (zie http://www.blurb.com (boeken uitgeven), zie http://www.theflip.com (ultrasimpele webvideocamera’s, binnenkort ook HD-kwaliteit), zie http://www.nederlandp.nl (Begin je eigen omroep!), zie http://www.vimeo.com (uitzenden HD-kwaliteit).

    Ik denk dat papieren kranten een toekomst hebben, maar er moeten natuurlijk wel uitgevers zijn die dat ook denken.

27. Arthur: “In het digitale domein liggen voor uitgevers gouden kansen, maar – mijns inziens -alleen als die papieren krant de kern is van welke ‘crossmediale’ uitgave dan ook.”

    Je maakt daarmee de (in mijn ogen foute) aanname dat de kerntaak van een krantenorganisatie het vullen van papier is. Naar mijn idee is de kern vooral het verstrekken van actuele tekstuele informatie.

    Of, in de woorden van wijze personen:

    “One of [Theodore Levitt's] examples came from the experience of the railroads. Their managers cling stubbornly to the narrow definition of their enterprise: they were in the railroad business. If only they had seen that they were in the transportation business, they might have been prepared when people and cargo began moving through metal tubes in the sky and along asphalt ribbons on the ground.” (Philip Meyer, The Vanishing Newspaper, p. 6)

28. Pingback: Het Chriet Titulaer-gevoel | Dode Bomen

29. Pingback: De nieuwe reporter » Blog Archive » PressDisplay: NRC voor 2,75 dollar per maand