Zoveel Amerikaanse kranten hebben hun correspondenten wegbezuinigd dat het inmiddels beroerd is gesteld met de buitenlandverslaggeving in de Verenigde Staten. Volgens een onderzoek van het Project for Excellence in Journalism hadden zestien Amerikaanse kranten in 2004 slechts half zoveel buitenlandnieuws op de voorpagina als in 1987.

“Dat is niet alleen gevaarlijk voor ons land, maar ook voor onze democratie”, vindt Charles Sennott (46), voormalig buitenland correspondent van The Boston Globe. “We zijn minder goed geïnformeerd over de dagelijkse kwesties en die zijn over de hele wereld met elkaar verbonden. Nog nooit is het zo belangrijk geweest dat we de wereld beter begrijpen.”

Sennott verliet daarom de krant om met media-ondernemer Philip Balboni GlobalPost op te richten. Deze nieuwsorganisatie in Boston publiceert vanaf 12 januari als eerste uitsluitend internationaal nieuws in een Amerikaanse context op zijn website, zodat Amerikanen kunnen lezen en zien hoe gebeurtenissen in de rest van de wereld hun leven beïnvloeden.

Einde aan internationale isolatie
Het lijkt geen toeval dat Sennott en Balboni zo’n nieuwsorganisatie beginnen rond dezelfde tijd dat Barack Obama wordt ingezworen en er een einde komt aan acht jaar toenemende internationale isolatie onder president George Bush. “We hebben een nieuwe president die op een andere manier met de rest van de wereld wil omgaan”, beaamt Sennott. “Hij is zelf ook een kind van de wereld. Hij heeft een Keniaanse vader en is opgegroeid in Indonesië. Het is bijna alsof hij op de restart-knop heeft gedrukt wat betreft Amerika’s relatie met de wereld.”

GlobalPost is een van de grootste correspondenten-netwerken van alle Amerikaanse media aan het opbouwen: zeventig journalisten in 53 landen in Europa, Azië, Afrika, het Midden-Oosten en de Amerika’s. Onder hen zijn ex-correspondenten van Newsweek, Time en de Washington Post die bij hun voormalige werkgever niet langer emplooi hadden. Voorwaarde is dat alle correspondenten in het land wonen waarover ze berichten en deel uitmaken van de cultuur, zodat ze de regio werkelijk begrijpen. Dit in plaats van naar een land te vliegen en op het hoteldak verslag te doen, wat bij veel Amerikaanse media tegenwoordig voor buitenlandverslaggeving doorgaat. De Benelux wordt voor GlobalPost gecovered door Gregory Crouch, voormalig reporter bij de Los Angeles Times.

Om de lezers te helpen met het duiden van de feiten – iets waar “Amerikanen moeite mee hebben” -, voorziet GlobalPost elk verhaal van een interactief hedendaags en historisch overzicht, zegt Sennott.

Vaste banen kan ook GlobalPost zijn personeel niet bieden, maar de freelance-correspondenten krijgen de garantie dat ze vier verhalen per maand, voor een totaal van duizend dollar, mogen leveren. Iedere correspondent ontvangt verder over een periode van vijf jaar tienduizend aandelen. Sennott weet nog niet of GlobalPost naar de beurs gaat, maar zijn nieuwsorganisatie kent de aandelen een waarde toe van een dollar per stuk. Correspondenten die binnen twee jaar hun samenwerking opzeggen moeten de aandelen terugverkopen aan GlobalPost. Het aandelenpakket moet de journalisten stimuleren mee te denken over de koers van hun vak.

Drie inkomstenbronnen
Grote vraag is uiteraard hoe GlobalPost betaalt voor iets waar zoveel kranten geen geld meer voor hebben. De nieuwsorganisatie heeft drie inkomstenbronnen, legt Sennott uit. Behalve advertenties op de site moet syndicatie (artikelen verkopen aan kranten die zelf geen correspondenten meer hebben) geld genereren. “Niet dat je het nieuws van Associated Press kunt vervangen”, zegt Sennott. “Maar wij bieden iets anders dan de AP-stijl: kleurrijke verhalen die echt zijn geschreven voor een Amerikaans publiek.”

Kranten kunnen ook zelf artikelen bestellen die specifiek voor hun lokale lezers zijn bedoeld, bijvoorbeeld over de connectie tussen India en de farmaceutische industrie in New Jersey.

Maar hebben jonge lezers wel behoefte aan dat soort informatie? Die leven al in een global village en halen hun internationale nieuws van internet. “Als de verhalen op hun leefwereld aansluiten, zijn jongeren er wel in geïnteresseerd”, meent Sennott. Hij denkt daarbij aan onderwerpen als de beste aankomende basketbalspeler uit China of een nieuwe Europese band die funk in de New Orleans-traditie speelt. “Dat is anders dan dat je op Google internationaal nieuws leest. Wij willen de wereld met Amerika verbinden en Amerika met de wereld.”

De derde inkomstenbron van GlobalPost is lidmaatschappen. Hoewel een groot deel van het nieuws op de site gratis zal zijn, krijgen betalende leden vanaf februari “voor minder dan de 1,50 dollar die de New York Times elke dag kost” toegang tot diepgaandere informatie, zoals integrale interviews, discussieforums en live-chats met de correspondenten. Sennott denkt dat er genoeg Amerikanen zijn die willen betalen om bij zo’n soort gemeenschap te horen. “Het is een rijkere ervaring.”

Het businessmodel van GlobalPost heeft onder investeerders zoveel vertrouwen gewekt dat de nieuwsorganisatie miljoenen dollars inzamelde, van onder anderen miljardair Amos Hostetter Jr., mede-oprichter van kabelbedrijf Continental Cablevision, Benjamin Taylor, voormalig uitgever van The Boston Globe, en Paul Sagan, president van Akamai Technologies.

Het helpt dat Sennotts partner Philip Balboni is, een voormalig United Press International-correspondent en oprichter van New England Cable News (NECN), het grootste en meest onderscheiden regionale nieuwsnetwerk in de VS.