Het gezicht van de dagbladcrisis

Newspaper RacksEvery picture tells a story. In dit geval is dat wel heel treffend. Wie de foto’s bekijkt op de website van The Business Insider, heeft weinig verbeelding nodig om te vermoeden hoe het er in de Amerikaanse dagbladsector voorstaat, zo stelt The Business Insider. De krantenrekken in San Fransisco zijn overbodig geworden. Alleen… is dat wel zo? Blijven er rekken over als de verkoop van kranten achteruitgaat? Of worden er dan alleen maar minder kranten per rek verkocht? Kortom: de foto’s roepen ook nogal wat vragen op. Alleen niet over de vraag hoe de Amerikaanse dagbladsector ervoor staat. Daar gaat het onverminderd beroerd.

7 reacties

  1. Miriam van der Have schreef op 21 maart 2009 om 16:18

    Ah, eindelijk begrijp ik de betekenis van een autokerkhof: de auto heeft geen toekomst meer en er worden nauwelijks nog auto’s verkocht. :)

    Juist op deze website had ik iets meer journalistiek verwacht. Vanaf 16 januari 2009 zijn uitgevergebonden ‘freestanding newspaper racks’ verboden in een groot deel van San Francisco. Ze worden vervangen door standaard “pedmounts”. Alle oude newspaper racks staan opgeslagen en wachten op een koper. De foto heeft niets te maken met teruglopende oplages en dalende advertentie-inkomsten.

    http://web1.sfgov.org/site/uploadedfiles/sfdpw/bsm/newsracks/PortsmouthSq%20Public%20Notice%209.23.pdf

  2. Inderdaad heeft de foto niks te maken met de crisis. Op Boston.com waar de foto donderdag op verscheen in de serie ‘scenes from the recession’ werd de zaak al snel rechtgezet.

    Bovendien waren nogal wat boxen van gratis dag- en weekbladen (SF Weekly, Daily Post, City Star) zoals duidelijk te zien was (minstens de helft), niks te maken met ‘verkopen’ dus.

    Het sluiten van enkele kranten in VS (Denver, Seatle) spreekt kennelijk tot de verbeelding maar heeft nauwelijks betekenis voor Nederland. Ten eerste zijn Amerikaanse kranten voor 80% afhankelijk van advertenties in een economie die er veel slechter voor staat.

    En daarnaast zijn de bovenstaande kranten de tweede krant in hun gebied die via een ‘Joint Operation Agreement’ uitgegeven werden: twee titels bij één uitgever – iets dat alleen werd toegestaan als de tweede krant al zwak stond.

  3. Miriam van der Have schreef op 21 maart 2009 om 23:49

    @Piet Bakker, ik denk ook dat een JOA een aardige indicatie is dat een krant de kans loopt te verdwijnen. Maar voor alle duidelijkheid: bij een JOA zijn er nog steeds twee uitgevers met twee kranten en twee redacties maar met één gezamenlijke organisatie voor alle andere zaken die bij een krant horen: advertentieverkoop, logistiek, opmaak, drukken en noem maar op. Of beschouw jij die organisatie als uitgever?

    Ik ben het niet helemaal met je eens als je zegt dat de Amerikaanse situatie nauwelijks betekenis heeft voor Nederland. Tenminste, als je bedoelt dat de situaties nauwelijks vergelijkbaar is – als je bedoelt dat we weinig zullen merken van de Amerikaanse kranten ben ik het natuurlijk wel met je eens. :)

    Naar mijn mening zijn de acute problemen bij de Amerikaanse kranten te relateren aan twee zaken: a) hoge schulden van de krant zelf of van de eigenaar van de krant en b) de JOA’s die het opheffen van de zwakste krant wel heel erg makkelijk maken.

    De problemen bij McClatchy en Philadelphia Media Holdings vallen in de eerste categorie. Gekgemaakt door de mantra ‘content is king’ schoten de koersen van kranten rondom de internethype omhoog. Krantenbedrijven waren zwaar overgewaardeerd. Toen de koersen rond 2004 afvlakten en zelfs langzaam lager werden, had dat -naar mijn mening- gezien moeten worden als een vertraagd gevolg van de ineengestorte interneteconomie. Slimme investeerders als Bruce Sherman zagen dat waarschijnlijk en probeerden hun aandelen in krantenbedrijven zo snel mogelijk in geld om te zetten. De uitgeverijen die op de markt kwamen werden in een aantal gevallen gekocht door bedrijven die daar eigenlijk het geld niet voor hadden. Nu de inkomsten wegvallen wordt het aflossen van de leningen die zijn aangegaan voor de aankoop een probleem.

    De sluiting van de Rocky Mountain News is een voorbeeld van de tweede categorie. Moeiteloos werden de abonnees van de Rocky naar de Denver Post doorgeschoven.

    De geldproblemen bij PCM vallen, zei het via een nog idioter constructie dan bij de Amerikaanse kranten, in categorie A. Wegener heeft met de centrale redactie, shared service center, verzelfstandigd advertentiebedrijf en verzelfstandigde drukkerijen zijn eigen JOA bedacht en valt daarmee in categorie B, en met de financiële problemen bij Mecom in categorie A.

    Dat de advertentie-inkomsten afnemen en de oplage minder hoog is dan een paar jaar geleden is heel vervelend en het verergert de problemen beslist. Maar ze zijn volgens mij niet de primaire reden waarom kranten op dit moment verdwijnen en daarom is de situatie in de VS wel degelijk van belang voor Nederland.

  4. Theo Dersjant schreef op 22 maart 2009 om 02:40

    @Mirian en Piet: Jullie slaan de spijker op z’n kop! Niet voor niets trok ik de claim van de foto al in twijfel. Want – zoals ik schreef – een dalende verkoop van dagbladen hoeft niet te leiden tot minder verkooprekken. Dank voor jullie aanvullingen.

  5. @Miriam van der Have Even over de JOA: we heben dat in Nederland ook gehad (Haagsche Courant & Binnenhof; Rotterdams Dagblad en Vrije Volk; Groninger Dagblad & Nieuwsblad van het Noorden; nogal wat Wegener titels) en overal zijn ze gefuseerd. In Limburg functioneert nog iets dergelijks terwijl ook BN/De Stem en PCZ gedwongen ‘concurreren’ in bepaalde gebieden. In Denver was de JOA wel degelijk verantwoordelijk voor de ondergang, dat onderdeel maakte de schulden.

    Ik denk dat de schuldenproblemen in Nederland in sommige gevallen (PCM, Wegener) vergelijkbaar zijn met die in de VS (hoewel vrijwel alle titels van deze uitgevers gewoon winstgevend zijn). Daarnaast hebben we de structurele daling van de betaalde oplage en de recessie. Drie problemen tegelijkertijd is wel een beetje veel van het goede.

  6. Miriam van der Have schreef op 31 maart 2009 om 19:55

    He, hier wilde ik dus wel mijn volledige naam gebruiken. Sorry.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>