31 reacties

1. Helder stukje met een verbijsterende conclusie. Het niet vermelden van naam en achternaam is “onbeleefd”, zeg je. Maar volgens wie? In wiens ogen? Heb je net goed uitgelegd dat er een generatiekloof is tussen twee groepen met verschillende normen, blijkt dat je je aan het slot niets aantrekt van 40-: “een nickname is ronduit onbeleefd”.

   Dit schiet geen sodemieter op. Natuurlijk denken beide generaties anders over indentiteit, anonimiteit en pseudonimiteit, al dan niet op internet. Natuurlijk zijn die nicks in de ogen van 50+ een gruwel. En uiteraard denkt 40- er het zijn van: wat zegt zo’n “echte” naam en voornaam nou helemaal?

   Het zou mooi zijn als 40- en 50+, en wat daar tussen zit te aarzelen, eens wat beter naar elkaar ging luisteren. Het zou helpen als journalisten en bloggers zich verdiepten in elkaars normen en waarden, want ze kunnen nog ongelofelijk veel van elkaar leren.

2. Beleefd? Mmmm, wat maakt iets beleefd?
   Online zijn er meer mensen die een associatie hebben bij mijn nickname “Steeph” dan mensen die weten wie Stephan Okhuijsen is.
   Volgens mij zou ik onbeleefd zijn wanneer ik mijn volledige naam gebruik.

   Afijn, het is een achterhaalde discussie. Je kan het nooit controleren. Als je het gaat afdwingen wordt Goof de Goof plots Govert de Bruin. Net zo min zijn echte naam schat ik in. Dus wat is dan de waarde?

3. Tsja, om deze discussie nou nogmaals op te rakelen. Hans Roodenburg en Sent Wierda (wie kent ze niet?) gaan op voorhand niet in discussie met mensen die alleen onder hun voornaam posten.

   Mensen die wat ruimdenkender (en kennelijk jonger) zijn filteren zelf de bruikbare meningen, zonder dat er allerlei toeters en bellen verzonnen moeten worden om te controleren wie wie is en of iemands mening wel gezaghebbend genoeg is…klaar uit.

4. Beetje tegenspraak dit artikel. Aan de ene kant melden dat je er voor drie groepen bent, aan de andere kant eisen dat men voor en achternaam gebruikt.

   Dit dan ook nog gedefinieerd aan leeftijd maakt het helemaal tot een belachelijk stuk.

   Ik schrijf voor verschillende media, bewust voor iedere media een eigen sign. Daarmee hou ik scheiding tussen het platform. Ook dat is 2009

5. Pingback: Spraakloos.nl | Nickname, Naam en of Achternaam ?

6. Op internet ben ik gewoon Renesmurf, en daarbuiten niet.

7. Laten we vooral de discussie negeren dat ‘identiteit’ iets heel anders is op het web en dat het helemaal niet perse nodig is om die op het internet hetzelfde te laten zijn als die in de ‘echte’ wereld. Welke manier van presenteren ik wel zo ‘netjes’ vind maak ik uiteindelijk zelf uit en gebruik van mijn geregistreerde voornaam maakt daar geen deel van uit. Dus tja…

8. Waarom zouden jongere bloggers naar oudere bloggers moeten luisteren, wat zouden ze daarvan kunnen leren? Ik probeerde het net voor mezelf op te sommen en kwam eigenlijk op niets uit aan de kant van de ouderen. Ouderen kunnen in dit geval van jongeren leren en niet andersom. Sociaal onwenselijk om te zeggen misschien, maar wel waar.

   Klinkt heel lullig en keihard, maar ik zie de toegevoegde waarde van ouderen op het web helemaal niet (correct me if I’m wrong) en denk dat die problematiek vanuit het natuurlijk verloop bekeken vanzelf verdwijnt. Ouderen zitten vaak nog muurvast in papieren metaforen, waardoor er eigenlijk alleen heel inflexibel gekeken kan worden naar een begrip als identiteit, terwijl er in formele tekstanalyses al sinds jaar en dag een onderscheid gemaakt wordt tussen de persona van de auteur en de fysieke schrijver van een tekst.

9. ___Ouderen zitten vaak nog muurvast in papieren metaforen___

   Over metaforen gesproken :)

   ___Klinkt heel lullig en keihard, maar ik zie de toegevoegde waarde van ouderen op het web helemaal niet (correct me if I’m wrong) en denk dat die problematiek vanuit het natuurlijk verloop bekeken vanzelf verdwijnt.___

   Klinkt niet keihard, maar je klinkt inderdaad wel lullig. ;)

   Leeftijd op het web is niet een kwestie van jaren, maar van mentaliteit. Zo te horen is jouw ‘persona’ al heel erg oud en door het ‘natuurlijk verloop’ ben je over een paar jaar nog ouder.

10. Mee eens, fatsoensnormen dienen gerespecteerd te worden. Anders is het einde zoek en creëren we een chaos. Helder en duidelijk!

11. Met die metaforen wilde ik eigenlijk zeggen dat waarden die misschien van toepassing zijn op oude, met name ‘papieren’ media helemaal niet zo werken op het internet, omdat er sprake is van een heel andere set achterliggende wetmatigheden. Bijvoorbeeld op het vlak van identiteit, recht, zelfs medemenselijkheid, noem maar op. Om een parallel te trekken: in China is het beleefd om luidkeels te boeren na het eten en wat te laten staan voor de kok.

    “Leeftijd op het web is niet een kwestie van jaren, maar van mentaliteit. Zo te horen is jouw ‘persona’ al heel erg oud en door het ‘natuurlijk verloop’ ben je over een paar jaar nog ouder.”

    Maar dat houd je toch he ;-) dan ben ik in ieder geval nog niet met pensioen, terwijl de babyboomers langzaam aan het inpakken zijn. Ik houd me liever bezig met de wetmatigheden van het web zelf. Kijkend naar de weg die nog voor me ligt lijkt dat me de pragmatische keuze.

12. @Sent: Je zegt dat wat mij betreft een voornaam voldoende zou zijn, maar dat is niet juist. Dus nog even in de herhaling:

    ___[A]ls ik iets te vertellen heb waarvan ik denk dat het zinvol is dat het naar boven komt als iemand mijn naam googlet, zal ik altijd mijn volledige naam gebruiken. In andere gevallen is mijn voornaam voldoende.___

    Op het gevaar af dat mijn reactie een belerend toontje krijgt wil ik mijn standpunt wel verder uitleggen.

    Als jij naar de kroeg gaat en daar met mensen over je vak praat, zul jij je anders voorstellen dan dat je iemand gaat interviewen: “Hallo, ik ben Sent” en “Goedendag, ik ben Sent Wierda, freelance journalist. Ik werk aan een artikel over…. blablah”.

    Als ik alleen met mijn voornaam onderteken, krijgt de opmerking de vluchtigheid van een kroeggesprek. Het is vergelijkbaar met het gebruik van smileys die je wel op het internet gebruikt en niet in een sollicitatiebrief. Het is het verschil tussen informeel en formeel communiceren.

    Ook nu gebruik ik alleen mijn voornaam. Mensen die regelmatig dit weblog bezoeken zullen vast wel kunnen bedenken dat ik de door jou genoemde Miriam ben. Blijft natuurlijk de vraag wie Miriam van der Have is :)

    Betekent dat dan dat ik deze reactie, en als logisch gevolg ook jouw artikel, als kroegpraat zie? Nee. Maar de vraag of je hier je volledige naam moet gebruiken, is niet relevant voor wat ik beroepsmatig doe. Dat was ook het geval bij het interview met Erik van Gruijthuijsen. De opmerking die Gruijthuisen heeft gemaakt over Kees Buijs was, naar mijn mening, niet beleefd. Dat ik daar op reageer, zie ik als een vorm van beleefdheid. En in mijn reactie probeer ik dan ook beleefd te zijn.

    Als ik alleen met mijn voornaam onderteken, heeft dat niets met een gebrek aan beleefdheid te maken. Mijn kinderen spreken mij ook aan met mijn voornaam en zeggen ‘je’ in plaats van ‘u’. Toch zijn het heel beleefde kinderen.

    Maar er is ook een door mijn vak ingegeven reden om niet overal mijn voor én achternaam te gebruiken: privacy. Ik ben behoorlijk goed op de hoogte van de ontwikkeling van het web en ik raad iedereen aan om voorzichtig te zijn met wat je wel en niet achterlaat op websites. Privacy wordt door veel mensen als iets onbelangrijks gezien – ‘ik heb niets te verbergen, ze mogen alles van me weten – behalve mijn pin, hahaha’. Toch zijn er maar weinig mensen die hun volledige naam en telefoonnummer op de muur van de kroeg schrijven. Waarom zou je dat op het internet dan wel doen?

    Omdat ik het iedereen gun om te roepen ‘who the heck is Miriam’ en mijn mening als onbelangrijk af te doen, verwijs ik opnieuw naar Tim Berners-Lee, de bedenker van het web:

    http://www.google.nl/search?hl=nl&q=tim+berners-lee+privacy

    Overigens ben ik hier omdat ik beroepsmatig geïnteresseerd ben in allerlei meningen over de toekomst van de krant. Uit beleefdheid -en als dank- probeer ik soms aan de discussie over die toekomst bij te dragen. Ik beloof dat ik daarbij netjes met mijn volledige naam zal ondertekenen.

    Maar ook bij die bijdragen zul je zelf moeten uitmaken of je iets hebt aan wat ik schrijf ;)

    Met vriendelijke groet,
    Miriam – 50 jaar en nog steeds een puber :)

    PS. Hoe veel wil jij over jezelf kwijt op het web? Ik heb een linkje naar mijn LinkedIn-profiel bijgevoegd, maar ik vertel daar ook niet alles over mezelf. Vind jij dat ik dat wel zou moeten doen, bijvoorbeeld uit beleefdheid? En hoe ver zou je daar dan in moeten gaan? Of ben je juist van mening dat voornaam plus achternaam voldoende is? In dat geval zou ik graag van je horen wat iemand daar dan aan heeft. Wat zegt een complete naam meer dan alleen een voornaam of een nickname?

    Of speelt er een heel ander probleem, bijvoorbeeld de internettrol? Ik vermoed dat de oproep van Hans Roodenburg meer met dat ongedierte te maken heeft dan met beleefdheid.

13. O… het veld ‘Website’ wordt niet op DNR weergegeven – nah, mijn linkedin-profiel had ik al bij het interview met Erik van Gruijthuijsen gegeven en daar staat het nog steeds. ;)

14. Sommige nicks zijn beschrijvender over een identiteit dan de echte volledige naam. ‘Wim Heitinga’ hierboven is daar een goed voorbeeld van. Wat ik in de ‘oudere generatie’ proef, is vaak een angst voor controleverlies. Oude methoden, technieken en referentiekaders om bijvoorbeeld iets als relevantie of gezag te checken zijn in een aantal opzichten tegen de achtergrond aan het vervagen. Is het dan aan journalisten om af te gaan dwingen dat ze toch op de oude voet door kunnen gaan, door bijvoorbeeld te eisen dat mensen zich bekendmaken, of moeten ze meebewegen met deze ontwikkelingen?

15. ___Sommige nicks zijn beschrijvender over een identiteit dan de echte volledige naam. ‘Wim Heitinga’ hierboven is daar een goed voorbeeld van.___

    Tuurlijk, dat is vast de echte Wim Heitinga :P

    BTW, Jabir, je hebt mijn reactie voor Sent toch niet gelezen, he? TL;DR!

    OMG, ben ik wel de echte Miriam?

    (ja hoor…)

16. Met mijn stellingname wilde ik de bewustwording vergroten m.b.t. het gebruik van namen. Met bovendien de bedoeling de onderlinge discussie hierover op gang brengen.DNR is bedoeld voor de vakinhoudelijke discussie op journalistiek gebied. Van de enkele honderden auteurs die bijdragen leveren aan DNR gebruiken vrijwel allen hun echte voor- en achternaam. Dat biedt veel duidelijkheid voor de lezers!
    Van degenen die reageren ziet (om uiteenlopende redenen) meer dan de helft af van het gebruik van de voor- en achternaam. Dit zorgt ervoor dat de discussie niet erg transparant is.
    Bij een nickname als Renesmurf is met een beetje moeite (Google; SIDN) redelijk eenvoudig de echte naam op te sporen. Maar Jabir gebruikt een nickname die lijkt op een voornaam maar geen voornaam blijkt te zijn. Dit maakt een discussie wel erg ondoorzichtig.
    Niets is zo eenvoudig (en transparant!) als het gebruik van de eigen voor- en achternaam. Zoals Henk Blanken doet, of Frank Volmer, Hans Roodenburg, Arjo van der Gaag, Piet Bakker, Hubert Blankesteijn, Robert Buzink, Alex Engbers en nog enkele honderden anderen.
    Waarom moeilijk doen als het makkelijk kan?
    @ Miriam van der Have: privacy-overwegingen kunnen op internet zeker de doorslag geven alleen een voornaam te gebruiken. Maar op DNR kan dit toch geen betrekking hebben? Dit is geen vrijblijvend cafegesprek!

17. Gevolg: iedere jongere noemt zich hier voortaan Willem de Vries of Peter Jansen of vul zelf maar in…….

    Probleem opgelost.

18. Test, publiceert DNR de link naar mijn website?

19. Waarom hecht een blog, ik neem aan dat de auteur onder auspiciën van de hoofdredactie schrijft, wel waarde aan mijn volledige naam, maar niet aan mijn website?

    Het zal ongetwijfeld een technische fout zijn. Mijn website zegt echter meer over mij dan mijn achternaam.

    Overigens vind ik het ronduit onbeleefd dat een medium dat ethiek zo hoog in het vaandel heeft, geen werkende link heeft naar haar redactiestatuut.

20. @sent: ik zal je wat redenen geven: ik ontvang sommaties om te stoppen met bepaalde dingen die ik schrijf, onder meer omdat ik me aan ‘smalende godslastering’ zou bezondigen. Daarnaast word ik met lijf en leden bedreigd vanwege bepaalde dingen die ik schrijf, op een dusdanig indirecte manier, dat het verder ook weinig zinvol is om er aangifte van te doen. Ook ben ik eerder een blogger en burgerjournalist dan een beroepsjournalist, in het dagelijks leven heb ik een internet bedrijf. Ik wil niet dat mijn commercieel belang schade ondervindt van mijn soms controversiële teksten en op deze manier kan ik die werelden goed van elkaar scheiden. Het aannemen van een ‘nom de plume’ garandeert dat ik kan schrijven zoals het me belieft.

21. Overigens vermeld ik mijn blog en nota bene mijn werk email in mijn reacties. Ik vind het vreemd dat ik zulke dingen gewoon bekend maak maar er dan toch gezeurd wordt over de naam die je gebruikt.

    Als laatste wilde ik melden, dat ‘Jabir’ wel degelijk ook als voornaam gebruikt wordt. Maar dat terzijde.

22. Wat je dus ziet is een journalist van de oudere generatie, die niet in staat is om de gegevens die hij tot zijn beschikking heeft op een goede manier te gebruiken. Zo kostte het mij drie seconden googlen, om erachter te komen dat Jabir een (vaakgebruikte) Arabische voornaam is, die ‘troost’ betekent. Check maar:

    http://babybytes.nl/namen/jongens/Jabir

    Ook is door sent niet de moeite genomen om even mijn blog te gaan bekijken, waar ik zelfs het een en ander over dit onderwerp en trouwens ook zoiets als privacy schreef.

    Dit brengt mij tot de volgens mij terechte conclusie, dat hier niet goed omgegaan is met de informatie die deze oudere journalist met een specialisatie in de relatiebemiddeling in ruime mate tot zijn beschikking had. Ik vind dat laakbaar en denk niet dat het gebrek aan research vaardigheden van oudere journalisten tot wat voor gedragscode dan ook zou moeten leiden. Eerder vind ik het een indicatie van wanprestatie.

23. Wat een onzin. Natuurlijk moet je in een journalistiek artikel zoveel mogelijk voor- en achternaam noemen. Maar reacties onder een artikel zijn toch een heel ander verhaal? Dan gaat het om mensen die een discussie aangaan over iets wat je geplaatst hebt. Het enige verschil tussen een discussie hier onder een artikel en een gesprek in een kroeg is dat het hier door iedereen te lezen is. Maar dat betekent nog niet dat je dan maar je voor- en achternaam erbij moet zetten.

    Integendeel. Zelf plaats ik in internetdiscussies nooit mijn voor- en achternaam. Juist omdat het door iedereen te lezen is. Mensen moeten het maar met een nickname doen, en zelfs die is niet altijd hetzelfde. Je ziet trouwens dat ik in dit geval voor nickname heb gekozen die bestaat uit een voor- en achternaam. Maakt dat het allemaal wat minder onbeleefd?

    Het wel of niet vermelden van je volledige naam in een discussie heeft niets te maken met beleefdheid of het verschil tussen journalisten en webloggers. De schrijver van dit artikel snapt volgens mij gewoon niet zo goed hoe het allemaal op internet werkt en ik vraag me dan ook ernstig af wat hij (of zij) op DNR heeft te zoeken.

24. Pfff. Wat een discussie! Ik wilde alleen maar onderscheid aanbrengen in serieuze journalistieke kwesties en allerlei anonieme sites, blogs en reacties.Als dat zich allemaal met elkaar gaat vermengen, wordt het een grote hutspot. Laat de professsionele journalisten (met hun eerlijke naam) hun ding doen en laat alle andere zaken aan de ‘burgerjournalisten’ over. Dan wordt het verschil tussen rotzooi en enigszins redelijke opinies vanzelf duidelijk.
    @Henk Blanken. Waarom zou een jonge journalist of burger ook niet gewoon voor zijn naam uit komen?

25. @Hans:omdat pseudoniemen beter bij de normen en waarden van jonge journalisten passen. Los daarvan heb ik een reeks redenen gegeven, waardoor ik persoonlijk die keuze maak. Als je mijn inhoudelijke argumentatie negeert omdat ik mijn volledige naam niet gegeven heb en gewoon je standpunt herhaalt alsof het niet gezegd is,denk ik dat je jezelf eigenlijk op de wat langere termijn buiten de discussie plaatst, niet mij.

    Misschien een goed idee als oudere journalisten zich aan de veranderde werkelijkheid aanpassen? Gebruik van pseudoniemen op het web is een breed maatschappelijke gewoonte. Als het voor jou ‘hutspot’ is, dan zegt dat eerder iets over analytische vaardigheden en een gebrek aan bereidheid om nieuwe wegen te verkennen. Het is helemaal geen ‘hutspot’, maar ik kan me voorstellen dat het je verwart, zo zonder al die oude ijkpunten (en met nieuwe).

    Dat is misschien wel het moment dat je aan jongeren vraagt hoe ze het bij elkaar geresearched krijgen, in plaats van inflexibel en paternaliserend te gaan zitten doen. Jongeren kunnen weer interviewen leren, of netjes schrijven. De samenleving is niet verantwoordelijk voor de kennisachterstand van oude journalisten, sorry hoor.

26. Beste Hans, je reactie klinkt nogal denigrerend :( Ik ga er van uit dat dit niet je bedoeling is. Ik zie misschien wel wat in je voorstel, maar om een beter beeld te krijgen hoop ik dan je de volgende vragen voor me kunt beantwoorden:

    1) Kun je aangeven hoe je de ‘professionele journalist’ kunt onderscheiden van een ‘burgerjournalist’?

    2) Wat is het ‘ding’ van de professionele journalist?

    3) Wat versta jij precies onder ‘anonieme sites, blogs en reacties’? Preciezer gezegd: hoeveel moet over de auteur(s) / uitgever bekend zijn voordat je kunt zeggen dat er geen sprake is van anonimiteit?

    4) Kan een redactioneel commentaar wel worden gepubliceerd zonder dat de auteur bekend is, Bijvoorbeeld een artikel dat alleen is ondertekend met ‘Volkskrant’:
    http://extra.volkskrant.nl/opinie/artikel/show/id/3064/Meer_dan_loos_gepraat_in_de_Haagse_Grote_Tent

    5) Is iets per definitie een journalistiek product als de maker zich heeft gehouden aan de regels die door de PEJ zijn gepubliceerd, of moet (ook) aan andere eisen worden voldaan?
    http://www.journalism.org/resources/principles

    6) Kan er sprake zijn van een professioneel journalistiek product als niet is voldaan niet aan (het merendeel van) die voorwaarden?

    7) In welke groep plaats je mij?

    Bij het zoeken naar informatie over de toekomst van de krant, ging ik er tot nu toe van uit dat de toekomst van de papieren krant bedreigd wordt en niet die van de journalistiek. Ik hoop dat je de tijd neemt om mijn vragen te beantwoorden; het zou me zeker verder helpen.

    Euhhh… Antwoorden van andere mensen zijn natuurlijk ook welkom…

27. @Miriam van der Have.

    1. De professionele journalist heeft (tegenwoordig) een specifieke opleiding genoten. Probeert (met uitzondering van commentaren) in ieder geval ‘onafhankelijk’ iets weer te geven of op te schrijven Eigenlijk moet hij (of zij) niet meer zijn dan een neutraal doorgeefluik die ‘modereert’.

    2. Zie 1.

    3. Volledige naam (en liever ook adres bij de redactie bekend) wil ik alleen maar voor serieuze journalistieke sites, zoals deze. Als men niet voor zijn naam wil uitkomen, dan neem ik het niet sereieus. Jij bent inmiddels deels bekeerd.

    4. Een commentaar bij kranten gebeurt altijd onder de verantwoordelijkheid van de hoofdredactie. In elke krant kun je in de colofon lezen wie dat zijn. In NRC (lezer schrijft) is herhaaldelijk een discussie gevoerd om de naam van de uiteindelijke schrijver er onder te zetten. Zover is men kennelijk nog niet.

    5. Een journalistiek product is altijd op onafhankelijke basis tot stand gekomen. Het uiterste is dat het enigszins particperend is, waarvan ik ook geen voorstander ben. In de praktijk; alle dagbladen, het grootste deel van de h.a.h.-bladen als zij door een onafhankelijke redactie worden gemaakt, nieuwssites en achtergrondsites op basis van professionele journalistieke vaardigheden. Of Geen Stijl daaronder valt, kan lk niet beoordelen. Ik kijk er zelden naar. Directeur/hoofdredacteur Dominique Weesie ken ik in ieder geval als een goede jouranalist die ook zijn grenszen weet.

    6. Zie 5. Er is inderdaad een grijs gebied, maar laat daar een ieder het zijne over denken.

    7. Gaandeweg de dicussie begin ik je eerste opmerkingen inderdaad te relativeren. Ik zal voortaan je reacties als je je naam voluit gebruikt met grote belangstelling volgen.

    Nog even aan Jabir (Who the hell is hij?). Pseudoniemen op het web is mij niet een doorn in het oog, wel in eerlijke discussies en meningsvorming.

28. @Hans: ik had het evengoed over eerlijke discussies en meningsvorming op het internet. Wie ik ben is makkelijk na te trekken met een WHOIS en de advocate die mijn blog (http://www.troebelwater.nl)sommeerde op te houden met ‘nare stukjes’ over haar cliënten schrijven, wist me ook gewoon te vinden met haar aangetekende brieven. Ik en anderen hebben al laten zien hoe je een bepaald soort mening prima kan plaatsen zonder dat identificatie daar perse voor nodig is en hoe een of andere naam eigenlijk nietszeggend is.

    Mijn ijkpunt is natuurlijk wat de wetgever vindt dat ik moet doen, ik ben onvermijdelijk vindbaar via IP en/of MAC adres en mijn provider bewaart al mijn internetbewegingen inmiddels al een jaar. dat vind ik wel weer voldoende ingrijpen op mijn privacy. Die wetgever biedt me de ruimte om een pseudoniem te gebruiken en dus kan het. Het zou een kwalijke zaak zijn als het instellen van een bepaald soort identificatieplicht tegenwoordig aan journalisten is, vind je niet? Die bewegen mee op veranderende werkelijkheden en proberen daar onderweg zo goed mogelijk verslag van te doen.

    Ik zie werkelijk niet in waarom een internetdiscussie met een realistisch overkomende naam eerlijk is en die met een onrealistisch overkomende naam oneerlijk. Overigens is me opgevallen, dat mensen wiens naam bekend is nog behoorlijk oneerlijk kunnen zijn, in die zin, kan ik de bodem onder je argumentatie niet vinden. Identificatie en eerlijkheid hebben helemaal geen samenhang, maar je wekt wel die suggestie in je woordkeuze. Zou je dat kunnen uitleggen?

    Groet,

    (misschien, maar misschien ook niet van)

    Jeroen Hoogeweij

29. Overigens heeft het begrip ‘vertrouwen’ ook weer een heel andere dimensie op het web, die gebruik van een pseudoniem meer dan rechtvaardigt.

    tip: als je wilt dat mensen op je blog zich identificeren, maak het leuk. Zo kan je ‘gravatar’ (www.gravatar.com) gebruiken, bestaat er natuurlijk allang zoiets als openID en staat het een site als ‘De nieuwe Reporter’ natuurlijk vrij om die instrumenten in te zetten. Je moet mensen belonen voor het bekendmaken van zichzelf en je kan nog het meest in een spelcontext bereiken.

    Als je als site de keuze maakt die instrumenten niet in te zetten, is het natuurlijk wat onrealistisch om erover te klagen en van argeloos surfende reaguurders te verwachten dat ze zich houden aan een ‘zachte’ regel die helemaal niet afgedwongen wordt in de techniek. Zo werkt dat natuurlijk niet. Dat oude journalisten een cultuur van geserreerde zelfcensuur gewend zijn, betekent niet dat ze de gelegenheid hebben die lijn naar het web door te trekken.

30. Inderdaad, ik ben als oud-journalist en voorlichter allergisch voor nicknames.
    Het is bijzonder laf om je mening te ventileren op een site zoals deze onder pseudoniem.
    Webmaster eraf gooien!
    Onbewust onbeschoft is de reclamesite.
    Onlangs belde ik voor een dringend gesprek een mediatycoon hier in Hilversum.
    “……..met Inge”
    Met Inge wie wilde ik weten.
    “dat gaat u niets aan” was de reactie.
    U nee, (was mijn antwoord) als ik later op dit gesprek wil terug komen dat moet ik Uw (want ik blijf beleefd) naam als secretaresse/contactpersoon kunnen noemen.
    “dan bel je maar nog een keer” was het antwoord.
    Later heb ik de tycoon er op een receptie (met een aantal mensen erbij, ook nu was ik bewust onbeleefd) er op aangesproken.
    Resultaat: ik heb nu zijn (privé) mobiel en mail.
    Bedankt nickname INGE !

31. Pingback: Heeft Hans Roodenburg aan de zelfde lijm staan snuiven als Bert Brussen !?