Het wereldkampioenschap voetbal in 2006, het Europees Kampioenschap en de Olympische Spelen in 2008 zouden een doorbraak moeten betekenen in het gebruik van televisie op mobiele telefoons. Duitse aanbieders van mobiele tv dachten dat er bergen goud in het verschiet lagen, maar hebben hun verwachting bij moeten stellen. Tot nog toe valt het aantal gebruikers namelijk vies tegen. De techniek is nog niet ver genoeg ontwikkeld om iedereen van televisiebeelden te voorzien en het soort programma’s is vaak niet geschikt om op een mobieltje te bekijken. Bovendien willen de meeste mensen er niet (veel) voor betalen.

Sinds 2006 doet het Europäische Mobile Media Projekt (MI FRIENDS) onderzoek naar het gebruik van televisie op de mobiele telefoon. De resultaten van dit onderzoek zijn niet vrij toegankelijk, wel zijn ze te bestellen via deze link en is er een samenvatting beschikbaar*.
De onderzoekers van MI FRIENDS gaven 190 mensen in München een mobiele telefoon waarmee ze televisie konden kijken. De eerste testfase viel samen met het wereldkampioenschap voetbal in 2006. De tweede fase vond in de vier weken na het WK plaats en is te vergelijken met een ‘normale situatie’. De testpersonen konden een aantal Duitse televisiezenders bekijken, waaronder Das Erste, ZDF, MTV en de nieuwszender N24.

Kort kijkgedrag
Vergeleken met traditionele televisie, wordt mobiele televisie frequenter gebruikt, met pieken verspreid over de hele dag. Mensen kijken vooral onderweg of als zij ergens moeten wachten. De pieken liggen tussen zeven en negen uur ’s ochtends, rond het middaguur als men pauze heeft, rond vijf uur op de terugweg van werk naar huis en aan het begin van de avond tussen zeven en acht, als men het nieuwsoverzicht van de dag wil bekijken.

Het kijken naar mobiele televisie is steeds van korte duur: ongeveer vijf tot vijftien minuten per keer. Voor dit ‘korte kijkgedrag’ zijn drie verklaringen. De eerste is dat mensen vaak tv kijken als ze aan het reizen zijn. De duur van een bus-, trein- of metrorit is dus de tijdsbepalende factor. Een tweede verklaring is dat het kijken naar een klein beeldscherm vermoeiend is en daardoor een hoge concentratie vereist. De laatste reden voor het korte gebruik is de inhoud en vorm van de aangeboden programma’s. Mobiele televisieprogramma’s zijn vaak nog even lang als traditionele televisieprogramma’s. En omdat de gemiddelde kijkduur dat niet is, zouden er voor de mobiele telefoon kortere programma’s gemaakt moeten worden.

Gemiddeld keek men tijdens het WK gemiddeld vijfentwintig minuten mobiele televisie. 25 procent van de gebruikers keek minstens dertig minuten, 11 procent keek langer dan een uur. In de tweede fase daalde het kijkgedrag tot een gemiddelde van tien minuten. Slechts 5 procent keek nog langer dan een half uur. Een vijfde van de groep gebruikte de televisiefunctie zelfs helemaal niet meer.
Tijdens het WK wilde 91 procent van de gebruikers steeds op de hoogte zijn van actuele gebeurtenissen. Maar bij de tweede testfase werd er minder gekeken. Slechts 71 procent van de testpersonen had nog de behoefte constant up to date te blijven.

Ontvangstkwaliteit
Mobiele telefonie is een duur medium, er moet immers voor alle diensten betaald worden. Traditionele televisie is gratis, op de kosten voor de kabel na. Weinig gebruikers zijn dan ook bereid veel te betalen voor een televisiefunctie op hun mobiel. 18 procent van de testpersonen wil het pas gebruiken als het gratis is, 59 procent is bereid er maandelijks maximaal vijf euro voor neer te leggen en zeventien procent van hen heeft er maximaal tien euro per maand voor over.

Tegen de verwachting in valt het enthousiasme van de gebruikers tegen. Driekwart van de testgroep zou meer televisie op zijn of haar telefoon kijken als het zenderaanbod groter zou zijn en als het aantal speciaal voor mobiele telefoons gemaakte programma’s toeneemt. 56 procent wenst een verbeterde ontvangstkwaliteit. De testgroep kon alleen binnen München van de televisiefunctie gebruik maken. Aangezien de techniek nog onvoldoende ontwikkeld is was de ontvangst buiten München, in gebouwen en de metro (etc.) beperkt.

* In Media Perspektiven verscheen in december 2008 een artikel van Christian Breunig. Hij beschrijft het wel en wee bij de invoering van de mobiele televisie in Duitsland en haalt meerdere aspecten van het Europese MI FRIENDS onderzoek aan.