Zestien producties en drie talenten zijn genomineerd voor een Tegel, zo maakte de organisatie van de prijs woensdag 8 april bekend. Er zitten ongetwijfeld journalistieke topprestaties tussen. Maar wat opvalt is dat internetjournalistiek wel heel stiefmoederlijk wordt bedeeld.

Robert Wiering en Wim Schepens verdienden als enigen een nominatie in de categorie ‘Innovatieprijs’, voor de combinatie tv-programma/website bij ‘Landroof. Die prijs is dus al binnen en ongetwijfeld verdiend, want de makers wisten een mooi en zinnig idee voor een tv-programma tot ontplooiing te brengen door een ondersteunende website. Alle eer, credits en felicitaties dus aan Wiering en Schepens.

Maar intussen is er wel iets vreemds aan de hand met deze categorie ‘Innovatieprijs’. Zelf schrijft de organisatie van De Tegel in het uitgegeven persbericht: “Wat de nieuwe Innovatieprijs betreft, stelt de jury vast dat steeds meer journalisten zich serieuzer bezig houden met nieuwe media. Zo beginnen blogs tot het basisinstrumentarium van de journalistiek te behoren. Echter, omdat het bij deze prijs vooral gaat om de kwaliteit van de journalistieke toepassing van nieuwe technische mogelijkheden, kwamen niet alle journalistiek inhoudelijk geslaagde inzendingen in het vizier van de jury, die uiteindelijk slechts één inzending heeft genomineerd.”

Fluiten naar een bekroning
Hola, wat lezen we daar? Niet de journalistieke kwaliteit op zich is bepalend voor de vraag of de maker een Tegel krijgt, maar de mate van de journalistieke toepassing van nieuwe technieken.

Dat zou nog niet eens zo vreemd zijn, als er naast de categorieën Radio, Televisie, Print en Talent ook nog een categorie ‘Internet’ zou zijn. Maar die is er dus niet.

Ordinaire topprestaties op het internet kunnen dus wel fluiten naar een bekroning. Want de Tegel-organisatie heeft in feite die categorie – die eerder wel bestond – buiten de deur gezet. Ervoor in de plaats kwam de zogenoemde ‘innovatieprijs’. Maar goede webjournalistiek hoeft helemaal niet innovatief te zijn. Net zomin als de jury een aparte Tegel uitlooft voor een creatief gebruik van het medium papier.

En dus resteert de vraag waarom de Tegel-organisatie internetjournalistiek zo halfbakken behandelt. Waarom er geen gewone Tegel voor internetproducties is? Wellicht overheerste de angst voor een tekort aan serieuze inzendingen (zoals de jury in het eerste jaar van De Tegel, toen DNR er uiteindelijk een ontving, vaststelde).

Nou zou ik me over deze kwestie niet hebben opgewonden, ervan uitgaande dat er wellicht onvoldoende kwalitatief hoogstaande web-only journalistiek te bewonderen valt. Maar in het persbericht lezen we nu dus dat er wel degelijk goede inzendingen waren op het gebied van internetjournalistiek. Alleen waren die geen ‘journalistieke toepassing van nieuwe technische mogelijkheden’.

Kortom: internetjournalistiek wordt door de Tegel-organisatie (in deze treft de jury natuurlijk geen blaam, die doet slechts wat er van haar gevraagd wordt) niet volwaardig behandeld. Een omissie. Misschien volgend jaar toch maar weer een ‘gewone’ Tegel voor internetjournalistiek? Of laat de organisatie dat aan anderen?