Uitgevers van kranten klagen niet alleen over terugvallende oplagen en gestegen kosten maar ook over het lastige verdienmodel dat zij op internet hebben. Zij roepen in koor dat bezoekers niets willen betalen voor een online krant. Maar de hand in eigen boezem steken is er voor hen niet bij.
Dus draven zij door in hun zoektocht naar schaars geld. Neem nu de Volkskrant. In mijn ogen een krant waarvoor ik best zou willen betalen als zij daarvoor in de plaats een aantal zeer vervelende praktijken achterwege zou laten.
Kijk, ik heb niets tegen reclame, ben er zelfs een voorstander van als dat eventuele kosten voor een lezer zou schelen en de uiteindelijke inhoud van de content verbetert. Maar zodra online-reclame dusdanig irritant wordt, dat ik uit frustratie de Volkskrant al een paar dagen oversla bij mijn bezoeken aan nieuwssites, zou de uitgever zich eens achter de oren moeten krabben.
Hele Volkskrant-website niet te zien
Irritant is natuurlijk de flashreclame die je lastig kan wegklikken maar na een seconde of tien vanzelf verdwijnt. Maar de onregelmatig verschijnende T-Mobile reclame onderin de pagina, zorgt ervoor dat als je muis per ongeluk over dat vlak heen komt, de hele Volkskrantwebsite niet meer te zien is. En om de lezer helemaal te irriteren: er zat een scriptfout in, die er – in sommige browsers – voor zorgde dat gebruikers die reclame helemaal niet direct konden wegklikken. Enfin, de Volkskrant is al een paar dagen een online lezer kwijt en T-Mobile weet vanaf nu zeker dat ik nooit klant bij hen ga worden. Net zoals overigens Ditzo (zie voorbeeld hieronder).

Het lijkt nu alsof ik me druk maak over één incidentele adverteerder bij een bepaalde online nieuwssite. Maar dat is het niet. Ook andere nieuwssites weten zich niet in te houden in de jacht op geld. De wijze waarop naar geld wordt gejaagd, werkt in hun eigen nadeel. Want hoe ga je, als site die lak heeft aan de online lezers en de commercie de overhand laat voeren, lezers overtuigen dat zij maar beter een betaald online abonnement kunnen nemen? Niet zo in elk geval.
Wil je lezers naar een betaalde dienst toe lokken, dan dienen de marketing en de wijze waarop de content wordt geboden afgestemd te zijn op dat doel. Geen irritante reclame meer, terug naar ouderwetse bannersformaten als 468*60 maar ook niet meer naar de content als geheel. Zet alleen de eerste 2,3 of 4 alinea’s maar online. Dit downsizen van bannerformaten gaat nog een voordeel geven op de lange duur. De prijzen kunnen dan weer stap voor stap omhoog gaan. CPM weer belangrijker laten worden dan CPC of CPL. Want bij de gedrukte versie wordt de uitgever toch ook niet betaald op basis van gegenereerde traffic of omzet! Een goede journalist zou in de beperking van die paar alinea’s kunnen prikkelen waardoor de belangstelling, om door te gaan naar een betaalde service, groter wordt.
Tarieven
En als we dan het dan toch hebben over betaalde modellen, verlaat het verband in tarieven tussen print en online. Dat ze dan niet meer meetellen voor het HOI (Het Oplage Instituut) is iets waar iedere uitgever met lef ‘schijt’ aan moet hebben. Want de vastgestelde grens van 25 procent is niet reëel. Online media zijn meer dan 25 procent goedkoper dan de papieren krant. Lezers zien dat zelf ook. Geen bezorgers, geen papier, nee, de lezer is niet dom. Wil men weer aan het betalen gaan dan moet ook voor de lezer het verschil verklaarbaar zijn. Bij deze: minimaal 50 procent goedkoper dan het gedrukte exemplaar. Daarbij durf ik te wedden dat als meer uitgevers dit advies opvolgen, HOI ook overstag gaat.
Nu word ik vast door een aantal uitgevers voor gek verklaard. Daar heb ik als hoogbegaafde, met een IQ van 132, vaker last van. Maar honderd klanten die bereid zijn om zes euro per maand te betalen, genereert meer omzet dan twintig klanten die per maand dertig euro neertellen. Het probleem waar de uitgevers mee zitten is dat, zelfs al zouden zij mijn advies opvolgen, zij niet weten hoe zij die honderd betalende klanten halen. In hun ogen is het makkelijker om twintig dan om honderd abonnees binnen te halen. Maar zolang zij de huidige commercie laten zegevieren, maakt het eigenlijk niet uit. Zij veroorzaken zelf dat er amper lezers bereid zijn om te betalen.
5 reacties