Het in snel tempo afnemen van de werkgelegenheid bij Amerikaanse dagbladen heeft onverwachte gevolgen. Advocaten van terdoodveroordeelden merken dat journalisten, vooral bij regionale kranten, geen of minder tijd hebben om in de zaken van mensen met een doodstraf te duiken. Advocaten hanteerden de pers nogal eens als strategie om hun cliënten de doodstraf te laten ontlopen. Ze – de advocaten – speelden informatie door aan journalisten, die volgens een artikel in de New York Times, vervolgens zelf onderzoek gingen doen en daarmee de publieke opinie konden mobiliseren. Advocaten konden op basis van artikelen de heropening van een zaak bepleiten. En de journalisten konden scoren met onthullingen over juridische fouten (of nieuw bewijs) in moordzaken. Maar nu nogal wat onderzoeksjournalisten, vooral in de regio, volgens Amerikaans jargon een ‘golden parachute‘ (gouden handdruk) kregen, droogt het aantal over terdoodveroordeelden schrijvende reporters op.