6 reacties

1. ‘Daarmee bedoel ik: een scherpe luis in de pels’

   Beste Marc Josten,

   Ben jij dezelfde ‘Marc Josten’ die medio 2004 met het programma ‘Reporter’ een lijst publiceerde van bijklussende journalisten?

   http://www.volkskrant.nl/archief_gratis/article1217593.ece/Reporter_publiceert_lijst_bijklussende_journalisten

   Laat mij je dan recht op de man af vragen: beste Marc, hoe staat het met den ‘bijklussende journalist’ anno 2009? Ben je het met me eens dat jouw dappere poging in 2004 de strijd aan te bindne met de kanker van de corruptie in de journalistiek geheel is mislukt waardoor deze kanker ongestoord heeft kunnen uitzaaien en dar de burger DAAROM de MSM kotsend en walgend van zich af werpt? Of heb je aan dit alles geen aandacht meer besteed omdat je hebt ontdekt dat het na jouw reporter-uitzending op slag en stoot over en uit was met het ‘journalistieke bijklussen’?

   ter achtergrond:
   http://www.klokkenluideronline.nl/artikel/1893/het-farmaceutisch-complot-28-de-telegraaf.html

2. Pingback: Reactie Birgit Donker op voorstel Marc Josten « De nieuwe reporter

3. Pingback: De Volkskrant wil samenwerken met NPO « De nieuwe reporter

4. Pingback: Voorstel Josten maakt zaak alleen maar complexer « De nieuwe reporter

5. Pingback: Maak met ANP en NOS een nieuw persbureau « De nieuwe reporter

6. Het voorstel van Marc is te prijzen, maar in deze vorm niet te realiseren. Wat Marc bepleit is vergelijkbaar met een oproep om alle politieke verschillen in Nederland even te vergeten en het land opnieuw uit te vinden. Misschien wel een sympathieke gedachte, maar tevens onhaalbaar. Bestaande belangen poets je nu eenmaal niet weg.
   Nederland 2 omvormen tot een publiek-journalistieke zender lijkt al evenmin een aantrekkelijk perspectief. Journalistiek moet in diverse vormen en voor diverse publieksgroepen beoefend worden en dan ligt een evenwichtige spreiding via verschillende formats over verschillende zenders méér voor de hand.
   Marc heeft wel gelijk als hij oproept om out of the blue te denken. Het zou van grote wijsheid getuigen als de publieke omroep met afstand van de werkelijkheid naar zijn nieuwsvoorziening zou willen kijken en de vraag beantwoordt op welke relevante terreinen de publieke omroep journalistiek actief zou willen zijn (die men nu laat liggen) , voor welke groepen mensen en met welke soorten formats. Vervolgens kunnen die genres ondergebracht worden bij de omroepen die daarmee de meeste affiniteit hebben en de grootste expertise. Iedere omroep of cluster van omroepen vervult dan een deel van de journalistieke taak. Dat sluit samenwerking niet uit. Samenwerken rond een gemeenschappelijke ambitie lijkt me kansrijker dan samenwerkingsverbanden-uit-nood-geboren. De omroepen die een bepaalde journalistieke taak vervullen zouden ook bereid moeten zijn om zich te laten afrekenen op de effectiviteit en de kwaliteit van de informatie. Journalistiek die zich bloot stelt aan maatschappelijke controle zou sowieso een noviteit zijn en dus uitstekend passen bij een zich vernieuwende publieke omroep.