7 reacties

1. Geen reacties, tja.
   Nee, dit product dwars tegen de stroom van de vervreemding in, wil men blijkbaar liever niet zien. Alles lijkt alleen maar groter en ingewikkelder te moeten.
   Alleen jammer dat de advertenties in India worden gemaakt. Niets tegen te hulp aan de Indiase economie, maar is daar geen oplossing dichter voor te bedenken, die dichter bij huis ligt?

2. Wij van WC-eend adviseren WC-eend?

3. Ha Marnix! Ik was net druk bezig met het zoeken naar een tweede Barneveldse Krant hier op de Kanaaleilanden. Niet meer nodig dus. Alhoewel Miriam natuurlijk wel een punt heeft. Wat dat betreft is de kans altijd aanwezig dat deze zomerreporter ook nog afslag Barneveld nog even meepakt.

   (hyper)Lokale journalistiek komt sowieso aan bod deze zomer. De afgelopen week ben ik op bezoek geweest bij Sir Ray Tindle in Farnham, Engeland. Hij is eigenaar van 200 lokale kranten en zijn motto ‘Focus on local, focus on local!’ ligt in dezelfde lijn als ‘durf klein te zijn’. Daarnaast ben ik nu op Sark, een eilandje met zo’n 600 inwoners. Uiteraard is hier ‘klein’ ook het kernwoord. Binnen nu en enkele dagen vind je deze verhalen hier op DNR.

   Maar laat ik er toch alvast een voorschot op nemen. Of dat heb ik gister eigenlijk al gedaan op mijn eigen blog:

   “Journalistiek houdt zich niet aan grenzen. Tenminste, goede journalistiek moet zich niet laten weerhouden door grenzen. Een verhaal in de breedte, over en door alle vlakken heen is uiteindelijk zoveel meer waard dan de fotoseries van de lokale feestweek. Niet uitgedrukt in geld uiteraard.

   Hoe ga je die twee uitersten – de voor mij de afgelopen week steeds meer uit elkaar zijn gaan liggen – echter met elkaar verbinden? Ik heb nog wat werk te verzetten deze zomer.”

   Tindle vertelde me terloops dat hij voor een van zijn kranten ooit een onderzoek heeft laten uitvoeren waarom mensen hem lazen. De uitkomst was verrassend: mensen kochten de krant vanwege de advertenties. Of het waar of niet, hij wilde er voor de rest niks over kwijt. Hoewel het logisch klinkt, in kleine gemeenschap is het nu eenmaal nieuws dat de tomaten in de aanbieding zijn. Of praat ik nu te stads? Het heeft Tindle in ieder geval geinspireerd tot de volgende krant. http://phodroid.com/09/07/6e5vkf

   De productiekant, jullie multimediale werkstijl en de cijfers geloof ik wel. Hoewel ik nog wel mijn vraagtekens heb bij de 149.000 unieke bezoekers per maand bij een verspreidingsgebied van 18.455 huishoudens.

   De journalistieke kant houdt mij nu iets meer bezig. De focus op lokaal nieuws lijkt vooral een commercieel succes. Foto’s en namen, die zorgen er wel voor dat je krant gelezen wordt. Het echte nieuws dat gebracht wordt is ontzettend klein en moet overal vandaan worden gesprokkeld om in verhouding te zijn met de pagina’s vol advertenties.

   Hoe vul je een Barneveldse Krant iedere dag? Wat doet een redacteur Geestelijk Leven eigenlijk? Hoe gewoon is een artikeltje in ruil voor een advertentietje in Barneveld?

   Je zegt het zelf, ‘de Barneveldse krant is zonder meereen goede krant, maar geen NRC of de Volkskrant.’ Toch vraag ik me af of de Barneveldse Krant journalistiek nog beter zou kunnen worden.

   De kracht van lokale journalistiek is dat je ontzettend dicht bij de mensen staat. Dat wordt benadrukt door je zichtbaarheid op ieder willekeurig evenement. Daardoor bereik je de mensen veel beter, en weten ze jou te bereiken. En zoals gezegd, dat is goed voor de advertentie verkoop.

   Andere kranten, zoals NRC of de Volskrant, hebben volgens mij vooral moeite met het bereiken van deze mensen. Terwijl die kranten een heel ander soort nieuws/journalistiek brengen dan de lokale kranten. (de discussie over de journalistieke kwaliteit van NRC/VK wil ik hier in het midden laten). Een combinatie tussen de succesformule van lokale kranten en (landelijke) journalistiek in de breedte zijn.

   De Barneveldse krant vult de laatste pagina’s met binnen- en buitenlands nieuws. Als een soort servicepagina’s met ANP nieuws stel ik me bijna voor. Is dit dan de manier om lokaal/niet-lokaal te verbinden.

   Ik denk van niet (maar heb nog geen idee hoe dat wel moet).

   (Zoals je ziet, ik probeer mijn gedachten over deze onderwerpen nog een beetje op een rijtje te krijgen.)

   DNR verzoek: kan er volgend jaar een zomerreporter naar de advertentiefabriek in India?

4. Pingback: Zomerreporter (4): Maak duidelijke keuzes! « De nieuwe reporter

5. Wat doet een redacteur geestelijk leven eigenlijk? De lezers informeren over actualiteiten op het gebied van levensbeschouwing.
   Een humanistisch initiatief voor rouwverwerking, werkvakanties van christelijke jongeren in het buitenland, een prominent historicus en Eerste-Kamerlid uit het verspreidingsgebied over de betekenis van kerkhervormer Calvijn voor vandaag de dag, moslims uit Barneveld en omgeving op bedevaart naar Mekka, de jarenlange strijd van een homofiele christen, pastores die aandacht vragen voor de zorgen van agrariërs – het zijn enkele onderwerpen van achtergrondverhalen ‘geestelijk leven’ in de weekendbijlage van de Barneveldse Krant. Op het ogenblik loopt een zomerserie over gelovigen en een voor hun levensovertuiging specifiek voorwerp (een moslima en haar hoofddoek, een orthodox-gereformeerde en zijn statenbijbel, een protestantse pelgrim en zijn jacobsschelp, een jood en zijn mezoeza, een tekstkokertje op de deurpost, een spirituele vrouw en haar boeddhabeeldje).
   Als lokaal-regionaal dagblad wil de Barneveldse Krant in álle opzichten een spiegel van de samenleving zijn. Waar veel regionale dagbladen kerk en geloof tot het privé-domein hebben verklaard en daar hooguit aandacht aan geven in een minieme rubriek, kent de Barneveldse Krant ‘geestelijk leven’ een plaats in zijn kolommen toe die overeenkomt met de waarde die velen in Barneveld en omgeving eraan hechten. Variërend op een uitspraak van een Trouw-columnist uit vroeger jaren, Bert Klei: er zitten’s zondags meer mensen in de kerken dan er in het weekeinde op of langs de voetbalvelden staan. Al laten ook in onze contreien kerkverlating en ontkerkelijking de kerken niet ongemoeid en groeit het aantal burgers met ‘geen godsdienst’.
   De Barneveldse Krant heeft doordeweeks twee tabloidpagina’s met vooral landelijke en internationale geestelijk-levenberichten: de ene op dinsdag bevat vooral nieuws, de tweede op vrijdag heeft meer een achtergrondkarakter. Daarnaast is er doordeweeks in voorkomende gevallen op de streek- en regiopagina’s plaats voor actualiteiten op het gebied van geestelijk leven. En de weekendbijlage bevat dus een achtergrondverhaal dat doorgaans twee tabloidpagina’s beslaat.
   Barneveld en omgeving – Veluwe, biblebelt – is natuurlijk met de vele kerken en christelijke stromingen een uitgelezen regio voor een geestelijk-levenjournalist. Ik ben er echter van overtuigd dat ook in – bijvoorbeeld – de kop van Noord-Holland of Drenthe volop en zinvol over geestelijk leven valt te berichten. Al zal het dan waarschijnlijk minder over behoudende reformatorische christenen gaan en meer over – eveneens bijvoorbeeld – allerlei niet-christelijke vormen van zingeving.

   Jan Kas is redacteur geestelijk leven en coördinator regiopagina’s van de Barneveldse Krant en (samen met fotojournalist Brand Overeem) auteur van het boek ‘Geloven op de Veluwe’ (De Fontein, 1997).

6. Pingback: » Onderweg (1)

7. Vergeet naast de twaalfkoppige redactie ook niet het geestdriftige team (freelance) verslaggevers dat de Barneveldse Krant tot zijn beschikking heeft!