5 reacties

1. Het huwelijk tussen objectiviteit en journalistiek is niet zaligmakend en ik denk ook niet dat objectiviteit een onmisbaar onderdeel is van journalistiek. Sowieso is het de vraag wat het streven naar objectiviteit precies zou moeten behelzen. De afwezigheid van een oordelende journalist lijkt mij in ieder geval verre van wenselijk. De journalistiek zou dan verworden tot een professie die enkel beschrijft, zonder aan die beschrijving bepaalde conclusies te verbinden. Ook zorgt het zo hoog in het vaandel dragen van objectiviteit ervoor dat altijd de ‘andere kant’ van het verhaal moet worden beschreven, alsof daarmee per se een stap dichter naar de waarheid wordt gezet. Ik denk dat in plaats van objectiviteit, transparantie een veel groter goed moet zijn binnen de journalistiek. En laat internet in de vorm van directe links naar bronnenmateriaal, het beschikbaar maken van meerdere versies van een artikel en het verwijzen naar een audiobestand in het geval van interviews, daar nu veel meer kansen bieden dan statische media.

   PS: In de voorlaatste alinea schrijf je ‘zo’n subjectieve teksten’, dat moet natuurlijk ‘zulke subjectieve teksten’ zijn.

2. “Ook zorgt het zo hoog in het vaandel dragen van objectiviteit ervoor dat altijd de ‘andere kant’ van het verhaal moet worden beschreven, alsof daarmee per se een stap dichter naar de waarheid wordt gezet”

   Eens. Wat dat betreft is de uitspraak van CNN-anchor Canmpbeel Brown wel goed: “Als één gast beweert dat het regent, terwijl de andere vol houdt dat de zon schijnt, is het de taak van de journalist naar buiten te kijken.”

3. Objectiviteit mag dan nastrevenswaardig zijn, zóveel waarde als in dit stuk zou ik er niet aan hechten. Hoe wil je het nieuws aan de lezer duiden wanneer je alleen sec feitjes zonder kleur vermeld? Hoe stel je misstanden aan de kaak wanneer je jezelf geen subjectieve woordkeuze veroorlooft?

   En wat anders: waarom dient een column onderbouwd te zijn? Met die stelling infantiliseer je jouw doelgroep. De charme van het genre zit ‘m in de vrijheid te overdrijven, te liegen dat het gedrukt staat en de wereld voor een aardappel aan te zien. Columns bepalen de smoel van je product.

4. Een voor de journalistiek bruikbaarder begrip dan ‘objectiviteit’ is ‘intersubjectiviteit’, dat ook vaak in de sociale wetenschappen wordt gebruikt. Voor wie het niet kent, het woord intersubjectief stamt uit het Latijn en betekent letterlijk ‘tussen de subjecten’. Intersubjectief is niet puur subjectief, in de beleving van één mens, maar ook niet puur objectief, onafhankelijk van de beleving van mensen. Het begrip erkent, kortom, dat sommige feiten hun waarheidsgehalte uitsluitend ontlenen aan de omstandigheid dat meerdere mensen het bestaan of de waarheid ervan erkennen.

5. Wat Boy van Dijk schrijft is nu precies mijn probleem met de zogenaamde nieuwe journalistiek. Volgens mij is de betekenis van het woord journal ook dagboek, waarmee meteen het beschrijvend karakter en het vastleggen van feiten is vastgelegd. Ik zit echt niet te wachten op oordelende journalisten die aan allerlei gebeurtenissen interpretaties geeft en conclusies verbindt. Dat kan ik prima zelf. En wat maakt het nu dat journalisten denken dat zij dat beter kunnen dan ik? Ik weet niet waar sommige journalisten die impertinente opvatting vandaan halen. Deze onzalige, arrogante houding heeft er voor gezorgd dat ik mijn abonnement op onze regionale krant heb opgezegd.

   Volgens mij is het vooral de taak/rol van journalisten om mij met zoveel objectieve informatie te voeden dat ik op basis daarvan mijn eigen conclusies kan trekken of interpretaties kan geven. Die blijken in ieder geval vaak veel genuanceerder dan het “kort door de bocht jumping to conclusions” van veel tegenwoordige journalisten waarbij vaak elementaire journalistieke waarden als “hoor en wederhoor” en “feitencontrole” als overbodig, lastig of niet wenselijk worden gezien. Het vellen van oordelen gaat mij sowieso vaak veel te snel en te ver. Dit soort journalistiek heeft al in een aantal gevallen mensen onterecht kapot gemaakt. Als een journalisten al vindt dat hij moet vervallen in analyses is dit prima als maar goed wordt aangegeven wat het karakter van het stuk is. Te vaak wordt dit nagelaten en zie ik persoonlijke opvattingen en conclusies van journalisten vervat in zogenaamd objectieve krantenartikelen. En nogmaals, in tegenstelling tot de heer van Dijk zit ik daar echt niet op te wachten. Om deze objectiviteit goed te kunnen borgen is journalistiek een vak dat je moet beheersen. Al het andere kun je met een gerust hart overlaten aan alle wouldbe journalisten en scribenten op internet. Daar barst het namelijk van de ongenuanceerde, niet onderbouwde en vooral niet objectieve artikelen op websites die pretenderen professioneel te zijn. Op dit moment is de journalistiek vooral aan zelfreflectie toe. Iets waarvoor men maarr al te graag geen tijd vrijmaakt.