Zomerreporter 2.0: de aftrap
Dat het slecht gaat met kranten is ondertussen oud nieuws. Dat ik nu als zomerreporter op zoek ga naar kranten die het wél goed doen, leidt dan ook tot verwonderde blikken in mijn omgeving. “Man, wat zoek je nog bij die kranten. Kranten zijn dood.”
Hoewel kranten het ontzettend zwaar hebben en geen idee lijken te hebben waar ze de oplossing moeten zoeken, is het tegendeel waar. De toekomst is onzeker, maar dood zijn ze op dit moment nog niet. Dagelijks worden er nog zo’n 3,5 miljoen betaalde kranten gedrukt en wordt er eindelijk – hopelijk niet te laat – volop geëxperimenteerd met het heruitvinden van de krant. Zowel in print (tabloid en andere lay-out, nieuwe rubrieken, katernen en genres), op internet (experimenten met digital storytelling, telefoon applicaties en interactiviteit) als bedrijfsmatig (nieuwe abonnementsvormen, advertentiemogelijkheden en online verdienmodellen). Soms zijn deze innovaties succesvol, vaker niet. Het komt de rekening van de uitgever in ieder geval meestal niet ten goede.
Maar wanneer doe je het als krant wel goed? Als je nog steeds 14 miljoen euro per jaar winst maakt, hoewel je je buitenlandse correspondenten moet laten gaan? Als je jongeren weet te bereiken, maar je krant nooit zelfstandig – financieel en redactioneel – op eigen benen kan staan? Als je als krant een eigen journalistieke koers vaart, hoewel er iedere dag duizenden euro’s verlies wordt geleden?
Goed
De opdracht die ik van De Nieuwe Reporter heb gehad is natuurlijk een prachtopdracht. Twee maanden reizen en verhalen maken over ‘dagbladen die het tegen de stroom in – wel goed doen’. Maar net zoals dat er niet één gouden oplossing is die de dagbladensector gaat redden, is er ook niet één succesfactor te benoemen die de krant per definitie succesvol maakt.
In deze opdracht is het begrip ‘goed’ dan ook ruim op te vatten. Ik ga op bezoek bij kranten die op hun manier goed bezig zijn. Die de mooiste journalistieke stukken produceren, maar geen cent verdienen. Of die baggerjournalistiek bedrijven, maar waar het geld nog steeds binnenstroomt. Kranten die wel succesvolle innovaties hebben, die de lezers aan hun producten weet te binden of een totaal andere manier hebben bedacht om hun continuïteit te garanderen. Uiteindelijk draait het om de journalistieke succesverhalen die inspireren, aanzetten tot discussie of gewoon interessant zijn.
Na tien verschillende verhalen in tien verschillende landen zal ik proberen te formuleren wat de Nederlandse dagbladen zouden kunnen leren van hun Europese collega’s. De kans is groot dat mijn kernwoorden grotendeels overeen komen met die van transparantie, snelheid, interactie, connectiviteit en convergentie van de commissie Brinkman. Tijdens mijn reis zal ik echter constant op zoek gaan naar concrete voorbeelden (en bijkomende implicaties) die onder deze modewoorden schuil kunnen gaan.
2.0
De functie waarop ik heb gesolliciteerd heeft de toevoeging 2.0 meegekregen. Niet alleen omdat ik na Olaf Koens de tweede DNR Zomerreporter ben, maar ook omdat wordt verwacht dat ik twee-punt-nul te werk ga. Ik zal experimenteren met videotoepassingen, coole presentatietools zoals Vuvox en andere technologische toepassingen zoals geotagging. De tien artikelen verschijnen hier om de zoveel dagen bij De Nieuwe Reporter. Mijn (mislukte) experimenten, overtollige content, reisavonturen, dagelijkse krantentip en persoonlijke beslommeringen komen op mijn eigen weblog. Daarnaast ben ik uiteraard te volgen via het onontkoombare Twitter.
Maar 2.0 betekent veel meer dat het proberen te creëren van extra journalistieke waarde door het gebruik van verschillende internettoepassingen. 2.0 Staat vooral voor interactiviteit. Dat betekent enerzijds dat ik de discussie moet faciliteren, prikkelen en serieus moet nemen. Anderzijds moet U, trouwe DNR lezer, ook aan de bak. Heeft u commentaar, tips, vragen, verzoekjes of een slaapplek in het land waar ik op dat moment ben? Laat het weten, mogelijkheden genoeg.
Ondertussen ben ik alvast onderweg.
17 reacties:
6 juli, 2009
Zet hem op, Lex. Succes!
6 juli, 2009
Ik sluit me aan bij de vorige spreker :-)
6 juli, 2009
Met alle respect, maar ik vind het een volstrekt verkeerde opdracht die je meekrijgt. Het gaat helemaal niet om het overleven van de krant, maar om het overleven van goede journalistiek. Ik heb wel vaker kritiek op DNR en ook deze opdracht bewijst weer mijn gelijk. Het is veel te eng, veel te conservatief gedacht allemaal. DNR wordt gedreven door journalisten van de oude stempel die terugverlangen naar vroeger. Alleen jammer dat de markt, de maatschappij en de burger niet meewerken.
Het medium is onbelangrijk en zal nog lang aan ontwikkeling onderhevig zijn. Het gaat erom hoe levensvatbare en duurzame oplossingen kunnen worden gevonden, waarbij een pluriforme en kwalitatief hoogwaardige journalistiek blijft gewaarborgd!
6 juli, 2009
@Emile
Ik denk niet dat DNR verwacht dat ik ergens deze weken met een oplossing kan komen voor het overleven van de krant, of zelfs de gehele ‘goede’ journalistiek. Als een commissie Brinkman dat niet lukt, zal dat mij ook niet lukken.
Zelf zie ik de opdracht die ik meegekregen heb als een mooie kapstok om verschillende verhalen over de journalistiek op dit moment aan op te hangen. Kranten zijn er voorlopig nog wel even, en de journalisten die er werkzaam zijn doen over het algemeen hun best om bij te dragen aan het overleven van de goede journalistiek en aan het overleven van hun eigen onderneming/baan. Hoe doen ze dat en wat kunnen de Nederlandse kranten er eventueel van leren? Als het betekent dat de krant niet meer op papier zal verschijnen, ben ik de eerste die erover schrijft (alhoewel, de eerste… http://www.dejournalist.nl/achtergronden/bericht/het-betaalmodel-van-mediapart-werkt/)
Zelf hoop ik dat mijn artikelen (zoals alle artikelen op DNR) aanzetten tot discussie, inspiratie en misschien zelf een klein beetje vermaak. En wie weet draag ik op die manier zelfs nog een klein beetje bij aan de uitvinding van ‘ levensvatbare en duurzame oplossingen voor een pluriforme en kwalitatief hoogwaarde journalistiek’.
7 juli, 2009
Lex, succes. En plaats af en toe een fotootje, dat kan tegenwoordig op internet. Groet, JanD
7 juli, 2009
[via twitter] Speciaal voor @jandijkgraaf. Aan het werk in kamertje Londen (en andere foto’s). http://bit.ly/zEfgB Hoe zal ik trouwens de koppeling tussen FlickR en mijn eigen website maken?
7 juli, 2009
[...] Hoe sterk is de eenzame zomerreporter die kromgebogen over zijn laptop tegen de wind zichzelf een weg baant? Zet h’m op, Lex Boon! [...]
7 juli, 2009
Een krant die het voor mijn gevoel wel begrepen heeft is de Barneveldse Krant van uitgeverij BDU.
8 juli, 2009
@daantje hoewel Barneveld niet echt op mijn route ligt, kom ik misschien nog wel een equivalent tegen. Waar moet ik op letten, wat maakt de Barneveldse Krant zo goed?
8 juli, 2009
@lex @daantje Of de Barneveldse Krant goed is, weet ik niet. Wel weet ik dat de krant vooral klein(schalig) is in een afgeperkt gebied (en dus bovenop de huid van de lezers). Is het misschien zo dat ’small’ in dit geval ook ‘beautifull’ is? Dat de schaalvergroting het afglijden van sommige (regionale) dagbladen nog een extra zetje heeft gegeven? Misschien kom je op je tocht wel meer van dergelijke ‘kleine’ kranten tegen die de verleiding hebben weerstaan om een steeds groter gebied met steeds minder journalisten te coveren.
9 juli, 2009
Leuke opdracht. Ik zal je met veel plezier gaan volgen. Zelf vraag ik me af waarom er nog geen krant is die zonder adverteerders werkt. Je moet voor een bedrag tussen de 60 en de 90 miljoen euro – het bedrag dat je krijgt als je tussen de 200-300 duizend abonnee’s tissen de 200 a 300 euro laat betalen – toch een boeiende, diepgravende krant kunnen maken. Het zijn tenslotte adverteerders en aandeelhouders die de krant conjunctuurgevoelig maken. Een mooie reis door krantenland gewenst…
9 juli, 2009
Succes! Kon je nog geen tipje van de sluier geven welke landen je gaat bezoeken? Ik ben zelf erg benieuwd naar de scandinavische landen. Bij het lezen van online nieuws, kranten en tijdschriften wordt Nederland (met 43% vd NL-ers)namelijk ingehaald door Estland (54%), Denemarken (52%), Finland (57%) en Noorwegen (73%). Ik ben zelf benieuwd of dit mede door de 2.0 stijlkenmerken komt.
Bron: http://europa.eu/rapid/pressReleasesAction.doreference=STAT/08/169&format%20=HTML&aged=0&language=EN&guiLanguage=en
Kan je je hyperlinks de volgende keer in een nieuw venster laten openen?
9 juli, 2009
http://europa.eu/rapid/pressReleasesAction.do?reference=STAT/08/169&format%20=HTML&aged=0&language=EN&guiLanguage=en
10 juli, 2009
@Linda Mijn route ligt nog niet helemaal precies vast, maar ik hoop uiteindelijk wel ergens in het noorden te eindigen. Dus bedankt voor de tips.
Over de hyperlinks, volgens mij is dat DNR standaard. Maar ik zal er even naar kijken (ook op mijn eigen blog)
@Arthur volgens mij gaat het grootste deel van het abonneegeld, van bijvoorbeeld de Volkskrant die tussen de door jouw genoemde prijsklasse en oplage ligt, al richting de kosten van de bezorging. Daar betalen de abonnees dus eigenlijk voor, advertenties zijn dus wel nodig om de rest van de krant te bekostigen. Maar ik zal kijken of ik nog dergelijke voorbeelden tegen kom onderweg (of een nieuwe, goedkopere vespreidingsmodellen!)
10 juli, 2009
@linda hyerlinks zijn aangepast (wedden dat er nu weer mensen zijn die het liever in hetzelfde scherm hebben?)
12 juli, 2009
Dit is echt een interessant onderwerp en ik zal het met veel belangstelling volgen.
Tijdens een presentatie van Piet Bakker tijdens “Social Strategy Talk” van 29 juni jl. ontstond er namelijk nogal wat rumoer in de zaal, onder de toehoorders. Pijnpunten waren ondermeer:
*Het verhaal dat Metro 400.000 kilo versgedrukte kranten had vernietigd (milieu? duurzaamheid? verantwoord ondernemen?) omdat wereldster Michael Jackson was overleden en heel Europa moest worden voorzien van een nieuwe, actuelere voorpagina.
*De stelling dat er in Nederland geen serieuze online journalistiek bestaat.
Bovendien ben ik zelf van mening dat kranten amper iets toevoegen aan hetgeen op internet aan nieuws te lezen is. Qua achtergronden en onderzoek hebben opinietijdschriften en zaterdags-bijlagen wel een meerwaarde, omdat een lang artikel gewoon lekkerder leest op papier.
Kortom: ik zie ernaar uit!
13 juli, 2009
[...] Eerder verscheen van ‘Zomerreporter’ Lex Boon: Zomerreporter 2.0: de aftrap [...]