Zomerreporter (8): Bevrijd je van het papier!

lloydWe hebben onze Zomerreporter op pad gestuurd om op zoek te gaan naar kranten in Europa die het goed doen. Lichtelijk verbaasd waren we dan ook toen hij ons een verhaal over de Hongaarse krant Pester Lloyd toestuurde. Een krant die enkele maanden geleden noodgedwongen is gestopt met de printeditie. Ze weten er echter een positieve draai aan te geven daar in Budapest. Tip #7 van onze Zomerreporter: Bevrijd je van het papier!

Op de een of andere manier is Marco Schicker, hoofdredacteur van de Duitstalige Hongaarse krant Pester Lloyd, blij dat zijn krant is gestopt met de printeditie. “Je kan je niet voorstellen hoeveel shit je moet betalen voor de printkosten. Een ook de distributie is zo ontzettend duur in Hongarije. Abonnees betaalden 150 euro per jaar voor de krant, maar daarvan waren we er al 120 kwijt aan verzending en service. Dat hebben we nu niet meer. Kosten van het kantoor? Ook weg. Opmaak en alles wat erbij komt kijken? Voorbij. Weet je, het was zo’n gevecht iedere week. Nu voelen we die druk niet meer, en dat is een goed gevoel.”

Crisis
Aan de lezers lag het niet. Met een oplage van 15.000 exemplaren was de Pester Lloyd een succesvolle niche-krant en een belangrijke bron van informatie voor Duitssprekenden in Hongarije. En daarbuiten, want ruim 40% van de abonnees woonde niet in Hongarije. Schicker: “De Pester Lloyd heeft altijd gefunctioneerd als een soort van venster. We laten mensen binnen Hongarije over zichzelf nadenken door ze van buiten naar zichzelf te laten kijken, en geven buitenstaanders inzicht in het land door ze naar binnen te laten kijken.”

Sinds de financiële crisis verloor de krant echter binnen een half jaar tijd 50% van de advertentie-inkomsten. Om financiële problemen te voorkomen werd besloten om te stoppen met de papieren versie. Schicker: “Het was een moeilijke keuze, maar we moesten wel. We zijn nu wel veel vrijer, maar nog niet veel gelukkiger. Om iedere week een echte krant te hebben, het papier te voelen, geeft veel meer voldoening. Voor mijn ouders was het ook zwaar, 15 jaar werk is in een keer weggeblazen.”

Legende
De eerste editie van de Pester Lloyd verscheen in 1853, toen Buda en Pest nog twee aparte steden binnen de Oostenrijk-Hongaarse monarchie waren. “Duits was de taal van de elite, van de liberale, de intellectuele en de Joodse inwoners van de stad. Het culturele bereik van de krant was enorm. En hoewel de krant was opgericht door handelaren die vooral snelle informatie wilden hebben, en niet zozeer diepgaande sociale analyses, werd de krant al snel het medium waar vooraanstaande intellectuelen, filosofen en dichters hun artikelen plaatsten,” vertelt professor in de Germanistiek Andràs F. Balogh (Eötvös Loránd Universiteit, Budapest / Babes-Bolyai Universiteit, Klausenburg).

Schicker: “De titel was beroemd in die tijd. Voor de Tweede Wereldoorlog werd hij zelfs twee keer per dag gepubliceerd, als ‘morgen- und abendblatt’. Met 30.000 exemplaren was het de grootste en belangrijkste krant van het land. Maar ook ver buiten Hongarije werd hij gelezen. In ieder koffiehuis, van Vienna tot Praag, was de Pester Lloyd te vinden.”

Het was in deze periode dat de aantrekkingkracht op intellectuelen het grootst was. Vanaf 1933 vonden de publicaties van verbannen Duitse schrijvers zoals Frans Molnar, Joseph Roth en Pester Lloyds beroemdste auteur Thomas Mann hun weg naar de kolommen van de krant. Balogh: “Het is vooral dankzij deze periode dat de Pester Lloyd een legende is geworden in de Centraal-Europese cultuur.”

De laatste editie van de klassieke Pester Lloyd verscheen op 1 april 1945, als een uitgave van het Duitse propagandaministerie. De oorspronkelijke redacteuren waren ondertussen gevlucht, of naar concentratiekampen afgevoerd.

Tekst loopt door onder de tijdsbalk.

Koopje
Na de oorlog verscheen de krant meer, totdat Gotthard B. Schicker in 1994 voor 400 dollar de rechten van de krant opkocht. Zoon Schicker: “Na de val van de muur was mijn vader – 44, en inwoner van de voormalige DDR – zijn werk kwijtgeraakt. Hij was te jong om met pensioen te gaan, en te oud voor een nieuwe baan. Hoewel hij dus Oost-Duits was, had hij als cultureel-diplomaat veel gereisd. Via via hoorde hij dat met de verdwijning van het communisme ook de rechten van de Pester Lloyd vrij zouden komen, en zonder echt plan kocht hij de titel. Het was natuurlijk een koopje.”

Samen met wat bevriende Duitse Hongaren maakte Gotthard Schicker een 0-editie van een nieuwe Pester Lloyd. Alhoewel, nieuw? Marco Schicker: “Ze hadden geen idee hoe je een krant moest maken, dus het was min of meer een kopie van de originele krant, inclusief de enorme lappen tekst. Maar de reacties waren goed. Alle nieuwe Westerse bedrijven die zich rond die tijd in Hongarije vestigden waren er blij mee, hun managers spraken geen woord Hongaars en hadden geen idee wat er gebeurde in het land waar ze werkten. Die wilden de krant wel steunen.”

De ommekeer begon zo’n 5 jaar geleden, toen Hongarije lid werd van de Europese Unie. “Het was het definitieve teken dat sinds de val van het communisme een nieuwe generatie Hongaren is opgestaan. De belangrijke posities binnen de Westerse bedrijven worden nu door academische geschoolde Hongaren ingenomen. Dat heeft niet zozeer het lezersschap beïnvloed, alswel de advertenties. De Hongaarse managers hebben niks met de krant en begonnen zich af te vragen waarvoor, en voor welk publiek, ze eigenlijk adverteerden. De economische crisis was voor hen een mooi excuus om eruit te stappen,” aldus Schicker.

Internet
De online doorstart van de Pester Lloyd lijkt succesvol te zijn, en hoofdredacteur Schicker praat dan ook vol vertrouwen over de nieuwe toekomst van de krant. “De bezoekcijfers van onze site gaan nu snel omhoog, volgend jaar verwachten we rond de 100.000 unieke bezoekers per maand te hebben. We zijn nu veel sneller met ons nieuws, en niet gebonden aan de wekelijkse verschijningdatum en het aantal artikelen. Daarnaast zien we een markt in buitenlandse media, die hun journalisten in Oost-Europa aan het wegbezuinigen zijn. We kunnen onze artikelen aan hen leveren. En mocht de eReader ooit doorbreken, dan zouden we onze content weer echt in de vorm van een (digitaal) krantenabonnement kunnen aanbieden.”
Hoofdredacteur Marco Schicker.

Voor de Pester Lloyd is het op dit moment het belangrijkst dat dankzij internet de kostenzijde in de hand kan worden gehouden. Dat zorgt er volgens Schicker voor dat dit soort journalistiek kan blijven bestaan: “We hebben nog steeds 20% van de omzet die we eerst ook hadden, maar nu nog maar 5% van de uitgaven. Wat dat betreft werken we echt op het minimale kostenniveau. Zo ben ik de niet alleen de hoofdredacteur, ik ben dé redacteur. 70% van de artikelen schrijf ik zelf. Daarnaast hebben we een paar gastauteurs en enkele stagiaires, die erg nuttig zijn. Mijn vader, mijn moeder en mijn zus doen de advertenties en schrijven zo af en toe ook wat. We gaan hier inderdaad niet het Hongaarse medialandschap mee veroveren, maar een normaal inkomen voor de paar mensen die er met veel plezier aan werken, moet lukken.”

De kwaliteit komt niet in het geding volgens Schicker: “Onze grootste schrijver Thomas Mann schreef ooit in de Pester Lloyd ‘don’t let the facts win over the truth’. De feitelijke informatie krijgen we wel van het persbureau. We vertellen onze lezer wat er is gebeurd, maar veel belangrijker is dat we de analyse bieden, onze mening geven en de juiste vragen opwerpen. Daarvoor hebben we geen leger journalisten nodig. We volgens niet de mainstream thema’s, maar doen wat wij denken dat belangrijk is voor de mensen. Onze belangrijkste taak voor Hongarije is om de mensen daadwerkelijk geïnteresseerd te krijgen voor het land – en ze een andere kijk op het land te geven dan de toeristische en ‘officiële’ informatie biedt. Het kritische venster voor Hongarije naar binnen en naar buiten. Het is deze tweezijdige verplichting die de nieuwste Pester Lloyd nog steeds de oude Pester Lloyd maakt.”

Lees meer over het idee achter de (mislukte) tijdsbalk op Lex’ weblog.

12 reacties

  1. Pingback: » Tijd vs. tijdslijnen

  2. Sent Wierda schreef op 25 augustus 2009 om 10:40

    Inderdaad: lichtelijk verbaasd. Want om de Pester Lloyd een voorbeeld te noemen dat navolging verdient…
    Lex Boon wekt de schijn dat Engels de voertaal was tijdens het interview en dat is in dit geval niet erg logisch. Want er staan merkwaardige zaken in het artikel: Vienna (= Wenen) en het citaat van Thomas Mann.

  3. Miriam van der Have schreef op 25 augustus 2009 om 11:16

    Zoals Marc Andreesen (co-auteur van de oer-webbrowser Mosaic en oprichter van Netscape) al zei: ‘Kill the print edition’

    ‘Als je de smid van het dorp bent en er komt een Ford Model T, dan kun je beter monteur worden’, is zijn advies.

    http://mediaday.nl/?p=489

  4. Lex Boon schreef op 25 augustus 2009 om 11:22

    @sent voertaal was inderdaad Engels, Vienna is een slordigheidje, het citaat van Thomas Mann een bewuste keuze omdat het iets krachtiger over komt. Valt over te discussieren.

    Het punt dat ze bij Pester Lloyd proberen te maken is dat het voor dit soort journalistiek (niche markt met een ontzettend brede, niet duidelijke doelgroep) niet veel langer rendabel is om in print te verschijnen. Natuurlijk moeten niche kranten dat niet nastreven, maar die richting lijkt voor dit soort publicaties onomkeerbaar.

    Bij Pester Lloyd hebben ze de lastige keuze gemaakt om te stoppen met de printeditie, voordat de in financiele problemen komen. En hoewel het nog minder genoegdoening geeft, richten ze zich nu vol op de internetmarkt. En met succes, ze bereiken meer lezers dan eerst en doordat ze alles zo budget mogelijk doen zijn ze minder afhankelijk van de kwetsbare advertentiemarkt. Zonder overigens in te boeten aan de kwaliteit van hun vorm van journalistiek die ze bedrijven. Analyses maken en en public kritische vragen stellen. Ze kunnen zich hier zelfs meer op richten, doordat ze niet meer zo ontzettend veel tijd kwijt zijn aan alles wat om het maken van een printeditie heen hangt dat niet onder de noemer ‘journalistiek’ valt.

    Ik kan – naast De Groene – in Nederland niet zo snel publicaties bedenken die in hetzelfde schuitje zitten. Maar ik ben benieuwd hoe het bijvoorbeeld met de Nederlandse editie van ‘De Ware Tijd’ gaat, of met Engelstalige kranten in Nederland (Amsterdam Weekly, The Amsterdam Times)

  5. Sent Wierda schreef op 25 augustus 2009 om 13:20

    Lex: jammer dat het interview niet Duitstalig was.
    Dat de Pester Lloyd niet meer in print verschijnt, is een logische keuze. Maar om deze oplossing succesvol te noemen, dat gaat wel erg ver. Het is een -onvermijdelijke- noodgreep waarvan nog moet blijken of het ook financieel succesvol is.
    De gedrukte oplage was 15.000. Nu zouden er 100.000 unieke bezoekers per maand zijn – een uiterst vaag getal. Het is bij websites gebruikelijker om het aantal unieke bezoekers te noemen per dag of per week. De norm is: het aantal unieke bezoekers per 24 uur, maar omdat het om een weekblad gaat lijkt het juister het aantal unieke bezoekers per week te noemen. De vraag is: hoeveel zijn dat er?

  6. Lex Boon schreef op 25 augustus 2009 om 14:25

    @sent Je mist wederom het punt waar het in het om gaat.

    Ik wil best even kijken of de exacte cijfers voor je kan achterhalen – per uur of per minuut desnoods. Overigens is de verwachting dat ze volgend jaar die 100 duizend bezoekers per maand halen, nu zitten ze tussen de 60 en 70 duizend.

    Het voegt echter niks extra’s toe aan dit verhaal, de bezoekersaantallen voor een niche site in Hongarije zijn niet te vergelijken met bijvoorbeeld een grote landelijke site in Nederland. Daarnaast gebruiken ze niet alleen Google Ads, maar verkopen ze de meeste advertenties zelf. Met hogere bezoekersaantallen, zullen ze waarschijnlijk meer adverteerders geinteresseerd krijgen in de advertenties. Wat dat betreft heb ik het cijfers alleen genoemd om de opwaartse trend van de site aan te geven en te laten zien hoeveel vertrouwen ze hebben in de online site als uiteindelijke een gelijkwaardige vervanger van de papieren editie.

    De discussie die ik met dit verhaal wil bereiken – en misschien moet ik dat inderdaad maar eens in een apart kader er onder gaan zetten (http://www.lexboon.nl/2009/07/27/onderweg-1/) – is of dit uiteindelijke ook een gelijkwaardige (of betere) vervanger van de papieren editie is. De stelling die Pester Lloyd in dit debat inneemt is: ‘Ja, want we hebben de mogelijkheid om met lagere kosten, en meer winst, dezelfde kwalitatieve journalistiek te bedrijven waardoor ons voortbestaan nu zekerder is.’

    Daar mag je gaten in proberen te schieten door door twijfels te uiten over het huidige financiele succes, maar dat helpt de discussie niet verder. Bij Pester Lloyd zeggen ze namelijk dat ze er wel geld mee verdienen en dat ze er vertrouwen in hebben dat dat zo zal blijven (en alleen maar meer zal worden). Een welles/nietes discussie over de verdiensten van het internet, die we ondertussen wel vaker hebben gehad.

    Veel interessanter is om in deze reactie panelen na te denken of je de lijn van Pester Lloyd zou kunnen doortrekken naar de Nederlandse sector. Zijn er Nederlandse niche kranten die misschien veel beter helemaal kunnen overstappen op internet. Welke publicaties hebben het er naast de Groene ook zwaar? Waarom verschijnen die nog op papier? En al ze daar een goede reden voor hebben, hoe kunnen ze er dan voor zorgen dat ze op papier kunnen blijven verschijnen? Dat de noodgreep die Pester Lloyd moest uitvoeren kan worden voorkomen. Of dat ze inderdaad maar beter op tijd het zinkende schip dat papier heet kunnen verlaten. En zou dat misschien wel niet voor de grote kranten ook moeten gelden? (zoals de persoon die Mirjam aanhaalt stelt).

    Sent, er kleven zoveel meer interessantere discussies aan dit verhaal dan dat het interview in het Duits had moeten zijn, of dat de genoemde bezoekcijfers per week zouden moeten worden gepresenteerd.

    (Maar blijf wel vooral reageren, want zoals je zelf onder een ander verhaalt zegt, je geeft de discussies op een vreemde manier wel een start)

  7. Sent Wierda schreef op 25 augustus 2009 om 15:59

    Lex: ik ben niet de bedenker van ‘unieke bezoeker per 24 uur of per week’. Het is de algemene standaard. Zie bijv. http://www.azes.nl
    In mijn vorige reactie heb ik al gemeld dat het een logische keus is dat Pester Lloyd is afgestapt van print.
    Je vraagt of er in Nederland ook niche bladen zijn met dezelfde problemen als Pester Lloyd. Ja, die zijn er wel degelijk. Ze zijn vooral te vinden in de kerkelijke hoek. Zo heeft een weekblad als Hervormd Nederland jarenlang in een situatie verkeerd die vergelijkbaar is met de Groene. Diverse kerkelijke bladen (van landelijke kleinere kerkgenootschappen en stromingen) verkeren nu in deze situatie. Ook gelden de problemen globaal voor literaire en voor Friestalige tijdschriften.

  8. Miriam van der Have schreef op 25 augustus 2009 om 17:07

    ___Het is de algemene standaard.___

    Gaarne het ISO-nummer opgeven of anders het woord standaard niet gebruiken, a.u.b. :)

    Bij Google Analytics kun je opgeven of je de bezoek-informatie per dag, week of maand wilt zien. Er is geen ‘standaard’. Zelfs de wijze waarop het begrip ‘unieke bezoeker’ is gedefinieerd is niet in een standaard vast te leggen, eenvoudigweg omdat er veel mensen zijn die met meer dan een PC werken, terwijl er ook ladingen computers en IP-nummers zijn die door meer mensen worden gebruikt.

    Persoonlijk geef ik weinig om het aantal bezoekers, al dan niet uniek. Geld verdien je met het aantal getoonde advertenties en daarom is het aantal getoonde pagina’s een stuk interessanter.

    Maar het allerbelangrijkste is hoeveel je aan het eind van de maand overhoud als je de kosten van de inkomsten hebt afgetrokken. Met andere woorden: je moet geen bezoekers tellen maar centen.

    Bezoekersaantallen zijn voor een website als overhoringen voor een scholier: je kunt er de trend mee bepalen, maar voor het eindresultaat telt het allemaal niet of nauwelijks mee.

  9. Sent Wierda schreef op 25 augustus 2009 om 17:39

    ‘De algemene standaard’ hoeft niet gekoppeld te zijn aan een ISO-certificering. In dit geval is ‘de algemene standaard’ een synoniem voor ‘de (algemene) definitie’.
    ‘De algemene standaard’ wordt vaak gebruikt als term om de wereldwijd meest gebruikte methode aan te duiden, met name op elektronicagebied.
    Hanteert Google niet een methode die tegenovergesteld is aan die van Miriam: je moet wel de bezoekers tellen?

  10. Miriam van der Have schreef op 25 augustus 2009 om 18:38

    Google Adwords telt alleen maar hoe vaak een advertentie is getoond. Dat is het enige getal wat voor Google telt – hiermee wordt afgerekend met zowel de adverteerder als de eigenaar van de website. Dat is in feite een onderdeel van mijn manier van tellen.

    Google Analytics is een andere dienst. Die doet veel meer dan alleen de bezoekers tellen. Daarom heet het ook “Google ANALYTICS” en niet “Google Unique Visitors per Month Counter”.

    De kwantitatieve analyse laat zien hoe sterk je site (of eigenlijk je ‘merk’ is). De meetgegevens worden door indicatoren verwerkt en met de resultaten kun je bepalen op welke wijze je bezoekers nog beter aan je website kunt binden zodat je nog meer pageviews zult krijgen. Met Google Analytics kun je ook goed zien wat het effect is van wijzigingen die je in je site hebt aangebracht. Maar uiteindelijk is ook Google Analytics niet meer dan de overhoring uit mijn analogie.

    Omzet – kosten = resultaat (en het resultaat telt, nietwaar)

  11. Lex Boon schreef op 25 augustus 2009 om 20:14

    Ik sluit me aan bij wat Mirjam zegt over de bezoekersaantallen:

    “Maar het allerbelangrijkste is hoeveel je aan het eind van de maand overhoud als je de kosten van de inkomsten hebt afgetrokken. Met andere woorden: je moet geen bezoekers tellen maar centen.”

    Daar gaat het over in dit verhaal. Zit er voor journalistieke nicheproducten een toekomst in het papierenproduct, of zullen ze het online moeten gaan doen.

    @sent, bedankt voor de tip over de kerkelijke bladen. De oplage van het weekblad Hervormd Nederland is wel heel pijnlijk. Van 90.000 in 1945 tot 8.000 in 2002. Is ondertussen samen gegaan met het tweewekelijkse opinieblad VolZin (BDU) uitgave.

    Nu even hardop denkend:
    Van dit soort bladen zijn natuurlijk tientallen voorbeelden die met een kleine oplage toch iedere keer weer rond komen (hoewel het in die sector een komen en gaan is). Ik begin me nu af te vragen waarom de Pester Lloyd zijn verkoopprijs niet verdubbeld heeft. In een niche markt -en zeker een intellectuele nichemartk als die waar PL in opereerde – heb je een publiek dat best wat geld wil uitgeven aan hun product. Wilden de abonnees van PL dat niet omdat de krant op krantenpapier verschijnt, wat niet de look-and-feel van een mooi glossy tijdschrift heeft (zelfs VolZin!). Ik ga er nog even achteraan, maar ik vermoed dat het te maken heeft met dat ze vooral een groter publiek willen bereiken / toegankelijk willen blijven – mooi streven.

  12. Piet Paulusman schreef op 26 augustus 2009 om 14:15

    Zo te lezen is deze site een soort “one man band” van een enthousiaste doorzetter. Het lijkt me ondenkbaar dat hij in staat is om met zo’n klein team echt journalistiek te bedrijven.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Meer over Blog (695 van 891 artikelen)


Wat moet de wereld met het opinieblog? Wat moet ik er zelf ...