Nu de online advertentie-inkomsten door de economische crisis teruglopen, is de discussie over de zin en onzin van het betalen voor online journalistiek weer in alle hevigheid losgebarsten. De website PaidContent publiceerde vorige week de resultaten van een onderzoek onder bijna 1.200 Britse internetgebruikers over hun bereidheid om te betalen voor online content. De conclusies: bijna niemand wil betalen en degenen die wel willen betalen, betalen het liefst zo min mogelijk.
De deelnemers aan het onderzoek (de ruwe data van het onderzoek staan in een pdf-bestand) kregen onder meer de vraag voorgelegd wat ze zouden doen als hun favoriete nieuwssite geld zou gaan vragen. Driekwart van de respondenten zou de site meteen links laten liggen en op zoek gaan naar een nieuwssite die wel gratis is.
“Hoewel kranten de laatste jaren voortdurend prijsverhogingen hebben doorgevoerd, hebben ze er ruim tien jaar geleden al voor gekozen om het nieuws op internet gratis aan te bieden. De sites die nu van plan zijn geld te vragen, zullen het moeilijk krijgen om die geest weer terug in de fles te krijgen”, constateert PaidContent.
Eerste wet van Reijnders
Slechts 5 procent zegt bereid te zijn om de portemonnee te trekken. Nu moeten we dit percentage wellicht met een korreltje zout nemen. De antwoorden op latere vragen in het onderzoek suggereren bijvoorbeeld dat dat percentage iets hoger ligt. Daarnaast willen mensen in onderzoeken nog wel eens wat anders zeggen dan ze in werkelijkheid doen. Hoe het ook zij: het staat buiten kijf dat de mensen die willen betalen, een kleine minderheid zijn.
Kunnen die paar lezers die wel bereid zijn om in de buidel te tasten, het verlies aan advertentie-inkomsten opvangen? Dat is maar zeer de vraag. Het lijkt opnieuw een open deur, maar de meeste mensen betalen bij voorkeur zo weinig als mogelijk, zo blijkt uit het onderzoek.
Voor een jaarabonnement op hun favoriete site wil 20 procent van de deelnemers aan het onderzoek 10 tot 20 pond betalen en 8 procent zegt bereid te zijn 20 tot 50 pond te betalen. Geen van de respondenten heeft meer dan 50 pond over voor een jaarabonnement op zijn of haar favoriete nieuwssite. Ter vergelijking: een abonnement op een papieren krant in het Verenigd Koninkrijk kost al snel 250 pond.
Bij vragen over wat één artikel of een toegangspas voor een dag maximaal zouden mogen kosten, kiezen de respondenten wederom in meerderheid voor de laagst mogelijke prijzen (respectievelijk 1 à 2 pence of minder dan 25 pence). Deze uitkomsten zijn in lijn met eerdere onderzoeken waaruit blijkt dat nieuwsconsumenten minder over hebben voor ‘digitaal nieuws’ dan voor nieuws dat op papier verschijnt.
De conclusie lijkt onvermijdelijk: afgaande op de antwoorden van de deelnemers aan het onderzoek van PaidContent heeft de Eerste wet van Reijnders (“het geld dat je kunt verdienen met de verkoop van advertenties bij gratis online journalistieke content, is meer dan wat je kunt verdienen met de verkoop van online journalistieke content”) nog altijd niet aan kracht ingeboet.
Hoge toegangsprijzen
Is het vragen van geld voor nieuwssites dus een domme strategie? Misschien niet per se. Een element dat de laatste jaren bij de discussies over het al dan niet introduceren van tolpoortjes op nieuwssites steevast onderbelicht blijft, is namelijk dat geld vragen voor online nieuwsartikelen mogelijk gunstige gevolgen kan hebben voor de betaalde oplage van de papieren krant.
Door eigen nieuws en exclusieve (opinie)stukken gratis weg te geven op internet, maken kranten het minder aantrekkelijk voor lezers om nog de portemonnee te trekken voor het betaalde, papieren dagblad. Waarom zou je immers nog betalen voor een krant als de meeste interessante stukken ook online te lezen zijn? Het is een vraag die tien jaar geleden regelmatig werd gesteld: kannibaliseer je met een nieuwssite niet de papieren krant?
In een artikel voor American Journalism Review brak Paul Farhi daarom een lans voor het invoeren van hoge toegangsprijzen voor nieuwssites. Eerder dit jaar berichtte ook persbureau AP al over twee kranten – The Arkansas Democrat-Gazette en de Post Register uit Idaho – die menen dat ze baat hebben bij een betaalde website. Door geld te vragen voor toegang tot hun site, werd de oplagedaling gestuit.
16 reacties