33 reacties

1. Ik ben het zeer zeker met Jisca eens. Je moet jezelf in de journalistiek laten zien; je moet onderscheidend zijn. Helaas is het niet meer zo dat de banen in dit prachtige vakgebied zomaar voor het oprapen liggen. Ik ben momenteel ook een van die vele studenten journalistiek, die hoopt op een glorieuze toekomst in de onderzoeksjournalistiek. Maar ik realiseer me maar al te goed dat ik dan wel die unieke factor moet hebben. (In de marketing heet dat heel mooi het USP = Unique Selling Point.) Het is droevig, maar het is niet anders. Zaterdag vormt wat dat betreft een prachtige eerste opstap.

2. Het is altijd makkelijk om iedereen over één kam te scheren. Door de economische crisis, die ook goed te voelen is bij de media, zijn er vele besparingen. Jonge journalisten moeten bij het krijgen van een baan vaak de eerste weken wennen en werken dan zeker niet zo efficiënt als ervaren journalisten. Dit is zeker nadelig voor de jonge journalist, werkgevers kiezen hierdoor namelijk vaak voor de ervaren journalist. Dit terwijl een jonge journalist vaak andere, vernieuwende ideeën heeft die in de loop van de tijd juist geld besparend kunnen zijn voor de organisatie. Ook kan de andere kijk van de jonge journalist, op nieuws, voor verfrissende berichten zorgen.
   Het is zeker niet zo dat alle jonge journalisten de omstandigheden van hedendaags aanhaalt als smoesje. Het is gewoon moeilijk om een baan te krijgen. Ook al stuur je een brief, bel je en mail je er nog eens achteraan. Door de crisis hebben al veel vaste werknemers uren in moeten leveren, hierdoor zullen er scheve gezichten ontstaan bij het aannemen van eventueel nieuw personeel en nemen media dus geen nieuw personeel aan.

3. Helemaal mee eens! We moeten innovatief en assertief zijn om onze doelen te bereiken…inderdaad niet afwachten tot er misschien nieuws naar ons toe komt, maar er op af met z’n allen!

4. Ook ik ben het met Jisca Cohen eens. In plaats van af te wachten tot de arbeidsmarkt weer positieve geluiden laat horen, moeten wij zelf het initiatief tonen en onze stem bij zoveel mogelijke media laten horen. Als we simpelweg achter ons bureau blijven zitten zal de journalistieke kwaliteit in ons land alleen maar verslechteren. De oude rotten in het vak horen geen belemmering voor onze positie in de arbeidsmarkt te vormen, maar juist een extra motivatie om kwalitatieve journalistiek te bedrijven. Wij moeten ons als jonge journalisten van onze beste kant laten zien. Dit doe je je door pro-actief op zoek te gaan naar een baan. Leg contacten en laat weten dat je er bent (networking).

   Overigens worden niet alleen journalistieke opleidingen overspoeld met aanmeldingen, dit geld voor enorm veel vakgebieden. Ik ben er dan ook van overtuigd dat alleen de echte doorzetters een kans maken om de journalist van morgen te worden. Ik ga in ieder geval voor mijn kans.

5. Wat een nonsens! Wat idioot om de crisis aan te halen. Er zijn genoeg jonge journalisten die wel ballen hebben en laten zien wie ze zijn en wat ze kunnen.

6. Ik nodig Jisca graag uit om een dagje op de FHJ in Tilburg rond te komen lopen. Ze zal nog steil achterover slaan van de initiatieven die er zijn en de creativiteit die er heerst! >:)

7. Om mijn vorige commentaar aan te vullen met wat (bekende) voorbeelden van jonge journalisten die wel degelijk ballen hebben:

   Olaf Koens verslaat vanuit Rusland het laatste nieuws. Ernst-Jan Pfauth is een jonge journalist die zichzelf profileerde binnen bloggend Nederland en nu bij nrc.next werkt. Onder andere Loek Essers, Peter van der Ploeg, Pieter Sabel, Marije Drenth en Charlotte van de Berg hebben een eigen collectief (Mediacontainer), werken (bijna?) allemaal en hebben een vaste rubriek in Sp!ts. Jan-Albert Hootsen vertrok zaterdag naar Mexico om daar zich boterhammen te verdienen als freelance correspondent. Alexander Klöpping was tot een tijdje geleden werkzaam bij 925.nl. Paul Vereijken doet onderzoek bij de Volkskrant naar een nieuwe inkomstenbron en is actief als freelancer. Tot slot ben ik zelf ook aan het freelancen en stuur een studentennieuwssite aan naast mijn studie. Hoezo hebben wij geen ballen?

   Hoewel ik de stellingname best begrijp (het lokt debat uit), vind ik het jammer dat jullie deze (negatieve) insteek kiezen.

8. Ik ben het met Sanne eens, er zijn veel jonge journalisten met ballen (vreemde uitdrukking, je moet het niet te vaak zeggen). Maar zijn er ook voldoende jonge journalisten met innovatieve ballen? Hoeveel ‘jonge honden’ doen uiteindelijk precies dezelfde kunstjes als de ‘oude honden?

9. Als er bezuinigd moet worden kun je nog zo geïnspireerd en talentvol zijn, maar sta je wel mooi op straat. Simpel zat, met al die flexcontracten van een paar maandjes. Slagen in de journalistiek is meer dan ooit een kwestie van ‘being on the right place, at the right time’, de massa heeft helaas nog maar weinig toekomst.

10. 22, werkzaam bij TROS Kamerbreed…welke crisis? Raar verhaal..

11. Pingback: Jonge journalisten hebben geen ballen meer « De Publieke Tribühne

12. Ik deel ook de mening van Paul en Jisca. Als je je echt wil profileren dan moet je er ook iets voor overhebben. Zelf volg ik ook een journalistieke opleiding en hier wordt je er op gewezen dat je zelf de handen uit de mouwen moet steken. Als je in een vroeg stadium al veel contacten hebt opgebouwd dan kan dat alleen maar gunstig zijn voor de toekomst. De oude rotten in het vak moeten geen belemmeringen voor jonge generatie zijn. Zij moeten juist hun kennis delen met ons. Als je het er echt voor over hebt dan lukt het wel, maar blijf je in een hoekje zitten en wacht je tot het naar je toekomt dan kan je het wel schudden.

13. Een baan vinden bij een krant, ik deed het vorig jaar nog, bij Eindhovens Dagblad en met mij vier anderen in dezelfde leeftijdscategorie. Ben 26, is dat al te oud?

    Over een maand verlaat ik die functie vrijwillig om in Suriname bij een dagblad aan de slag te gaan. En oh: ik heb nog geen diploma en ben immer FHJ’er.Misschien dat het Jisca aan ballen ontbreekt, mij in ieder geval niet.

    De misere in de dagbladjournalistiek is geen ramp voor jonge schrijvers: stap een gemiddelde boekenwinkel binnen en de schappen liggen ramvol met tijdschriften. Er is nog nooit zoveel op papier gezet als in 2009, dus hoezo banengebrek/probleem?

    Een passieve student journalist komt niet aan de bak, nee, want zo ongeveer de belangrijkste eigenschap voor dit vak is dat je assertief bent. Dat opleidingen journalistiek vollopen met mensen die denken dat het wel een aardig vak is, of maar zien hoe het balletje rolt, tja, dat zijn degenen die het ook niet echt willen. En dat ruiken ze bij een sollicitatiegesprek. Dat je dat signaleert is niets nieuws.

    En onbetaalde stages, die zijn in het Engelstalige buitenland gemeengoed, dat is een compleet legitieme en normale manier om journalist te worden. Wat een onzin om dat te degraderen. Ik ken er nog wel een die voor de Evening Standard werkt in London, gewoon een oud-FHJ’ster die met een onbetaalde stage en wat doorzettingvermogen nu de schaapjes op het droge heeft.

    Dit betoog rammelt echt aan alle kanten. Er wordt een onjuiste probleemstelling geformuleerd en vervolgens een beetje verder gekeuveld.

    Ik voel me overigens niet beledigd, mocht die indruk zijn ontstaan.

14. Grappig, Jisca noemt jongeren die een onbetaalde tweede stage doen lui…

    Afgezien daarvan: wie echt wil komt er wel. Maar als het bij de gevestigde orde aan innovatiekracht ontbeert heeft het opsturen van innovatieve ideeën helaas weinig zin. Dat is gewoon een kwestie van psychologie. Wat niet in het geijkte straatje past, wordt niet als geschikt gezien. Niettemin loont het de moeite om vol te houden, want tussen alle behoudende ‘ja maar’-zeggers zitten ook een aantal slimme hoofdredacteuren en chefs die een breder perspectief hebben en een slim idee zullen omarmen!

    Aan het werk dus, en volhouden. Wij trekken straks wel weer aan de touwtjes. Tegen die tijd is het belangrijk dat we zelf niet in dezelfde onproductieve denkstramienen tuimen..

15. @ Arjan
    Hah, jij hier :-)
    Innovatieve ideeën zijn juist meer dan welkom bij een deel van wat je de gevestigde orde noemt. Bij het ED in ieder geval wel. Hier trekken ze alles uit de kast om jong, nieuw bloed binnen te halen.

16. Ter nuancering: het kan natuurlijk ook wel eens voorkomen dat je idee gewoon echt niet goed is, of naar het verkeerde medium is gericht. Van de afwijzingen die daar op volgen kun je een hoop leren voor een volgende keer.

    Succes allemaal!

17. @Ivo

    Bij de tijdschriften zit het vaak nog wat vaster, die zijn nog niet voldoende in paniek misschien. Maar zoals ik al tikte: er zijn genoeg uitzonderingen om je slag te kunnen slaan, je moet er gewoon wat langer en harder voor werken voor je je kans krijgt.

    En dat is nog zo’n voordeel aan de Nederlandse journalistiek (wat in eerste instantie een nadeel is): eenmaal opgemerkt door de juiste mensen hoef je eigenlijk nooit meer te solliciteren.

    Het is dus werken aan die ene knaller en daar moet je soms heel veel geduld en doorzettingsvermogen voor hebben. Daarna is het een kwestie van bewijzen dat je aankunt waar je voor gevraagd bent, en dan soms besluiten dat je beter eens ergens anders aan kunt kloppen. Ongeveer net zoals in alle andere beroepsgroepen dus :)

18. Het lijkt er op, dat dit een soort uitnodiging is om naar de Nacht van de Journanistiek te komen. Er worden alleen maar negatieve punten genoemd, in de hoop op reacties. Echte journalistieke talenten komen er echt wel. En trouwens, hadden jonge journalisten vroeger wel ballen? Door de crisis zijn er op dit moment gewoon weinig banen.

19. Kwaliteit komt altijd boven drijven!

20. @ Arjan. Ja, op die incrowd heb ik het ook niet zo, alhoewel ergens voor gevraagd worden altijd een eer is.

    Journalistiek is inderdaad net als alle andere beroepsgroepen: je moet je onderscheiden van de rest. En als dan vier HBO’s en enkele masters volstromen, dan moet je je net iets meer onderscheiden. Ik snap het probleem niet helemaal.

    Bovendien kun je je voorkeur tegenwoordig bijna uitzoeken: wil je werken voor Vice? Kan vast wel. Freelancen voor een Eindhovens Dagblad? Sure, laat maar zien wat je kan. Dat was veertig jaar terug, toen de ‘ouderwetse’dagbladjournalist aan de slag ging, wel anders: politieberichtjes tikken de eerste vijf jaar, daarna misschien een keer wat leukers. Geef mij het hedendaagse medialandschap maar, lekker gevarieerd, dynamisch en toch ook wel spannend.

21. Eens met Jisca! Ik riep het al eens eerder, op De Journalist.

    Overigens, onder andere aan Sanne Brand, dat er mensen te noemen zijn die er wél iets aan doen wil niet zeggen dat er zich voor de rest niemand aangesproken hoeft te voelen. De dames en heren van het mediacollectief dat je noemt ken ik bijna allemaal, ik zat bij ze in het jaar op de SvJ in Utrecht. En zij hebben het voor elkaar, inderdaad door hard te werken en lef te tonen. Maar ons jaar was ooit 360 studenten groot en behalve zij en een enkele andere hoorde ik alleen maar geweeklaag.

22. @ Margreeth: geweeklaag van mensen die niet hard werkten en passief afwachtten op wat er op hen afkwam en nu dus te laat zijn. Kom zeg. Zo’n peptalk van Jisca zou je in eerste instantie niet nodig moeten hebben.

23. @ Ivo: met klassieke dooddoeners als ‘je moet je meer onderscheiden van de rest’ loopt deze discussie snel vast. Als jij ergens een geweldige stage draait, stuit je vaak aan het einde van de rit alsnog op een muur doordat de mediasector achteruit blijft hollen en er dus per definitie minder werk is.

    Het vak is mooi, maar door de teloorgang van de sector (jongste voorbeeld is het ANP) valt er steeds minder te verdelen waardoor de tarieven van freelancers ook steeds verder onder druk zullen komen.

    http://www.nu.nl/economie/2087547/krantenuitgevers-krijgen-nog-zwaarder.html

24. Ik ben het met Jisca eens wat betreft het hef in eigen handen nemen.
    Als je dingen voor elkaar wilt krijgen is een afwachtende houding nooit goed. Ik vind dat een journalist zijn portfolio rustig moet opbouwen en dan later aan de bel moet trekken bij de hoge bazen.

    Ik snap dat kranten niet zomaar iemand aannemen die dezelfde 9 tot 5 mentaliteit heeft of geen eigen ervaring heeft.

    Ik denk niet dat je niks waard bent als je een tweede onbetaalde stage doet. Je laat juist zien dat je bereid bent om hard te werken en dat je dankbaar bent voor de kans die je hebt gekregen.
    Na die ervaring kun je pas echt uitbreken.

    Natuurlijk zijn er ook de natuurtalenten die zelf alles uitzoeken en met de beste ideeën en artikelen komen.

    Al met al vind ik: hard werken beloont, zeker als je als journalist nieuwsgierig blijft en op eigen onderzoek wil gaan.

25. Bericht van een ‘bejaarde in de journalistiek’…;-) Sprak gisteren nog de chef van een groot opinieblad en we concludeerden – onafhankelijk van elkaar – dat nogal wat jonge journalisten een soort ‘straatvrees’ hebben. Gewoon om je heen kijken, je oor te luister leggen, vragen stellen, opschrijven, deduceren, lezen, bellen… Het ‘gewone verslaggeven’ wordt al snel als te min of niet spannend genoeg ervaren. Er moet een ‘concept’ zijn of ‘verdieping’… Ik heb een getalenteerde, jonge journalist ooit heel bewust zien kiezen voor een duistere, academische opleiding over ‘Media & Society’ met de opmerking dat hij ook geen flauw benul had wat hij er ging leren, maar dat het tenminste leidde tot iets waar je later ‘een pak’ bij moest dragen een en ‘leuke auto’ bij onder je kont kreeg. Kijk – dát was nou een typisch gebrek aan ballen: weglopen voor je talent!

26. er zijn gewoon niet genoeg – betaalde – banen in de journalistiek. Daar ligt het aan.
    Geen echt probleem hoor, studenten journalistiek kunnen ook wat anders doen: op kantoor zitten, in de zorg werken, omscholen etcetc – vooral als de algemene arbeidsmarkt weer aantrekt…want het is nu oook moeilijk.
    Leven van de pen is nu eenmaal niet voor iedereen weggelegd, al noemen tegenwoordig velen met een blog zich al ‘schrijver’. Een giller, maar ja

27. Er is voor journalisten met ballen genoeg te doen in de bedrijfsjournalistiek. Goed, in crisistijden gaat de groei niet zo hard, maar waar de publieke journalistiek al jaren keldert, bloeit de bedrijfsjournalistiek. En dat is de afgelopen tien jaar een vak geworden waar getalenteerde journalisten genoeg zaken vinden om hun tanden op stuk te bijten. En waar nog een enorm terrein braak ligt voor het ontwikkelen van nieuwe media. Jammer dat de meeste opleidingen zich eenzijdig richten op krant en televisie. Dit is ronduit misleidend: opleiden voor werkloosheid. En dat was vóór de crisis al zo.

28. Pingback: Jong journaille geen ballen? Vreemd.. « Are you hung up?

29. Dat de ene na de andere krant gedwongen wordt te bezuinigen, vind ik niet veelzeggend in een mediawereld die zich crossmediaal ontwikkelt. De hedendaagse media is meer dan een krant en is zelfs vaak meer dan een krant en website. De journalisten in opleiding, zoals ik, worden zo opgeleid dat ze in staat zijn al deze producten te kennen, te kunnen bedienen en te kunnen ontwikkelen. Daarnaast is het naar mijn mening niet zo dat de jonge journalisten van nu een afwachtende houding aannemen. Ik zie het in mijn klas en opleiding, bij verschillende opdrachten/projecten worden wij jonge journalisten razend enthousiast en is er eerder sprake van een bemoedigende, initiatiefnemende houding. En dat net afgestudeerden in een crisissituatie terecht komen en het daardoor iets moeilijker hebben om aan een baan te komen, is het toch juist alleen maar een blijk van een proactieve houding en enthousiasme om dan aan de slag te gaan als stageloper? In navolging van de crisis wordt er immers weer gevraagd naar personeel met werkervaring..

30. renzo is hier de enige die niet meteen met jisca meekakelt.

    Zoveel plaatsen en zoveel meer kandidaten. De groep uitvallers is hier ALTIJD slachtoffer van. Dan kun je hoog springen, beste beentje voor, iemand anders voorbijstreven, maar dan is DIE gewoon de klos. Ja ?

    Een rijtje bekende jonge journalisten noemen, sorry maar welk punt wordt hier gemaakt ? Geen.

    En dat gemauw over de jeugd die het internet moet gaan exploiteren… jonge journalisten kunnen dat niet, wees eerlijk. Die eis staat buiten iedere werkelijkheid.

    Veel peptalk = veel onzin. De discussie hier laat slechts zien hoe weinig jonge journalisten boven de stof staan.

31. Pingback: If work will not go to the journalist, the journalist must come to the work « Onlinejournalistiek

32. Een kritische jonge journalist dacht ik: leuk!
    Maar wat spreekt ze zichzelf vreselijk tegen in het hele stuk.

    In de ene alinea nemen studenten nog een onbetaalde stage, in de volgende alina zijn ze weer lui. Iemand die een onbetaalde stage neemt noem ik niet lui.

    Ze zegt dat de jonge journalisten van nu achter de computer moeten gaan om de nieuwe manier van geld verdienen via Internet moeten ontdekken maar ze moeten juist achter hun computer uit en ‘de straat op’?

    Dit stuk snijdt echt totaal geen hout.

33. jongen journalisten geen ballen meer?
    check http://www.snypher.com
    niemand zoveel ballen als zij