Uit een onderzoek ‘Dutch Entertainment & Media Outlook 2009-2013′ van Price Waterhouse Coopers blijkt dat adverteerders fors bezuinigen op uitgaven voor kranten en tijdschriften. In de periode 2009- 013 wordt nog eens een daling van 17% inkomsten voor de papieren media voorspeld. De markt gaat gebukt onder de gratis-cultuur op internet. Daarbij komt nu ook nog eens de recessie. Het eerste slachtoffer is het businessblad FEM waarvan vorige week werd aangekondigd dat het eind dit jaar zal verdwijnen. In krantenland zijn er vele zwakke broeders, het debacle AD kent iedereen, maar ook NRC en Volkskrant worden zwaar geraakt, terwijl regionale bladen een concentratieslag met veel minder titels nauwelijks kunnen ontwijken. Ook bij Sanoma lijkt een drastische sanering van de magazines niet meer te voorkomen.

Voor de digitale media is er beter nieuws, de gemiddelde jaarlijks verwachte stijging van advertentiebestedingen is 6,4%. Toch mogen websites en blogs zich niet rijk rekenen. In de eerste plaats omdat nieuws door een paar grote partijen als Ilse media (NU.nl) en De Telegraaf wordt gedomineerd. Daar komt de dominantie van Google nog bij waardoor de traditionele mediabureaus steeds minder koek aan advertenties te verdelen krijgen en hun klanten kind van de rekening zijn. Verder zullen video en mobiel een steeds grotere betekenis krijgen. Wie daarin niet mee kan, is gezien.

ICT-kosten blijken bovendien vaak onbeheersbaar met soms desastreuze gevolgen. Bij nieuwssites zal dus net als bij kranten en magazines een kaalslag komen.

Vogens PwC is er echter nog steeds een substantiële markt voor betaalde nieuwsdiensten, mits uitgevers hun conservatisme weten af te schudden. “Het devies is: maak duidelijke strategische keuzes, stop met het gratis weggeven van unieke en relevante content, segmenteer op doelgroepen, zet het sterke krantenmerk neer in verschillende kanalen en investeer in databases die heel precies inzicht verschaffen in consumentengedrag.”

PwC heeft zeker gelijk dat er een markt is voor gesyndiceerde content voor belanghebbenden (denk aan financieel nieuws). Maar toch denk ik dat wij ons niet teveel moeten voorstellen van betaalde content ook niet van erkende digitale nieuwsaanbieders. Rupert Murdoch die dit in Amerika probeert heeft nog geen grote navolging gekregen

Google FastFlip
Ga verder samenwerken, zegt PwC ook, met de grootste concurrenten, zoals Google FastFlip. Hiermee kunnen consumenten snel door kranten en tijdschriften bladeren. “Het idee is dat Google en uitgevers inkomsten zullen delen. Daarnaast werkt Google aan een betaalsysteem voor uitgevers om grotere abonnementen, maar ook kleine vergoedingen voor artikelen aan te bieden.” Samenwerking met adverteerders kan daarnaast door gebruik van 2D-barcodetechnologie een verdere impuls krijgen. 2D-barcodelezers – op bijvoorbeeld de mobiele telefoon – zijn uitermate geschikt om uitgebreidere (product) informatie te geven aan de lezer.

Als echter naar vele media – kranten en digitaal – wordt gekeken is vast te stellen dat de meeste met nog veel teveel professionals werken om ooit winst te kunnen maken. Het traditionele beroep van de journalist staat onder zware druk. De tijden dat reputaties garant stonden voor veel lezers zijn voorbij, content moet op zichzelf goed zijn. Het moet helder en liefst bondig zijn en zich regelmatig lenen voor narrow casting of hergebruik voor business to business, op conferenties en voor business films. Alleen weet het traditionele journaille daar meestal nog niet mee om te gaan.

Wie nu al niet meer kostendekkend kan opereren zal er waarschijnlijk niet meer in slagen van al deze nieuwe trends te profiteren. Veel titels zullen het komend jaar dan ook te grave worden gedragen. FEM bijt slechts het spits af.

Dit artikel verscheen eerder op Pluspost.