Hoe ambitieus kun je zijn? En hoe beperkt is vervolgens je reikwijdte? Maandagavond 7 december ging in het Utrechtse mediacafé Willem Slok de lokale webiste De Nieuwe Utrechter van start. Als bij die presentatie één ding duidelijk werd, is het wel dat de verwachtingen in Utrecht torenhoog zijn. De website, een soort ‘vervolg’ op de website ‘Alles over Utrecht’, heeft echter een minimaal budget en een even kleine redactie. Ga d’r maar aan staan.

Het was om meerdere redenen een nogal opmerkelijke avond in het Utrechtse cafe. Op de eerste plaats verzamelde er zich een nogal grijs gezelschap van merendeels vijftigers. Op de tweede plaats hingen er nogal wat oud-redacteuren van het Utrechts Nieuwsblad aan de bar. En op de derde plaats was de lokale politiek nadrukkelijk aanwezig.

De toon van de nieuwe website (inmiddeels al twee weken in de lucht) laat zich daardoor raden. De Nieuwe Utrechter wil onderwerpen oppakken ‘die de andere media laten liggen’. René Verhulst, voorzitter van de Stichting DNU, zei het nogal vriendelijk. Maar bedoelde eigenlijk, zo gaf hij toe, dat vooral het Algemeen Dagblad/Utrechts Nieuwsblad volgens hem steeds minder bericht over wat er in de stad echt toe doet: politieke verslaggeving. De oud CDA-wethouder van de Domstad is een van de financiers van de website. Hij legde 10.000 euro in de pot. Broos Schnetz, voorheen Leefbaar Utrecht, gaf toe eveneens zo’n bedrag te hebben gefourneerd. Let wel: het gaat hier om een lening. En het is volgens Verhulst tevens het gehele budget van de nieuwe loot aan de lokale media-stam.

Onenigheid
Dat budget moet – aldus Verhulst – voldoende zijn om het eerste jaar door te komen. Daarna moeten advertenties voor inkomsten zorgen. “En als ik mijn lening niet terugkrijg is het ook niet erg”, aldus Schnetz, die ook al de teloorgang van het Utrechts Nieuwsblad als een van de redenen voor de start van de website noemde.

Verhulst hield de aanwezige belangstellenden voor dat de plaatselijke krant in de stad ooit 60.000 abonnees gehad zou hebben. “Daar zijn er volgens mij nog maar 15.000 tot 20.000 van over.” Aanleiding genoeg dus om een lokale website op poten te zetten.

Alleen… die lokale website was er al. Onder de naam ‘Alles over Utrecht’. De journalisten (’Alles over Utrecht’ hield zich uitgebreid bezig mket de ‘zaak Wolfson’) zouden echter onenigheid hebben gekregen met de ‘techneuten’. Waarna redacteur Jos van Sambeek over stapte naar De Nieuwe Utrechter om daar hoofdredacteur te worden. Hij heeft als mederedacteur onder andere Ton van den Berg (ex-UN en ex-Alles over Utrecht)), niet geheel toevallig ook nog eens uitbater van het café dat gastheer was bij de presentatie.

Ook aanwezig bij de feestelijke kick-off was Louis Engelman (voorheen docent op de Utrechtse journalistenopleiding en ook al ex-UN). Engelman werkte enige tijd terug mee aan een nulnummer van een Utrechts weekblad onder de titel ‘De Utrechter’. Hij moest erkennen dat dat plan vooralsnog in de ijskast staat. “Misschien kan er in de toekomst worden samengewerkt met De Nieuwe Utrechter.”

En zo wordt de lokale mediasituatie in Utrecht er niet overzichtelijker op. ‘De Nieuwe Utrechter’ is de erfopvolger van ‘Alles over Utrecht’ en gaat in de toekomst wellicht samenwerken met De Utrechter. Daarbij gaat het steeds om een kleine kring journalisten die elkaar in de nieuwe initiatieven weten te vinden. Met als gemeenschappelijke deler: de afkeer tegen het ‘afglijden’ van het AD/Utrechts Nieuwsblad.

Die redactie van die krant had overigens geen verslaggever (zichtbaar) bij de presentatie aanwezig. Hetgeen de verhoudingen in het Utrechtse wellicht aardig typeert.

‘Andere bril’
Harry van Dam (Communicatiebureau Paapstvandam, woordvoerder van FC Utrecht en ook al ex-UN) vroeg de initiatiefnemers wat zij dachten toe te voegen aan het bestaande media-aanbod. Hoofdredacteur Jos van Sambeek reageerde door te benadrukken dat het gebeuren in de stad vooral ‘door een andere bril’ bekeken zal gaan worden. Hoe dat er dan uit zou gaan zien, behalve dat de redactie vooral ook van plan is stukken te schrijven waar het stadhuis wakker van moet liggen, werd niet helemaal duidelijk. Natuurlijk wil de redactie ook wel een jeugdig imago. En natuurlijk moeten de nieuwe media ook een rol spelen. En natuurlijk moet ook het kleine nieuws een plaats krijgen.

De redacteuren zijn echter allen niet de jongsten, als columnist treedt de in Utrecht blijkbaar onontkoombare Henk Westbroek aan, waarmee een jeugdig imago er voor de initiatiefnemers vooralnog niet lijkt in te zitten.

Louis Engelman verwoordde het wellicht nog het helderst: “Je mag niet verwachten dat die redactie met drie mensen alle tekorten van andere media in z’n eentje kan opvangen.” En zo is het natuurlijk. Al kwam de wellicht interessantste tip van de avond van Harry van Dam die stelde dat je misschien helemaal niet zo journalistiek bezig zou moeten willen zijn. Gewoon een soort muurkrant op het internet maken. “Pamflet-journalistiek! Gewoon opschrijven waar je verontwaardigd over bent!”

Gast Hans Wansink (de Volkskrant) sloot daar bij aan: “Het moet vooral niet te gezellig worden! Van mij mag De Nieuwe Utrechter wel een beetje Geen Stijl-achtig worden!”

Kortom: mooie plannen. Maar met initiatiefnemers die niet de jongsten meer zijn, deels handelen uit teleurstelling in wat er van het oude UN over is gebleven en een budget van 20.000 euro voor een heel jaar, zullen er maar beperkt potten gebroken kunnen worden. Maar iedere gebroken pot is er een. Of, zoals Rene Verhulst, voorzitter van de Stichting DNU, het bij de presentatie stelde: “Als het kan moet het gesloopt worden.” Hij doelde ermee op de ‘ziel van de Utrechter’. Want dat is waar de redactie van DNR.nl nadrukkelijk naar op zoek gaat. “We willen de tere kant van de Utrechter raken.”